DETROIT BİRLEŞİK DEVLETLER
KARAYİP DENİZİ - VENEZUELA GUYANA - BOGOTA - KOLOMBİYA - PERU
PEKİN - ÇİN - ÇONGÇİNG
ULAN BATUR MOĞOLİSTAN
HAZAR DENİZİ - GÜRCİSTAN - TİFLİS AZERBAYCAN - BAKÜ
PARİS - FRANSA - BOURG-ST-MAURICE
BK - OXFORDSHIRE - LONDRA
GALLER LONDRA
İSKOÇYA
İSVEÇ - OSLO - STOCKHOLM
Herkese merhaba.
Teşekkürler.
Çok teşekkürler.
Herkese merhaba.
Çok teşekkürler.
Sağ olun. Teşekkürler.
Çok teşekkürler ve evet,
döndük!
Döndük.
Birçok kişi şöyle diyordu,
"Neden bu kadar uzun sürdü, neler yaptınız?"
Umarım bu kısa kurguyla,
önümüzdeki 13 hafta boyunca
sizi nelerin beklediğini göstererek buna cevap verebiliriz.
Yoksa o varil...
Her yer yanıyor!
Gitti.
Bakın. Durun biraz.
En yakın medeniyet, Moron adında bir kasaba.
Oraya varmak için bu kutuların içindekileri kurmalısınız.
Yedi günlük yiyeceğiniz var.
Tanrım.
Durum bu kadar ciddi olmasa bayağı gülerdik.
Ayı. Bu bir ayı!
Polis geldiğinde mekânda 30 veya 40 kişi vardı sanırım.
Clarkson!
Tanrım. Şimdi kenara çok yaklaştım.
-Şarkı söyleyelim. -Olmaz.
Jim Clark'ın oturduğu yerde oturuyorum.
Gittikçe ısınıyoruz.
-Çabucak! -Tamam, lütfen.
Tabanca kullanırlar, değil mi?
Bence...
Bence bu diziyi seveceksiniz,
özellikle de başını seveceğinizi tahmin ediyorum
çünkü burada, gölün bu tarafında bile
farkındayız ki Detroit
petrolle takdis olmuş
ve kalbi iri yarı bir V8 gibi atan herkesin mabedidir.
Bu nedenle bu hafta The Grand Tour
çoktan yapması gereken şeyi yapıp bir fikrin peşinde
Motor Şehri'ne gidiyor.
Elbette bütün dünya biliyor ki
Detroit şimdilerde eski hâlinin bir gölgesi gibi sadece.
Ama yine biliyoruz ki harabelere
yeniden hayat vermeye çalışan
kent çiftlikleri de var.
Detroit halkı, bir zamanlar
binaların ve iş yerlerinin bulunduğu bunun gibi arsalarda
kara lahana, fasulye ve tohum yetiştirmeye özendiriliyor.
İnsanın içi acıyor.
MICHIGAN KENT ÇİFTÇİLİĞİ İNİSİYATİFİ
Yani burası Detroit.
Buralar organik, vegan, barışçıl hippilere
tahsis edilmek yerine
araba tutkunları için gümbür gümbür bir oyun alanı olmalıydı.
Yolları var.
Mekânı var.
Bir V8'in homurtusuyla inşa edilmişti,
yine aynı homurtuyla uğuldamalı.
Buraya bunun için geldik.
Biraz ses çıkaracağız.
Kullanacağımız araçlar bunlar.
Üç Amerikan yüksek performans arabası.
Hepsi de lastik parçalayacak özelliklerle donatıldı.
Bendeki Ford Mustang RTR Spec 3.
Bay Yavaş'ınkinin adı "The Exorcist", yani Şeytan Kovucu.
Ve inleyen Dodge Challenger Demon, yani Şeytan'ın içinde...
...Hammond zevkten dört köşe.
Bunu yapmak için, bu dizide daha önce kullandığım Hellcat'i
daha da güçlendirdiler.
Her bakımdan.
840 beygir gücü,
muazzam bir süperşarjeri
ve kaputun üzerinde
seri üretim arabalarına takılmış en büyük havalandırma açıklığı var.
En büyük.
Evet! Ses!
Şehre ses geldi.
Cehennem ateşi bu.
Bu araba Hennessey tarafından ayarlandı.
Standart bir Camaro alıp onu 1000 beygir gücüne çıkardılar.
Yüce Tanrım!
Başka bir şey değişmedi, sadece motor.
Araba, frenler, süspansiyon standart,
kaporta da öyle. Hepsi standart,
güç hariç.
Direksiyonu yönlendiremiyorum bile.
Çok saçma gerçekten.
İSA KURTARIR
Ve evet, karanlık ölüm vadisinden geçsem bile
kötülükten korkmam.
Çünkü ben Exorcist'im.
Diğer ikisine kıyasla küçük ve narin görünebilir
ama hiç şüphesiz
yüksek performans niteliklerine sahip.
Evet ya.
İşin gerçeği,
Hammond'ın arabasındaki motor
supap itici çubuklu, iki valfli müzelik bir parça.
May'in arabasıysa 1000 beygir gücünde
ama standart frenlere sahip.
Bu biraz daha akıllıca yapıldı.
Üzerine bir süperşarjer koymakla kalmadılar,
öyle bırakmayıp
süspansiyonu sertleştirdiler
ve alçaltıp viraj demirlerini pekiştirdiler.
Böylece bunu yapabiliyor...
Yüce Tanrım!
Bunu da yapabiliyor.
Evet!
Yani bu, yüksek performans arabalarının Anthony Joshua'sı.
İri, güçlü ama aynı zamanda zeki.
Üstelik adı da var.
Buna RTR deniyor ve katiyen uydurmuyorum,
"Rock Yapmaya Hazır" anlamına geliyor.
Böylece bu üç araba,
araba tutkunları için müthiş bir yer olan eğlence parkımızda kullanılmaya hazır.
Millet ta Florida'ya giderek
fare kılıklı bir adama bakıp
saçma bir trenin gerçekçi olmayan çarpışmasını izliyor.
Arabanla buraya gelip bunu yapsana.
Ne gün ama!
"James May'in Exorcist olmasını" atlatamadım.
Bu yolculuğa bu kadar hevesli olmanıza şaşırdım.
Neden öyle diyorsun?
Yüksek performans arabalarından hoşlanmadığını söylerdin.
Evet, seni kızdırmak için.
Pekâlâ.
Aklı başında hiç kimse, onları sevdiğini itiraf etmez
ama gizliden gizliye herkes sever.
Power rock baladları gibi.
Arkadaşlarla araba sürerken
radyoda Journey'nin "Don't Stop Believin'"i çalmaya başlarsa
"Berbat." dersiniz. Öfleyip püfleyerek kapatırsınız.
Ama kendi başınızayken aynı şey olsa sesi açıp birlikte söylersiniz.
Aynen öyle.
Dostlar.
Benimkinin standart hâli tek koltuklu, biliyor muydunuz?
-Sahi mi? -Ne?
Standart olarak Demon'da tek koltuk var.
Diğerlerini de koydurabiliyorsun
ve parası ayrı.
Hangi koltuk standart?
Sonunda sürücülük eğlence parkımıza gidip sokak yarışında
yüksek performans arabalarımızdan hangisinin daha hızlı olduğunu
anlamaya karar verdik.
Şöyle düşünüyorum,
ışıklar yeşile dönünce...
Yarım kilometre neresi? Kilisenin ötesi mi?
-Evet, öyle bir şey. -Süper.
Ya polis gelirse?
Gelmez. Beverly Hills'te o. Filmi gördüm.
Neden her zamanki gibi yarış pistine gitmiyoruz?
Çünkü bunun yarış pisti olduğunu kanıtlamaya geldik.
Detroit şimdi boş ve böyle şeyler için kullanılabilir.
Evet. Ama bu gerçek bir yarış değil.
-Yok, öyle. -Öyle.
-Değil May... -Performans arabası burada doğdu.
Yapamam.
Neden o?
Çünkü Dodge arabayı
sokak yarışı yapmamam koşuluyla ödünç verdi.
-Ne? -Ama bu...
-Amaç bu. -Biliyorum.
-Resmen bunun için yapılmış. -Öyle
ama durum bu. Üzgünüm.
Sence bir tür sigorta mı?
-Evet. O olduğu için. -Hayır.
-Sensin diye. -Çatıda istemiyorlar.
Kim sürüyor? Richard Hammond.
Süremez.
Söyledikleri bu. Çok üzgünüm.
Yapamayız. Üzgünüm.
Yapabiliriz.
Onsuz yapmayacaksınız herhâlde.
Düşüneyim. Evet, yapacağız.
Hadi yol ver. Yol ver.
Birimiz hepimiz, hepimiz sizin için.
-Öyle, değil mi? -Evet.
Bir berber dükkânının kapısını bitiş çizgisi olarak kararlaştırıp
James'le yarışa hazırlandık.
Hammond'ı kızdırmak için yapıyorum. Kazanmam imkânsız.
Süperşarjerli bir V8'im var
ama sadece 720 beygir gücünde.
Exorcist'ten 280 beygir gücü eksiği var.
Sana benzemek istemem
ama bu arabanın kalkış kontrolü o kadar karmaşık ki
YouTube'da videosu var.
İzledim ama unutmuşum.
Centilmenlik anlaşması yapıp kalkış kontrolü kullanmasak?
Bu, debriyajımı korur, o yüzden...
Tamam, kalkış kontrolü kullanmıyoruz.
Mekanik şanzımanım var...
İsterseniz çıplak yapın. Başlayın artık.
Şu Kaptan Şen'e bakın hele.
Klima kapalı.
May iyi start aldı.
Hadi ama.
Sadece bir araba boyu kaldı.
Kolay oldu.
Tüh be! Az kalmıştı.
Ama berbat start aldım, tekrarlamalıyız May.
Birinci vitesteyim.
Yapamıyorum. Boşuna uğraşıyorum.
İkiniz de bu iş için fazla yaşlısınız.
Yüksek performans arabalarını, Detroit'te kimsenin kullanmadığı
sokaklarda sürmek için mi?
Richard Hammond kesin kullanmıyor.
Skor bir bir olmuştu ve Hammond'ı kızdırmaktan deli gibi zevk alıyorduk,
o yüzden tekrarlamaya karar verdik.
30 üzerinden mi yapıyorsunuz?
Ya ne yapacaktık?
Biriniz altına işeyinceye dek devam.
Sonraki 17 turda sonuç aynıydı.
Çok teşekkürler.
Hadi!
Yetiş bakalım.
Kızgınım.
Pes etmiyorum. Bir kere daha.
Tanrı aşkına.
Kalkış kontrolü kullanmayacağıma söz vermiştim.
Sözümü tutmayacağım ve ona söylemeyeceğim.
İyi bir vites değişimi oldu.
Oldu ama 1000 beygir gücündeki o canavarla
baş etmeme imkân yok.
Nihayet teslim bayrağını çekiyorum.
Sonra Exorcist'in güçlü atan kalbine
daha yakından baktık.
Bu standart bir Corvette motoru, öyle mi?
Z06, evet.
Üzerine bir süperşarjer oturtulmuş. Şuradaki, değil mi?
Evet, 2,9 litrelik süperşarjer.
Motoruna taktıkları parça çoğu Avrupa motorundan büyük.
-Evet. -Benimki de öyle. 2,7 litre.
Bununki kadar değil.
Mesele şu ki Hammond, bu The Exorcist.
Bunun işi şeytan kovmak.
Şey... Hatırlarsın, 1960'larda
De Tomaso, Mangusta adında bir araba yapmıştı.
İtalyanca "firavun faresi" demek.
Firavun faresi, kobrayı öldürebilir.
O yüzden yapmışlardı.
Evet ama bu, Demon'ı alt etmedi. Onu yenmedi.
Dinleyin.
Bir yarış pisti falan bulun.
Ben çekileyim. Bir yarış yapalım, iyi ile...
...kötü arasında.
Ama önce, arabalarımızdan hangisinin daha çok ses çıkardığını anlamak istedik.
Tabii bu önemli test için pek çok olası mekân vardı.
Ama sonunda bu iş için çok uygun bir yer bulduk.
Burası neresi?
Eskiden bir tiyatroymuş.
Henry Ford'un ilk atölyesinin bulunduğu yere inşa etmişler.
Tiyatro derken...
Vay!
1925'te inşa edilmiş.
Detroit dünyanın en zengin şehriyken.
-Belli oluyor. -Bunu inşa etmişler.
Sonra 1970'lerde rock müzik mekânına dönüştürülmüş.
Şu biletlere bakın.
-ZZ Top. -ZZ Top ve T. Rex.
-Ne konser olmuştur ama. -Evet, müthiş.
Sly and the Family Stone. Spencer Davis.
Steve Winwood burada sahne almış.
David Bowie de öyle. Blue Öyster Cult.
-Bob Seger. -Mühim mekânmış.
Mühim mekân. Sonra,
arkadaki ofislerde kredi kartı şirketleri varmış,
"Park yeri lazım." demişler.
Satın alıp çok katlı otoparka dönüştürmüşler.
-Çok romantik. -Müthiş.
Şaşırtıcı bir şey.
Burası Henry Ford'un şirketinin doğduğu yer.
-Evet. -Sonra tiyatro olmuş.
Bir otopark.
Ses testimizle tiyatroyu geri getirebiliriz.
Bunda şiirsel bir yan var. Çok güzel.
-Kesinlikle. -Sadece şiiri değil,
desibel ölçeri de getirdik.
Mükemmel.
Sen önden buyur.
İlk ben gideyim.
Önden buyur dedim ya.
Dedi. Duydum.
Bina sahipleri motor sesi yüzünden
çatıdan parçalar dökülmesinden korktuğu için
bize koruyucu giysiler verildi.
Bunu takmamız gerekiyor, toz düşebilirmiş.
Toz olacak.
Çekiş kapalı.
Patinaj çekeceğim.
Patinaj çok ses çıkarır.
-Hazır mısın? -Evet.
Evet. Şuna bakın.
Bir bok göremiyorum.
-Tanrım. Bu korkunç. -Kaç oldu?
-Zirve yaptığında... -Evet.
125,2.
Bir dakika. Daha bilemezsin. Sen ilksin.
-125 mi? -Evet.
The Who.
Gelmiş geçmiş en gürültülü rock grubu olarak bilinir.
-Evet. -126 desibel.
Deep Purple, sadece 117 desibel.
Bu araba Deep Purple'dan daha sesli.
Ama muhtemelen benim Demon'ım kadar değil.
Her an bir sağlık görevlisinin pantolonunu kesip açması gerekebilir.
Binmeden çıkarsaydı bari.
Neden pantolon giyiyor ki?
Başlıyoruz. Hazır, üç, iki...
Bir dakika. Olmadı.
Basit hata.
Hepimiz yaptık.
Detroit'te otoparka dönüştürülmüş bir tiyatroda
daire çizerken anahtarı unuttuk.
Herkesin başına gelir.
Tamam, üç, iki...
-125,2'yi geçeceksin. -Evet.
Çok ses çıkarmıyor.
118,8, sessiz çocuk.
Üzerinde 2,7 litre kapasiteli süperşarjer var!
-Ses çıkarmıyor. -Bunu neden yapmışlar?
Sokak yarışı için.
-Ama izin vermediler. Yani... -Öyle mi?
-Ne belli? -Vermediler işte.
Bu yarayı daha fazla deşmemek için
James'i teste yolladım.
Hiç daire çizmemiştir.
-Hayır. -Hayatta çizmemiştir.
-Hayır. -James D. May'in bekâretini kaybedişine
tanık olmak üzereyiz.
İlk kez daire çizecek.
James May, hazır mısın?
Geriye sayınca gazla, üç...
Hadi be.
Saçmalık.
Biraz vakit aldı ama sonunda olayı kaptı.
Skorum ne?
Gitsek ya.
-Hadi James, gitmeliyiz. -Evet. Hadi.
-Kaç oldu? -Sildim.
-Hiç de bile. -12'ydi.
Hadi, kaç... Bunu niye takıyorum? Kaç oldu?
128'di, benden sadece 2,8 fazla.
Fazla mı?
Evet.
-Tut şunu. -Neden?
Lütfen tut.
Zafer dansından nefret ediyorum.
Bundan nefret ediyorum.
-İyi. Devam edelim. -Araban ne kadar?
-Ne kadar? -98 falan.
98.000 sterlin.
-Evet. -40.000 sterlin.
Benimki daha iyi, daha pahalı.
40.000.
Daha hızlı ve sesli.
720 beygir gücü, 40.000 sterlin.
Bu arabalardan anlayan bir ben miyim?
Bu söylediğin çok saçma.
Hareketli bir sabah geçirdiğimiz için acıkmıştık.
Kentin bu kesiminde bu bir sorundu.
Burada pek restoran yok, değil mi?
Hiç görmedim.
Bir Coney Island lokantası gördüm
ama maalesef 30 yıldır kapalı.
Paket yiyecek servisi yapan bir yer bile bulamayınca otel aramaya başladık
ama otel de yoktu.
Biz de bir ev satın almaya karar verdik.
Ne bulduğumuzu göstereyim.
Güzel bir sahanlık. Seramik zemin.
Ön oda burada. Şömine. Tüm bu pencerelerden bol ışık giriyor.
Bence burası yemek odası olur çünkü mutfağa bitişik.
Cihazlar yenilenmeli. Atla deve değil.
Burası da kullanışlı bir oyun ve TV odası olur.
Bahçeye ve iki arabalık garaja bakıyor.
Burası ev ofis, hatta özel bar olmaya uygun.
Yukarıda dört yatak odası var, bu da beklenmedik bir şey,
kendi mutfağıyla bağımsız bir büyükanne dairesi.
Jeremy yarı bağımsız bir şekilde yukarıda yaşayabilir.
İdare edebildiği sürece.
Fiyatı da 2200 dolar.
Gerçekten sadece 2200 dolar mı?
-Evet. -1800 sterlin.
Evet ya. Müthiş, değil mi?
Müthiş bir şey daha göstereyim mi?
Kaptan Yavaş bu ekolojik bahçe tahsisatı saçmalığına bayıldı.
Bayılmadım.
Saçmalık da değil, sebze tarhı.
-Sadece bir parça. -Gıdayı satın al. Yetiştirme.
-Neden? -Çiftçinin işi o.
Bir kenti sebze bahçesine dönüştürmek çok saçma.
Kenti sebze bahçesine dönüştüren kim?
İstedikleri bu, sen de teşvik ediyorsun.
Detroit, araba tutkunları
ve bizimkiler gibi dev V8'ler için olmalı.
Kötü bir dönem geçiren bir kent için harika bir fikir.
Bu girişimi kullanıyorlar.
Bunun nesi yanlış? Üstelik dükkânlarda sebze yok.
Yeni daha iyi.
Artık bunları dinlemeyeceğim.
Ben dükkân bulmaya gidiyorum.
Burgerlerle döneceğim.
Onların içinde kıvırcık lahana olur.
Kahrolası tarhlar.
Vejetaryen oldu diye
herkes öyle olacak değil.
Salaklaşma.
Çıkamıyorum. Araban yolu kapatmış.
Bu korkunç hayal kırıklığıyla çadıra dönüyoruz.
Sen kaşındın.
Burger de alamadık.
Alamadık.
Biz...
Sonra devam ederiz,
ama şimdi sohbet arabasını
münazara mecrasına sürme vakti.
Muhabbet Sokağı'ndayız.
MUHABBET SOKAĞI
Bu gerçek görüntü.
-Ne biliyorsun? -Bilmiyorum. Hatırlamıyorum.
Şöyle başlayayım,
Detroit'teki filmde tutarsızlığın dik alası vardı.
Tarihin en yavaş adamı James May,
Exorcist adlı bir arabayı sürüyordu.
Evet, olmuyor işte. "James May, Şeytan Kovucu."
Hayır, bir arabası olacaksa adı Çiçekçi olmalı.
Ya da Organikçi.
Biraz değiştireyim, Otuz Birci.
-Güzel. -Bence Otuz Birci iyi.
-Bitirdin mi? -Evet.
Güzel. Aslında Motor Şehri'nden söz etmek istiyordum.
Bilhassa, oraya olanlardan.
Ne olduğunu söyleyeyim, sebzeciler tarafından mahvediliyor.
-Tanrım. -Öyle.
Detroit'te 810.000 hektarlık arazi var.
Bahçelere ne kadarının tahsis edildiğini tahmin edin.
İki buçuk.
-Söyleyeyim... -Beş.
Hayır, 1,2.
-1,2 hektar. -1,2 hektar.
Ve o, yarısının üzerinden geçti.
Çok doğru.
İyi de oldu. Kanser gibi.
Hiç de bile.
Öyle. "Vücudumdaki iki milyar hücrenin sadece üçünde kanser var,
"o yüzden bir şey yapmıyorum." demek gibi.
Olmaz. Onları kesip alırsın.
Ama kanser sağlık için ciddi bir tehdit.
Sebzeler de öyle.
Delisin, biliyorsun, değil mi?
Neye deli olduğumu söyleyeyim. Detroit'e deli oluyorum.
Çünkü 1960'ta Amerika'nın en zengin şehriydi.
En zengin.
Şimdiyse en yoksul şehri.
Dünyada başka hiçbir şehir bu kadar çabuk çökmemiştir.
Ya Hiroşima?
Hiroşima dışında.
Pompei.
Evet, Hiroşima ve Pompei dışında.
Hiçbir şehir Detroit kadar hızlı çökmedi. İnanılmaz bir şey.
Akıl almaz bir çöküş.
Detroit'te 43 araba fabrikası vardı.
43. Şimdiyse iki.
Sadece iki.
Bence sebebi Amerika'nın savaşı kazanması.
-Garip ama öyle. -Hangi savaşı?
Vietnam.
-Sahi mi? -Hayır, yalan attım.
Onu kaybetti.
Filmlerde kaybetmediler.
Filmlerde öyle
ama kazandıkları tüm muharebeleri toplarsan
garip bir şekilde savaşı kaybettiler.
-Öyle mi? -İnanılmaz. Evet.
2. Dünya Savaşı'ndan söz ediyorum.
Çünkü onun sonunda Japonya, imparatorluğu
ve tüm kaynaklarını kaybetti,
küçük, ekonomik açıdan verimli arabalar yapmak zorunda kaldılar.
1973'te petrol krizi çıkınca büyük V8'leri olan Amerikalılar
Japonya'dan küçük, ekonomik arabalar almak zorunda kaldı
ve daha iyi olduklarını fark ettiler.
Hayır, bence bunun sebebi Amerikan arabalarının fazla ucuz olması.
-Ucuz mu? -Piyasa olayı.
Sorun bu.
Pardon, korkarım Maliye Bakanı Hammond'dan
bir ekonomi dersi almak üzereyiz.
-Hayır. -Öteki Bakan Hammond'dan.
Hayır, sen...
Odaklan. Şunu bağlama oturtayım.
Yakın zamanda birçok süper araba peyda oldu.
Fotoğrafları var. Bu McLaren Speedtail.
-1000 beygir gücünde. -Evet.
2,1 milyon sterlin.
-Tekerleri farklı. -Evet. Eş değiller.
Bu Aston Martin Valkyrie.
Yine 1000 beygir gücünde.
2,5 milyon sterlin.
Bu Ferrari FXX-K Evo,
1000 beygir gücünde, 3,5 milyon sterlin.
-En güzel Ferrari. -Müthiş.
-Harikulade. -Nefes kesici.
Ne var ki hepsi 1000 beygir gücünde,
yani bunları kullanmak imkânsız.
Öte yandan benim Exorcist'im 1000 beygir gücünde,
sürüşü imkânsız ve 100.000 sterlin bile değil.
Evet, tam da bu.
Ekonomik açıdan söylüyorum.
Çok ucuza satıyorlar. Yok pahasına veriyorlar.
Amerikalı araba yapımcıları fiyatlarını iki kat artırsalar
iki kat fazla kazanırlardı.
-Demiştim... -Düşününce
o kadar da karmaşık değil. Mantığı izleyin.
Demiştim, Britanya'nın başında yanlış Hammond var.
Evet.
İnanılmaz bir şey, arz talep grafiği var,
talep eksenini çıkarırsan
ve sadece arz kalırsa hayat çok daha kolay olur.
Kesinlikle.
Sürdüğüm Hellcat'in fiyatı 67.000 sterlindi.
Evet.
Şimdi aynı arabanın ikinci el fiyatı
120.000 sterlin.
Hatta adamın teki ilan verip yarım milyon istemiş.
Yani fazla ucuzlardı, ben haklıyım.
-Buna karşı çıkmak zor. -Su götürmez.
Vaktimiz de kalmadı, devam edelim.
Hatırlarsınız,
The Grand Tour'un ilk programında, ilk sezonda
McLaren P1 aklımı başımdan almıştı.
Evet, hatırlıyorum. Porsche 918'den ve Ferrari'den
hızlı olduğunu söylemiştin.
Hayır, bir dakika, öyle değildi, değil mi?
Sonuçta aklını başından alan tek şey evinin havaya uçmasıydı.
Evet, hiç şüphesiz doğru
ama bugüne dek sürdüğüm en heyecan verici, en vahşi,
en yabani araba hâlâ o
ve daha ötesi olabileceğini sanmıyordum.
Ama McLaren bunu denedi
ve düşündüm ki, "P1'i geçecek bir araba yaptılarsa
"Ebola Drome'dan daha geniş,
"daha ağaçsız,
"daha az geyik ve porsuk çıkan bir yerde onu denemeliyim."
Onu Avrupa'nın en hızlı yarış pistine götürdüm, yani...
Tahmin etmek ister misiniz?
-Monza. -Hayır, Monza değil.
-Spa değil. -Sen biliyor musun?
-Ne? -Biliyor musun?
Tabii ki biliyorum.
-Biliyor musun? -Evet.
-Tuhaf. -Neden tuhaf?
Kim Milyoner Olmak İster'deki cevapları bilmiyordun, değil mi?
Bilmiyordun.
Sunucuya sorarsın, tamam.
Hayır. Bana cevabını bildiğim hiçbir şey sormadılar.
Olan buydu.
Evet ama ismi
Jeremy'nin Bildiği Şeyleri Kim Bilmek İster değil ki.
-Thruxton. -Ne?
Avrupa'daki en hızlı yarış pisti Thruxton.
Dolayısıyla yeni McLaren'ı oraya götürdüm.
Motorlar hız kesmeye başlıyor.
Çok iyi fikir.
Ve kalkıyor.
Kuleyi boşaltalım.
Gaz ver.
Söz konusu araba bu.
Bazı başlıklar vererek başlayalım.
P1'deki gibi hibrid sürüş yok
ama yine de
dört litrelik çift turbo V8 motor
789 beygir gücü sağlıyor.
Bu da demek oluyor ki
yine de oldukça hızlı.
Tamam, peki.
Sol ayak frende.
"Kalkış"a bas.
Tam gaz. Güç artıyor.
Güç hazır. Gidiyoruz.
2,7 saniyede sıfırdan 100 kilometreye çıktı.
193. 241.
Yüce Tanrım!
18 saniyede 300'e çıkışımı izleyin ve son sürat
saatte 335 kilometre.
Dehşet verici.
Şimdi kusacağım.
Ama mesele şu ki
bugünlerde pek çok süper araba McLaren kadar hızlı.
Hatta bazıları daha güçlü
ve daha çarpıcı görünümlü.
Ama bunun adı Senna.
Adını Ayrton Senna'dan alıyor.
Ayrton akşamları saatte 14 kilometreyle Harrods civarında
fink atan biri değildi.
Kısa pistlerde çeyrek mil yarışı yapmakla
vakit harcayan biri de değildi.
Hayır.
Ayrton bunun gibi yerlerde ünlenmişti.
Yarış pistlerinde.
Senna adlı araba da bunun için yapıldı.
Her türlü yarış pistinde
diğer tüm yol arabalarından daha hızlı.
Bunun için onu çok hafif yapmaları lazımdı, öyle de yaptılar.
Örneğin kapılar.
Burada pencereleri var,
geçenler sürücünün pantolonunu görebilir.
Ağırlıkları sadece dokuz kilo,
yani Kate Moss'un kollarından az.
Sonra şu koltuklar.
Sadece sekiz kilo.
Bundan daha ağır pudingler yedim.
Gaz ver.
Tartıldığında
Senna, P1'den yaklaşık çeyrek ton daha hafif.
Yol tutuşunu düşünmeleri gerekiyordu.
Yeni bir tür Pirelli lastiğine başladılar,
bunlar eğlence treninde panik içindeki bir çocuk gibi yere yapışıyor.
Bir de şu hareketli arka kanat var ki bir şekilde nizama uygun.
Bu çubukların üzerine oturmuyor, onlara asılı duruyor
çünkü bu, bastırma kuvvetini artırıyor.
James May'den sebebini açıklamasını istedim
ama maalesef üç saat sonunda derin bir uykuya dalmıştım.
Tur zamanları açısından bir sonraki önemli şey
arabanın iyi yavaşlamasıdır.
Bir keresinde Silverstone'da 24 saatlik bir yarıştaydım,
korkunç eski bir dizel BMW kullanıyordum
ve yine de süperşarjerli Jaguar XKR'ye yetişebiliyordum
çünkü daha iyi frenlerim vardı.
Hangar Düzlüğü'nün sonunda onu izlerken
"Neden şimdi frene basıyorsun salak? Gerek yok ki." diyordum.
Bu arabanın numarası da bu.
Ne kadar iyi yavaşladığını size göstermek için küçük bir test ayarladım.
Şu anda saatte 160 kilometreyle bir Jaguar F-Type'ın
yanında gidiyorum ve şuradaki koniye vardığımızda
ikimiz de fren yapacağız.
Hazır.
Saatte 160 kilometreden sıfıra nasıl bu kadar kısa mesafede ulaşılabilir?
Duvara çarpmışcasına duruyor.
Yola büyüyle yapışmış gibi.
Hafif mi hafif
ve neredeyse 800 beygir gücünde.
Hepsi bir araya gelince...
Vay anasını.
P1'in vahşiliği onda yok.
P1 o kadar ürkütücüydü ki
alışmam ve küçük kusurlarını keşfetmem
iki ay sürdü.
Ama bu arabada
kolları sıvayıp acımasız bir yarış moduna girmiş olsam da
arkadaki çekiş kontrolüyle
hiç korkmuyorum.
20 dakika sonra sınırları zorlamaya başlıyorum.
Bakın, burada P1 dışa savrulurdu.
Bu araba savrulmuyor çünkü onu hizadan çıkaracak ağırlık yok.
Sanki sırf telepatiyle sürüyorsunuz.
Buna bayılıyorum.
Geçmişte çeşitli Ferrari modellerinin zarafetini övmüştüm.
Ama bununla kıyaslandığında fil gibi kalıyorlar.
Eleştirilecek pek bir şey yok.
Her zamanki McLaren özellikleri.
Konfordan piste, spora, yarışa değiştirmek
fazlasıyla karmaşık.
Ve biliyorum ki 15 kilo ağırlıktan kurtulmak için klima takmıyorlar.
Fakat böyle sıcak bir günde
hamam gibi oluyor.
Ama kimin umurunda!
Açıkçası bu, aklımdaki süper araba kurallarını baştan yazıyor.
İnanılmaz bir araba.
Bugün Britanyalı olduğum için gurur duydum.
Ne o?
Evet, kesinlikle.
-Ne oldu? -Hayır, sadece...
Film gösterilirken internete girip baktık.
Thruxton, Avrupa'nın en hızlı pisti değil.
-Ne? -Değil işte.
-Neden? -En hızlısı değil...
Wiltshire'daki en hızlı pist.
-Hampshire'da. -Bilmiyorsun...
-Hampshire'da. -Yerini bile bilmiyorsun.
Onlar kendilerine İngiltere'nin güneyindeki en hızlı pisti diyorlar.
Yani Brexit'ten sonra Avrupa'nın en hızlısı olacak.
Doğru. Neyse, filmine dönelim.
Süper araba kural kitabını yeniden yazmaktan söz ettin.
Bunlar iddialı sözler.
Üstelik doğru.
-Öyle mi? -Doğru.
Bu sefer gerçekten...
Bu dizide ilk kez haklıyım.
Çünkü o araba...
Lamborghini Huracán Performante'yi hatırlıyor musunuz?
-Pistimizi dağıtmıştı. -Öyle.
Kesinlikle. Gelmiş geçmiş en hızlı yol arabası.
Emin olun Senna daha hızlı olacak.
Yine başlıyoruz. Güzel.
Emin olun öyle olacak.
Olmazsa evini havaya uçurabilir miyiz?
Daha inşaatı bitirmedim.
Bitirdiğinde havaya uçurabilir miyiz?
Evet.
Hayır, Senna'nın daha hızlı olacağından o kadar eminim ki
tersi olursa evimi bitirdiğimde yeniden havaya uçurabilirsiniz.
Bundan emin olabilirsin. Yaparız.
Bunu yaparız.
-Yaparız. -İçine girmeni bekleriz.
Kaseti oynatalım. Hadi. Bir bakalım.
İşte Abbie. Yola çıktı.
Bıçaklanmış bir sıçan gibi çizgiden fırlayıp
Düz Olmayan'a ilerliyor,
şimdiden ciddi bir hıza ulaştı.
Pistin engebeli yüzeyi direksiyonda onu uğraştırıyor
ama hidrolik bağlantılı amortisörler
iş görüyor ve her şeyi yerli yerinde tutuyor.
Uçmak gibi bir şey bu
ve şimdi Buraya Bakarlar'a geçiyor.
Pirelli P Zero Trofeo lastikleri gıcırdatarak
virajı alıyor ve tekrar gaz veriyor,
güçlü çift turbo V8 motoru Düz Olmayan'da şaha kaldırıyor.
Burada güvenim tam.
Şu anda pistin dar ve teknik kısmı olan Kocakarının Evi'nde
müthiş karbon seramik frenlere asılıyor.
Burnu savuracak fazla ağırlık yok
ve şimdi Trafo'ya kadarki hızlı kesimde
iz ve tümseklerin üzerinden kolayca geçiyor.
İki viraj kaldı.
Biraz daha lastik gıcırtısı geliyor.
Arka kanat işini yapıyor
ve şimdi biraz yalpalayarak çizgiyi geçiyor.
İyi görünüyor. Gerçekten öyle.
Ama...
Bunu söylemem yanlış mıydı?
İşte. İşte Huracán Performante.
-Bakın, 1:16:08. -Evet.
Daha hızlı olacağından eminim...
-Evet. -...yoksa evimi yakacaksınız.
Bu hafta veriler bakımından iyi gidiyorsun.
Nasıl hissediyorsun?
-Çok rahatım. -Sahi mi?
Evi havaya uçurmak için uzağa gitmemize gerek yok.
Hemen oracıkta.
Bakalım hızı neymiş.
Kahretsin!
Vay, 1:12...
Bu çok ciddi.
Dört saniye daha hızlı.
Vulcan'dan daha hızlı, ki o nizami bile değil.
Müthiş bir şey.
Şaşırtıcı. Bunu bildiğin şeyler listesine ekleyebiliriz.
Neyse, filmimize dönelim.
Evet.
Detroit'in, araba tutkunları için büyük bir eğlence parkı
olması gerektiğini söylemiştik.
Üç yüksek performans arabasıyla oraya gittik.
Evet. Şimdiye dek
bir yol yarışı yaptık, daireler çizdik
ve Jeremy sebzelerin üzerinden geçti.
Sonra ertesi gün
Detroit'in bir yarış pistine ihtiyacı olduğuna karar verdik.
Evet, gerçi iki tane pist var.
Evet ama daha ayakları yere basan bir şey istedik,
o yüzden şehir merkezine gittik.
Merkeze doğru giderken
performans arabalarını ev idaresi açısından inceledim.
Detroit'e geldiğimizden beri ortalama benzin tüketiminizi
sorabilir miyim?
Bütün seyahat boyunca 3,4 km/l.
Benimki litre başına rahat 1,65 kilometre gitmiştir.
Dalga mı geçiyorsun, 1,65 mi?
Aynen öyle.
Mustang'in yakıt tüketimi 5,5 km/l.
Hibrid mi o?
ÇAĞDAŞ SANAT DETROIT HER ŞEY İYİ OLACAK
Hibrid olsa Detroit'in merkezinin
bugünkü hâline gayet iyi uyum sağlardı.
Çiçekçi.
Kafeler. Tanrı aşkına.
Urban Ramen.
Hayır, hayır!
1997'de
Detroit'in merkezinde biri kafama silah dayamıştı.
Şimdi sadece köpekli ve bisikletli hipster'lar var.
Teknik bir iş yapacaksan San Francisco'ya gideceksin.
Tanrı aşkına, şunu gördünüz mü?
Küçük kent bahçeleri.
Olamaz.
Bunun bahçelerle derdi ne?
Şu insanlar. Sadece eski seralar var,
içleri de el yapımı sabun dolu.
İşte bir Tesla.
Detroit'te kahrolası bir Tesla var.
Dünya Jeremy Clarkson gibi insanlarla dolu olsa
kölelik ve cadı yakma devam ederdi.
Tamam, bir konuda netiz.
Detroit'in merkezinde
yarış pisti değil, sağlıklı gıda pazarı olur.
Buradan gitmeliyiz. Düşman bölge.
Harap banliyölere dönünce
yarış pisti olabilecek mükemmel bir yer bulduk.
Cadillac'ın eski Conner Avenue fabrikası.
60 küsur yıl burada Eldorado, Fleetwood
ve Coupe de Ville gibi simgeleşmiş arabaların
karoser panolarını kalıptan çıkarmışlar.
James'e kalsa
Motor Şehri'nin çöküşüne dair bu yıkık dökük anıt
fundalığa dönüştürülürdü.
Ama James'e kalmadı,
o yüzden Detroit temalı yarış pistimizde
Monte Carlo tarzı bir tünel öğesi oluşturacak.
Evet, şöyle yapalım,
tüm virajlara ve düzlüklere
Detroit'li müzisyenlerin adını verelim.
Mesela
şunu koyalım, burası Alice Cooper virajı olsun.
Evet, iyi fikir.
Bütün yüzler var.
Eagles'tan Glenn Frey, Jack White, Madonna,
Aretha Franklin, Bob Seger, Ted Nugent.
O sopa ne?
Bu Iggy Pop.
-Evet. Sanki burada. -Kesinlikle.
Sonra arka kısma şunları koyacağız:
Marvin Gaye, Stevie Wonder,
Eminem, Diana Ross, Sonny Bono,
Martha Reeves, Anthony Kiedis,
Smokey Robinson.
Onlara bakınca insan şöyle diyor,
"Hepsi de Detroit'li olamaz."
Madonna'nın Detroit'li olduğunu biliyor muydunuz?
-Hayır. -Hayır.
Pistin inşası için ağır makineler ve el emeği gerektiği için
Hammond her şeyi kendi yapmakta ısrar etti.
Burası hızlı bir viraj olacak.
Yine de kısa sürede her şeyi hazırlamayı başardı.
Ancak maalesef virajlara
yerel müzisyenlerin adını verme konusunda biraz kafası karışmıştı.
-Ne? -Edge neden burada?
Sonny Bono var demiştin.
Evet Hammond,
ünlü Detroit rock grubu U2'dan Sonny Bono ve Edge.
Aynen.
Pist dünyanın kazaya en meyilli sürücüsü tarafından inşa edildiği için
açılışı Tanrı korkusu olan Exorcist'in yapmasının
doğru olacağını düşündük.
Çok engebeli.
Bu da nedir?
Ne, oraya keskin viraj mı koymuş?
Kaygan. Acayip kaygan.
Neler...
İnanılmaz derecede dar.
Aklından neler geçiyormuş?
Vay.
İşte geliyor.
Bu turdan sonra James, Hammond'a geri bildirim vermek için sabırsızlanıyordu.
Şu kadarını söyleyeyim Hammond, beyinsizsin.
Gördüğüm en kötü yarış pistiydi.
Kaygan, delik deşik,
çarpılacak engellerle dolu.
-Dar... -Zorlayıcı, değil mi? Teknik.
Zorlayıcı değil. Araba ancak sığıyor
ve adeta tereyağından yapılmış.
Asbest atığıyla dolu sanki.
-Asbest dolu. -Evet, kusura bakma.
-Sağ ol ya. -Pardon, evet...
Camını kapat.
Sonra hepimiz Hammond'ın ölüm tuzağında deneme turu attık.
İnce virajlar. Tanrım.
Bir halt göremiyorum.
Arabam kendi yarış pistime sığmıyor.
Ne yapmışım böyle!
Ama tehlikeye rağmen her şeyimizi verdik.
Ve seansın sonunda Demon ve Exorcist
kafa kafaya gelmişti.
DENEME TURLARI DEMON 1' 01,2" - EXORCIST 1' 01,7"
Ama Mustang çıtayı bambaşka bir noktaya taşıdı.
56,4.
DENEME TURLARI - DEMON 1' 01,2" EXORCIST 1' 01,7" - MUSTANG 56,4"
Evet, en hızlı sensin!
Tabii ki en hızlı. Bu araba yolun hakkını veriyor.
Tabii bunlar resmî olmayan deneme turlarıydı.
Şimdi sıra kazananı belli edecek tek seferlik esas olaya gelmişti.
Üç, iki, bir, başla!
Virajda fren yapıyorum. Vites küçültüyorum.
Dev bir kasis.
Tanrım!
Hammond.
Kaygan.
Ve geliyor.
İşte geliyor.
Altıma kaçırdım.
-Komik ses. -Evet ya.
Ancak pantolon kazasına değmişti.
Kendi rekorunu kırdın.
-Bu harika... -59,66.
-Sahi mi? -Evet.
Sevindim.
Ünlü müzisyenlere veya eski araba fabrikasının bir yerlerine çarpmadım.
Sırada Onbaşı Kaza vardı.
İtfaiye aracı nereye gitti? Şuradaydı...
-Şurada. -Ambulans...
-Bugün hepimiz komedyeniz. -Evet.
-Unutma, James May'e yenilirsen...
Daha küçük düşürücü. Ölümden beter.
Üç, iki, bir, başla.
Sıkı tutuyorum.
Edge'den sıyrılmalıyım.
Edge'i ezdi!
Yine.
-Hammond'ın turu iyi gidiyor. -Evet ya.
Hangi virajdan çıktı?
Bu o tabii.
Şaşırtıcı biçimde o değildi.
Şu Madonna mı? Madonna, evet.
Bilmiyorum.
Açıktayız.
Tanrım!
Evet, İblis orada biraz savruldu.
Bu iyi geldi.
Bence hızlı bir turdu.
Nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum ama...
Hayır.
Hayır, hayır.
James May'den 0,4 saniye daha yavaş.
Ölüm böyle bir şey işte.
Evet. Tamam. Demon'dan in. Şeytan ile Şeytan Kovucu'yu yarıştırdık.
Şimdi sıra Mavi Rahibe'de.
-Mavi Rahibe mi? -Evet.
Tam bir vakit kaybı.
Mustang'in açık ara en hızlı araba olduğu belli.
Ama mecbur yarışacağım.
Kibirli Jeremy küçük midillimde, hazır mısın?
Ve üç, iki, bir, başla.
Ah, evet.
Bu iyi seçilmiş bir pist arabası.
Burada aradığımız şey bu.
İyi seçilmiş olabilir.
Ama öğleden sonrasını mahvedecek bir planım vardı.
-Koşuyorsun. -Evet. Göreceksin.
O dönmeden şu viraja ulaşmalıyım.
Şunu devirmeme yardım et.
Nedir o?
Organik palmiye yağı. Çok kaygan.
Kentli çiftçinin intikamı.
Kör viraj.
İşte Stevie Wonder.
Palmiye yağının orangutanların hayatını mahvettiğini biliyor muydun?
Sadece bununkini.
Hadi.
Üçüncü vitese geçiyorum.
-Ve bu korkunç hayal kırıklığıyla... -Onun için.
...çadıra dönüyoruz.
-Sen... -Ne?
Sen yaptın sanıyordum.
-Hayır, hayır. -Turumu mahvettin.
Detroit oyun alanı olmalı demiştin,
ben de öyle yaptım. Oynadım.
Deneme turundaki sürem sayılabilir mi?
Çünkü en hızlısı oydu.
O iş öyle olmaz.
Elemelerde en hızlı sensin diye
kaza yapmasam ben kazanırdım diyemezsin.
-Derim. -Sen dersin.
Ben de İngiliz kriket takımının kaptanıyım derim.
Demekle olmaz ki.
İyi, devam edelim.
Bununla nereye varmak istiyordu bilmem.
Her neyse, bakın,
o filmin ilk kısmında Demon ile Exorcist arasında
bir yarış yapacağımızı söylemiştik. Sokak yarışı.
Ve bu olmadı.
Ama aslında oldu.
Dodge arabayla sokak yarışı yapamayacağımızı söylemişti.
Ama havaalanlarıyla ilgili bir şey demediler.
Pistimizi tamamladıktan sonra bir havaalanı bulduk.
Dediğim gibi, ben yarıştan çekildim.
Çünkü Mustang kısa mesafe yarışta asla kazanamaz.
Böylece yarış Kaza Bey'le Otuz Birci arasında
gerçekleşti. Tamam mı?
Ama bir sorunumuz var.
Programda sadece tek bir şey için
vaktimiz kaldı.
Konuk kısmımız var.
Ve bu hafta,
Halifax reklamlarındaki Howard'la
Adrian Chiles arasında
artık adını pek duymadığınız en hızlı kişi bulunacak.
Biz de oylayacağız.
Ünlüler kısmını görmek isteyenler kimler?
Şurada bir kişi var.
Sokak yarışını görmek isteyenler?
Evet!
Yani onları göstermeyecek miyiz?
Aynen öyle.
Aynen öyle James.
İşte geliyor, iyi ile kötünün yarışı.
TERMİNAL YÖNETİM BİNASI
Başlıyoruz sevgili izleyiciler.
Ya kurtuluş ya da sonsuz karanlığa gömülüş.
İşte başlıyor.
İyi ile kötünün yarışı.
Hazır mıyız beyler?
-Hazır mıyız? -Hayır.
Sakın... Ne oluyor?
Başlamadan önce yapmam gereken şeyler var.
Şu anda yarışamayacağını mı söylüyorsun?
Düzgün yapmak lazım. Bu tam bir kısa mesafe yarış arabası.
Ne yapıyor bu?
Demon alınca bunu da veriyorlar.
Parasını verip bu kasayı alıyorsun.
Erkekler için piknik sepeti gibi.
Sonra altta ve iki yandaki kutularda yeni Motor Kontrolleri var.
Gereken her şeye sahibim.
-Motor Kontrol mü? -Evet.
Şuna bak.
Dev bir kasa içinde alet dolu çantalar
ve kutular var.
İki küçük tekerlek ve...
Küçük tekerlek mi?
Bekle.
Neden küçük tekerlek takıyorsun?
Bunlar kısa mesafe yarışı için.
Daha hafifler. Önde yol tutuşuna ihtiyacım yok.
Bunlar yön verecek.
Tekerlek değiştirmek dışında ne yapacak?
Yeni bir Motor Kontrol takacak.
-Ne... Ciddi misin? -Evet.
Demek kısa mesafe yarışı arabası değilmiş.
Bu eklemelerle öyle olacak.
Eski bir televizyonculuk anlayışı
ama galiba tadı kaçtı.
Sana katılıyorum. Muhteşem bir kapanış olacaktı.
-Evet. -Kötüye karşı iyi.
Şimdiye sonuna kadar yürümüştüm bile.
Lastik basıncını 20 psi'ye indirmeliyim.
Yola temas alanını yumuşatıyorum.
Tam 25 dakika oldu,
çeyrek mil yarışına hazırlanıyor.
İşte buradan nefes alıyor.
Bakın. Gözünün arkasına koyuyorum.
Evet...
Hammond, bu önemli bir parça.
-Ne o? -Hava filtresi.
Hava filtresi yok mu?
Ama bunun performansı yüksek. Havayı yutacak.
Tamam, taktın. Güzel.
Evet. Şimdi sıra Motor Kontrol'de.
O da buraya gelecek sanırım. Şunu çıkarmalıyım.
Farklı bir Motor Kontrol'ü var.
Motorun güçlü olduğunu söyle.
Akıllıca. Neden baştan koymamışlar?
Hazır.
Ama maalesef hazır değildi.
Şimdi arabasına özel bir yakıt... Kaç oktandı?
Etanol ve benzin karışımı 104.
Yakıt doldurduktan sonra hazır olduğunu umuyorduk.
Ama hayır.
Durun biraz. Boşa alıp şunu ortaya getirmeliyim.
Kumanda panelini çıkarıyorsun.
Çıkması gerekiyor çünkü yeni bir panel koyacağım.
Üzerinde yeni bir düğme var.
Orta konsolu çıkarıyor.
Tamamını.
Onu kaldırmak için boşa alması gerekti.
-Neden? -Çünkü böylece
hangi yakıtı kullanacağını seçen bir düğme takacakmış.
Bunu neden baştan koymamışlar?
Bunların hepsi yeni şalter panosuyla buraya girecek.
Bir saat, yedi dakika oldu.
Haklısın. Öyle. Bir saati geçti.
Tanrım.
İşte oldu.
Nihayet Demon'ın yenilenmesi tamamlandı.
Sürücülerin lastiklerini ısıtma vakti gelmişti.
Üç, iki, bir, yakın!
Lastikler ısındı.
-Hazır mısınız... -Ne?
Başlangıç çizgisine gitmeye hazır mısınız?
-Hayır. -Ne demek hayır?
Bu kutlama ısınmasıydı.
Tanrım, yine çıktı.
Yenileme bitti. Şimdi arabayı kurmalıyım.
Doğru moda girmeliyim. Yapılacak şeyler var.
Yetti. Üzgünüm, benden bu kadar.
Hoşça kalın.
Bunu hiç yapamayacağız.
Kısa mesafe yarışı.
Mod etkinleştiriliyor.
Harika, şanzıman, çekiş, güç.
Güç 840'a çıkmalı.
Şimdi yüksek oktandayız!
Hiç böyle şey görmemiştim.
Yarışı başlatacak kişi Londra'ya dönerken
trafik lambaları getirildi
ve nihayet başlamaya hazırdık.
Seni mahvedeceğim kötü çocuk.
Evet ya.
Onunla ne yapacaksın?
Filmi izledim, ben yapmazdım.
Öne geçiyorum. Galiba öne geçiyorum.
Hadi Demon!
Çok sinir bozucu!
Kötülük kazandı!
Evet!
Demon kazandı. Teşekkürler.
-Çünkü kazandım. -Evet.
-Kazandın. -Evet.
-Fark ettin mi? Kazandım. -Evet.
Yarışın sonunda arabam seninkinin önündeydi.
-Evet. -Yani ben kazandım.
Önce şunu söyleyeyim, yarım gün harcayıp
arabanı yeniledin.
Sonra normal bir benzinlikten alamayacağın
benzinle çalıştırdın.
Dur bir dakika, senin dışkın sürekli
o akıllı yakıtla çalışıyor.
Bunu bilmediğine güveniyordum.
-Beyler... -Evet, biliyorum.
Beyler, bence kabul edelim ki
burada yüksek performans arabası tanımına uyan tek araba Mustang.
Ucuz, güçlü, satın alınabilir benzinle çalışıyor
ve direksiyonu doğru tarafta olan versiyonu var.
Anlamıyorsun.
Anlamıyorsun. Bu arabalar 1000 beygir gücünde,
sürülemez ve saçma isimli olmalı.
Rock Yapmaya Hazır... Ne saçma isim!
Dinle Hammond, bu harekâtın beyni olmakla kalmıyorsun...
Öyleyim.
Ayrıca yüksek performans arabası meraklısısın, değil mi?
Cevabını biliyorum
çünkü uçakla dönerken üç arabadan hangisini
-alırdım demiştin? -Almak mı?
-Almak. -Kendi paramla mı?
-Evet. -Satın almak mı?
-Evet. -Ben mi?
-Evet. -Mustang.
İşte! Mustang.
Bu hayal kırıklığıyla sizi baş başa bırakarak...
Kar taneleri.
...bitiriyoruz.
Gelecek hafta Grand Tour özel bölümü var,
televizyon tarihinde Kolombiya'ya gidip
o malum kelimeyi kullanmayan
ilk program olmayı deneyeceğiz.
Görüşmek üzere, hoşça kalın.