หยุดนะ!
กลับมานี่
หายไปไหนแล้ว
เจ้าเห็นไหม
ทางนี้ เร็วเข้า
(ร้านกิลมอร์ ของเด็ดของดี)
ระวังตัวให้ดี ทุกคน
เร็วเข้า พวกเขาไปทางนี้
มาเร็ว พวกเขาไม่น่าไปไกล
ให้ตาย เป็นคนเลวนี่มันตื่นเต้นดี
อาชญากรรมไม่ได้ตังค์ แต่บันเทิงดี
ตำนานยอดนักรบ
ไม่นะ
เราไม่ได้จะมาย่องเบาหรืออะไรหรอกนะ
ก็แค่แบบว่ากำลังหลบหนี
แวะร้านเจ้าระหว่างทางออกนอกเมือง
ขณะที่ร้านปิดเนี่ยนะ
เจ้ากะจะหยิบแล้วเซ็นไว้ก่อนสิท่า
แน่นอนสิจ๊ะ เจ้ารู้จักเราดีนี่
ดีเกินไปเลยละ
กริช กริช กริช... ลิ่มไม้ เหมาะเลย
ข้าจะเอาธนูวิเศษเหล่านี้นะ
กับกระเทียมมากเท่าที่เจ้าจะให้ได้
ข้าไม่อยากรู้
ไม่ ข้าโกหก ข้าอยากรู้มาก
นี่มันเรื่องอะไรกัน
เราทำให้แวมไพร์โกรธ และผู้รักษาของเราหมดสภาพ
งั้นข้าขอแนะนำของพิเศษเพิ่มเติมนะ
น้ำศักดิ์สิทธิ์
หนึ่งในไม่กี่อย่าง ที่เป็นที่รู้กันว่าหยุดแวมไพร์ได้
มีนั่นกับแสงแดดโดยตรง
เราจะเอาน้ำศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดที่เจ้ามี
มีเท่าที่เห็นนี่แหละ
งั้นข้าต้องไปหยิบเพิ่มอีกสองสามอย่าง
ขอบใจ ร็อดริโก น่ารักจริงๆ
คนเราก็ต้องมีเพื่อน
ในขณะที่ครึ่งคนครึ่งเอลฟ์สุดหล่อ ไปปราบปิศาจ
เจ้าพูดแบบนั้น กับนักโทษหลบหนีทุกคนสินะ
เจ้าพูดถึงเรื่องโดนแสงแดดโดยตรง
ใช่ แต่เจ้าต้องการแสงแดด มากกว่าฤดูร้อนในมาร์เค็ต
ดูท่าจะเป็นไปไม่ได้
ว่าแต่ ข้าไม่ต้องบอกใช่ไหม ว่าเราไม่เคยมาที่นี่
มันจะเป็นความลับระหว่างเรา
ให้ช่วยไหมจ๊ะ
ข้าโอเค ขอบใจ ไม่เป็นไร
ข้าจะอยู่แบบนี้ ไปตลอดกาล
กดเขี้ยวงูแต่ละตัวพร้อมกันจ้ะ
แจ๋ว ขอบใจนะ แวกซ์
อยากรู้จังว่าตรงนี้มีอะไร
พูดถึงเรื่องความลับ
กิลมอร์
เจ้าจะคิดราคาสำหรับสหายเจ้าเท่าไหร่
พวกต้วมเตี้ยม!
ดูนี่สิ เราได้เกวียนมาในราคาดี๊ดี
ในทางปฏิบัติ จริงๆ ก็ขโมยมา
เป็นไงกันบ้าง
เอาเป็นว่า ข้าไม่อยากรู้ว่า ถ้าเป็นศัตรู กิลมอร์จะคิดเท่าไหร่
เลิกจ้องซะทีเถอะ ข้าพยายามตั้งสมาธิ
เจ้าทำแบบนั้นอยู่เหรอ
ข้านึกว่าเจ้ากำลังซ้อมทำหน้าบูด
ขอโทษนะ ว่าข้าหน้าบูดเหรอ
เจ้ากำลังกลับบ้านนะ ข้านึกว่าเจ้าจะดีใจกว่านี้
นี่ไม่ใช่งานคืนสู่เหย้า
นี่คือภารกิจฆ่าตัวตาย
เพื่อฆ่าฆาตกรที่มีคาถาอาคม ที่ฆ่าครอบครัวข้า
และขอบอก หน้าบูดของข้าออกจะเลิศ
- งั้นเหรอ - งั้นแหละ ฝึกซ้อมมาเยอะ
แปลออกบ้างไหม
แน่นอน
บ้างน่ะ
โอเค... ส่วนใหญ่แกะไม่ออกเลย
แต่ดูนี่สิ
นี่มันอีรุงตุงนังไปหมด
แบบว่า...
ข้าอ่านลายมือไก่เขี่ย ของเดไลลาห์ออกแค่คำเดียว
อะไรบางอย่างที่เรียกว่า "ซิปเปอร์ทวาต"
โอเค อือ ที่จริงข้าว่ามันคือ "ซิกกูรัต"
โล่งอก
เพราะข้านึกภาพว่า...
พวกเขาสอนข้าเรื่องพวกนี้ สำหรับอริยจาริกของข้าอยู่หลายชั่วโมง
ซิกกูรัตเป็นสิ่งก่อสร้างโบราณ ที่ใช้ติดต่อพระเจ้า
อยากช่วยได้มากกว่านี้นะ
แต่ข้ามักหลับในวิชานรกภูมิโบราณ
งั้นเราก็ซวยแน่ๆ แล้วละ
นั่นน่ะสิ
อย่าบอกนะว่า เจ้ากำลังอึอยู่ในเกวียนอีกเล่ม
ใช้ไม่ได้ มันยากเกินไป
กร็อก เจ้าร้องไห้เหรอ
เปล่า
ไพค์บอกว่าข้าคุยกับนางได้ แม้ว่านางจะไม่อยู่ที่นี่
และข้าจะรู้สึกถึงนาง
แต่มันไม่ได้ผล
นี่ๆ ไพค์จะไม่เป็นไรหรอกน่า
ข้ารู้ นางแข็งแกร่งกว่าพวกเราทุกคน
ข้าห่วงเราที่ไม่มีนางมากกว่า
ข้าก็เหมือนกัน กร็อก ข้าก็เหมือนกัน
"ผู้ถูกกระซิบ" เหรอ
เพอร์ซี่ เจ้าต้องพักก่อน
ไม่ได้ เราต้องไปเรื่อยๆ
ป่านนี้พวกไบรอาร์วูด คงกลับถึงไวต์สโตนแล้ว
- เพอร์ซี่ หยุดก่อน - ข้าไม่เหนื่อย
ไม่ ข้าหมายถึงหยุดเกวียน มีบางอย่างกำลังตามเรามา
อะไรน่ะ
ลูกหมาที่น่าสงสาร
บาดเจ็บหรือเปล่า เจ้าตัวเล็ก
นี่มันตัวอะไรวะเนี่ย
ของขวัญจากเลดี้ไบรอาร์วูด
อะไร...
สแกนแลน!
สแกนแลน รอเดี๋ยวนะ
เร็วเข้า เพอร์ซี่ เร็วขึ้น
เกวียนนี่แล่นเร็วได้ที่ไหนเล่า
แล้วเจ้าเพิ่งสั่งข้าให้ควบเหรอเนี่ย
ไม่ยุติธรรมนะ
ข้าจัดการไอ้ตัวโตเอง
งั้นข้าจัดการไอ้ตัวโตอีกตัว
เวร
แวกซ์
หมัดนั่นเพื่อไพค์! และข้า!
และอาจจะเพื่อสแกนแลน เพราะเขาอาจจะไม่รอด
หวังว่าดอกนี้จะคุ้มค่านะ
ไม่นะ ไม่
ใช่เลย
ขอบใจ กิลมอร์
- พวกมันข้ามหน้าผาไปเหรอ - ไม่ใช่แค่พวกมันนะ
มันจับสแกนแลนไป เราไม่มีทางเลือก
ข้าไม่ยอมตายเพื่อช่วยภูติแคระนั่นหรอกนะ พาข้าเข้าไปใกล้กว่านี้
เล็งไปที่หัว คอ กระปู๋
เร็วเข้า เวกซ์ ไม่มีใครหวดไข่ได้เก่งกว่าเจ้า
เขาพูดไม่ผิด
เจ้ายิงพลาดเหรอ
ปล่อยตำราไปสิ เจ้าโง่
ออกจากเกวียน
ไม่นะ
- สแกนแลน - เขาไม่รอด
ผงาด สแกนแลนผู้ทรงพลัง ผงาด
ใช่ เมื่อข้าตาย มันจะเป็นแบบที่พระเจ้าตั้งใจ
ถูกแมงดาที่โมโหบีบคอจนตาย
ระวังจะได้ตามคำขอนะ
เราสูญเสียทุกอย่าง
อย่างน้อยเราก็ยังมีน้ำศักดิ์สิทธิ์ของเรา...
เยี่ยมเลย
นางได้อย่างที่ต้องการ อีกครั้ง
มีความคืบหน้าอะไรไหม
นายหญิง การสกัดหินไวต์สโตนเป็นไปตามแผน
และจะพร้อมตามคำเรียกร้องของท่าน
เยี่ยมมาก
เราต้องทำให้ได้ตามกำหนด แต่ผงสกัดต้องบริสุทธิ์
อย่าลืมข้อนั้นล่ะ ศาสตราจารย์แอนเดอส์
เข้าใจขอรับ นายหญิง
ทุกอย่างสำหรับพิธีกรรม จะต้องพร้อมก่อนที่...
ท่านลอร์ดและเลดี้ แขกมื้อค่ำที่ท่านเรียกร้องมาแล้ว
ยอดเยี่ยม
ยินดีต้อนรับ สหาย!
กินอาหารก่อน แล้วพวกเจ้า ต้องเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าที่เป็นทางการกว่านี้
โอ้โฮ
ขอโทษค่ะ เราชนะรางวัลเหรอคะ
ใช่แล้วจ้ะ หนูน้อย
เจ้าได้รับเลือกให้ร่วมงานที่พิเศษมาก
วันนี้เรามาไกลพอแล้ว ตั้งค่ายพักแรมกันเถอะ
แรงไปหน่อย
ตายละ โทษทีๆ โทษทีนะ
ไม่เป็นไร ไม่ต้องคิดมาก
ใช่ ไม่ต้องคิดมาก
เดี๋ยวเจ้าก็คงควบคุม พลังของตัวเองได้ในที่สุด
เอาละ มาดูกันว่า เจ้าหนูน้อยนี่ทำอะไรได้บ้าง
เจ้ามีเด็กอยู่ในนั้นเหรอ
อะไร ไม่ใช่ กร็อก...
นี่คือคัมภีร์ที่ข้าหยิบมาจากถ้ำของบริมไซท์
แค่ต้องหาวิธีทำให้มันใช้การได้
เอาละ
มันทำให้เจ้าหล่อขึ้นว่ะ ชอบมาก
ข้ายิ่งชอบมากขึ้นไปอีก
อือ ตอนนี้ข้าสับสนและขอจิ้มหน่อย
เอามือออกไปนะ อะไรเนี่ย...
ข้าดูดีขนาดนี้ได้ไงวะ
ป่านี้ทำให้ข้าคิดถึงบ้านนิดๆ
บ้านเจ้าคงดีน่าดู
มันทั้งสวยและใหญ่
และเต็มไปด้วยชาวอาชารี ที่ข้าจะต้องเป็นผู้นำสักวัน
เวกซ์พูดถูก ข้าอาจจะไม่มีวัน ควบคุมพลังของตัวเองได้
อย่าไปฟังน้องข้า
ข้าไม่รู้จักคนหรือพิธีกรรมของเจ้า หรืออะไรที่เจ้าคิดว่ากำลังหนีอยู่
แต่ข้ารู้จักเจ้า ข้ารู้ว่าเจ้าห่วงใยผู้อื่น
และนั่นคือคุณสมบัติของผู้นำที่ดี
คิคี ข้าเชื่อในตัวเจ้า
ขอบใจนะ เพื่อน
ว่าไง มีอะไรให้ข้าช่วย
ข้า...
ข้าต้องการเทพเอเวอร์ไลต์ แต่...
เจ้าเป็นอะไรหรือเปล่า เด็กน้อย
ข้าคง...
เรื่องของเรื่องคือ
ข้าช่วยเพื่อนๆ ของข้าต่อสู้กับจอมเวทย์
และนางทำให้จี้ศักดิ์สิทธิ์ของข้าแตก
และข้าไม่สามารถติดต่อ รักษา หรือทำอะไรเลย
และตอนนี้ข้าคิดว่าข้าถูกสาป
ข้ารู้ ข้าฟังเหมือนคนบ้า
เจ้าว่าถูกสาปเหรอ
ช่วยข้าที ได้โปรด
สิ่งใดก็ตามที่เกิดกับเจ้า เทพเอเวอร์ไลต์ ยอมรับเจ้าอย่างที่เจ้าเป็น
นางเป็นภูติแคระที่ศักดิ์สิทธิ์
โอย ให้ตาย
แล้ว "สัตว์อะไรที่แปลกประหลาดที่สุด ที่เจ้าเคยฆ่า"
ง่ายจะตาย
ข้าจะกลับมาตามล่าเจ้า
เคยได้ยินมาก่อน
ใช่ ให้ตาย สุดยอด
อือ บ้าบอมาก
ข้าว่าสิ่งประหลาดที่สุด ที่ข้าเคยฆ่าคือ...
ไม่นะ ไม่ ให้ตายสิ
เงียบซะ เงียบ หลับซะนะ
น่ากลัวแฮะ
เอาละ อันนี้เจ๋งมาก
เจ้า...
เจ้าเก่งที่สุด
ใช่แล้ว
ให้คะแนนความแหวกแนว
โอเค ข้าก็มี
แน่นอนว่า ปิศาจที่น่ากลัวที่สุด ที่ข้าเคยเจอ
แล้วยังไง
นั่นสิ ฟังดูเป็นเรื่องปกติมากสำหรับเจ้า
ไม่ ข้ายังเล่าไม่ถึงส่วนสำคัญ
เยสๆ เยส! เยส!
- เวรเอ๊ย! - ไม่ไหว
อะไรเล่า ข้าก็ยังหลั่งเสร็จ
- แหงล่ะ - ยังมีหน้ามาพูด
- โอย จะอ้วก - อย่างงี้ทุกทีเลย
แล้วเจ้าล่ะ เพอร์ซี่
ปิศาจอะไรที่น่ากลัวที่สุด ที่เจ้าเคยเจอ
พวกมันอยู่ในไวต์สโตน และเราจะได้เจอพวกมันเร็วๆ นี้
กร่อยเลย
ข้าได้แต่คิดถึงตอนที่เราออกจากซินกอร์น
งั้นเหรอ ช่างมันเถอะ
กับพ่อด้วย
ทั้งหมดเกือบทำให้เราสติแตก
ก็แค่เกือบ
แต่ไม่สำเร็จ
เพราะเราสามัคคี
เราไม่ได้หลงใหลไปกับของสวยๆ งามๆ
ระวังนะพี่ เถาวัลย์พวกนั้นมีหนาม
เจ้ามโนไปเอง ยัยม่อต้อ
จะไม่มีใครมาทำให้เราแตกคอกัน
บางครั้งความกล้าก็คือ
การรู้ว่าอาจจะมีปัญหา แต่ก็ยังจะเสี่ยงทำ
ความโง่เขลาก็เช่นกัน
ผู้กองสโตนเฟลล์
ลอร์ดไบรอาร์วูด
เกือบถึงบ้านแล้ว
ข้าไม่เคยคิดเลยว่าจะได้เห็นมันอีก
ไวต์สโตนเป็นยังไงเหรอ เพอร์ซี่
ใช่ เราควรคาดหวังอะไร
มันสวย
เขียวชอุ่ม
สวนผลไม้ผลิดอกออกผลเสมอ
เป็นเพราะต้นตะวัน
ว่ากันว่าเทพรุ่งอรุณปลูกมันไว้ เมื่อพันปีก่อน
มันสลักไว้ บนตราประจำตระกูลของเรานี้ด้วย
สัญลักษณ์ความสัมพันธ์ ของตระกูลเดโรโลกับเมืองนี้
อย่างน้อยก็เคยใช่
เราจะช่วยเจ้าเอามันคืนมา
ทั้งหมดเลย
เรามาถึงแล้ว
เพอร์ซี่
พวกมันทำอะไรลงไป
ไม่มียามเลยเหรอ
ทุกคนอยู่ไหนกัน
อย่าว่ากันนะ เพอร์ซี่ แต่เมืองของเจ้าโคตรน่าขนลุกเลย
ข้าต้องตามหาเยนเนนผู้ดูแล
- เป็นใคร - แม่หญิงศักดิ์สิทธิ์ของที่นี่
นางจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
- เจ้าแน่ใจในตัวนางนะ - นางไว้ใจได้
ถ้านางยังมีชีวิตอยู่
ไอ้ตัวใหญ่เบิ้มนั่น นั่น ตัวเบิ้ม
ที่นี่ไม่ปลอดภัย มาเร็ว
เพอร์ซี่ เป็นอะไรหรือเปล่า
พวกเรานี่
คำบรรยายโดย สุดาภรณ์ ปลื้มปิติวิริยะเวช
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ