Keyleth. O Boże!
Keyleth! Nie.
Eliksir.
Użyj go. Szybko!
Nie działa. Tracimy ją!
Szeptany nie wrócił. Zawiedliśmy. To było za wcześnie...
Niczego nie da się zrobić. Keyleth nie żyje.
Ale mamy to, po co przyszliśmy.
O czym ty, kurwa, mówisz?
Keyleth wciąż oddycha.
Coś nie tu nie gra.
Spróbuję...
Dłoń Scanlana!
Eliksir, moje zaklęcie, to coś hamuje wszelką magię.
Kurna, on ma rację. Uważajcie na kulę!
Jeszcze z tobą nie skończyliśmy.
Znalezione, niekradzione.
Naprzód, wielkoludzie.
Spokojnie. Teraz ja ją poniosę.
Dziękuję, Grog.
Dobra, chwilunia.
Dłoń Scanlana!
Tak! Magia wróciła!
Vex, kolejny eliksir.
Potrzebuję go, szybko!
Jest tylko... Nie ma więcej.
Keyleth...
Wybacz mi.
Legenda Vox Machiny
Bracie... tak mi przykro.
Chwila. Zioła.
Czego jeszcze używała?
Shorthalt! Potrzebuję magii!
Mieszanka błota i śliny Sprawi, że cię uzdrowimy
No zadziałaj!
Latami mnie kontrolowałaś. Teraz będziesz cierpieć.
Jak miał zadziałać rytuał? Mów!
Odpowiadam tylko przed Szeptanym.
Ale wyparł się mnie...
porzucił...
Chętnie cię do niego wyślę.
Śmiało.
Odebrałeś mi męża i wszelką nadzieję, że go odzyskam.
Co jeszcze mogę stracić?
Zakończ mą mękę.
Nie. Twój ból będzie trwał.
Za męki mej siostry, Vesper, zmiażdżę ci kostki.
Twoje ręce należą do Juliusza,
każdy de Rolo dostanie swój kawał mięsa,
dopóki nie zedrę z ciebie ostatniego skrawka skóry!
Percy, trochę przesadzasz.
Może opuścisz...
Co, do chuja?
Twoje cierpienie będzie ledwie posmakiem bólu, który zadałaś mojej rodzinie!
Dym jest jeszcze gorszy.
To jakaś klątwa.
Pike czuła, że coś przesłania mu duszę. Myślałem, że chodziło o przygnębienie.
Coś cię opętało.
I jesteśmy dzięki temu lepsi.
Chwila. Co? Percy!
To nie Percy.
Keyleth...
To demon. Patrzcie...
Cholera jasna! Jak?
Jeśli dostanie to, czego chce, nie sądzę, by zostało coś z Percy'ego.
Vex'ahlia, co ty robisz?
Odsuń się.
Mnie też zastrzelisz?
Jeśli nas zmusisz.
Wiem, że tam jesteś.
Kochanie, zdejmij maskę.
Już dobrze. Możesz go odłożyć.
On...
Nie pozwoli mi.
-Nie rób tego! -Percy! Nie wolno ci!
Nie wiem, co innego mógłbym zrobić?
Nie!
-Nie podoba mi się to. -Cofnijcie się!
-Siostro! -Nie rób mu krzywdy! Nie ma na to wpływu!
Pieprzyć to, trzyma Vex!
Demon nie może krwawić. Ale Percy już tak!
Jeśli jest w jego głowie, duszy, tylko on sam może go powstrzymać!
Zyskamy na czasie. Nie pozwól mu zabić Delilah!
Łatwizna.
Dłoń Scanlana!
Ona należy do mnie!
Mam nim zawładnąć?
Nie? Nie!
Obawiam się, że muszę.
Percy!
Whitestone. Pozyskiwany z naszych gór...
Uważajcie, dzieci.
ZEMSTA
Dzisiejsza lekcja dotyczy zagadnienia zemsty.
Co jest silniejsze?
Pragnienie zemsty czy umiejętność przebaczenia?
Zechcesz zademonstrować?
Dranie!
Doskonale ci poszło, Percival.
Zabiję was.
Zabiję was wszystkich!
Miodzio. Pora użyć nowej zabaweczki!
Grog, nie możesz!
Och, chciałem go tylko trochę posiekać...
Puść ją! Cassandra!
Co z tobą? Nie jesteś głodny?
Blady jesteś, synku. Jakbyś zobaczył ducha.
Śmierć de Rolom!
Stop! Tylko nie to. Znowu!
Nie pozwolę ci ich zabrać!
Po prostu czekamy, aż nas zabije?
W końcu będzie musiał przeładować.
Zgadza się?
Nienawiść...
Zaakceptuj ją.
Albo...
Zawiodłeś nas, synu!
Rodzina zabita. Utracone dziedzictwo. Musisz nas pomścić!
Proszę, synu. Musisz...
Wybacz, matko.
Kurwa, ale piecze!
Posłuchaj nas. Musisz to pokonać!
Walcz. Tak.
Tak.
Jeden dobrze oddany strzał i ból zniknie!
Pokonaj go!
Vex? Czekaj. Nie.
Co mi robisz?
Daję ci to, czego pragnąłeś, Percivalu...
Kim jesteś?
Przecież wiesz, kim.
Wezwałeś mnie.
Twoja udręka i pragnienie zemsty kazały mi stanąć po twojej stronie.
Niewypowiedziany sojusz.
W głębi duszy pamiętasz.
Przyjąłeś moją pomoc.
Przyjąłeś wściekłość, która podsyca cię do działania!
Broń...
O czym mówisz?
Wykuta w żelazie i dymie...
Dobiliśmy targu.
Dałem ci okazję do zemsty,
a ty w zamian dałeś mi swą duszę na pożarcie.
Nie!
Kłamca!
Czar już na ciebie nie działa, do cholery! Zrób coś!
Demonowi? Jak?
Jesteś jego siostrą! Przemów do niego!
Percival!
Znam cię, to nie ty.
Tym właśnie pragnę być.
Tak. Nienawiść to fajne uczucie, potrafi uśmierzyć ból.
Widziałem, jak łatwo cię to pochłania.
To wszystko, co mi zostało.
Jeśli odzyskasz siebie, nie skrzywdzisz tych, których kochasz.
Odnajdź w sobie prawdziwego Percy'ego.
Odnajdź mojego brata.
Cassandro?
Jestem tu dla ciebie.
Wszyscy jesteśmy.
Percy! Dalej, damy radę!
To ty mi to zrobiłeś!
I za to zapłacisz!
Nadszedł już czas.
Wystrzel z broni.
Zaznaj spokoju.
Poczekaj.
Proszę, Percy, nie poświęcaj swojej duszy!
Wiesz, komu zaufać, Percival.
To prawda.
Nie pozwolę ci!
Nie...
Percy, powiedz coś. Czy to ty?
Obawiam się, że tak.
Przynajmniej w większej części.
-Postrzeliłeś mnie! -Tak.
Dzięki, że nie zginąłeś.
Nie ma za co.
To była najbardziej pojebana rzecz, jaką widziałem.
A przecież zadaję się ze Scanlanem.
Świetnie się składa.
Nawet w chwili tryumfu nie dałeś rady!
Co?
Miałeś szansę mnie zabić i straszliwie zawiodłeś.
Nie powinno mnie to dziwić.
Jesteś słaba jak twoi rodzice.
Sylas nie żyje. Znam to cierpienie.
Utrata członka rodziny to rana, który się nie zabliźni.
Przynajmniej zobaczył światło dnia po raz ostatni.
Uratowaliśmy niewłaściwego de Rolo.
Ale to nieistotne, być może dziś mnie powstrzymałeś.
Szeptany dokończy to, co zaczęliśmy.
A kiedy wróci, miasta upadną.
Tytani powstaną!
Rzeki spłyną krwią...
Dobrze, że jej wybaczyłeś, bracie.
Ale ja nie potrafiłam.
Wszyscy gotowi?
Co? Mamy opuścić to cudowne miejsce?
Nie sądzę, kolego.
Niezależnie od źródła,
wciąż może okazać się skuteczną bronią.
Co? Czy zapominasz o dymie?
I całe to „Oszalałem z zemsty”.
Demon odszedł, Scanlanie. Klątwa została zdjęta.
-Tak, może jesteś... Nie! -Nie!
Wiesz, ile to kosztowało?
Ileż mi zajmie wykonanie kolejne...
A niech mnie. Dziękuję, Scanlanie.
Wszystkim dziękuję za to, że daliście mi drugą szansę.
Skąd wiedziałeś, że ten demon wciąż tam jest?
Przebłysk intuicji.
Kolejnego na stos, chłopcze.
Dziękuję!
Ocaliliście Whitestone!
Jesteśmy waszymi dłużnikami, Vox Machino!
Jak się zachować?
Kiwaj głową i się uśmiechaj, KeyKey.
Oczywiście. Cała przyjemność po naszej stronie. To nic takiego.
Och. Witaj, przystojniaku.
Scanlan Shorthalt, lider rebeliantów. Pewnie słyszałeś.
Dziś wieczorem mogę potrzebować łóżka. Walka o wolność to ciężka harówa.
Więc pomyślałem, że może...
Ci ludzie właśnie przeżyli hekatombę.
Nie potrzebują twojej rzeżączki.
Och, witam, panie Gigant. Mam na ciebie oko!
I co teraz?
Zostaniesz i odbudujesz miasto?
Ród de Rolo czuwał nad tą ziemią od 200 lat.
Całe moje dorosłe życie było napędzane strachem i zemstą.
To cechy niegodne przywódcy.
Ale ty, Cass, z całej naszej rodziny byłaś najodważniejsza.
Zasługujesz na miano dziedziczki Whitestone.
Ja? Przecież zdrajcy mnie zwerbowali.
Nasz lud uzna mnie za zdrajczynię.
Zobaczą w tobie osobę, która przetrwała.
Wszyscy tu cierpieli przez Briarwoodów,
ale ty wytrwałaś.
Żyjemy tak długo, jak żyje Whitestone.
Zadbaj o to, żeby żyło wiecznie.
Podtrzymuję swoje wczorajsze słowa.
Wiem, Vax.
Po raz pierwszy ktoś mi to powiedział.
Ale mamy obowiązki.
Wobec królestwa, wobec mojej Aramenté.
Po prostu nie mogę. Przykro mi.
Nie, masz rację.
Pójdę już sobie.
Opiekunko Yennen!
Widział ktoś kobietę o imieniu Ripley, gdy uciekała z pałacu?
Poszarpane ubranie, bez ręki? Totalna psycholka?
Obawiam się, że nie. A czemu?
Czuję, że jeszcze ją spotkamy.
A co z tym czymś na górze zippersratu?
Wirująca kula śmierci?
Z tego, co mówiłeś, są jakoś powiązane
z czymś pod zasłoną.
Jeden z naszych świętych mężów już to zbadał.
Oby to nie było groźne.
To co, zostajemy tutaj? Mógłbym przywyknąć do bycia bohaterem.
Musimy zgłosić się w Emon,
nim ludzie Uriela nas odnajdą i nas tam zaciągną.
Naprawdę, bracie? Moglibyśmy po prostu...
Uciec?
Chyba z tym skończyliśmy.
Poza tym powinnaś dostać pięścią w twarz,
by poczuć, że żyjesz.
Dobrze. Znajdę kilka koni.
Chyba mogę przenieść nas do domu znacznie szybciej.
Co masz na myśli, skrzatko?
Cóż, jest takie zaklęcie, ale...
Działa tylko na drzewach, które poznałam i które żyją.
Muszę być dość silna i mogę je rzucić tylko raz dziennie.
Wiecie co? Po prostu zapomnijcie o tym.
Kochanie, dasz radę.
Dobrze. Tak, oczywiście.
Dzięki, Vex.
Słoneczne Drzewo...
przemów do mnie.
Drzewa są fajowe.
Chyba troszkę popuściłem.
-Na pewno, kolego. -Słuchajcie.
Długo tak nie wytrzymam...
Dobra. Wszyscy do środka!
Nienawidzę drzwi!
Pomogę ci, przyjacielu.
Dzięki, Pikey!
Dobra, nie mogę oddychać, więc...
Ukończyłem swoje arcydzieło!
Epicka historia naszej przygody,
smok, wampiry, cyklopy, które pokonałem.
Jakie cyklopy?
Trochę podkoloryzowałem.
Cudnie. Nie mogę się doczekać lektury.
To zbyt dobry materiał na jakąś marną książkę.
Naszą legendę trzeba...
Wyśpiewać!
Tak!
Rozsiądźcie się, przyjaciele Scanlan śpiewać zaczyna
O epickiej legendzie...
Vox Machina!
Niezłe wyczucie czasu, Jarrett.
Suweren wezwał was do Pałacu w Chmurach.
Że teraz?
Vax'ildan!
Dobrze widzieć cię żywego. Ze wszystkimi... nietkniętymi członkami.
Świetnie wyglądasz, Gilmore, jak zawsze.
Och, o to chodzi? Dobrze...
Wiesz, po co to całe zamieszanie?
Heroldzi powiedzieli, że Suweren Uriel wygłosi orędzie.
Ciekawa sprawa. Zjawiła się cała rada.
Przyjaciele, w ostatnich tygodniach Tal'Dorei nękało zło
o twarzach potworów i ludzi.
By sprostać zagrożeniom, samodzielnie podejmowałem decyzje.
Niestety, ów osąd był mocno wypaczony.
Prawda jest taka, że wpuściłem obcych pośród nas,
powierzając im władzę, której nigdy nie powinni mieć.
Vox Machina...
uratowała nas od tego zagrożenia. Ponownie.
Pokazali mi, że mądrość grupy, nieważne jak nietypowej,
przeważa nad jednostką.
W przyjaźni drzemie roztropność.
Moja słabość naraziła królestwo na zagrożenie.
Ale nigdy więcej.
Dlatego z pokorą zrzekam się tronu.
i przekazuję rządy radzie Tal'Dorei.
Ci mądrzy patrioci zapewnią, że Emon będzie trwał wiecznie!
Teraz oprócz członków rady, których już znacie,
-dołączą jeszcze inni. -Vex, wszystko w porządku?
W szczególności osoby, które narażały się...
Na bogów!
Nie...
Napisy: Sławomir Apel
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski