Çok teşekkürler. Sağ olun.
Merhaba. Hoş geldiniz.
Teşekkürler.
Merhaba, Grand Tour özel programına hoş geldiniz.
Evet, bu muazzam olacak çünkü Amazon'dan istek aldık.
Bir program izlerken durdurduğunuzda ne oluyor?
Dünyanın her yanından güzelim manzaraların
fotoğraflarını görüyorsunuz.
Evet. Vahşi hayvanların yeni fotoğraflarını
çekmemiz istendi.
Evet, biz üç yaban hayatı fotoğrafçısı...
Nasıl bir sorun çıkabilirdi ki?
Çok bariz bir fikir. Neden daha önce düşünmedik bilmem.
Her neyse,
doğru ekipman ve arabalara ihtiyacımız olacaktı
ve sonra bunlarla birlikte
dünyanın ekolojik açıdan en çeşitlilik arz eden ülkesinde buluşacaktık.
Yani Kolombiya'da.
Kolombiya doğal hazinelerle dolu.
Yüksek zirveler, engin ormanlar,
tembel nehirler ve şırıldayan dereler.
Dünyadaki en büyük kuş ve hayvan çeşitliliğine
ev sahipliği yapıyor.
Tabii mantık, fotoğraf çekebilmemiz için
insan eli değmemiş bir yerde buluşmamızı gerektiriyordu.
Ama sıra dışı bir mantık yürüten
Richard Hammond
gecenin bir yarısı
cıvıl cıvıl Cartagena şehrine yakın tropik bir plajda
buluşmamıza karar verdi.
-Günaydın. -Günaydın.
Neden plajda buluşalım dedi?
Ve neden onu dinledik?
Nerede o?
Hammond!
Saat dört, Tanrı aşkına.
Bu Fiat Panda mı?
Fiat Panda 4x4.
-Korkunç. -Müthiş.
Hayır, müthiş olan bu.
Baksana.
Sağlam bir araba.
Geyler arasında çok popüler değil mi?
Öyle mi?
Evet, Amerika'da LGBT arabalarının ilk on listesini yapmışlardı.
Ve bu, üçüncü falandı.
Ne? Lezbiyen, beykın...
Yok, neydi? Lezbiyen, beykın...
-Lezbiyen... -Trans.
O da ne?
Sakın bu... İşaret fişeği olmasın?
Kırmızı tehlike demek değil mi?
-Neydi o? -Dur. Bu...
Şeyde biri... Üzerinde biri var.
Hey!
Merhaba!
-Hammond bu. -Hammond.
-Hammond! -Hammond!
-Selam. Buradayım. -Sen misin?
İyi misin?
Evet, yardım etsenize.
Bu senin araban mı?
Evet, benim arabam!
Onun arabası.
Güneş doğarken Hammond'dan kıyıya gelmesini istedik,
böylece neler olduğunu anlayabilecektik.
Açıklaman gereken şeyler var.
Açman gereken şeyler.
-Günaydın. -Evet, günaydın.
Nereden başlasak? Araban neden orada?
Çünkü gemi beni orada bıraktı.
Hangi gemi?
Kuzey Amerika'dan gemiyle getirdim.
-Öyle mi? -Burada
politene sarıp benimle birlikte suya attılar.
Böyle yapıyorlar.
Bence... Sanırım aralarında
çok ticaret var, öyle olmalı, değil mi?
Ne? Yani diyorsun ki... Kolombiya Amerika'ya
-ihracat mı yapıyor? -Evet.
-Sonra gemiler boş mu dönüyor? -Aynen.
Kuzey Amerika'ya yüklü gidiyorlar.
Gemiler dönerken ucuza yolculuk yapabiliyorsun.
-Yok pahasına. -Al şunu.
Ne gönderiyorlar?
Kolombiya ne üretiyor?
Buldum. "Kolombiya'nın başlıca tarım ürünleri
"kahve,
"kesme çiçek, muz, pirinç, tütün, orman ürünleri..."
artık bunlar her neyse, "...ve karidestir."
Bahse girerim karidestir.
Evet ama seni neden bir limanda
-bırakmadılar mesela? -Doğru.
Onu kullanmıyorlar.
Böylesi onlara normal geliyor.
Politene sar. Suya at.
-Seni de mi attılar? -Evet.
Ne yazıyor? "Global Auto."
Evet. GAK.
Global Auto Kings. Bir şirketmiş.
Sorunumuz şu, arabanı oradan buraya nasıl getireceksin?
Birlikte yapmayı umuyordum.
-Bunun için geldiniz. -Hayır.
İyi dinlediysen
"Arabanı nasıl getireceksin?" dedi.
-"Sen." Tekil. -Yani sen.
-"Biz" demedin. -Bizi dörtte kaldırdın.
Sonunda James, Hammond'ın hâline acıyıp arabasını kıyıya çekmeyi kabul etti.
Tamam, hadi May. Hadi, asıl.
James, ne oluyor? Yani...
49 beygir gücünde. Mahvedecek. Jeep'i al.
Küçük bir köpeğe çektirsek ya.
-Jeep'i getir. -Neyi?
-Bu... -Neyin var?
Bir Jeep. Orada.
Getirsene yahu.
LGB-Jeep'le döndüğümde Hammond bana teşekkür etti.
Dalga geçerek.
Çok güzel bu arada. Aferin.
-Değil mi? -Seninle gurur duyuyorum.
-Neden? -İyi olmuş.
Bu zor bir şeydi ve sen yaptın.
Çok mutlu olacaksın.
Arabanı denizden çıkarmana
-yardım etmemi ister misin? -İsterim.
-Sus o zaman. -Tamam.
Her şey açığa çıktığına göre daha nazik ol.
Halatı bağlayıp bize yardımcı olacak bir dalganın
gelmesini bekledik.
Şimdi!
Evet!
Hiç de iyi değil.
Sonra yanlış yaptığımızı fark ettim.
O bir kamyonet sanırım.
-Ve dört çekişli. -Evet.
-Öyle mi? Doğru. -Evet.
Oraya gidip
politen torbayı kesip motoru kullanarak
arabayı çıkarsana.
İyi fikir.
Çünkü araba sürerken
başkasının motorunu kullanmazsın.
-Kendininkini kullanırsın. -Evet.
Hammond arabasının ambalajını açarken
James'le ben dikkatimizi onun Fiat Panda'sına yönelttik.
Bunu Toskana'da bir ev satın alan İngiliz bir aileden aldım.
Bu küçük Pepe...
Panda Pepe. Bunu çok seviyorlardı.
Sen... Bu aileyi çok iyi tanıyorum ben.
Bununla arkadaşlarını Pisa Havaalanı'ndan alıyorlardı.
Şüphesiz.
Arkadaşları da The Guardian'ın editörü...
-Evet. -Tony Blair.
-Cherie Blair. -Sting.
-Alan Yentob. -Evet.
Britanya'daki her hafif sıklet sosyalist bu arabaya binmiştir.
Kendi zeytinyağlarını da yapıyorlardır.
Sosyalistlerdi, gerçekten.
Şaraplarını yudumlarken...
"Önemsiyoruz. Farkındalık yaratıyoruz."
Farkındalık yaratmak hiçbir şey yapmamak demek.
Köyde ufak tefek bir adam...
Pet Shop Boy gevezeliğe devam ederken
Hammond nihayet kamyonetinin ambalajını açmayı bitirdi.
Ama maalesef motor çalışmadı.
Hayır.
Bir süre dalgaları kafasına yedikten sonra tekrar kıyıya yürüdü
ve saçma bir fikir önerdi, buna göre Fiat çapa,
Jeep de çekici olacaktı.
Tamam, el freni kapalı, boştayım.
Tamam, hazırsın.
Güzel, ben de. Halatın boşunu alıyorum.
Hadi bakalım.
İyi görünüyor.
Hayır. Olamaz.
Clarkson, beni denize çekiyorsun. Clarkson!
Dur!
Neden oradasın?
Beni denize çektin geri zekâlı.
Kahretsin!
Hammond'ın aptalca fikri yüzünden
arabamdaki fotoğraf makineleri tamamen mahvolmuştu.
Bir taksi çağırdık,
bir çekici getirmesi için onu kasabaya yolladık.
Döndüğünde Jeremy'den vinci kullanmasını istedi.
Hareket ediyor musun?
Evet, ediyorum!
Vinç kullananlarla alay ediyorsun
ama hoşuna gittiği belli.
İnanılmaz bir şey,
küçük bir elektrikli vinç müthiş bir güç üretebiliyor.
Sence de...
Vinç fantezisi mi kuruyor?
Hayır, kapattım.
Burada oturmuş LED kırmızıya dönmesin diye bakıyoruz,
bu durumda vinç aşırı ısınır
ve o bunu çok heyecan verici buluyor.
Jeremy, durmalısın.
Beni barınağın içine çekeceksin.
Mesele şu ki
aslında iyi iş çıkarsak da
bu üç araba
off-road için tasarlanmış oldukları hâlde
daha farklı olamazlardı.
Jeremy, beni binanın içine çekiyorsun.
Bu doğru, iyi bir araba üçlüsü oldu.
Benimkini alanlar
San Francisco, Key West, Brighton
ve Sydney sokaklarında fink atar.
Seninkini alanlarsa...
-Jeremy, dur! -...kendilerini iyi hissetmek ister.
Evet. Evsiz ve aç insanlar varken
ikinci evin olması sorun değil,
yeter ki küçük bir Fiat'ın olsun.
Kahretsin.
Hammond, seni salak.
Ben yapmadım, direksiyonda değilim.
-Ben... -Neden söylemedin?
Telsizde bağırıyordum.
-Beni binaya çektin. -O aile 1991'den beri
bu arabayı seviyordu ve sen Galler'den
veya Kuzey Amerika'dan falan gelip
onu mahvettin.
Bir aksilik oldu.
Düzeltmeliyiz.
Bize iletişim ve organizasyon lazım.
Nedir o?
-Şu. -Merdivenim.
Merdiven olmadan inip binemediğin bir araba mı aldın?
Çok yüksek.
Hammond, bu gördüğüm en kötü şey.
Müthiş. Baksana.
Bayram çocuğu gibiyim.
Paketi denizde açtım.
Bekleyemedim ve sonra... Biraz alev.
Bu nedir?
Kurukafa yüzlü tilki iğrençliği. Baksana.
İlham bu. Üzerinde doğa resimleri var.
Zekice. Seni keyiflendirmiyor mu?
-Hayır, keyiflendirmiyor. -Evet. Seni mutlu ediyor.
Hammond'ın kamyoneti plajdaki her şeyi enkaza çevirdi.
Fotoğraf makinelerimi de. Ve bu, on saatimize mal oldu.
Tekrar susmasını ve arabayı çalıştırmasını söyledik.
Bunu yapınca da...
Evet!
...fotoğraf makinesi almak için Cartagena'ya gittik.
Bu Jeep Wrangler'ın fiyatı 8000 sterlin.
Üzerindeki her şey çalışıyor.
Hercule Poirot şapkamı taktım mı
ilk olarak Japonya'da satıldığını söyleyebilirim
çünkü televizyon, CD, navigasyon sistemi falan Japonca,
yani çalıştıramıyorum.
Sonra her yerde küçük çıkartmalar var.
Bunda "İsterik Cazibe" yazıyor.
"CDC Rockçıları."
Bu tam Japon işi.
Ohio'da üretilmiş, Japonya'ya gönderilmiş,
İngiltere'ye ihraç edilmiş, ben de Kolombiya'ya getirdim.
Demek ki 120.000 mil karada gittiyse
iki katını gemilerde geçirmiş.
Ama yaban hayatı fotoğrafçılığı için ideal olacak bence
çünkü bu bir dört çeker, bir Jeep.
Bununla bir kar leoparının izini sürebilirim.
Dört litrelik L6 motoru var, pike yapan bir kartala yetişebilirim.
Ve tabii tavanı yok, katlanır ön camı var.
Yani fotoğraf makinemin 360 derecelik bakış açısı olacak.
Size 1998 model Chevy C/K Silverado'mu tanıtayım.
Tam ölçekli bir Amerikan kamyoneti
ve yükseltme kiti ve modifikasyonlarla biraz daha büyütülmüş
ama bunu sonra anlatırım.
En önemlisi 7,4 litrelik koca bir V8 motoru var,
tembel bir tempoda
devasa bir güç üretiyor.
Dört çekişli, yüksek ve düşük devirli.
Bununla ve yükseltme kitiyle her yere giderim.
Çoğu yaban hayatı fotoğrafçısı böyle şeyler kullanır.
Attenborough belgesellerinde görmüyorsunuz
çünkü bu, işin perde arkası. Oralara böyle gidiyorlar.
Sizinle baş başa olduğumuza göre arabamı biraz anlatayım.
Bazılarınız "Alt tarafı Fiat Panda." diyorsunuz.
"Güney Amerika'dalar,
"zorlu arazilere çıkacaklar." Evet.
Ama şunu söyleyeyim,
ciddi off-road parkurlarında küçük ve hafif olmak lazım.
Benimki de öyle.
Bu ufak bir araba. 780 kilo.
Hammond'ın aptal kamyonetinin dörtte biri ağırlığında.
Avusturya yapımı dört çeker sistemi var.
Çok güvenilir.
Üzerinde eğim ölçer var,
yani devrilmek üzereysem anlıyorum.
Ve mükemmel. Her şey çalışıyor, vantilatör, soğutma sistemi, tüm cihazlar.
Hepsi mükemmel.
Ama sonra...
Göstergelerim çalışmaz oldu,
bir şey göstermiyorlar yani.
İtalyan elektrik aksamında sorun mu var?
Biliyorum, olacak şey değil.
Eski sahibi tarafından arabaya eklenen yükseltme kiti
direksiyon kabiliyetini veya sürüşü geliştirmemiş.
Uzun olmak nasıl?
Maşallah. Çok neşeli.
Nihayet kendini buldu, aferin ona.
Kısa sürede surlarla çevrili güzel Cartagena şehrine vardık,
güzellikten nasibini almamış Trump kamyoneti için bu iyi olmadı.
Bir dakika.
Durun.
Bu duvarlar eski ve kıymetli falan mı?
17. yüzyıl Hammond, o kadar eskiler.
Burası Dünya Mirası alanı.
Eskiyse biraz dökülmesi sorun olmaz, değil mi?
Salağa bakın.
Aman Tanrım.
Surlarla çevrili bir Dünya Mirası alanında yaşasam
şunun içeri girmesinden hoşlanmazdım.
Pekâlâ.
Tanrım.
Çok dar.
Bu bir ambulans.
Gerçekten ambulans.
Kahretsin.
Tüh. Ambulans buraya geliyor Hammond. Acele et.
Hammond, ambulans var. Yoldan çekil.
Yapamam.
Tanrım.
Tanrım, hadisene.
Çok fena.
Hadi Hammond, toz ol.
Yoldan çekilmelisin. Her şeyi ez geç.
Durum raporu.
Hammond programımızda on saatlik gecikmeye yol açtı,
şimdi de birini öldürüyor.
Eyvah, pardon.
Bu çok fenaydı.
Zedelenen meyvenin parasını ödeyip...
Buyurun.
Özür diliyorum.
Bir fotoğrafçı dükkânı bulmak için dar sokakların
arasına daldık.
Jeep ve Panda için kolay oldu.
Ne var ki...
Evet. Bir kere daha. Yapabilirim.
Evet, birazdan halledeceğim.
Birazdan yoldan çekiliyorum.
Hammond ve May, Wrangler'ı neden
gey simgesi sanıyor bilmem.
Sonunda alışverişimizi yaptık
ve bir göster-anlat etkinliği için buluştuk.
Hammond yine abartmıştı.
Ne aldın?
Her şeyi.
Yaban hayatı fotoğrafçılığı için
kit lazım. Bunu belime takacağım.
İçinde çeşitli mercekler var.
Çok havalı... Bu yakın çekim için makro mercek.
Bu da 50 milimetrelik hızlı, güzel bir mercek.
Sonra bir kemerim daha var.
Fotoğraf makinesi için.
Flaş lambaları için filtreler.
İki flaş lambası var, dönüşümlü kullanılıyor.
-Yani sen... Dur. -Ne oldu?
-Bir hayvanın yanına gidip... -Evet.
-...fotoğraf çekeceksin. -Evet.
Hayvanımız her an kaçabilir. Hızlı olman gerekir.
Hayvanın boyu ne olursa olsun uygun mercek...
-Evet. -...flaş ve...
Ama hayvan ölü değilse kaçar.
Sonra tabii, bu çok önemli,
fotoğraf makinesi, en iyisinden...
-İyi hatırladın. -En önemlisi de
tele objektif.
Ben ne aldım, göstereyim mi?
-Tabii. -Bunlarla uğraşmadım.
Uzaktan çekime yoğunlaştım.
Seninki gibi değil ama, böyle.
Sadece bunu aldım. Bu yeter.
-Sadece bu mu? -Evet.
-Bu yeterli. -Şey...
Bu ülkede hayvan fotoğraflayacak mısın?
Bu sapık fotoğraf makinesi.
Hayır, Daily Mail fotoğraf makinesi.
Ben de onu diyorum ya.
Çok ağır.
Öyledir tabii. Bir sürü cam var.
Şunları toplayın. Ben ne aldığımı göstereyim.
Pekâlâ.
Fotoğraf makinesi.
Birinin 21. doğum günü partisini fotoğraflayacak olsak...
-Mükemmel. -2018'e hoş geldiniz.
Bize gösterdiğin kitin içindeki her şey bunda var.
Büyütme merceğini göster.
-İşte mercek. -Soğuktan büzülmüş sanki.
İşte büyütme.
Dükkândaki kadın bunun iyi fotoğraf çektiğini söyledi.
Bana yeter.
Bir an önce başlamak için sokağa çıktık
ve hemen hayvan fotoğrafı çekmeye koyulduk.
James, çekil, kadrajdasın.
Kahretsin.
Uzaklaşmam gerekiyor.
Böcek gördüğümü sandım ama...
Ring flaş.
Tanrım, makro objektifim var.
Orada kal güvercin.
Korkutma onu.
Yoldan çekil.
-Pardon. Sinirini mi bozuyorum? -Evet.
-Öyle yapıyorsun. -O kadar yakın olman gerekmez.
Merhaba at.
Sonunda olayı kaptık.
Yakaladım.
Güvercinime bak.
20 dakika sonra da
iyi kotarılmış bir işi kutlamak için buluştuk.
Evet, o köpeği çektim.
-Atı çekmişsin. -Şu sersem güvercini çektim.
Sanırım epey bir şey çekmişiz.
Bir sürü köpek ve at.
-İyi çekim var mı? -Örümcekler...
Örümcek gitmişti.
Ama deliğini çektim. Yaşam alanı.
-Örümceğin evini çektin. -Yaşam alanı.
-Dur, pardon. -İstedikleri bu.
Gençler, Bay Wilman'dan mesaj geldi.
-Ne? -Ne istiyormuş?
Maalesef kötü haber.
"Amazon sadece güvercin, köpek ve sinek resmi istemiyor.
"İlginç şeyler de istiyorlar.
"Şunlar mutlaka olmalıymış.
"Tepeli akbaba, And ayısı, jaguar
"ve bir su aygırı.
"Yabani olmalılar, hayvanat bahçesine gidemezsiniz."
-Su aygırı mı? -Burada olmaz ki.
-Burada yok, değil mi? -Afrika'da.
Nasıl yapacağız o zaman?
Güney Amerika'da nasıl su aygırı fotoğrafı çekeceğiz?
-Objektifin uzun. -Evet.
Yüksek bir dağa çıkıp
-Afrika'yı görürüm. -Oraya ulaşır.
Burada ne görmeyeceğimizi söyleyeyim...
Ertesi gün, yeni ve daha zorlayıcı talimatları da hesaba katarak
güne erken başlamaya karar verdik.
Ancak ne yazık ki...
Neydi o?
Motor çalışırken marş devreye giriyor. Bekle.
Ara sıra yapıyor, bu...
Bu işte.
Daha iyi. Düzeldi.
Her şey yolunda.
İsim vermek...
Tanrım!
Berbat bir ses.
Hammond sinir bozucu Trump kamyonetini tamir ederken
May'le ben yola koyulduk.
Karides ve orman ürünleri iyi para getiriyor belli ki.
Şu teknelere bak.
Müthiş, değil mi?
Bu çok oluyor, en mütevazı ürünler
ayrıcalıklı az sayıda kişiyi fazlasıyla zengin ediyor.
Evet.
Şimdi Cartagena'dan ayrılıp
fotoğrafını çekeceğimiz ilginç hayvanlar bulmaya gidiyoruz.
Su aygırı da buna dâhil.
Asıl sorun o.
Muhakkak ki önümüze pek çok zorluk çıkacaktı.
Sık ormanlar...
Yanardağlar...
Tehlikeli dağ geçitleri.
Tanrım.
Ve berbat hava koşulları.
Ama lüzumsuz yere endişelenmiyorduk, çünkü araba kullanıyorduk.
Fotoğrafçılar her şeyi gerekenden daha karmaşık
göstermeye bayılır.
Kutular, objektifler, çantalar. Hammond'ın malzemeleri.
Ayrıca yaban hayatı fotoğrafçıları hayat illa
zor olmalıymış gibi davranırlar.
Üç hafta ağaçta yaşar, kutup ayısı fotoğraflayacağım diye
buz dağının üzerinde donarlar.
Hayır, hayat rahat olabilir.
Araba her şeyi daha rahat kılar.
Arabayla git, fotoğrafını çek, dön.
Ama maalesef hızlı ve rahat bir şekilde yol aldığımız arazide
fotoğraf fırsatları epey nadirdi.
Yine inekler, bir de keçi.
Yabani veya ilginç bir şey yok.
Haklısın, kabul.
Ölü köpek.
Ama çok şeker bir ölü köpek.
Sağken şekermiş.
Artık yola çıkmış olan arkadaşımız da pek eğlenmiyordu.
Hadi çık ortaya. Hadi.
Ağacın arkasına saklanmasana be...
Üstelik sinir bozucu şekilde bu taşra yollarında
Jeep gerçek rengini göstermeye başlamıştı.
Tanrım.
Hiç iyi bir sürüş değil.
Tanrım.
Yaban hayatı fotoğrafçılığının
kolay ve rahat olduğunu kanıtlayacağım sözde.
Jeep o açıdan beni yüzüstü bırakıyor.
Sürekli zıplamaya ara vermek istediğimden
herkesin sevdiği bir hayvanı fotoğraflamak için durmayı önerdim.
Eşek.
Hadi gel.
Ancak uzun odaklı objektifime rahatsız edici bir şey takıldı.
Hadi ama, arka planda bir adam var.
Dur, bekle.
Ben de çevirmenimizle birlikte köylülerle konuşmaya gittim.
Sorabilir misin,
o delikanlı
eşekle ilişkiye mi girmişti
yoksa ben mi yanlış gördüm?
Evet diyorlar. Doğruymuş.
-Ne dedi? Normal miymiş? -Sorun yok.
Normal mi?
Yani hepiniz...
Eşeklerden hoşlanıyorsunuz.
Öyle diyorlar, yani ilk eşleri o,
ilk sevgilileri.
Çok güzel.
Her eşek uygun mu? Her biri? Yoksa sadece...
Hepsi mi? Erkek, dişi...
Tamam. Hayır. Sadece dişiler.
Yani erkek eşeklerle seks yapmıyorlar.
Bu garip mi olurmuş?
Buralarda bir yerde demişlerdi.
Merhaba.
Eşekler.
Demek eşek fotoğrafı çekeceğiz.
Mükemmel.
-Tamam. Ses çıkarmamaya çalış. -Tabii. Merak etme.
Çünkü bu çok ürkek.
Bekle.
Gidiyoruz. Hemen. Yürü. Şimdi.
-Ne? -Gidiyoruz.
Güzel bir yere benziyordu.
Neden gitmemiz gerekiyor?
Birini mi kızdırdın?
Ya korkunç bir gaf yaptı
ya da güneş çarptı. Yüzü kıpkırmızı.
Kolombiyalılar neden bir şey yetiştirmiyor?
Bu ıssız yerde yaşayanların yetiştirip
dünyaya satabileceği
bir bitki türü olmalı.
Hayvanlara bulaşmak yerine.
Yolumuza devam ettik, şimdilik görevimizde
pek başarılı olmadığımızın farkındaydık.
Şu ana dek nelerin fotoğrafını çektik?
Amazon ekran koruyucusu olabilecek bir şey çektiniz mi?
Bir eşekle selfie çektim.
Benim eşekli fotoğrafımı kullanmak istemezsin,
orası kesin.
Şimdilik elimizde hiçbir şey yok.
Ama sonra...
Hayır, durun. Nedir bu?
Fena sıçmış bir porsuğa benziyor.
Hayır, karıncayiyen.
Haklısın. Öyle. Karıncayiyen ama sadece resmi.
Tabela buradan karşıya geçtiklerini anlatıyor.
Dur hele. Buradan karşıya geçiyorlarsa kovalamak yerine beklesek ya.
İşareti yanlış yere koymuşlar bence.
Çünkü...
Hiç karıncayiyen geçmedi. Sekiz dakikadır bekliyoruz.
Üç dakika sonra anladık ki haritaya bakıp
işi sıkıya almalıydık.
Tamam. And ayıları burada yaşamıyor.
Tepeli akbabalar ve jaguarlar da.
-O zaman gidelim... -Bizim... Evet.
Biz...
Cartagena'nın hemen dışındayız,
aşağıya inip...
Amazon yağmur ormanlarına gitmeliyiz.
Milli parklar, dağlar.
Profesyoneller doğru yaşam alanına gider.
Biliyorum çünkü bir profesyonel gibi fotoğraf makineme yaslanıyorum.
Listemizdeki başlıca hedeflerden biri jaguardı.
Onlar da genelde Santander bölgesinde yaşıyor,
yani 644 kilometre ötede.
Güneye doğru uzun bir yolculuk için hazırlanıp yola koyulduk.
49 beygir gücündeki arabamın hızını söylemek isterdim
ama elektronik hız ölçer
Richard Hammond beni denize sürüklediğinden beri çalışmıyor.
Vakit geçirmek için basit bir oyun buldum.
Hammond, arkadaşınla yan yana git,
7,4 litrelik canavar kamyonetinle
şu bir litrelik Fiat Panda'nın yanına git,
hangisi daha yavaşmış anlayalım, olur mu?
Olur.
Üç, iki, bir, başla.
Ufaklık öne geçiyor.
James May. James May kazanıyor!
Elimden gelen bu.
Hadi Hammond.
Gerçekten elimden gelen bu.
Kolay oldu.
Richard "Treyler-Tıraş Trump" Hammond yenildi,
hem de fena hâlde. Fena.
Bunu şahsi alma Hammond
ama kamyonetin tıraşmış.
Kesinlikle öyle.
Bekleyin. Bu araba kendi ortamına kavuşunca aklınız şaşacak.
Şunun kendini bulacağı ortamı görmek için sabırsızlanıyorum.
Dünyanın en büyük 25. ülkesinde saatlerce yol gittikten sonra
nihayet jaguar bölgesine vardık.
Uzun yolculuk Hammond'ın 11.000 sterlinlik kamyoneti üzerinde mucizeler yaratmıştı.
Kamyonetimde halihazırda yanan uyarı ışıkları
motor bakım ikazı, bir tür fren arızası işareti,
ABS fren arızası işareti.
Hangi viteste olduğumu gösteren ışıksa yanmıyor.
Dikkatin mi dağıldı Hammond?
Birazcık olabilir.
O kamyonet gelmiş geçmiş en aptalca mühendislik ürünlerinden biri.
Jaguarlar yerleşim alanlarında bulunmayacağına göre
ormanın derinliklerine daldık
ve eskiden Britanya'nın açtığı bir tren yolu olan toprak yolda ilerledik.
Evet. Jaguarları görmek çok zor, çok nadirler.
Zaten bir jaguarla yüz yüze gelmek istemezsiniz.
Çok güçlü dişleri var.
Avının kafatasını ısırarak parçalıyor ve beynini çıkarıyor.
Artık ormandayız.
Merhaba.
Britanya tren yolu tünelindeyim.
Hayır Hammond.
Tünel.
Kes şunu.
Yapmam gerekiyordu. Kaçmaz.
Kullanılmayan tren yolundan millerce gittik,
sonunda LGB-Jeremy durdu.
Beyler, burada kafam karıştı.
Bir köprüye yaklaşıyoruz.
Araba, insan, motosiklet ve at giremez tabelaları var.
Ne için yapılmış öyleyse?
Kısa süre sonra durumu anladık.
Tamam James, sen...
Gerçekten gidiyor.
James yüksekten hoşlanmaz.
-Şu oynadı mı? -Evet!
Nedir o? Dur.
-Bir, iki... -Dikkat et.
İki, belki iki buçuk metre.
Yani arabayla... Olmaz.
Dev tekerleri var. Sen dıştakilerden gidersin.
Şey...
Bu kısma gelirim...
Arabam buradan geniş.
Boşluk tekerimden daha geniş, geçmem.
Üstelik yüksek de.
90 metre falan mı?
Onlarca metre, evet.
Tüh.
Hammond kazaya meyilli olmadığı hâlde önden ben gittim.
Emniyet kemeri takmalı mı?
Takmıyorum, zaten ne fark eder ki?
Gerçekten.
Tanrım.
Tanrım, orada çok...
Çok dar bir yer var.
Hız? Hayır. Bence hız çözüm değil.
Evet, başardım. Bu iyi.
Hammond, bunu yaparken altına işeyeceksin.
Çok yardımcı oldu.
İzlerken bile altıma ediyorum.
Örümcek Adam May cesaret edebildiği kadar hızlı bir şekilde geçti.
Aşağıya bakma. Başka şeyler düşün.
Sonra sıra Koca Donald'a geldi.
Tanrım.
Tek çare şoför tarafındaki lastiğe bakıp
onu kenara yakın tutmak
ve bunun yeteceğini ummak.
Tanrım.
Tanrım. Titriyorum.
Yapabilirim. Sadece ormana bakacağım.
Aşağıya değil. Sadece ormana.
Tanrım, kenara çok yaklaştım.
Tanrım.
Galiba kusacağım.
Oraya gideceğim.
Bu köprüden geçmek yolculuğumun bir parçası.
Köprümden takır tukur geçen de kim böyle?
Tanrım.
Üç Aksi Keçi olayı olmasın.
Jeep'imi yolundan çekerim
ama basit bir prog-rock sorusu yanıtlaman lazım.
Prog-rock hakkında hiçbir şey bilmem.
Barclay James Harvest'ın basçısı kim?
Nolan Sisters. Bırak geçeyim şu... köprüden!
Bırak geçeyim. Şimdi kusacağım.
Sonunda Hammond o kadar tedirgin oldu ki
oyundan vazgeçtim.
Kısa süre sonra da hepimiz tedirgin olduk.
Bakımsız köprüler sıralanıyordu.
Yüce Tanrım.
Sıcaklık boğucuydu.
Yolculuk ve Jeep gittikçe daha tahammül edilmez bir hâl alıyordu.
Âdeta dayak yiyorum.
Sonra da...
James, arıza mı var?
Evet.
Doğru yerde arızalanmış.
-Neden o? -Baksana,
Hammond ve ben şu patikadan geçebiliriz.
Gidin bakalım.
Bırak. Dokunma.
-Bırak. -Yardım ediyorum.
-Dönmem lazım. -Yardım etme. Git.
Herkes aksileşiyor.
Çok sıcak olduğu içindir.
Ondan olabilir.
Yardım etmemizi istemiyor.
Pardon.
-Tamponu göremedim. -Seni fena yapacağım,
başımı şu şeye çarptım.
Yürü. Git.
Düzelecek. Jaguarı gördük mü her şey yoluna girecek.
-Peki. -Git.
Şimdi başımız dertte.
Hammond!
Seni... salak!
-Seni görmedim. -Hammond!
Ne yapıyorsun lan?
Takıldım.
Arkamda olduğunu bilmiyordum.
Aynalarını kullan!
Arabamın önünü ezdin.
Birden iş çığırından çıktı.
Her şey yolunda giderken
bir anda bir arkadaşın ötekine taş atıyor.
Sorun şu ki aşırı solcular var. James May.
Aşırı sağcılar var. Richard Hammond.
Bir de arada kalan liberal, makul insanlar var,
mesela ben.
Sonunda Fiat'ı tamir edip tekrar yola koyuldum.
Bu araba müthiş.
Ama sonra...
Eyvah, galiba egzoz borusu düştü.
İleride, daha ziyade etrafımızdaki güzellikler sayesinde
ruh halimiz çok daha sakindi.
Sağımızdaki manzara muhteşem.
-Çok güzel, değil mi? -Evet.
Ve tabii artık ormanın gölgesinde değiliz,
yani pişiyorum.
Nemlendiricin yok mu? Olmalı.
Hayır Hammond, yanımda nemlendirici yok.
Bu ne?
Anlaşılacağı üzere, bozulan egzoz benim de neşemi yerine getirdi.
Bu müthiş. Ralli yapar gibi.
Tony ve Cherie Blair'in
Dünya Ralli Şampiyonası hayranı olduğunu biliyorum.
Hatta sessizce birkaç tanesine katılmışlar.
Sadece bilinmesini istememişler.
Bunun ünlerine veya konumlarına zarar vereceğini düşünmüşler.
Savaş başlatmanın aksine.
Biraz ileride birkaç hayvan uzun odaklı objektifime yakalandı.
Amazon'un bunları ekran koruyucu yapacağını sanmıyorum.
Ama hâlâ bir jaguar bulmalıydık.
Ancak o bir gece hayvanı olduğundan
karanlık çökünce şansımızın artacağını umuyorduk.
Tahmin edileceği gibi...
Farlarım yanıyor mu?
Hayır, tamamen sönük.
Galiba deniz suyu kaçmış.
Biz sorunu çözmeye çalışırken Tony Blomqvist çıkageldi.
Ben... Dinle.
Havalı bir ses, değil mi?
Gırtlaktan gelen bir ses.
James, bize taş atma.
Sakin ol. Şu Çin şeylerinden söyle.
Arabana çarptığım için özür dilerim.
Ben de taş attığım için özür dilerim. Kafana atmadım.
-Tamam. Ekip toplandı. -Evet.
-James'ten af diledim. -Evet.
-O da benden af diledi. -Barıştık.
-Herkes af diledi. -Herkes mutlu.
Trump kamyonetinin önüne fenerler bağladıktan sonra
jaguar avımıza devam ettik.
Fenerler işe yaramıyor.
Sadece şuradaki ağaçları aydınlatıyor,
bir de gökyüzünü. Hiç işe yaramıyor.
Buna rağmen ormanın derinliklerinde ilerleyerek
nihayet jaguarların dolaştığı türden bir yere ulaştık.
Burası çok ümit verici.
Tabii en önemlisi sessiz olmak.
Sessiz olmak lazım. Fotoğraf makinemi kuruyorum.
Fakat maalesef sessizlik uyarısı Donald ve Tony'ye ulaşmamıştı.
May, ben... Işıklarım çok yüksek. Kaldırmam...
Tanrı aşkına. Sessiz olun demiştim.
-Sağ ol. Dur. -Ben...
Burada durayım, yukarıyı görebilirsin.
Işıkların yüzünden göremiyorum.
Oraya gidecektim.
Tamam May, ben yola çıkıyorum. Sen o tarafa git.
Biraz daha sessiz olur muydunuz acaba?
-Efendim? -Biraz daha sessiz.
Olamaz. Jeremy, sana fazla yakınım, değil mi?
Yok, sorun değil.
-Emin misin? -Evet, kapat şunu.
-Neyi? -Motoru kapat.
Ne?
Motoru kapat.
Haklısın. Tamam.
Pardon. Vitesteydim.
Arkadaşlarım nihayet sustu ve yerleşip jaguarı beklemeye başladık.
Uzmanlar bunun büyük sabır gerektirdiğini söyler.
Sıkıldım ve sivrisinekler her yanımı yiyor.
Beni de yiyorlar, ben de sıkıldım.
Şimdi bir jaguar gelse görmezdim.
Gözlerim kapandı.
Sıkıntıdan.
Ne yapacağız?
Bilmiyorum ama bu çok sıkıcı.
Açıkçası gerçek şu ki
insanlar 40 yıl buraya gelip hiç jaguar görmeyebiliyor.
Foto kapanları kullanabiliriz.
-Ne? -Foto kapan da ne?
Kuruyorsun, bir hayvan geçince devreye girip fotoğraf çekiyor.
-Yanında öyle bir şey mi var? -Evet. Çantada.
Geldiğimizde niye söylemedin?
-Kimse sormadı. -Yani...
Evet Richard, foto kapanları çıkar...
Ne harika fikir.
Evet. Tamam. Plan. Ben yaparım.
Şimdi hatırladım.
Bagajda bir jaguar var. Çıkarsam mı?
Bir süre sonra Hammond her yana foto kapanlar yerleştirmişti.
-Şimdi ne yapacağız? -Bekleyeceğiz.
Bir hayvanın geçip kapanı çalıştırmasını mı bekleyeceğiz?
-Evet. -Çalıştığını nasıl anlayacağız?
Anlayacağız işte.
Kakam geldi.
Medyaya haber vereyim.
Söylüyorum sadece. Merak etme, kendim hallederim.
Pardon.
Yabancı yiyecekler yüzünden.
Sandığı kadar iyi bir açık hava insanı değil,
bahse girerim tuvalet kâğıdı yoktur.
Kaygan bir taş kullanır.
Kaygan taş mı?
Issız bir yerde görev yapan keskin nişancılar öyle yapar.
Kaygan bir taşla silinirler.
Neden kaygan taş?
Muhtemelen
pürüzlü bir taş rahatsız edeceği için.
Evet ama...
Ormanda yaprak kullanılır herhâlde, yani...
Özel kuvvetlerin nasıl kıç sildiğini enine boyuna tartışmıştık ki
Hammond geri döndü ve aptallık ettiğimizi derhâl anladım.
Bunlar uzaktan mı devreye giriyor?
-Evet. -O zaman neden hâlâ buradayız?
Aslında çok iyi dedin. Gitsek daha iyi olur, değil mi?
Doğa tarihine Bear Grylls gibi yaklaşalım.
Bir kasaba vardı... On kilometre uzakta.
Oraya gidip bir içki içelim,
otele yerleşelim. Ne dersiniz?
-Yarın gelip... -Evet.
-...kapanlara bakarız. -Evet.
Bu iş böyle yapılıyor. Talimatlar öyle.
Öyle. Kuruyorsun...
Bu iyi haber beni muzip bir havaya soktu.
May otelde yatmaya gittikten sonra
Hammond'la çaktırmadan dışarı çıktık.
Ona bir şaka yapacaktık.
-Arabası orada. -Evet.
Döndürelim.
Sabah dışarı çıkınca yüzünün hâlini düşün.
Evet, park ettiği yeri bilir, huyu böyle.
Aklını kaçırdığını düşünecek.
Nasıl yapacağız?
Yaylandır.
Hazır mısın? Güzel.
Bir, iki, üç, hadi.
Bir, iki...
Ertesi sabah James derin bir şaşkınlık içindeyken
Hammond ve ben mahvolmuş foto kapanlara bakmaya gittik.
Şunu açıklığa kavuşturalım.
-Kapanları jaguar mı tahrip etmiş? -Evet.
-Buradan mı ısırmış? -Evet, bazı parçalar düşmüş.
-Ama bozmuş. -Evet. Bozmuş.
-Her neyse... -Önemli olan bu.
Elimizde fotoğraf var mı?
Pekâlâ, bak.
-Hayır. -Hayır.
Bir şey onu devreye sokmuş. Yaprak olabilir mi?
-Bak. İşte! -Nerede?
-Orada. Bu... -İşte o!
-Yürüyor. -Kamuflaja bak.
Bu başı. Başı. Bu da yüzü.
-İşte. -Evet ama önünde ağaç var.
Ama ortamı bu. Yaşam alanı.
-O ne? -İşte o zaman bozulmuş.
Bu ağzı. Bu da bıyıkları, bak.
-Hayır. -Bu...
Jaguar ısırıyor.
Aksiyon fotoğrafı.
-Ödül bile alır bu. -Evet.
Gözler.
İşte bu harika bir fotoğraf.
-Yolumuza devam edebiliriz. -Öyle.
O işi hallettik. Maça ası bu, jaguar.
Saddam Hüseyin bu.
Şimdi gidip oğullarını alalım...
Uday'ı ve ötekini. Onun adı neydi?
Edgar.
SONRAKİ BÖLÜMDE...
Şimdi 322 kilometre yol yapıp
maça papazını fotoğraflayacağız,
yani Edgar Hüseyin Paddington'ı.
Kahretsin!
Tekerleğin havada.
Yer çekimi seni indirir,
sonra öteki taraftan çıkarsın.
Tanrım.
Dur, dur.
Orada dur. Kırılacak.
Ayı! Bu bir ayı!
Toplam 4725 metre.
Yok. Daha yükseğe çıkmalıyız.
Tepeli akbabaları en tepede buluruz.
Buna kaynamak denir.
Arabalarımızı mahvediyorsun,
sadece sana ve arabana yetecek oksijen var
ve biz hiçbir şey göremiyoruz!
Ekvator'a 402 kilometre uzaktayız,
ciddi bir dolu fırtınası altında bir yanardağdayız.
Arkadan içeri giriyor.
Gökte ne kadar dolu var?