DETROIT STANY ZJEDNOCZONE
MORZE KARAIBSKIE - WENEZUELA GUJANA - BOGOTA - KOLUMBIA - PERU
PEKIN - CHINY - CHONGQUING
UŁAN BATOR MONGOLIA
MORZE KASPIJSKIE - GRUZJA - TBILISI AZERBEJDŻAN - BAKU
PARYŻ - FRANCJA - BOURG-SAINT-MAURICE
WIELKA BRYTANIA - OXFORDSHIRE - LONDYN
WALIA LONDYN
SZKOCJA
SZWECJA - OSLO - SZTOKHOLM
Witamy.
Dziękujemy.
Dziękujemy bardzo.
Witajcie.
Dziękujemy bardzo.
Dziękujemy wam.
Bardzo dziękujemy, to prawda,
wróciliśmy!
Naprawdę.
Wielu ludzi powtarza:
„Czemu tak długo? Co robiliście?”.
Mamy nadzieję odpowiedzieć wam,
pokazując krótki montaż tego, czego możecie się spodziewać
w ciągu najbliższych... 13 tygodni.
Czy ta beczka...
Tyle ognia!
I po nim.
Chwila moment.
Najbliżej jest miejscowość o nazwie Moron.
Musicie zbudować to, co jest w tych pudłach.
Macie jedzenia na siedem dni.
Boże.
Byłoby to śmieszne, gdyby nie powaga sytuacji.
Niedźwiedź!
W pokoju musiało być 30-40 osób, kiedy pojawiła się policja.
Clarkson!
Jezu Chryste. Jestem za blisko krawędzi.
-Zaśpiewajmy coś. -Nie.
Siedzę na miejscu Jima Clarka.
Coraz goręcej...
-Szybko! -Dobra.
Będzie mieć pistolet, prawda?
Myślę...
że ta seria się wam spodoba,
zwłaszcza początek,
bo nawet po tej stronie wielkiej wody
zdajemy sobie sprawę, że Detroit jest jak kościół dla tych,
których winem jest benzyna,
a serca biją jak wielkie, wilgotne silniki V8.
Powinniśmy byli zrobić to dawno temu, ale w tym tygodniu
ekipa The Grand Tour odwiedza stolicę motoryzacji
i ma pewien pomysł.
Oczywiście wszyscy wiedzą,
że obecnie Detroit jest cieniem tego, czym było kiedyś.
Wiemy też jednak, że postarano się,
by tchnąć w te ruiny nowe życie
przy pomocy miejskich farm.
Miejscowi zachęcani są,
by hodować jarmuż, fasolę i inne rośliny
w miejscach, gdzie dawniej stały domy i firmy.
Łamie mi to serce.
INICJATYWA MIEJSKIEGO ROLNICTWA MICHIGAN
Przecież to Detroit.
To nie miejsce na jedzenie z przydziału
dla wegan-hipisów,
powinien być tu plac zabaw dla fanów motoryzacji.
Są tu drogi.
Przestrzeń.
To miejsce powstało przy ryku silnika V8,
który powinien zaryczeć po raz kolejny.
Po to tu przyjechaliśmy.
By narobić hałasu.
Oto nasze zabawki.
Amerykańskie muscle cary
po tuningu do niebezpiecznego poziomu.
Ja mam forda mustanga RTR spec 3.
Pan Powolny ma „exorcista”.
A w swoim dodge'u challengerze demonie
Hammond dostał erekcji.
By go stworzyć, wzięto Hellcata, którego już tu prowadziłem,
i zrobiono więcej.
Więcej wszystkiego.
840 koni mechanicznych,
ogromna sprężarka,
a na masce
mamy największy wlot powietrza wśród masowo produkowanych aut.
Największy.
Tak! Hałas!
Hałas na drodze.
Ogień piekielny.
Tuning autorstwa firmy Hennessey.
Wzięli standardowego camaro i dali mu 1000 koni mechanicznych.
Chryste Panie!
Nie dotknęli niczego, poza silnikiem.
Koła są standardowe, hamulce i zawieszenie też.
Karoseria i wszystko jest standardowe.
Ale nie moc.
Jezu, nie umiem nim kierować.
To głupie.
JEZUS ZBAWIA
Choćbym kroczył przez ciemną dolinę,
zła się nie ulęknę.
Bo jestem egzorcystą.
Może w porównaniu do tamtych jest mały i delikatny,
ale to nieprawda,
to prawdziwy muscle car.
Tak jest.
Prawdą jest,
że silnik w aucie Hammonda
to dwuzaworowy silnik OHV rodem z muzeum.
Auto Maya ma 1000 koni mechanicznych,
za to standardowe hamulce.
Tu zastosowano coś mądrzejszego.
Nie tylko po prostu
zamontowano sprężarkę,
ale mamy tu też usztywnione zawieszenie
oraz stabilizatory.
Jeśli potrafi to...
Jezu Chryste.
Potrafi też to.
Tak!
To Anthony Joshua muscle carów.
Wielki, potężny, ale i bystry.
Stąd ta nazwa.
RTR, co naprawdę znaczy
„rozrusza ten rajd”.
Te trzy samochody
są idealne na zabawę w tym motoryzacyjnym parku rozrywki.
Ludzie potrafią jechać na Florydę
dla faceta w stroju myszy
i by zobaczyć nierealistyczny wypadek kolejowy.
Czemu nie przyjechać tutaj?
Co za dzień!
„James May jako egzorcysta”, nie mogę z tego.
Jestem zaskoczony, że tak wam się to podoba.
Czemu?
Zawsze mówicie, że nie lubicie muscle carów.
Tak, by cię wkurzyć.
Dobra.
Nikt inteligentny nie przyzna się, że lubi muscle cary,
ale głęboko, w sekrecie, każdy je lubi.
Są jak mocne ballady rockowe.
Kiedy jedziecie z przyjaciółmi,
a w radiu leci Don't Stop Believin Journey,
powiecie, że to szajs. Prychniecie i przełączycie.
Ale jeśli jedziecie sami, podgłośnicie i zaczniecie śpiewać.
Taka prawda.
Panowie.
Wiedzieliście, że mój wóz w standardzie ma jedno siedzenie?
-Naprawdę? -Co?
Demon ma w standardzie jedno siedzenie.
Możecie poprosić o zamontowanie reszty,
kosztuje to dolara.
Które siedzenie jest w standardzie?
W końcu postanowiliśmy zatrzymać się,
by zobaczyć, który z naszych samochodów
wygra wyścig drag.
Myślę,
że tutaj, kiedy zapali się zielone...
Gdzie mamy pół kilometra? Za kościołem?
-Jakoś tak. -Idealnie.
A co z policją?
On jest w Beverly Hills. Widziałem film.
Czemu nie możemy tego zrobić na torze albo na pasie startowym?
Bo chcemy udowodnić, że to jest tor.
Detroit jest puste, powinno się tu jeździć.
Tak. Ale to nie jest prawdziwy wyścig.
Jest.
-Nie... -Tu narodziły się muscle cary.
Nie mogę.
Czemu?
Dodge pożyczył mi auto,
ale nie mogę nim się ścigać na drodze.
-Co? -Ale to...
-Do tego służy. -Wiem.
-Właśnie po to powstało. -Tak,
ale tak wyszło. Wybaczcie.
Kwestia ubezpieczenia?
-Tak. To przez niego. -Nie.
-Tak. -Nie chcą, by dachował.
Kto będzie prowadzić? Hammond.
Nie może.
Tak powiedzieli. Przepraszam, naprawdę.
Nie możemy tego zrobić.
My możemy.
Bez tego?
Niech pomyślę. Tak.
Proszę tamtędy.
Jeden za wszystkich, wszyscy za siebie.
-Tak to szło? -Tak.
Salon fryzjerski uczyniliśmy metą
i zaczęliśmy przygotowania.
Robię to tylko po to, by wkurzyć Hammonda. Nie wygram.
Mam silnik V8 ze sprężarką,
ale zaledwie 720 koni mechanicznych.
280 mniej niż exorcist.
Nie chcę brzmieć jak ty,
ale system launch control jest tu na tyle skomplikowany,
że jest o nim filmik na YouTube.
Oglądałem, ale już zapomniałem.
Może umówimy się, że nie będziemy używać launch control?
To może mnie uratować.
Dobrze, nie będziemy.
Mam manualną skrzynię biegów.
Jeźdźcie sobie i na golasa. Ale zaczynajcie już.
Nasz kapitan Kibic.
Klima wyłączona.
May dobrze wystartował.
Dalej.
Jestem blisko.
Łatwizna.
Boże! Było blisko.
Miałem okropny start, musimy to powtórzyć.
Pierwszy bieg.
Nie mogę. Kręci kołami.
Wiecie, że jesteście na to za starzy?
Na co, na jeżdżenie muscle carami po drogach Detroit,
bo nikt inny z nich nie korzysta?
Richard Hammond na pewno z nich nie korzysta.
Jako że mamy remis, a denerwowanie Hammonda to świetna zabawa,
postanowiliśmy to powtórzyć.
Co teraz, najlepszy z 30?
Co innego mamy robić?
Ścigajcie się, aż któryś się zesika.
Po 17 próbach wynik wciąż był ten sam.
Dziękuję bardzo.
Dalej!
Szybciej, kolego.
Jestem zły.
Nie poddam się. Jeszcze raz.
Na litość boską.
Obiecałem nie używać launch control.
Wycofuję się z tego, nic mu nie powiem.
Dobra zmiana biegu.
Mimo to nic nie poradzę
na tego potwora o sile 1000 koni.
W końcu czas na białą flagę.
Spojrzeliśmy dokładniej na bijące dzikie serce
exorcista.
To standardowy silnik corvette?
Z06, tak.
Ze sprężarką. To ona, tak?
Tak, 2,9 litra.
Ta część twojego silnika jest większa niż większość silników europejskich?
-Tak. -Moja też. 2,7 litra.
Nie aż tak duża.
To exorcist.
Zadaniem egzorcysty jest pokonać demona.
Pamiętacie, w latach 60.
De Tomaso stworzył samochód
zwany mangustą.
Mangusty zabijają kobry.
Stąd ta nazwa.
Tak, ale on nie pokonał demona.
Wiesz co?
Może znajdziesz jakiś tor albo pas startowy.
Chętnie się wycofam. To będzie wyścig między dobrem...
a złem.
Ale najpierw postanowiliśmy sprawdzić, które auto jest najgłośniejsze.
Na tak ważny test mogliśmy wybrać wiele miejsc.
Ale w końcu znaleźliśmy idealne.
Co to za miejsce?
Kiedyś był to teatr.
Zbudowano go w miejscu, gdzie stał pierwszy warsztat Henry'ego Forda.
A skoro mowa o teatrze...
Zbudowano go w roku 1925,
gdy Detroit było jednym z najbogatszych miast świata.
-To widać. -Wybudowano to.
Od lat 70. odbywały się tu koncerty rockowe.
Spójrzcie na te bilety.
-ZZ Top. -ZZ Top i T. Rex.
-To musiała być super impreza. -Fantastyczne.
Sly and the Family Stone. Spencer Davis.
Występował tu Steve Winwood.
I David Bowie. Blue Öyster Cult.
-Bob Seger. -Poważne miejsce.
Naprawdę.
A potem firmy kredytowe z biur za tą ścianą
stwierdziły, że chcą mieć parking.
Kupiły to miejsce i zmieniły w wielopiętrowy parking.
-Cholernie romantyczne. -Niesamowite.
Nadzwyczajne.
Tu narodził się interes Henry'ego Forda.
-Tak. -Potem powstał teatr.
I parking.
Zróbmy test hałasu, będzie jak w teatrze.
Jest w tym poezja. To piękne.
-Właśnie. -Mamy tu nie tylko poezję,
ale i miernik decybeli.
Cudownie.
Możesz zacząć.
Może zacznę?
Tak powiedziałem.
To prawda. Słyszałem.
Właściciele, bojąc się, że hałas silników
spowoduje zawalenie się dachu,
dali nam odzież ochronną.
Ubierz to, bo może być kurz.
Będzie kurz.
Kontrola trakcji wyłączona.
Koła niech się kręcą.
To robi ogromny hałas.
-Gotowi? -Tak.
Dobra. Patrzcie.
Gówno widzę.
-Boże. Okropne. -Jak głośno?
-U szczytu... -No.
...125,2.
Chwila. Nic nie wiesz. Byłeś pierwszy.
-125? -Tak.
The Who.
Uznawani za najgłośniejszy zespół rockowy w historii...
-Tak. -...126 decybeli.
Deep Purple, zaledwie 117 decybeli.
Ten samochód jest głośniejszy niż Deep Purple.
Prawdopodobnie i tak dużo cichszy niż mój demon.
Zaraz wpadnie tu pogotowie ciąć mu spodnie.
Powinien był je zdjąć.
Nie wiem, po co on nosi spodnie.
Dalej. Trzy, dwa...
Chwila. Jeszcze nie.
Zdarza się.
Każdemu.
Zapomnieć kluczy podczas kręcenia bączków
w teatrze zmienionym w parking.
Każdemu się zdarza.
Trzy, dwa...
-Rekord to 125,2. -Tak.
Dość cichy.
118,8, jak mysz pod miotłą.
Ma 2,7-litrową sprężarkę!
-Nie hałasuje. -Po co powstał?
Do wyścigów drag.
-A na to mi nie pozwalają. -Tak?
-Skąd mamy to wiedzieć? -Tak było.
Zanim kłótnia rozpętała się na dobre,
nadeszła kolej Jamesa.
Chyba nigdy tego nie robił.
-Nie. -Nigdy w życiu.
-Nie. -Przed nami James D. May
tracący dziewictwo.
Straci swój bączek.
Jamesie May, jesteś gotowy?
Trzy...
Dupa.
Kurde.
Chwilę mu to zajęło, ale załapał.
Jaki wynik?
Chodźmy już.
-Chodź, James. -Właśnie.
-Co? -Już usunąłem.
-Wcale nie. -Było 12.
Czemu mam to na twarzy? Ile było?
128, 2,8 więcej niż ja.
Więcej?
Tak.
-Potrzymaj. -Czemu?
Potrzymaj, proszę.
Nie cierpię tańca zwycięstwa.
-Możemy iść. -Ile twój kosztuje?
-Ile? -98, coś koło tego.
98 tysięcy funtów.
-Tak. -40 tysięcy.
Mój jest lepszy, więc i droższy.
40 tysięcy.
Szybszy i głośniejszy.
720 koni mechanicznych, 40 tysięcy funtów.
Czy tylko ja rozumiem muscle cary?
Co za bzdura.
Po wyczerpującym ranku złapał nas głód.
Co w tej części miasta jest problematyczne.
Nie ma tu za wielu restauracji, co?
Nie widziałem ani jednej.
Mignęła mi restauracja Coney Island,
ale obawiam się, że jest zamknięta od 30 lat.
Nie znaleźliśmy nawet jedzenia na wynos, więc postanowiliśmy poszukać hotelu.
Też żadnego nie znaleźliśmy.
Postanowiliśmy więc kupić dom.
Patrzcie, co mamy.
Piękny przedsionek. Kafelki.
Słoneczny pokój z kominkiem, duże okna.
Tu będzie jadalnia, bo jest przy kuchni.
Brakuje sprzętu AGD. Do zrobienia.
Tutaj mamy idealny pokój gier,
pokój telewizyjny z widokiem na ogród oraz podwójny garaż.
Idealne miejsce na gabinet albo pokoik wyciszenia.
Na górze mamy cztery sypialnie
oraz małe mieszkanko z własną kuchnią,
w sam raz dla Jeremy'ego, prawie jakby mieszkał sam,
o ile wytrzyma.
Dom kosztował 2200 dolarów.
Naprawdę 2200?
-Tak. -1800 funtów?
Wiem. Niesamowite, co?
Pokazać wam coś równie niesamowitego?
Kapitan Powolny wpadł w ekologiczną pułapkę.
Nie wpadłem.
To żadna pułapka, to warzywa.
-Nic wielkiego. -Kupuj jedzenie, zamiast hodować.
-Czemu? -To robota dla rolników.
Bez sensu jest zmieniać miasto w ogród warzywny.
Kto tak robi?
Tego od ciebie chcą, a ty ich jeszcze wspierasz.
Detroit powinno być miastem aut
i wielkich silników V8 jak nasze.
To dobrze, że miasto, które ma gorszy okres,
organizuje coś takiego.
Co w tym złego? W sklepach i tak nie ma warzyw.
Nowe jest lepsze.
Nie będę tego słuchać.
Jadę sobie, poszukam sklepu.
Przywiozę burgery.
Możesz wziąć do nich jarmuż.
Cholerne farmy.
To, że teraz jest wegetarianinem,
nie znaczy, że wszyscy muszą.
Nie bądź kretynem.
Nie mogę wyjechać. Zaparkowałeś mi na drodze.
Na tej przykrej nucie wracamy do namiotu.
Sam się prosiłeś.
Nie przywiózł burgerów.
To prawda.
Jeszcze do tego wrócimy,
teraz czas wrzucić kluczyki rozmowy
do studzienki debaty
przy Alei Pogawędki.
ALEJA POGAWĘDKI
To wszystko prawda.
-Jak to zrobiłeś? -Nie wiem. Nie pamiętam.
Pozwólcie, że zacznę od tego,
że w materiale z Detroit pokazaliśmy wam definicję sprzeczności.
James May, najwolniejszy człowiek w historii,
jeździ exorcistem.
To nie pasuje. „James May jako egzorcysta”.
Jego samochód powinien nazywać się florysta.
Albo agroturysta.
Mam prostsze, onanista.
-Dobre. -Onanista pasuje.
-Skończyliście? -Tak.
Chciałbym porozmawiać o stolicy motoryzacji,
zwłaszcza o tym, co się z nią dzieje.
Powiem ci, co. Rolnicy ją niszczą, krok po kroku.
-Boże. -Naprawdę.
Detroit ma powierzchnię 810 000 hektarów.
Ktoś zgadnie, ile przeznaczono na uprawę warzyw?
Trzy.
-Powiem wam... -Sześć.
Niecałe dwa.
Niecałe dwa hektary.
A on jeden rozjechał.
Właśnie.
I słusznie. To jest jak rak.
Wcale nie.
Tak. Może i mam dwa miliardy komórek w ciele,
ale tylko dwie są rakowe, więc OK.
Nie jest OK. Usuwa się je.
Rak to poważne zagrożenie dla zdrowia.
Tak jak warzywa.
Jesteś walnięty, wiesz?
Jestem walnięty, ale na punkcie Detroit.
W roku 1960 było to najbogatsze miasto Ameryki.
Teraz jest najbiedniejsze.
Żadne inne miasto na świecie nie upadło tak szybko.
A Hiroszima?
Poza Hiroszimą.
Pompeje.
Poza Hiroszimą i Pompejami.
Żadne miasto nie upadło tak szybko. To niewiarygodne.
Skala tego jest niesamowita.
W Detroit były 43 fabryki samochodów.
43. Teraz są dwie.
Zaledwie dwie.
Myślę, że to dlatego, że Ameryka wygrała wojnę.
Którą wojnę?
W Wietnamie.
-Naprawdę? -Nie, kłamałem.
Tę przegrali.
Choć nie we wszystkich filmach.
Wygrali w filmach,
ale kiedy policzycie zwycięskie bitwy,
o dziwo przegrali.
-Tak? -To niesamowite.
Mówię o II wojnie światowej.
W jej efekcie Japonia straciła imperium,
wszelkie środki,
zaczęto tam więc budować ekonomiczne, kompaktowe auta.
Kiedy w 1973 roku miał miejsce kryzys naftowy,
Amerykanie byli zmuszeni do kupowania małych, kompaktowych aut z Japonii,
które okazały się lepsze.
Ja myślę, że to dlatego, że amerykańskie auta są zbyt tanie.
-Zbyt tanie? -Kwestia biznesowa.
W tym tkwi problem.
Wybaczcie, obawiam się, że czas na wykład z ekonomii
kanclerza Hammonda.
-Nie. -Tego drugiego.
Nie, ty...
Posłuchajcie. Wyłożę wam kontekst.
Niedawno pojawiło się mnóstwo superaut.
Oto one. McLaren Speedtail.
-1000 koni mechanicznych. -Tak.
Kosztuje 2,1 miliona funtów.
-Koła nie pasują. -To prawda.
Aston Martin Valkyrie.
Też 1000 koni.
Dwa i pół miliona funtów.
Ferrari FXX-K Evo.
1000 koni, trzy i pół miliona funtów.
-Najpiękniejsze ferrari w historii. -Piękne.
-Obłędne. -Absolutnie niesamowite.
Wszystkie mają 1000 koni mechanicznych,
nie nadają się do jeżdżenia.
Mój exorcist ma 1000 koni,
nie nadaje się do jeżdżenia za mniej niż 100 tysięcy.
Tak, to...
To właśnie miałem na myśli.
Sprzedają je zbyt tanio. Praktycznie dają je za darmo.
Gdyby amerykańscy producenci podwoili ceny swoich aut,
zarobiliby dwa razy więcej.
To proste,
o ile kierujemy się logiką.
Mówiłem już, że niewłaściwy Hammond zajmuje się...
Tak.
To niesamowite, mając wykres popytu i podaży,
możemy usunąć oś popytu
i z samą podażą jest dużo łatwiej.
Właśnie.
Hellcat, którym jeździłem, kosztował 67 tysięcy.
Tak.
Ludzie sprzedają to samo auto z drugiej ręki
za 120 tysięcy.
Jeden facet sprzedaje swoje za pół miliona.
Były zbyt tanie, mam rację.
-Ciężko się kłócić. -Argument nie do obalenia.
Nie mamy czasu, idziemy dalej.
Może pamiętacie,
że w pierwszym odcinku The Grand Tour
byłem zachwycony McLarenem P1.
Pamiętam. Powiedziałeś, że będzie szybszy niż Porsche 918
i Ferrari. To Ferrari.
Nie był, prawda?
W rezultacie twój dom wyleciał w powietrze.
To prawda,
ale do dziś uważam, że był to najbardziej ekscytujący, brutalny
i instynktowny wóz, jaki prowadziłem,
nie sądziłem, że może być lepiej.
Ale McLaren pokazał coś nowego,
pomyślałem, że skoro zbudował lepszego P1 niż P1,
lepiej przetestuję go gdzieś, gdzie nie będzie tak wąsko,
gdzie będzie mniej drzew,
jeleni i borsuków niż na Eboladrome.
Wziąłem go na najszybszy tor w Europie, czyli...
Ktoś zgadnie, jaki to tor?
-Monza. -Nie.
-Nie Spa. -Wiecie?
-Co? -A ty wiesz?
Oczywiście.
-Wiesz? -Tak.
-To niezwykłe. -Czemu?
W Milionerach nie wiedziałeś niczego.
No nie.
Spytajcie prowadzącego.
Nie dostałem pytań, na które znałem odpowiedzi.
Tak było.
Ten program
nie nazywa się Wiedza Jeremy'ego.
-To Thruxton. -Co takiego?
Thruxton to najszybszy tor wyścigowy w Europie.
Tam zabrałem nowego mclarena.
Silniki się grzeją.
To dobry pomysł.
Start.
Odpalamy.
Zwiększyć prędkość.
O tym samochodzie mowa.
Zacznijmy od kilku faktów.
W przeciwieństwie do P1 nie ma tu napędu hybrydowego,
mimo to
czterolitrowy V8 z dwiema turbosprężarkami
generuje 789 koni mechanicznych.
To oznacza,
że wciąż jest szybki.
Dobra.
Lewa noga na hamulcu.
Wciskam „launch”.
Pełen gaz. Przyspieszenie.
Gotowe. Jedziemy.
Do setki w 2,7 sekundy.
190. 240.
Dwieście... Jezu Chryste!
Zaraz zrobię 300 na godzinę w 18 sekund i padnę,
330.
To niepokojące.
Niedobrze mi.
Rzecz w tym,
że dziś mamy wiele superaut takich jak McLaren.
Część jest nawet potężniejsza
i bardziej dramatyczna.
Oto Senna.
Nazwane po Ayrtonie Sennie.
Ayrton nie był człowiekiem, który jeździł wieczorami po centrum
15 na godzinę.
Nie był też człowiekiem, który brałby udział
w wyścigach drag.
Nie.
Był człowiekiem, który zdobył sławę w miejscach takich, jak to.
Na torach.
To jest właśnie celem Senny.
Pędzić po każdym torze szybciej
niż jakikolwiek inny samochód.
By to osiągnąć, auto musi być lekkie.
Drzwi na przykład,
mimo że mają okna,
a przechodnie mogą zobaczyć spodnie kierowcy,
ważą zaledwie dziewięć kilogramów,
to mniej niż jedna ręka Kate Moss.
Do tego te siedzenia.
Ważą osiem kilogramów.
Jadałem puddingi ważące więcej.
Gaz do dechy.
Bez zbędnego ciężaru
Senna waży niemal ćwierć tony mniej niż P1.
Musieli pomyśleć o przyczepności.
Użyli nowego typu opon Pirelli,
które trzymają się drogi jak wystraszone dziecko karuzeli.
Do tego auto ma ruchome skrzydło, z którym o dziwo wolno jeździć po drogach.
Zwisa, zamiast trzymać się u góry,
co zwiększa docisk aerodynamiczny.
Spytałem Jamesa Maya, czemu tak jest,
ale po trzech godzinach zasnąłem.
Kolejną rzeczą istotną w jego osiągach jest to,
jak dobrze zwalnia.
Brałem kiedyś udział w 24-godzinnym wyścigu na Silverstone,
prowadząc okropnego diesla BMW,
mimo to nadążałem za Jaguarem XKR ze sprężarką,
bo miałem lepsze hamulce.
Patrzyłem na niego, myśląc:
„Idioto, czemu teraz hamujesz? Nie musisz”.
W tym aucie zawdzięczamy frajdę hamulcom.
By pokazać, jak dobrze się zatrzymuje, postanowiłem zrobić mały test.
Jadę obok Jaguara F-Type
160 kilometrów na godzinę, przy tamtym pachołku
obaj zahamujemy.
Gotowy.
Jak zahamować z takiej prędkości na takim dystansie?
Staje, jak uderzając w ścianę.
Trzyma się drogi jak zaczarowany.
Waży tyle, co kilka chartów,
a ma moc niemal 800 koni mechanicznych.
Dodajmy to wszystko do siebie i...
A niech mnie.
Nie ma w sobie dzikości P1.
P1 był straszny,
dwa miesiące zajęło mi przyzwyczajenie się do niego,
nauczenie się jego słabości.
Natomiast w tym aucie,
mimo że jest nisko, ciasno, jestem w trybie wyścigowym,
z kontrolą trakcji,
nie boję się nic a nic.
Wyciskam z niego soki już po 20 minutach.
P1 nie kierowałoby się tu tak łatwo.
Nie ma tu prawie ciężkości.
Kierujecie praktycznie przy użyciu telepatii.
To jest super.
Opisywałem wiele Ferrari jako delikatne w piękny sposób.
Przy tym są jak słonie.
Wad jest mało.
Typowe wady samochodów McLarena.
Zmiana trybu z wygodnego na rajdowy, potem na sportowy i wyścigowy,
jest zbyt skomplikowana.
Klimatyzacja ważyłaby 15 kilogramów, więc jej nie ma.
W gorący dzień jak dziś
nieźle się pocę.
Ale kogo to obchodzi?
Ten samochód jest jak ideał superauta.
Niewiarygodny wóz.
Czuję dumę z bycia Brytyjczykiem.
Co?
Naprawdę.
-Co? -Nic, tylko...
Kiedy leciał materiał, sprawdziłem w internecie,
że Thruxton nie jest najszybszym torem w Europie.
-Co? -Nie jest.
-Jak to? -Nie jest.
To najszybszy tor w Wiltshire.
-Jest w Hampshire. -Nawet tego...
-Jest w Hampshire. -Nawet nie wiesz, gdzie on jest.
Jest opisany jako najszybszy tor na południu Anglii.
Po Brexicie będzie najszybszy w Europie.
Jasne. Wracając do materiału.
Powiedziałeś, że to ideał superauta.
Mocne słowa.
I prawdziwe.
-Na pewno? -Tak.
Tym razem...
Pierwszy raz w tym programie mam rację.
Bo ten samochód...
Pamiętacie Lamborghini Huracán Performante?
-Był szybki. -Prawda.
Niesamowicie. Najszybszy samochód na drogach.
Senna jest szybsza, gwarantuję.
Znowu to samo.
Obiecuję.
Jeśli nie, możemy wysadzić twój dom?
Jeszcze nie skończyłem budowy.
Możemy go wysadzić potem?
Tak.
Jestem pewien, że Senna będzie szybsza,
jeśli nie, jak skończę budowę, możecie znowu wysadzić mój dom.
Tak zrobimy.
-Żebyś wiedział. -Kiedy będziesz w środku.
Puśćmy materiał.
Oto i Abbie. Wystartowała.
Pędzi jak ranny szczur,
wchodzi w Nieprosty,
kontynuuje ze sporą prędkością.
Nierówna powierzchnia daje jej się we znaki,
ale amortyzatory
dobrze wykonują swoją robotę.
Auto frunie,
właśnie mija Twój Własny.
Opony Pirelli P Zero Trofeos piszczą,
kiedy skręca, daje znowu gazu,
by uwolnić moc dwóch turbosprężarek silnika V8.
Czuję się pewnie.
Dociska niesamowity węglowo-ceramiczny hamulec
i ciasno wjeżdża w Dom Starszej Pani.
Żadnego zbędnego ciężaru,
szybka jazda ku Stacji Pośredniej,
zero problemów z nierównością terenu.
Jeszcze dwa zakręty.
Opony piszczą bardziej.
Skrzydło działa,
drobna nadsterowność, meta.
Wygląda to nieźle.
Ale...
Nie powinienem tego mówić?
Proszę. Hurracán Performante.
-1:16:08. -Tak.
Gwarantuję, że będzie szybszy...
-Tak. -...inaczej spalicie mi dom.
Dobrze ci ostatnio idzie z faktami.
Jak się czujesz?
-Spokojnie. -Na pewno?
Nawet nie musimy daleko jechać.
Twój dom jest tam.
Zobaczmy, jak szybki był.
Cholera!
Matko, 1:12...
Nieźle.
Cztery sekundy szybszy.
Szybszy niż Vulcan, którym nawet nie wolno jeździć po ulicy.
Absolutnie niesamowite.
Niebywałe. Dodamy to do listy rzeczy, które wiesz.
Wracamy do naszego materiału.
Tak.
Stwierdziliśmy, że Detroit powinno być
wielkim motoryzacyjnym parkiem rozrywki,
dlatego przyjechaliśmy tam trzema tuningowanymi muscle carami.
Do tego czasu
zorganizowaliśmy wyścig drag, pokręciliśmy bączki,
a Jeremy rozjechał parę warzyw.
Kolejnego dnia
stwierdziliśmy, że Detroit potrzebuje toru wyścigowego.
Mimo że już ma dwa.
Chcieliśmy czegoś bardziej prostolinijnego,
pojechaliśmy więc do centrum.
Kierując się do centrum,
postanowiłem zadać parę pytań o muscle cary.
Mogę spytać o wasze średnie zużycie paliwa,
odkąd jesteśmy w Detroit?
35 litrów na setkę.
U mnie 72 litry.
Żartujesz, 72?
Nie żartuję.
W mustangu 22.
To hybryda?
SZTUKA WSPÓŁCZESNA WSZYSTKO BĘDZIE DOBRZE
Gdyby to była hybryda, pasowałaby do tego,
w co zmieniło się centrum Detroit.
Kwiaciarnia.
Kawiarnie. Na litość Boską.
Miejski ramen.
Nie!
MIEJSKI RAMEN
W 1997 roku
w centrum Detroit ktoś przystawił mi pistolet do głowy.
Teraz są tu sami hipsterzy z psami i na rowerach.
Chcecie zakładać firmę informatyczną, spadajcie do San Francisco.
Na litość Boską, widzieliście?
Małe miejskie ogródki.
No nie.
Czemu ogródki mu tak przeszkadzają?
To ci ludzie. Stare szklarnie
pełne mydełek rzemieślniczych.
Tesla.
Cholerna tesla w Detroit.
Gdyby świat był pełen ludzi jak Clarkson,
mielibyśmy niewolnictwo i palenie czarownic.
Jedno mamy ustalone.
Centrum Detroit
to nie tor, to ryneczek ze zdrową żywnością.
Spadajmy stąd. To wroga okolica.
Wróciliśmy na opustoszałe przedmieścia
i znaleźliśmy idealne miejsce na tor wyścigowy.
Starą fabrykę Cadillaca przy Conner Avenue.
Przez ponad 60 lat produkowano tu karoserię
dla takich ikon jak Eldorado,
Fleetwood i Coupe de Ville.
James najchętniej
zmieniłby ten pomnik upadku stolicy motoryzacji
w zagajnik.
Ale nie miał nic do powiedzenia,
więc fabryka stała się tunelem w stylu Monte Carlo,
zwieńczeniem naszego toru w klimacie Detroit.
Pomyśleliśmy,
że nazwiemy wszystkie zakręty i proste
imionami muzyków z Detroit.
Na przykład
postawimy to i będziemy mieć zakręt Alice'a Coopera.
Podoba mi się.
Mam wszystkie twarze.
Jest tu Glenn Frey z Eagles, Jack White, Madonna,
Aretha Franklin, Bob Seger, Ted Nugent.
A ten patyk?
To Iggy Pop.
-No tak. Jak żywy. -Właśnie.
Z tyłu są
Marvin Gaye, Stevie Wonder,
Eminem, Diana Ross, Sonny Bono,
Martha Reeves, Anthony Kiedis,
Smokey Robinson.
Ciężko uwierzyć,
że wszyscy są z Detroit.
Wiedzieliście, że Madonna jest z Detroit?
Nie.
Jako że budowa toru wiąże się z pracą fizyczną i ciężkimi maszynami,
Hammond nalegał, by zrobić to samemu.
Tu będzie szybki zakręt.
Mimo to uwinął się szybko.
Niestety miał problemy
z nazywaniem zakrętów nazwiskami muzyków.
-Co? -Co tu robi Edge?
Mówiłeś, że będzie Sonny Bono.
Tak, Hammond,
Sonny Bono i Edge ze słynnego zespołu z Detroit, U2.
Właśnie.
Jako że tor zbudował kierowca znany z wielu wypadków,
uznaliśmy, że powinien zostać ochrzczony
przez bogobojnego egzorcystę.
Nierówny.
Co to jest?
Jakieś szykany?
Bardzo ślisko.
Co, do...
Niesamowicie wąsko.
Co on myślał?
Czołem.
Oto i on.
James nie mógł się doczekać, by rzeczowo skrytykować tor Hammonda.
Hammond, ty dzbanie.
To najgorszy tor, po którym jechałem.
Śliski, pełen dziur,
mnóstwo przeszkód, w które można uderzyć.
-Wąski... -Wymagający. Wymaga techniki.
Nie. Jest tylko tyle szerszy niż auto,
do tego jest zrobiony z masła.
Mnóstwo tu azbestowych odpadów.
-Pełno tu azbestu. -Przykro mi.
-Dziękuję. -Przepraszam.
Zamknij okno.
Nadszedł czas na okrążenia próbne w pułapce Hammonda.
Ciasno. Boże.
Nic nie widzę.
Mój samochód nie mieści się na moim torze.
Co ja zrobiłem?
Mimo zagrożeń daliśmy z siebie wszystko.
Okazało się, że demon i exorcist
szły łeb w łeb.
OKRĄŻENIA PRÓBNE DEMON 1:01,2 - EXORCIST 1:01,7
Mustang za to jest klasą samą w sobie.
56,4.
OKRĄŻENIA PRÓBNE - DEMON 1:01,2 EXORCIST 1:01,7 - MUSTANG 56,4
Tak, jesteś najszybszy!
Oczywiście, że tak. To muscle car, którym da się jeździć.
Jednakże były to tylko nieoficjalne okrążenia próbne.
Nadszedł czas na chwilę prawdy.
Trzy, dwa, jeden, zaczynamy!
Hamulec. Nieco spowolnić obroty.
Duża nierówność.
Boże!
Hammond.
Ślisko.
Oto i on.
Nadjeżdża.
Zrobiłem w gacie.
-Zabawny dźwięk. -Tak.
Warto było poświęcić czystą bieliznę.
Pobiłeś własny rekord.
-Niesamowite... -59,66.
-Naprawdę? -Tak.
Podoba mi się to.
I w nic ani w nikogo nie uderzyłem.
Czas na kaprala Krzywdę.
Gdzie straż pożarna?
-Tam jest. -Karetka...
-Co za śmieszki. -Tak.
-No. -Jeśli przegrasz z Jamesem Mayem,
to dopiero będzie upokorzenie. Śmierć byłaby lepsza.
Trzy, dwa, jeden, start.
Szukam przyczepności.
Ładnie, blisko Edge'a.
Rozjechał Edge'a!
Znowu.
-Dobrze mu idzie. -Prawda?
Z którego zakrętu go wyrzuciło?
To musiał być on.
O dziwo nie.
Madonna? Tak.
Nie wiem.
Droga wolna.
Chryste!
Belzebub ma problem z podsterownością.
To było dobre.
Byłem szybki.
Nie wiem, jak ci to powiedzieć, ale...
Nie.
0,4 sekundy wolniej od Jamesa Maya.
To właśnie śmierć.
Wysiadaj. Koniec pojedynku demona i egzorcysty.
Czas na niebieską zakonnicę.
-Niebieską zakonnicę? -Tak.
Marnujemy tylko czas.
Wiemy, że mustang jest dużo szybszy.
Ale mogę pojechać.
Cwaniak Jeremy i jego mały kucyk, gotowi?
Trzy, dwa, jeden, start.
Tak.
To prawdziwy samochód wyścigowy.
Właśnie tak.
Może i tak.
Ale mój plan miał popsuć jego dzień.
-Biegniesz. -Wiem. Zaraz zobaczysz.
Muszę dobiec do zakrętu, zanim wróci.
Pomóż mi przewrócić.
Co to?
Organiczny olej palmowy. Bardzo śliski.
Zemsta miejskiego rolnika.
Ślepy zakręt.
Stevie Wonder.
Wiedziałeś, że olej palmowy niszczy życie orangutanów?
Tego orangutana.
Dalej.
Szybka zmiana biegu.
-Po tym wielkim zawodzie... -Jego zawodzie.
...wracamy do namiotu.
-Ty... -Co?
Myślałem, że to ty.
-Nie. -Popsułeś mi czas.
Chciałeś, by Detroit było placem zabaw,
to właśnie robiłem. Bawiłem się.
Mój czas próbny się liczy?
Był najlepszy.
To tak nie działa.
Nie możesz powiedzieć, że wygrałeś wyścig, mimo że się rozbiłeś,
bo miałeś najlepszy czas w kwalifikacjach.
-Mogę. -Możesz.
Ja powiem, że jestem kapitanem reprezentacji w krykieta.
Mimo że nie umiem grać.
Idziemy dalej.
Nie wiem, o co mu chodziło.
Nieważne.
W pierwszej części materiału zapowiedzieliśmy
wyścig między demonem a exorcistem. Wyścig drag.
Który nie miał miejsca.
Ale tak naprawdę miał.
Dodge zabronił nam ścigać się na ulicy.
Ale nie było mowy o lotniskach.
Znaleźliśmy pas startowy.
Ja się wycofałem.
Mustang nie nadaje się do wyścigów drag.
Czas na konny wyścig, sir Wypadkowiec
kontra Onanista.
Ale mamy problem.
W programie mamy już miejsce
na tylko jedną rzecz.
Czeka nas segment z gościem.
W tym tygodniu
Howard z agencji reklamowej w Halifaksie
i Adrian Chiles
mieli znaleźć najszybszą osobę, o której już się nie mówi.
Zagłosujmy.
Kto chce zobaczyć część z celebrytą?
Jedna osoba.
Kto chce zobaczyć wyścig?
Tak!
To znaczy, że nie przyjdzie?
Tak.
Tak, James.
Niech będzie, walka dobra ze złem.
BIURA TERMINALU
Proszę bardzo, widzowie.
Czeka nas albo zbawienie, albo wieczne ciemności.
To właśnie to.
Wyścig dobro kontra zło.
Panowie, gotowi?
-Gotowi? -Nie.
Co się dzieje?
Muszę jeszcze zrobić parę rzeczy.
Nie możesz się teraz ścigać?
Chcę to zrobić właściwie. To samochód do wyścigów drag.
Co on robi?
Dostajecie to przy kupnie demona.
Dolar za całą tę skrzynię.
Kosz piknikowy dla facetów.
Nowiutki sterownik silnika
Wszystko, czego potrzebuję.
-Sterownik? -Tak.
Zobacz.
Ma wielką skrzynię, torby i pudełka
pełne narzędzi.
Dwa wąskie koła...
Wąskie koła?
Czekaj.
Po co ci wąskie opony?
Służą do wyścigów drag.
Są lżejsze. Nie potrzebuję przyczepności z przodu.
Służą tylko do sterowania.
Co jeszcze musi zrobić?
Ma nowy sterownik.
-Naprawdę? -Tak.
Czyli to nie auto do wyścigów drag?
Będzie nim, kiedy je przebuduje.
Już się tak nie mówi,
ale właśnie straciliśmy zainteresowanie.
Zgadzam się. To miał być finał odcinka.
-Właśnie. -Dobro kontra zło.
Doszedłbym do mety na piechotę.
Muszę zmniejszyć ciśnienie w oponach.
Moja grubiutka powierzchnia styku.
Minęło 25 minut,
tyle zajęło mu przygotowanie.
Tędy oddycha.
Patrzcie. Tu jest wnętrze jego oka.
To istotna część.
-Co takiego? -Filtr powietrza.
Nie ma filtru?
Ma, ale ten jest lepszy. Będzie łykać powietrze.
To wszystko, wreszcie.
Jeszcze tylko sterownik.
Chyba idzie tutaj. Muszę to wyjąć.
Ma inny sterownik.
Powiedz mu, że ma mocny silnik.
Mądre. Czemu nie umieścił go od razu?
Można jechać.
Jednak nie.
Teraz tankuje auto specjalnym... Ile oktanów?
To mieszanka etanolu i benzyny. 104 oktany.
Mieliśmy nadzieję, że to koniec.
Ale nie.
Jeszcze chwila. Muszę wrzucić luz, żeby była pośrodku.
Chcesz wyciągnąć całą deskę.
Muszę, umieszczę tam nowy panel kontrolny.
Jest na nim nowy przycisk.
Wyjął całą obudowę tunelu.
Całkowicie.
Musiał wrzucić luz, żeby ją zdemontować.
-Po co? -Bo wtedy będzie miał przycisk,
który pozwoli mu na wybór rodzaju paliwa.
Czemu ten samochód nie miał tego od razu?
To idzie tam, a oto mój nowy panel.
Godzina i siedem minut.
Masz rację. Minęła ponad godzina.
Boże.
Proszę.
W końcu przebudowa demona dobiegła końca.
Czas rozgrzać opony.
Trzy, dwa, jeden, start!
Opony są już ciepłe.
-Jesteście gotowi na... -Na co?
Na dojechanie na linię startu.
-Nie. -Jak to nie?
To było tylko dla zabawy.
Wysiadł.
Skończyłem przebudowę. Teraz ustawienia.
Muszę ustawić odpowiedni tryb.
Mam dość. Przepraszam, ale mam dość.
Cześć.
Nigdy tego nie zrobimy.
Potrzebuję trybu drag.
Uruchamiam.
Świetnie, skrzynia biegów, kontrola trakcji, moc.
Moc zwiększona do 840.
Będzie się działo!
To coś nowego.
Nasz gospodarz był już w drodze do Londynu,
ale dostaliśmy światła
i mogliśmy startować.
Skopię ci dupę, diabełku.
Tak.
Co chcesz zrobić?
Oglądałem ten film i nie polecam.
Prowadzę.
Dalej, demonie!
No nie!
Zło zwyciężyło!
Tak!
Demon zwyciężył. Dziękuję.
-Bo wygrałem. -Tak. Wygrałeś.
-Wygrałeś. -To prawda.
-Zauważyłeś? -Tak.
Widziałeś, na końcu mój samochód był przed twoim...
-Tak. -...czyli wygrałem.
Pozwolę sobie dodać, że musiałeś spędzić pół dnia,
przebudowując pół auta.
Musiałeś też mieć paliwo,
którego nie kupisz na stacji.
Chwila, twój ekskrement jeździ na takim samym paliwie
cały czas.
Liczyłem, że tego nie wiesz.
-Panowie... -Wiem.
Musimy się zgodzić,
że jedynie mustang ma wszystkie cechy dobrego muscle cara.
Jest tani, potężny, jeździ na zwykłym paliwie,
można kupić go z kierownicą po właściwej stronie.
Nie rozumiesz, prawda?
Nie rozumiesz. Muscle car musi mieć 1000 koni mechanicznych,
być trudny do kierowania i mieć głupią nazwę.
Rozrusza ten rajd, to głupia nazwa!
Hammond, nie tylko jesteś odpowiedzialny za tę operację...
Jestem.
Jesteś też miłośnikiem muscle carów. Tak?
Znam odpowiedź na to pytanie,
bo już mi powiedziałeś, które z tych aut
-faktycznie byś kupił? -Kupił?
-Tak. -Za własne pieniądze?
-Tak. -Kupić?
-Tak. -Dla siebie?
-Tak. -Mustanga.
Proszę bardzo! Mustang.
I tym zawodem...
Leszcze.
...czas kończyć.
W przyszłym tygodniu, w specjalnym odcinku,
postaramy się jako pierwszy program
w historii telewizji
pojechać do Kolumbii i nie używać słowa na „K”.
Do zobaczenia.