คีย์เลท พระเจ้าช่วย
คีย์เลท ไม่นะ
ยาวิเศษ
ลองดู เร็วเข้า
ไม่ได้ผล นางกำลังจะสิ้นลม
ผู้ถูกกระซิบไม่ได้กลับมา เราล้มเหลว เราทำก่อนเวลาอันควร
เราทำอะไรไม่ได้แล้ว คีย์เลทตายแล้ว
แต่อย่างน้อยเราก็ได้สิ่งที่เราต้องการ
เจ้าพูดบ้าอะไร
คีย์เลทยังหายใจอยู่
มีบางอย่างผิดปกติ
ขอข้าลอง...
ฝ่ามือสแกนแลน
ยาวิเศษ คาถาของข้า สิ่งนั้นคงจะปิดกั้นเวทมนตร์อยู่
ให้ตายสิ เขาพูดถูก ออกมาให้ห่างจากลูกแก้ว
เรายังไม่ได้ชำระความกับเจ้า
ใครเจอ ใครได้
นี่ ไปเร็ว พี่เบิ้ม
นี่
ใจเย็น ข้ารับช่วงต่อเอง
ขอบใจ กร็อก
เอาละ เดี๋ยว รอก่อน
ฝ่ามือสแกนแลน
เยี่ยม ใช้เวทมนตร์ได้
เวกซ์ เอายาวิเศษมาอีก
เอามา เร็วเข้า
มัน... ไม่มีแล้ว
คีย์เลท...
ยกโทษให้ข้านะ
ตำนานยอดนักรบ
พี่... ข้าเสียใจด้วย
เดี๋ยวนะ สมุนไพร
นางเคยใช้อะไรอีกนะ
ชอร์ตฮัลต์ ร่ายเวทมนตร์นั่นมาซิ
โคลนเละๆ กับน้ำลาย กลายเป็นยารักษา
เร็วเข้าสิ ได้ผลที ได้ผลสิ
เจ้าควบคุมข้ามาหลายปี ถึงตาเจ้าที่จะต้องทรมานบ้างละ
ทำพิธีกรรมนั้นเพื่ออะไร ตอบข้ามา
ข้าตอบคำถามผู้ถูกกระซิบเท่านั้น
แต่เขาปฏิเสธข้า...
ทอดทิ้งข้า...
ข้ายินดีส่งเจ้าไปหาเขา
เอาเลย
เจ้าฆ่าสามีข้า และดับความหวังที่จะได้เขากลับมา
ข้าไม่มีอะไรจะเสียแล้ว
ฆ่าข้าเลยสิ
ไม่ เจ้าจะต้องเจ็บปวดต่อไป
ข้าจะทำลายข้อเท้าเจ้า เพื่อเวสเปอร์ น้องสาวข้า
มือของเจ้าเพื่อจูเลียส
เดโรโลแต่ละคนจะได้ชิ้นเนื้อของเจ้า
จนกว่าข้าจะถลกหนังของเจ้าจนหมดสิ้น
โห เพอร์ซี่ ทำเกินเหตุไปนะ
นี่ ทำไมเจ้าไม่วาง...
อะไรวะ
ความทุกข์ทรมานของเจ้าเป็นแค่เศษเสี้ยว ของความเจ็บปวดที่เจ้าทำกับครอบครัวข้า
ควันนั่น แย่ยิ่งกว่าเดิม
มันเป็นคำสาปบางอย่าง
ไพค์สัมผัสได้ว่ามันบดบังจิตใจเขาอยู่ ข้านึกว่านางหมายถึงเขาแค่หดหู่
มีบางอย่างสิงอยู่ในตัวเจ้า
และเราเป็นแบบนี้ก็ดีกว่า
เดี๋ยว ว่าไงนะ เพอร์ซี่
นั่นไม่ใช่เพอร์ซี่
คีย์เลท
มันคือปิศาจ ดูสิ...
แม่เจ้า เป็นไปได้ยังไง
ถ้ามันได้สิ่งที่ต้องการ ข้าว่าจะไม่เหลือเพอร์ซี่แล้ว
เวกซาห์เลีย เจ้าจะทำอะไร
หลีกไป
เจ้าจะยิงข้าด้วยเหรอ
ถ้าหากเราจำเป็น
ข้ารู้ว่าเจ้าอยู่ในนั้น
ที่รัก ถอดหน้ากากออก
ไม่เป็นไรนะ เจ้าวางปืนลงเถอะ
มัน...
มันไม่ยอมให้ข้าทำ
- อย่าทำนะ - เพอร์ซี่ อย่านะ
ข้าไม่รู้จะทำยังไง
ไม่!
- ไม่ ข้าไม่ชอบ - ทุกคนถอยไป
- น้องพี่ - อย่าทำร้ายเขา เขาควบคุมไม่ได้
ข้าไม่สน เขาจับเวกซ์ไว้
ปิศาจนั่นไม่มีเลือดเนื้อ แต่เพอร์ซี่มี
ถ้ามันอยู่ในความคิดจิตใจเขา ก็มีแต่เขาที่หยุดมันได้
งั้นเราจะยื้อเวลา นี่ กันอย่าให้มันฆ่าเดไลลาห์
ของหมูๆ
ฝ่ามือสแกนแลน
นางเป็นของข้า
ให้ข้ารับช่วงต่อไหม
ไม่นะ ไม่
เกรงว่าข้าต้องทำ
เพอร์ซี่
ไวต์สโตน แร่ที่ขุดจากภูเขาของเราเอง...
ตั้งใจฟังนะ เด็กๆ
การแก้แค้น
วันนี้เราจะเรียนเรื่องการแก้แค้น
อะไรมีอำนาจมากกว่ากัน
ความปรารถนาที่จะแก้แค้น หรือความสามารถในการอภัย
จะแสดงให้ดู
ไอ้สารเลว
เก่งมาก เพอร์ซิวัล
ข้าจะฆ่าแก
ข้าจะฆ่าให้หมด
ดีเลย ข้าจะได้ใช้ของเล่นใหม่
เดี๋ยว กร็อก ไม่ได้นะ
แหม ข้าแค่จะฟันเขานิดหน่อย...
ปล่อยนาง! คาสซานดร้า!
คาสซานดร้า!
เป็นอะไรไป ลูก ไม่หิวเหรอ
เจ้าดูหน้าซีดๆ นะ เห็นผีหรือไง
พวกเดโรโลต้องตาย
หยุดนะ ไม่อีกนะ ไม่
ข้าจะไม่ยอมให้แกฆ่าพวกเขา
งั้นเรารอให้เขาฆ่าพวกเราหรือไง
เดี๋ยวเขาก็ต้องเติมกระสุน
จริงไหม
ความเกลียดชัง...
รับมันไว้
ไม่อย่างนั้น...
เจ้าทำให้เราผิดหวัง ลูกข้า
ครอบครัวถูกฆ่า มรดกสูญหาย เจ้าต้องแก้แค้นให้เรา
ได้โปรด ลูก เจ้าต้องทำ...
ข้าขอโทษนะ แม่
โอ๊ย เจ็บชะมัด
ฟังเรานะ เจ้าต้องสู้กับมัน
สู้ ใช่
ใช่
ยิงเพียงนัดเดียว ความเจ็บปวดก็จะหายไป
สู้มันสิ
เวกซ์ เดี๋ยว ไม่
เจ้าทำอะไรข้า
มอบสิ่งที่เจ้าต้องการไง เพอร์ซิวัล...
เจ้าเป็นใคร
เจ้ารู้ดีว่าข้าเป็นใคร
เจ้าเรียกข้ามาเอง
ความทรมานและความกระหาย ที่จะแก้แค้นของเจ้าเพรียกหาข้า
ความร่วมมือที่ไม่ต้องเอื้อนเอ่ย
ลึกๆ แล้วเจ้าจำได้
เจ้ายินดีให้ข้าช่วย
ยินดีกับความโกรธแค้น ที่สุมเป็นไฟให้เจ้าสร้างมัน
อาวุธไง
เจ้าพูดเรื่องอะไร
ตีเหล็กและรมควัน...
เราทำข้อตกลงแลกเปลี่ยน
ข้ามอบวิธีให้เจ้าแก้แค้น
ส่วนเจ้าส่งมอบวิญญาณต่างๆ มาเลี้ยงข้า
ไม่
โกหก!
เจ้าไม่ได้ตกอยู่ใต้มนตร์สะกดแล้ว ให้ตาย ทำอะไรสักอย่างสิ
สู้กับปิศาจน่ะเหรอ ให้ทำอะไร
เจ้าเป็นน้องเขา คุยกับเขาสิ
เพอร์ซิวัล
ข้ารู้จักพี่ นี่ไม่ใช่ตัวตนของพี่
นี่คือตัวตนที่ข้าอยากเป็น
ใช่ ความเกลียดชังทำให้รู้สึกดี มันกลบความเจ็บปวด
ข้าเห็นแล้วว่ามันกัดกินใจพี่ง่ายขนาดไหน
ข้าเหลือแต่ความเกลียดชัง
ถ้าพี่กลับมาเป็นตัวของตัวเอง พี่จะไม่ทำร้ายคนที่พี่รัก
หาเพอร์ซี่ตัวจริงที่อยู่ภายใน
หาพี่ชายของข้าให้เจอ
คาสซานดร้า
ข้าจะคอยช่วยพี่อยู่ตรงนี้
พวกเราทุกคน
คาสซานดร้า เดโรโล
เวกซาห์เลีย
กร็อก
เพอร์ซี่ มาเร็ว เราทำได้
แก แกทำแบบนี้กับข้า
และแกต้องชดใช้
ถึงเวลาแล้ว
ยิงปืนสิ
ทำใจให้สงบ
เดี๋ยว
ได้โปรด เพอร์ซี่ อย่าสละวิญญาณตัวเอง
เจ้าก็รู้ว่าควรไว้ใจใคร เพอร์ซิวัล
ใช่ ข้ารู้
ข้าจะไม่ยอมเจ้า
ไม่...
เพอร์ซี่ พูดอะไรหน่อย นั่นพี่หรือเปล่า
เกรงว่าใช่
เกือบทั้งหมดละนะ
- เจ้ายิงข้า - ใช่
ขอบคุณที่ไม่ตายนะ
อือ ด้วยความยินดี
นั่นเป็นเรื่องฉิบหายวายป่วงที่สุด ที่ข้าเคยเห็นมา
ขนาดข้ารู้จักกับสแกนแลนนะ
เหมาะเจาะจริงๆ
แม้แต่ในยามที่เจ้าชนะได้ เจ้าก็ยังทำไม่สำเร็จ
พูดอะไร
เจ้ามีโอกาสจะฆ่าข้าแต่กลับทำไม่ได้
แต่ก็ไม่น่าแปลกใจหรอก
เจ้ามันอ่อนแอเหมือนพ่อแม่เจ้า
ไซลาสตายแล้ว ข้าเข้าใจความเจ็บปวดนั้น
การสูญเสียครอบครัว เป็นบาดแผลที่ไม่มีวันหาย
อย่างน้อยเขาก็เห็นแสงอาทิตย์ เป็นครั้งสุดท้าย
นึกแล้วเชียวว่าเราช่วยเดโรโลไว้ผิดคน
แต่ไม่สำคัญหรอก วันนี้เจ้าอาจหยุดยั้งข้าได้
แต่ผู้ถูกกระซิบจะสะสางสิ่งที่เราเริ่มไว้
และเมื่อเขากลับมา เมืองต่างๆ จะล่มสลาย
เหล่าไททันจะลุกฮือ
แม่น้ำจะนองไปด้วยเลือดของ...
ข้าดีใจที่พี่อภัยให้นาง
แต่ข้าทำไม่ได้
ทุกคนพร้อมไหม
อะไร นี่เราต้องไปจาก ที่ที่น่ารื่นรมย์นี่เหรอ
ไม่มีวันซะละ เพื่อน
ไม่ว่าต้นกำเนิดของมันเป็นยังไง
มันก็ยังเป็นอาวุธที่มีประสิทธิภาพ
อะไรกัน เจ้าลืมเรื่องควัน
กับ "ข้าต้องการแก้แค้น" แล้วเหรอ
ปิศาจนั่นไม่อยู่แล้ว สแกนแลน ไม่มีคำสาปแล้ว
- นั่นสิ เจ้าอาจจะ... ไม่ละ - อย่า
รู้ไหมว่ามันราคาเท่าไหร่
จะต้องใช้เวลานานขนาดไหน ในการทำ...
ให้ตายเถอะ ขอบใจนะ สแกนแลน
พวกเจ้าทุกคน สำหรับโอกาสอีกครั้ง
นี่ เจ้ารู้ได้ยังไงว่าปิศาจยังอยู่ในปืน
เดาทั้งนั้น
โยนอีกศพเข้ากองไฟนะ
ขอบคุณ
พวกเจ้าช่วยไวต์สโตนไว้
เราเป็นหนี้พวกเจ้า วอกซ์มาคินา
เราควรทำยังไง
ก็แค่พยักหน้าและยิ้ม คีย์คีย์
แน่นอน เรายินดี ไม่เป็นไร เรื่องจิ๊บจ๊อย
โอ้... สวัสดี พ่อรูปหล่อ
สแกนแลน ชอร์ตฮัลต์ ผู้นำกบฏ เจ้าคงเคยได้ยินชื่อข้า
คือว่าข้าอาจต้องการเตียงคืนนี้ การต่อสู้เพื่ออิสรภาพเป็นงานหนัก
ข้าเลยอยากรู้ว่าบางที...
คนพวกนี้เพิ่งรอดจากวันโลกแตก สแกนแลน
พวกเขาไม่อยากได้โรคหนองในของเจ้า
อ้าว ไงจ๊ะ คุณยักษ์ ข้าเห็นเจ้า
แล้วทีนี้ยังไงต่อ
พี่จะอยู่สร้างเมืองใหม่ไหม
เดโรโลดูแลดินแดนนี้มา 200 ปีแล้ว
ชีวิตเป็นผู้ใหญ่ทั้งหมดของข้า ขับเคลื่อนด้วยความกลัวและการแก้แค้น
นั่นไม่ใช่คุณสมบัติของผู้นำ
แต่คาส เจ้าน่ะกล้าหาญที่สุด ในบรรดาทุกคนในครอบครัว
เจ้าคือทายาทที่แท้จริงของไวต์สโตน
ข้าเหรอ แต่พวกทรยศหลอกใช้ข้า
ประชาชนของเราจะมองข้าเป็นกบฏ
พวกเขาจะมองว่าเจ้าเป็นผู้รอดชีวิต
ทุกคนที่นี่ก็ถูกพวกไบรอาร์วูดทำให้เจ็บปวด
แต่เจ้าผ่านมันมาได้
เราจะมีชีวิตตราบใดที่ไวต์สโตนยังอยู่
ช่วยข้าทำให้มันคงอยู่ตลอดไปนะ
ข้า...
เมื่อวานข้าพูดจากใจนะ
ข้ารู้ แวกซ์
และเป็นครั้งแรก ที่มีใครพูดแบบนั้นกับข้า
แต่เรามีหน้าที่ต้องรับผิดชอบ
ต่ออาณาจักร ต่ออริยจาริกของข้า
ข้า...
ข้าทำไม่ได้ ข้าขอโทษ
ไม่ ไม่ เจ้าพูดถูก
ข้าจะเดินไปละ
เยนเนนผู้ดูแล
พวกท่านมีใครเห็นผู้หญิงชื่อริปลีย์ หนีออกจากวังไหม
เสื้อผ้าเก่ารุ่งริ่ง มือด้วน โรคจิตสุดๆ
ไม่มีนะ ทำไมเหรอ
ข้ากลัวว่าจะเจอนางอีก
ว่าแต่ไอ้ของที่อยู่บนซิปเปอร์ทวาตล่ะ
ลูกแก้วความตายที่หมุนน่ะ
จากที่เจ้าเล่ามา มันต้องเชื่อมต่อ
กับบางอย่างหลังความตาย
หนึ่งในผู้ศักดิ์สิทธิ์ของเราไปตรวจดูแล้ว
หวังว่าจะไม่อันตรายนะ
เราจะอยู่ต่อหรือเปล่า ข้าอาจชินกับการเป็นฮีโร่
เราต้องกลับไปเอม่อน
ก่อนคนของยูเรียลจะมาตามหา และลากเรากลับ
เอาจริงเหรอ พี่ เราสามารถ...
หนีน่ะเหรอ
ข้าว่าเราหนีพอแล้วละ
อีกอย่าง เจ้าต้องโดนชกหน้าบ้าง เป็นครั้งคราว
จะได้รู้ว่ายังมีชีวิต
ใช่ ข้าจะหาม้ามานะ
อ้อ ที่จริงข้าอาจพาพวกเรา กลับบ้านได้เร็วขึ้น
เจ้าคิดจะทำอะไร กรีน
เอ่อ มีคาถาต้นไม้คาถาหนึ่ง แต่...
จะได้ผลเฉพาะกับต้นไม้ ที่ข้าเคยเห็น และต้องยังไม่ตาย
และข้าต้องแข็งแรงพอ และข้าทำได้แค่วันละครั้ง
รู้อะไรไหม ลืมไปเถอะว่าข้าเสนอขึ้นมา
ที่รัก เจ้าทำได้แน่
อือ ใช่ แน่อยู่แล้ว
ขอบใจนะ เวกซ์
ต้นตะวัน...
คุยกับข้าสิ
ต้นไม้นี่ดีที่สุดเลย ว่าไหม
ข้าว่าข้าฉี่เล็ด
- นั่นน่ะสิ เพื่อน - พวกเรา
ข้าทำไม่ได้นานนะ...
เออใช่ ทุกคนเข้าไป
ข้าเกลียดประตู
ข้าช่วยเอง เพื่อน
ขอบใจ ไพค์กี้
โอเค ข้าหายใจไม่ออก
ผลงานชิ้นเอกของข้าเสร็จสมบูรณ์
มหากาพย์การผจญภัยของเรา
ทั้งมังกร แวมไพร์ ไซคลอปที่ข้าพิชิต
ไซคลอปอะไร
เออใช่ ข้าอาจจะใส่สีตีไข่ไปบ้าง
วิเศษเลย สแกนแลน ข้าจะตั้งตารออ่านนะ
อ่าน... เรื่องเล่านี้เลิศ เกินกว่าจะเป็นหนังสือให้อ่าน
ไม่ ตำนานของเราจะต้องเล่า...
เป็นเพลง
เอาเลย
นั่งลง เพื่อนเอ๋ย และข้าจะร้องให้ฟัง
ตำนานมหากาพย์ของ...
วอกซ์มาคินา
เข้ามาได้จังหวะดีมาก จาเร็ตต์
กษัตริย์เรียกพวกเจ้าให้ไปที่คลาวด์ท็อป
ตอนนี้เลยเหรอ
แวกซิลแดน
ดีใจที่เห็นเจ้ายังมีชีวิต และยังมีแขนขาครบ
ดูดีนี่ กิลมอร์ เหมือนทุกครั้ง
อ๋อ ทั้งหมดนี้น่ะเหรอ เอ่อ...
รู้ไหมว่าทั้งหมดนี้นี่มันอะไรกัน
มีคนเรียกร้องให้กษัตริย์ยูเรียลมีประกาศ
ดูอลังการ สภาทั้งคณะมาร่วมด้วย
สหาย ในช่วงที่ผ่านมา ทาลโดเรถูกความชั่วร้ายครอบงำ
มาทั้งในรูปของปิศาจและมนุษย์
ข้าใช้วิจารณญาณอย่างดีที่สุดของข้า ในการเผชิญภัยคุกคามเหล่านี้
แต่น่าเสียดาย วิจารณญาณนั้นมีข้อบกพร่องอย่างยิ่ง
ความจริงคือข้าปล่อยให้คนแปลกหน้า เข้ามาในหมู่พวกเรา
ไว้ใจให้พวกเขามีอำนาจ ที่พวกเขาไม่ควรได้รับ
วอกซ์มาคินา
ช่วยเราให้พ้นจากภัยนี้ อีกครั้ง
พวกเขาแสดงให้ข้าเห็นว่า ความคิดของกลุ่ม ไม่ว่าจะพิกลเพียงใด
ก็ยังสำคัญกว่าความคิดของคนคนเดียว
มิตรภาพทำให้มองการณ์ไกล
จุดอ่อนของข้าทำให้อาณาจักรนี้ ตกอยู่ในอันตราย
แต่จะไม่เป็นเช่นนั้นแล้ว
ด้วยความนอบน้อม ข้าขอสละบัลลังก์
และให้สภาทาลโดเรดูแลรัฐบาลต่อไป
ผู้รักชาติอันชาญฉลาดเหล่านี้ จะดูแลให้เอม่อนยืนยงตลอดไป
นอกจากสมาชิกสภาที่ทุกคนรู้จักอยู่แล้ว
- เราจะเพิ่มเติมสมาชิก - เวกซ์ เป็นอะไรหรือเปล่า
โดยเฉพาะเสาหลักของชุมชนผู้ค้ำจุน...
คุณพระคุณเจ้า
ไม่นะ...
คำบรรยายโดย สุดาภรณ์ ปลื้มปิติวิริยะเวช
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ