டெட்ராயிட் யுனைட்டெட் ஸ்டேட்ஸ்
லாஸ் வேகஸ் லாஸ் ஏஞ்சலீஸ்
கரீபியன் கடல் -வெனிசுயேலா - கயானா- பொகோட்டா - கொலம்பியா- பெரு
பீஜிங் - சீனா - ட்ஷாங்கிங்
உலன்படார் - மங்கோலியா
காஸ்பியன் கடல் - ஜார்ஜியா - டிபிலீசி - அஸர்பெய்ஜான் - பாகு
பாரிஸ் - ஃப்ரான்ஸ் - போர்க் சென்ட் மாரிஸ்
யுனைடெட் கிங்டம் - ஆக்ஸ்ஃபோர்ட்ஷைர் - லண்டன்
ஜி டி தி க்ராண்ட் டூர்
வேல்ஸ் லண்டன்
லிங்கன்
ஸ்காட்லண்ட்
ஸ்வீடன் - ஆஸ்லோ - ஸ்டாக்ஹோம்
தி க்ராண்ட் டூர்
இதற்கு முன்...
நல்ல உறுதியான கார் அது.
ஓரின சமூகத்தில் ரொம்ப பிரபலம் அல்லவா?
அப்படியா?
-அது ஹாம்மொண்ட். -அவன் ஹாம்மொண்ட்.
அது உன் காரா?
ஆம், இது என் கார்தான்!
உன் கார் ஏன் இங்கே இருக்கு?
ஏன்னா, இங்கேதான் அந்தப் படகில் இருந்து இறக்கி விட்டனர்.
அப்புறம், இங்கே வந்து,
பாலிதீன் காகிதத்தில் சுற்றி உள்ளே என்னுடன் எறிந்தனர்.
அவங்க அப்படிதான் செய்வாங்க.
அதில் எழுதி இருப்பது என்ன? "குளோபல் ஆட்டோ." என்றா?
ஆமாம், ஜிஏகே.
அது நிறுவனத்தின் பெயர், அது மட்டும்தான் சொன்னாங்க.
டஸ்கனியில் ஒரு வீட்டை வாங்கிய ஆங்கிலேய குடும்பத்திடம் இருந்து இதை வாங்கினேன்.
-டோனி பிளேர். -செரி பிளேர்.
ஸ்டிங் இசைக் குழு.
பிரிட்டன் சோஷலிஸ்டுகளின் எல்லா குட்டி தலைவர்களும் இந்தக் காரில் போனாங்க.
நாம் இப்போது, நீர் யானை உள்ளிட்ட சுவாரசியமான
விலங்குகளை படம் பிடிக்கும் தேடலில், கார்டஹேனாவை விட்டு போகிறோம்.
இறால் பிடிப்பதும், வன விளைபொருட்களும். உண்மையிலேயே நல்ல லாபம்தான்.
அங்கே இருக்கும் படகுகளைப் பார்.
தெரியுது, அற்புதம் அல்லவா?
பார்க்கப் போனால், ரொம்ப சாதாரணமான பொருட்கள்தான்,
நம்புவதற்கரிய பெரும் பணக்காரர்களாக மாற்றி விடுகின்றன.
மிக முட்டாள்தனமான பொறியியல் விஷயம், இந்த டிரக்.
ஆம், சிறுத்தைகளை காண்பது கடினம். அவற்றைக் கண்டு பிடிப்பது அபூர்வமானது.
இப்போ இது முழுமையான காட்டிற்குள்.
அடடே, எனது புகை வெளியேற்றக் குழாய் காணோம்.
என்ன செய்யப் போறோம்?
நாப்பது வருடமா வந்தாலும் கூட, சிறுத்தையைப் பார்க்க முடியாம போகலாம்.
அப்போ, என் பொறி கேமராவைப் பயன் படுத்தலாம்.
-அவன் காரை அங்கு நிறுத்தி இருக்கான். -ஆமாம்.
திருப்பி வைத்து விடுவோம்.
காலை வந்து பார்த்தால், அவன் முகம் போகும் போக்கு எப்படி இருக்கும்?
அப்புறம் தனக்கு பைத்தியம் பிடித்துவிட்டதோ என நினைப்பான்.
ஒண்ணு, ரெண்டு, மூணு, தள்ளு.
ஒண்ணு, ரெண்டு...
ஏதாவது படம் கிடைத்ததா?
இதோ பார்க்கலாம்.
-அதுதான்! -இது அதன் தலை. அதன் தலை.
இது சிறுத்தை. இதுதான் பரிசு.
நாம் சதாம் ஹூசேனை பிடித்து விட்டோம்.
இப்போ, நாம் அவனது இரு பிள்ளைகளை கண்டு பிடிக்கணும்...
உதய், இன்னொருத்தன் பெயர் என்ன?
எட்கர்.
சிறுத்தை கிடைத்துவிட்டதால், நாங்க மற்றதில் கவனம் செலுத்த ஆரம்பித்தோம்.
இன்னொரு அபூர்வமான, ஒதுங்கி வாழும் உயிரினம்.
வட்டக் கண் கரடி.
பரிசுக்கு உகந்த படத்தை எடுக்க, அதற்கு ஏற்ற
நிலப்பரப்பை உள்ள ஒரு இடத்தைத் தேடி, நாம் இப்போ 300 கி.மீ. போக வேண்டிய
அவசியம் உள்ளது.
எட்கர் ஹூசேன் பாடிங்க்டன்.
பொழுதைப் போக்க, ஜேம்ஸ் தனது ஒரு லிட்டர் பான்டாவில்
டிரக்குகளை முந்த கேளிக்கைகள் செய்தான்.
சரி.
இல்லை.
அவன் அவர்களுக்கு அப்பால் பார்க்க முடியாது, ஏன்னா அவன் ஸ்டியரிங் அந்த பக்கம் இருக்கு.
என்ன எரிச்சல் இது.
ஆகவே அவன், சுற்றிப் போய்...
அவன் கிளம்பும் போது இந்த அதீதமான சப்தம் வேறு.
அடடே. போ, காரே.
அய்யோ.
அதைப் பார்க்க நல்லா இருந்தது.
சரி, பசங்களா, லாரியை முந்தும் வேலையை நாள் முழுதும் செய்ய முடியாது.
என் இடுப்பே ஒடிஞ்சிடும் போலிருக்கு.
இந்த ஆளுக்கு என்ன பிரச்சினை?
அவன் எதை ஏற்றினான் என தெரியலே, ஆனா அவன் எல்லா இடத்திலும் இருந்தான்.
நிறைய இறால் எடுத்தான். அவன் ஒரு மடையன்.
நேரம் போகப் போக, அந்த ட்ரம்ப் டிரக் தனது உண்மையான நம்பகத் தன்மையைக் காட்டியது.
அய்யய்யோ.
அய்யோ, இது நல்லதுக்கில்லை.
இது மோசம்.
ஓ, வேண்டாம்.
கடவுளே.
திரும்பிப் போய், ஹாம்மொண்டுக்கு அவனது பூதாகார வண்டியை சரி செய்ய உதவ கேட்டு
ஒரு செய்தி வந்தது.
அதைப் பத்தி யோசிக்கிறேன்.
இல்லை, முடியாது.
இதை எடுத்துட்டேன்.
குளிர் பதன ரேடியேட்டர்.
உபயோகமில்லாதது.
இன்னும், இது மோசமாகும்.
அவனுக்கும் அங்க இப்படி ஆகி இருக்கும்.
ஆமாம்.
நான் யூகிப்பது, அவனது பிரேக் வேலை செய்யாததால்
அந்த ஓரப் பள்ளத்தில் மாட்டி, மேலும் ஓடாமல் செய்திருக்கிறான்.
நீதான் ஓட்டி வந்தாயா?
நீயா?
ஆமாம் என்கிறான். அதைத்தான் சொன்னான்.
சரி.
இறுதியாக உலகின் மிகச் சிறந்த மொழி விற்பன்னன் தனது டிரக்கை ஓட்டி வந்து
எங்களை அடைந்துவிட்டான்.
மறு தினம், நாங்க அழகிய மலை நகரமான வில்லா டெ லெய்வாவில் விழித்தோம்.
என் கால் சட்டைகளை எல்லாம் ஏன் இப்படி செய்தாய்?
உனக்கு வெக்கையா இருக்குன்னு சொன்னியே.
இப்போ கவர்ச்சியா இருக்கேன்.
இது ஸ்பானிஷ் பேசும் கிராமத்தின் ஒரு ஞாயிறு விடுமுறை காலை.
நேரம் காலை 8:15 மணி.
கால் சட்டைக் கடை ஏதும் திறந்திருக்கும் வாய்ப்பு
இல்லை.
ஜெர்மி.
-எப்படி இருக்கீங்க? -வணக்கம், நலமே...
-சரி. -ரொம்ப நல்லா இருக்கு.
மன்னிக்கணும், அது நல்லா இல்லை, ஜேம்ஸும், ரிச்சர்டும் கால் சட்டையை வெட்டிவிட்டனர்.
ச்சே, எதுக்காக என்னை யாரும் இங்கே தெரிஞ்சுக்கணும்?
எனது கால்சட்டை நெருக்கடி தீர்ந்ததும், நாங்க தொடர்ந்து பயணித்தோம்.
இறுதியாக வட்டக் கண் கரடி வாழும் பகுதிக்கு வந்தோம்.
சரி. இப்போ கவனிங்க.
உன் கால் சட்டை பிடிக்கலே.
இல்லை. ஏதோ முயற்சித்துப் பார்க்கிறான். ஏதோ செய்யப் போகிறான்.
நீ மொத்தமா கிழித்திருக்கணும்.
"நாம் வெட்ட வெளியில் இருக்கிறோம்." என்று சொல்லி,
கொஞ்சம் கோவணம் இருக்கலாம்
ச்வேடில் செய்தது, பின்னால், காற்று வாட்டமா.
அந்த சட்டை. அந்த வண்ணத்தை தேர்ந்தெடுத்தாயே.
யாராவது சொல்லிக் கொடுத்தார்களா?
நாம் நமது கவனத்தை இப்போது கரடிகள் பக்கம் செலுத்துவோம்.
-பேடிங்டன் கரடியா? -உன் தோல் உரிகிறது.
-கொஞ்சம் ஈரப் படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். -இல்லை...அது என்னது?
-நீ கொஞ்சம் ஈரப் படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். -கொஞ்சமா.
-எதுக்கு ஈரப் படுத்திக்கணும்? -உன் தோல் உரிவதால்.
ரொம்ப காய்ந்து காணப் படுகிறாய். பிரமிட்களில் கிடைப்பது போல.
எதுவோ, கவனிங்க. நாம் நமது கவனத்தை திருப்பி...
-கவனத்தை திருப்பி... -இந்த கல்லறைப் பெட்டியைப் பார்.
அதை நான் பிரிட்டிஷ் அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கப் போவதில்லை.
இந்த மாதிரி தாக்குதலை மேலும் எதிர்கொள்வதற்குப் பதில்,
தயார் செய்து கொண்டு பேடிங்டனைத் தேடிப் போகலாமே என்றேன்.
எனக்கு சரியா தெரியலே. கரடிகளின் படங்களை பார்த்திருக்கேன்,
அவை எவ்ளோ பெரிசா இருக்கும்னு தெரியாது.
அவை 2 அடியா, அல்லது 10 அடியா?
எனக்குத் தெரியவே தெரியாது.
இதைக் கடக்கும் போது, உண்மையில், குறுக்கே திருப்பணும்.
அடச் சே!
சக்கரங்கள் மேலே தொங்க, காட்சியளிக்கிறாய்.
இது ஒரு பிரச்சினை மாதிரி காட்டிக்க வேணாம்,
ஏன்னா பெண்மணிகளும், கனவான்களும் நம்மை மட்டமா பார்ப்பாங்க.
நானே ஓட்டி தப்பிக்க முயன்றேன்,
நல்லாதான் போனது.
வேகமும் சக்தியும்.
அவனுக்குப் பள்ளம் தோண்டிக் கொண்டான்.
எனவே, நான் ஹாம்மொண்டின் உதவியைக் கேட்டேன்.
ஆனால், எதிர் பார்த்த மாதிரி,
அவனது பிக் அப் டிரக் ஒரு சக்கர இயக்கத்துக்குப் போய்விட்டது.
அடடே.
அதுக்கு ஒரே வழிதான் இருக்கு.
இதை இழுக்க உதவி சேய்யேன், ஏன்னா...
நான் கொஞ்சத்தில் வெளியே வந்துவிடுவேன்.
-ஒரு ஜீப்பை எடுத்து வந்திருக்கே, தெரியும். -ஆம், அது...
அப்படியா.
இப்ப எல்லாம் நான் வாயைத் திறந்தாலே,
ஏதாவது சொல்லிக் காட்டறீங்க...
இல்லை. அது பிரமாதம்.
அது நல்லதுதான். நாம் எல்லாம் நண்பர்கள்.
கயிறு பிணைக்கப் பட்ட பின் நாங்கள் தயாரானோம்.
நான் கொஞ்சம் மெதுவா இழுத்தால்...
-அது மெதுவா இழுப்பதா? -இதோ ஆரம்பிக்கலாம்.
அப்புறம் உன் இஷ்டம்,
ஏன்னா, உன்னை இழுக்கும் பலம் எனக்கு இல்லை. சரியா?
இதோ ஆரம்பிக்கிறோம். மூணு, ரெண்டு, ஒண்ணு.
உற்சாகமா இருக்கு.
ஆம், தொடரு.
-ஒரு ஃபியட் பான்டா. -ஆம்!
ஆமாம்!
ஜெர்மி கோர்பின், ஃப்ரெட்டி மெர்குரியை இழுத்து விட்டான்.
இது மனங்களின் சந்திப்பு.
முஷ்டிக் குத்தில் நாம் பெரிய ஆட்கள் இல்லை.
அந்தக் களேபரம் சரியானதுமே,
ஹாம்மொண்ட் நாலு சக்கர இயக்கத்துக்கு திரும்பி, எங்கள் பணியை தொடர்ந்தோம்.
சரி.
கரடி வேட்டைக்குச் செல்வோம்.
ஆனால், அதிருக்க...
அடடா.
என்ன ஆச்சு ஹாம்மொண்ட்?
இயக்க இணைப்பில் ஏதோ உடைந்தது போல இருக்கு.
இப்போ நான் ஹாம்மொண்டை இழுக்கணுமா? கடவுளே.
சரி, நான் ஹாம்மொண்டை இழுக்கிறேன்.
எனது பிக் அப் இழுத்து முடிக்கப் பட்ட உடன்,
பழுது என்ன என்று உடனே தெரிந்தது.
உடைந்த அச்சு இணைப்பு.
இப்போ இது இரண்டு சக்கர இயக்க வண்டி ஆகிவிட்டது.
இருந்தாலும், சில விபத்துக்கள் நடந்த போதும்,
எங்கள் கார்கள் எங்களை ஒரு வசதியான கரடியை காணும் இடத்துக்கு அழைச்துச் சென்றன.
ஜீப்பின் பின் கமகமக்கும் புத்துணர்ச்சி தரும்
பானங்கள் உள்ள பனிக்கட்டி பெட்டி இருக்கு.
சீதோஷ்ணம் அருமையா இருக்கு.
எனக்கு மூச்சு வாங்கவில்லை. நடந்து வர தேவை இருக்கவில்லை.
இருந்தாலும், பொறி கேமராக்கள் சிறுத்தையால் பாழாக்கப் பட்டதால்,
இந்த முறை, எங்களது தீவிரமான பொறுமையைக் காட்ட வேண்டி இருந்தது.
எனினும், உடனே...
எனக்கு சலிப்பாகியது!
-எனக்கு சலிப்பு. -சலிப்பு.
சலிப்பு!
எனவே, வாழ்க்கையை சுவாரசியமாக்கிக் கொள்ள, ஓட்டுவதை தொடர்ந்தோம்.
சரி, நாம் மலை மேல் போய்...
ஜீப்பின் சஸ்பென்ஷன் அமைப்புக்கு, இந்த நிலப் பரப்பு ரொம்ப மோசம்.
கடவுளே, இதில் பெரிய டயர்களைப் பொருத்தியவனை பார்க்கணும்,
அவன் கழுத்தை அப்படியே நெரிக்கணும்.
இன்னும் கூட மோசமா இருக்கும்.
பொறு.
அடடே.
ஜெர்மி கோர்பின் அங்கே அவதிப் படுவது போல இருக்கே.
எப்படியோ ஓட்டி வந்துட்டான்.
இன்னும் போகுது.
ஆனால், பிறகு...
கடவுளே.
இரு.
அங்கே பெரிய பள்ளம், பசங்களா.
ஆமாம். அதைப் பார்...
அது இல்லை...என்ன சொல்றே?
ரொம்ப பெரிசு!
இருப்பினும் இது இப்படி இருக்க கூடாது, அல்லவா?
இருந்தாலும் இருக்கே? அதன் அளவைப் பார்.
-இருந்தாலும்... -பார்.
-இல்லை. -இருக்கட்டும். இல்லை.
பேசாம வல்லுனன் சொல்வதைக் கேள்.
இப்படி வெட்டி விட்டா,
புவி ஈர்ப்பு, உன்னை கீழே கொண்டு செல்லும்,
அப்புறமா அந்தப் பக்கமா ஓட்டிப் போக வேண்டியதுதான்.
பேராசிரியரே, இந்தப் பிரச்சினையை எப்படி தீர்க்கிறீர்கள்?
-நீ சக்தி இழந்தாய். -உன் டயர்களை பார்.
-ஆம், ஹாம்மொண்ட், இது பூதாகார வண்டி. -வெறும் இரு சக்கர இயக்கம்.
-இது பூதாகார வண்டி. -கார்களின் மேல் ஏறிச் செல்லும்.
தொலைக்காட்சியில் அதைப் பார்த்திருக்கேன்.
-அவை இரண்டு சக்கர இயக்கமே. -உண்மையில் அவை அப்படிதான்.
அவை இரண்டு சக்கர இயக்க பூதாகார வண்டிகள் அதைச் சிறப்பா செய்யும்.
ஹாம்மொண்ட் திட்ட வட்டமாக மறுத்து விட்டதால்,
நானும் ஜேம்ஸும் கையால்
கரையை இடிக்க ஆரம்பித்தோம்.
செஞ்சுட்டே இருங்க பசங்களா, ஒரு வழியா பள்ளத்தை நிரப்பலாம்.
அப்புறம், என்ன ஹாம்மொண்ட்?
அது கொஞ்சம் மேன்மையாகிவிட்டது. உனக்கு பிடிச்சிருக்கா?
இப்போ எளிதாகிவிட்டது. இதை லம்போர்கினியில் கடக்கலாம்.
அந்தப் பெரிய கல்லை எடுத்தோம்.
அதுதான் சக்கரம் தோராயமா செல்லும் இடம்.
அந்தப் பெரிய பள்ளத்துக்கு முன்னால்.
உன் போன விபத்துக்குப் பின்னால், உனக்கு குடல் கலக்க ஆரம்பித்துவிட்டது.
அதுக்கு குடல் எல்லாம் தேவை இல்லை. அதைச் செய்யவே முடியாது.
இது அதே போல அல்ல.
நீ செய்யப் போகிறாய்.
-நான் மாட்டேன். -செய்கிறாய்.
நான் மாட்டேன்.
சரி, இப்போ போறேன்.
-புவி ஈர்ப்பு உன்னை இழுத்து... -ஆம், புவி ஈர்ப்பு வேலை செய்யுது!
எனக்கு அது பழகிய விஷயம்.
சும்மா ஓட்டி, அந்தப் பக்கம் போ. சீக்கிரம். விரைவா.
கடவுளே.
அப்படித்தான்.
நான் சொன்ன மாதிரியே. இப்போ அடுத்த பக்கம் போ.
இரு.
இது வேலை செய்யாதுன்னு அப்பவே சொன்னேன்!
-எனக்கு ஒரு யோசனை வருது. -என்ன?
அங்கே காரில் ஒரு மாதிரி உருளை கம்பி இருக்கே கவனித்தாயா?
-ஆமாம். -மணல் ஏணிகளைக் கொண்டு வந்தால்,
இந்த டிரக்கை தாங்கும் அமைப்பா மாற்றி, அதன் மீது நாம் ஓட்டிச் சென்றுவிடலாம்.
செய்ய முடியாதா?
இசம்பார்ட் கிங்டம் மே.
ஹாம்மொண்ட், எங்களுக்கு ஒரு அற்புதமான யோசனை.
என்ன செய்யப் போறீங்க தெரியல.
அது வேலை செய்யாது, அது மட்டும் தெரியும்.
இது மலை மாதிரி கனக்கிறது.
வேண்டாம், என் கூரை பத்திரம்!
இல்லை, இது எட்டாது.
என் காரை சொட்டை ஆக்காதே...பார்த்து!
இறுதியாக, எங்கள் அருமையான பாலம் உருவாகியது.
ஜேம்ஸ் முதலில் கடக்க முன் வந்தான்.
பாருப்பா, ஹாம்மொண்ட் உனக்கு மகிழ்ச்சி தரும்.
எனக்கு ஏதும் மகிழ்ச்சி இல்லை!
முதல் வீரமான விஷயம், அது செய்தது.
முதல் தடவையா தடை இல்லாம நிறைவேறியது.
-அது சரியா இருக்கா? -சரியாத்தான் இருக்கு.
இல்லை, மோசமா இருக்கு.
-இது வெற்றி. -ஆமாம்.
-இது எப்படி இருக்கு? -ஆமாம்!
-சர்வ சாதாரணமா செய்தாச்சு. -முஷ்டி குத்து வேணாம்.
இல்லை, நாம் செய்யவேணாம்னு இருக்கோம், அல்லவா?
ஆனால், இப்போது, பான்டாவை விட இரண்டு மடங்கு எடையுள்ள
என் காரின் முறை.
நான் மணல் ரயில்களை பார்க்க முடியவில்லை.
இந்தப் பக்கம் உள்ள ரயிலை பார்க்க முடியலே.
கொஞ்சமே கொஞ்சம், இடது பக்கமா.
அவ்ளோதான், இப்போ நேரா ஓட்டு.
கொஞ்சமே கொஞ்சம். இடதில். ரொம்ப கொஞ்சம்.
சரியா இருக்கு.
சரியா ஓரத்தில்.
இப்போ, ரொம்ப மெதுவா, கொஞ்சமா இடதில்.
-சரிதான், உளறு வாய் முட்டாளே. -சரிதான்.
இல்லை, அவ்ளோதான்.
நிறுத்து.
அங்கே நிறுத்து.
அது உடையப் போகுது. இது வேலைக்கு ஆகாது.
-என்னது? -இது வேலைக்கு ஆகாது.
ஆனால், விஷயம் என்னன்னா, நீ என்னை நிறுத்தி விட்டாய்.
அதை வேறு எப்படியும் சொல்ல முடியாது...
-ஹாம்மொண்டின் கார் கூரையின் மேலே. -தெரியுது.
ரொம்ப ஆடாதே.
-என் டிரக் இருப்பது பற்றி கவலை இல்லையா... -உன் டிரக்கைப் பற்றி யாரும் கவலைப் படலே.
ஹாம்மொண்ட், அவனே இந்தக் குழப்பத்துக்கு காரணமா இருந்த போதும்,
ஒரு துரும்பைக் கூட கிள்ளிப் போட மாட்டான் என்பதால்,
நான் கேமரா அணி ஆட்களைக் கொண்டு மணல் ரயில்களை பலப் படுத்தினேன்.
வன உயிரியல் புகைப் படம் என்பதை எளிதானதாக, சவுகரியமானதாக நாம் காண்பிக்கவேண்டும்.
இது வேலை செய்யவில்லை.
பலப் படுத்தும் வேலை முடிந்ததும், தொடர வேண்டிய தருணம் வந்தது.
அப்படியேதான்.
துல்லியமா அதே கோடு.
ஆமாம்!
-சரி, கிளம்புவோம். -சரி.
அவங்க கடந்து போயிட்டாங்க.
கடவுளே!
ஏன் நிறுத்திட்டே?
உன்னால் இதை நம்ப முடியாது.
என்னது?
இங்கே ஒரு ஆறு இருக்கு.
அதன் வழியா போகலாம் இல்லையா?
நிச்சயமா முடியாது.
என்ன செய்கிறாய்?
அங்கே ஒரு ஆறு இருக்கிறது.
-ஆமாம். -அது ஒரு தடை.
நீங்க போயிட்டீங்க...
அப்புறம் என்ன?
அதன் அர்த்தம் உன் கார் இரண்டாவது முறை பயனானது என்பது.
-அப்படித்தான் ஆனது. -ஆனால், என் காரை பாழாக்கி,
பாலமா ஆக்கியதைத் தவிர நாம் ஏதும் சாதிக்கலே.
மறுபடி திரும்பிப் போக அது தேவையா இருந்தது.
-சரியாகச் சொன்னாய். -நீங்க போகாம இருந்திருந்தா...
நீங்க அங்கே போகாம இருந்திருந்தா,
உங்களுக்கு திரும்பி வர பாலமே தேவை இருந்திருக்காது அல்லவா?
ஆனா, அங்கே போகும் வரை, ஒரு ஆறு குறுக்கிடுதுன்னு தெரியாதே.
இந்த விவாதம் முடிவதாக தோன்றாததால்,
நாங்கள் நன்றி கெட்ட ஹாம்மொண்டை, பள்ளத்தில் இருந்து மீட்டு,
மலைக்குப் போக வேறொரு வழியைக் கண்டோம்.
நான் உண்மையில் ஒரு கரடியைக் காண விரும்புகிறேன். நிஜமா.
எனக்கு, நான் வெறுக்கும் துருவக் கரடியைத் தவிர எல்லாக் கரடிகளும் பிடிக்கும்.
அவை கொடியவை, பள்ளிக் குழந்தைகளை சாப்பிடும்.
மகிழ்ச்சிகரமாக, நாங்கள் வேறொரு பொருத்தமான இடத்தைக் கண்டோம்.
அங்கே ஒரு சின்னப் பிரச்சினை இருந்தது.
அந்தப் புதர்களை தாண்டி பார்க்கும் அளவு, நான் உயரமா இல்லை.
அதுக்கு இப்போ எதுவும் செய்ய முடியாது.
-என்னது? -வாயை மூடு. இப்போ ஏதும் செய்ய முடியாது.
-நான் கொஞ்சம் உயரமா இருந்திருக்கலாமே. -எவ்ளோ உயரமா இருக்கே பார்.
நாங்கள் அமைந்து, காத்திருக்கத் துவங்கினோம்.
ஆனால், விரைவில்,
தவிர்க்க இயலாமல்...
-சலிப்பா இருக்கு. -எனக்கும்தான்.
இது ரொம்ப சலிப்பா ஆகுது.
இருபது நிமிடம் ஆகிவிட்டது.
அது...அது என்ன?
அது கரடியின் சப்தம்.
-இப்போ எனக்குச் சலிப்பா இல்லை. -அது கரடி.
-அது கரடி. கரடிதான்! -என்னால் பார்க்க முடியலே.
-இது அற்புதம்! -அங்கே ஒரு கரடி இருக்கு.
ஆமாம், அது நகர்ந்தது.
-அதன் முகத்தைப் பார்க்கிறேன். -ஓ, ஆமாம்.
கரடியை ஒரு படம் எடுத்தேன்.
எனக்கு வாட்டமா இல்லை.
ஏன் என் பக்கம் வரமாட்டேங்குது?
நீ பேசுவதால் இருக்கும்.
நாம் கொஞ்சம் நல்லா தெரியற மாதிரி இருக்கோம்.
-நாம் அவற்றை பயமுறுத்தி விரட்டறோம். -நீதான்.
உன் காரும், அவன் காரும் ரொம்ப பளிச்சுன்னு இருக்கு.
தெரியுது.
ஹாம்மொண்டும், மேவும் என் கார்தான் அமைதியா, மென்மையா இருப்பதாக சம்மதித்தனர்.
எனவே அவர்கள் என்னை தென் அமெரிக்காவிலேயே பெரிய அந்த மாமிச பட்சிணி பாலூட்டியை
நோக்கி ஊர்ந்து போகச் சொன்னார்கள்.
இதோ வருகிறான். இந்த அருகாமை ஆயுதம், எனது பெரிய ஆயுதத்துக்கு ரொம்ப கிட்ட வந்தது.
இதோ வருகிறான்.
பிறகு, எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக.
கரடி காட்டில் மலம் கழிக்கின்றது.
இப்போது நான் எல்லாத்தையும் பார்த்துட்டேன்.
எட்கார் ஹுசேனைப் பிடித்துவிட்டோம்.
இன்னொரு, பரிசு, கணக்கில் வை.
எனவே, நாங்க சாலைக்கு வந்து மறுபடி தொடர்ந்தோம்.
இறுதியா அந்த நள்ளிரவில் தலை நகர் பகோட்டாவை அடைந்தோம்.
பகோட்டா
இரவின் நல்ல தூக்கத்துக்குப் பிறகு, நாங்க அடுத்த திட்டம் தீட்டக் கூடினோம்.
-வணக்கம். -உன் முகத்துக்கு என்ன ஆச்சு?
-நல்லா இல்லையா? -இல்லை.
த சிங்கிங் டிடெக்டிவில் வருவது போல இருக்கு.
அப்படித்தான் இருக்கு.
அந்த கூரையினாலே.
-இருக்கட்டும். கவனிங்க. -மன்னி, நான் சிறிது மயங்கி விட்டேன்.
-கவனி... -நான் திரும்பி வந்தாச்சு .
இன்று காலை நீங்க புது சாகச கால்சட்டைகள் வாங்க போன போது,
நான் ஒரு புத்தகம் வாங்கினேன்.
கொலம்பியாவின் வன விலங்குகள் எல்லாம் இதில் உள்ளன. ஆம், எல்லாமே.
நான் அதைப் பார்த்தேன்.
அதிலே எது இல்லை சொல்ல முடியுமா.
அது நீர் யானை.
இதுவரை நாம் புறா, நாய், குதிரை...
கழுதை.
அது வேண்டாம்பா, தயை செய்து.
-சிறுத்தை. -சிறுத்தை.
-கரடி. -ஆமாம்.
அடுத்தது கழுகு. அடுத்தது கழுகு.
அவசியம் இருக்கா, இருக்குனு நினைக்கிறேன், அது காரை கொஞ்சம் மாற்றி அமைப்பது?
ஒப்புக் கொள்கிறேன். அவசியம், அவசியம்.
அவை பயந்து போகின்றன, அதனால் நான் சில மாற்றங்களை செய்யணும்.
-நான் நினைப்பது... -கேளுங்க, நான் என் காருக்கு...
ஒரு கூரை கொடுக்கிறேன்.
ஆம், அது நல்ல யோசனை.
வண்ணம் உரிந்த உன் முகத்தின் தோற்றமே அதற்கு சாட்சி.
நீ எண்பதுகளின் மைக்கல் கேம்பொன் போல இருக்க மாட்டேன்.
நான் எண்பதுகளின் மைக்கல் கேம்பொன்.
அதன் பிறகு நாங்க பகோட்டாவின் பெரிய மோட்டார் பாக கடைப் பகுதிக்குப் போனோம்.
நகரின் இருபது பகுதிகளில் கார் உதிரி பாகங்களைத் தவிர வேறேதும் விற்பனை இல்லை.
உண்மையைச் சொல்லப் போனால்,
எனது காரை மேம்படுத்த...
எனக்குத் தேவைப் படுவது, உயரத்தில் படம் எடுக்க வசதியாக, ஒரு ஏணி.
உட்கார ஒரு நாற்காலி,
ஒரு கூரை.
அரிய பொருள்.
இதைப் பார்.
ரொம்பப் பொருத்தம்.
20 மீட்டர் கிடைக்குமா?
அது நல்ல அறிகுறி இல்லை, அல்லவா?
நாங்க கடைகளில் வாங்கிட்டு இருந்த போது, ஒரு மர்மமான ஃபோன் அழைப்பு வந்தது.
இன்று மதியமா?
நிச்சயமா.
சரி.
சரி, பை.
அது நமது கொலம்பிய நிர்வாகிகள். அவங்க சொல்வது,
இன்று மதியம் சிலதை செய்யச் சொல்கிறார்கள்,
அதாவது, கொலம்பியா எதில் புகழ் பெற்றதோ அதை.
சரி.
கால் பந்து.
குறிப்பா, நமது க்ராண்ட் டூர் அணிக்கும்,
கொலம்பிய நிர்வாகிகளுக்கும் இடையில்.
ஹாம்மொண்ட் தனது அடிபட்ட கால்களால் ஆட முடியாது போகவே, எங்கள் மேலாளர் ஆனான்.
அப்போ, நாம் 5-4-4 ஆடப் போறோமா?
-சந்தேகம்தான். -5-4-3?
-5-2... -நமது அணியில் எத்தனை பேர் இருக்காங்க?
நம் பக்கம் எட்டு பேர்.
-மூணு... சரி, நாம் ஆடலாம். -அப்போ,அஞ்சு பேருக்கு இடம் இல்லை.
மூணு...
நாலு, மூணு...
பார்வையாளர் கூட்டம் பெரும் ஆர்வத்துடன் கூச்சலிட,
ஆட்டம் துவங்கியது.
எந்த வகையில் பார்த்தாலும் நான்தான் பெரிய ஆட்டக்காரன் என்பதால்,
கோலில் நிறுத்தப் பட்டேன். நல்லா போனது.
நடுவர் ரொம்ப கெடுபிடி வேற.
என்னது?
-அது கைப்பந்துன்னு எப்படி சொல்வே? -அவனுக்கு கையே இல்லை.
ஆட்டம், எங்களது சில நல்ல எதிரடிகளோடு தொடர்ந்தது.
இறுதியா ஒரு உண்மையான கோலுடன்.
ஆனால் எனது கோல் தடுப்பு எங்கள் அணியைக் கைவிட்டது.
ஓ, வா,வா.
நான் என் எல்லா முயற்சியையும் அர்ப்பணித்த போதும்...
என் நுரையீரலே வெளியே வந்துவிட்டது.
ஒருவழியா சிறப்புப் படை வீரன் ஒருவன் எனக்கு மாற்றாக வந்தான்.
அவன் முகம் மறைக்கப் பட்ட போதும், நன்றாக ஆடினான்.
இப்போ நாம் ஆடாததால், போய், காரை மாற்றி அமைக்கலாம்.
ஆமாம்.
என்ன பிரச்சினைன்னா, யாரும் நம்மைப் படம் எடுக்க முடியாது.
அவங்க கால்பந்தாட்டத்தைத் தொடர்கிறார்கள், நிறுத்தவில்லை.
அதை நைசா அவங்க கிட்டவே விட்டுட்டா என்ன?
அதைத் தொடர்வோம்.
யாரும் நம்மைத் தேடப் போவதில்லை.
அடுத்த காலை, மகிழ்ச்சிகரமாக,
எங்களது அடிபடாத அணி உறுப்பினர்கள் வேலையில் இறங்கினார்கள்.
அது உண்மையில் 6-2தானா?
-ஆமாம். -சரிதான்.
ஆமாம்.
என்ன பிரச்சினைன்னா, உன்னையும் என்னையும் சீக்கிரம் மாத்திட்டாங்கன்னு நினைக்கிறேன்.
அப்படி நினைக்கிறேன்.
இருக்கட்டும், கவனிங்க, படக் குழுவினர் திரும்பி விட்டதால்,
அவர்கள் செய்ய முடிவதை செய்ய விட்டு,
நாம் நமது கார்களைக் கவனிப்போமே.
-சரி, என்னுடையதைக் கண்டு பிடி. -எங்கே இருக்கு?
உன்னுடையது, தொழிற்கூட கார் நிறுத்துமிடத்தில், புதர் போல வேடமிட்டது.
-நான் அதை உரு மறைத்தேன். -ஆம், ஆதற்கு வண்ணம் தீட்டினாய்.
அதில் ஜன்னலில் இழுத்து மூடும் வலை உள்ளது.
நான் அதை மறைவிடமா பயன் படுத்தும் போது, அதனுள் அமைக்கப் பட்டுள்ள...
அது உயரமாக்கப் பட்டது,
ஏன்னா, தரையிலிருந்து அதன் உயரம், ஒரு பிரச்சினையா இருந்தது.
-ஆமாம். -என்னது?
நாங்க எங்க வண்டியின் உயரத்தை அதிகமாக்கியதை
ஹாம்மொண்டையும், என்னையும் பார்த்து நல்லாவே இல்லையே என்று இரண்டு நாளா பரிகசித்தாய்,
ஆனா, இப்போ நீயும் அதையேதான் செய்திருக்கே.
"நான் என் காரை உயரமாக்குகிறேன்" ன்னு சொல்வதற்குப் பதிலா,
-என் ."காரைப் பாழ் படுத்தறேன்"னு சொல்லேன். -ஆமாம்.
நீ செய்தது அதைப் பாழாக்கிவிட்டது.
சரி, பார்ப்போம், அதை ரொம்ப பூடகமா செய்திருக்கேன்.
அவர்களது பான்டாவை பூதாகார பான்டாவா மாற்றிவிட்டதை,
டோனி பிளேரும், கோர்டன் ஸ்டிங்கும் பார்த்தா என்ன சொல்வாங்கன்னு நினைக்கிறீங்க.
ரொம்ப சந்தோஷம் என்பார்கள். அது கம்யூனிஸ்ட் உருமாற்றம்.
இந்த யோசனையை ஒரு ரஷ்ய டேங்கின் படத்தில் இருந்து பெற்றேன்.
இது என் யோசனை. தனி அழைப்பு அமைப்பு. நான் எப்போதும் செய்வது போல.
-இது தனி அழைப்பு அமைப்பல்ல. -இல்லை, அதுதான்.
இது பறவை அழைப்பு, மிருக அழைப்பு அமைப்பு.
காரில் ஐபேடும், டேப்லட்களும் இருக்கு,
அவற்றில் குறிப்பிட்ட மிருக சப்தங்கள் பதிவாயிருக்கு,
அவை அந்த ஒலிபெருக்கியில் கேட்கும். இது ஒரு பொறி.
இப்போ, நாம் உண்மையில் பைத்தியமாகிவிட்ட...
-பார்க்க முடிந்தா. -...ஹாம்மொண்டை பார்ப்போமே?
நீ பார்க்கலாம், அது பசுமையா இருப்பதால், நானும் உருமாற்ற வழியை எடுத்துக் கொண்டேன்.
நான் அச்சு இணைப்பை சரியாக்கிட்டேன்.
இங்கே, செய்ய வேண்டியிருந்த இயந்திர பழுது பார்க்கும் வேலை இது மட்டும்தான்,
ஏன்னா மற்றவை சரியாயிருக்கு.
இதோ இருக்கும் இந்த அமைப்பு...
-ஆம், தெரியுமே. -இது ஒரு ஒளிவிடம்.
பூதாகார டிரக்கில் ஒரு ஒளிவிடம்.
அவைகளுக்கு ஆட்களைப் பார்த்தால்தான் அச்சம். அவை எவரையும் பார்க்காது.
இது எல்லாத்தையும் மூடிவிடும்.
உள்ளே, தேவையானது எல்லாம் இருக்கு, ஏன்னா, படம் எடுப்பதற்காக,
ரொம்ப நேரம் உட்கார்ந்து காத்திருப்போம். நமது அனுபவம்.
மிருகத்தின் பரிசு பெறும் புகைப் படத்தை எடுக்க
காத்திருக்கும் நேரத்தில், நான் சமைத்து, சாப்பிட்டு மகிழலாம்.
-இது, முழு வட்டம் சுழலும். -அப்படியா.
அது நீ என்பதால், உள்ளே இரண்டு கேமராவை உன்னையே படம் பிடிக்க பொருத்தி இருக்கே.
ஆம், அதுதான் ரொம்ப முக்கிய விஷயம்.
மிருகங்கள் கண்டுபிடிக்காமல் இருக்க,
வேறு எப்படி சொல்வது, வண்டியை உருமாற்றும்...மடையர்கள்,
நீங்கதான்னு சொல்ல, எனக்குப் பிடித்திருக்கு.
நான், என்னுடையதை, விருப்பம் உள்ள கரடியின் அருகில் ஓட்டிச் சென்று நிரூபித்துவிட்டேன்.
உன் விஷயத்துக்கு வருவோம், நீ என்ன செய்தே?
அதன் பின் பக்கத்தில் என்ன?
அது, கத்திரி தூக்கி, கனவான்களே.
-என்னது? -இது கத்திரி தூக்கி.
அப்படியே அதில் மேலே போகலாம்.
-ஆக, என்னிடம் இருப்பது... -நீ ஜன்னல் துடைப்பவன் ஆகப் போகிறாயா?
ஒரே விஷயம், இதுக்கு சரியான உயரம் இல்லாம இருந்தது.
இப்போ இருக்கு.
-எவ்வளவு உயரம் போகும்? -பத்து மீட்டர்.
-உண்மையிலா? -ஆமாம்.
இது அப்படியே விழுந்துடும்.
அதற்கே, இதில் தாங்கும் தூண்கள் அமைத்தேன்.
அது தேவையான அகலத்தில் இல்லை, பெரிதாவும் இல்லை.
-அவை, வழுக்கி... -எவ்வளவு எடை இருக்கும், இது?
நான் அரை டன் சேர்த்திருக்கேன்.
வேறொன்றும் செய்திருக்கேன்.
எனது என்ஜினுக்கு ஆக்ஸிஜன் பொருத்தப் பட்டுள்ளது.
-ஆக்ஸிஜன் எதுக்கு? -ஏன்னா நாம் ரொம்ப உயர இடத்துக்குப் போறோம்.
-என்ன, பத்து மீட்டரா? -இல்லை, 4,000 மீட்டர்...
உண்மையில், அது 5,000 மீட்டர்.
-உண்மையிலா? -ஏன்?
கழுகுகளுக்காக. அவை வானத்தில் இருக்குமே.
ஆமாம், அது தரைக்கு அருகிலும் பறக்குமே.
எனக்குத் தெரியும், ஆனால் அவற்றுக்கு இணையா இருக்க, நாம் மேலேதான் போகணும்.
அவற்றுக்கு இணையா மேலேயும் போய், முகத்தையும் புகைப்படம் எடுக்க முடியாதே.
சொல்றேன் கேட்டுக்கோ, கழுகு வேணும்னா, உயரப் போனாதான் படம் எடுக்க முடியும்.
அடக் கடவுளே.
-என்ன? -நானும் இதைப் பார்த்துட்டேன்.
என்ன, எனது கூரையையா?
கூரைக்குப் போடுவதற்கு,
-இந்தத் துணிதான் கிடைத்ததா? -என்னது அது?
இவை, வன விலங்குகள்.
அது மழலைப் பள்ளிக்கோ, அல்லது அது போல இடத்துக்குத்தானே?
அது. வெயிலைத் தடுத்து, மழையில் இருந்து என்னை காக்கும்.
மழையா?
-விடு, வெய்யிலில் காக்கும். -இது உண்மையில் நல்ல அமைவுதான்.
அது தரமான வேலைதான். நீ உண்மையில்...
-இது ஒரு குப்பை. -ஆக, உயரத்துக்கு ஆக்ஸிஜன் வைத்திருக்கேன்.
-அதை வைத்து நாம்... -ஆமாம்.
அது என் முகம் பிஞ்சு போவதை தவிர்க்கும்.
-தடுக்காது. -அதாவது, நான் பறவைகளை படம் எடுக்கலாம்.
அது முடியாது.
கழுகு வாழிடம் செல்ல, 300 கி.மீ. போக வேண்டி இருந்ததால்,
நாங்க உடனே கிளம்ப முடிவு செய்தோம்.
உங்க ரெண்டு பேர் வேலையா இது?
ஆமாம்.
அதை ஒரு விளம்பரமா பார்.
எதை விளம்பரப் படுத்துது?
உன்னைத்தான் நண்பா.
உனது படைப்பை காட்சியாக்க வேண்டி இருக்கு, நீயோ குப்பை மாதிரி இருக்கே.
இதை எப்படி அணைப்பது?
அதெல்லாம், திரையிலேயே வருமே.
நண்பா, இது ஒரு புத்திசாலித் தனமான தயக்க நீக்கி.
நான் நினப்பதே எனக்குக் கேக்கலே.
உண்மை இது, ஜெர்மி, உன்னை கண்டுக்காதவங்க எல்லாம் இப்போ திரும்பிப் பார்க்கிறாங்க.
ஆமாம், மன்னி.
இதன் ஒலி பெருக்கிகள் எங்கே இருந்து தொலைக்கின்றன?
கடவுளே, அவை உள்முகமா ஒட்டப் பட்டுள்ளன.
இதை இனியும் என்னால் தாங்க முடியாது.
பொறியியல் பத்தி அதிகமா தெரியாது, அதான் தெரியுமே.
ஆனால், தேவையான அளவு ஒயர்களைப் பிடுங்கி விட்டால்,
எல்லாத்தையும் சரி செய்யலாம்.
இப்போ பரவாயில்லை.
இசை நிறுத்தப் பட்டுவிட்டதால்,
நான் செய்த மாற்றங்களால் உண்டான ஒரு சின்னப் பிரச்சினை தெரிய வந்தது.
என்ன அது?
ரொம்ப ஆட்டம் கொடுக்குது.
சரி, அவசரப் பட்டு பேச விரும்பலே, என் பெரிய சக்கரங்கள், நல்லா வேலை செய்யுது.
கார் பாட்டுக்கு போயிட்டு இருக்கு, எதன் மீதும் உரசாமல்.
சவாரி நல்லாத்தான் இருக்கு.
நாங்க பகோட்டாவை விட்டு விலகி, வேகம் எடுத்த பின்,
நான் செய்த மாற்றங்கள் இன்னும் நச்சரிக்க ஆரம்பித்தன.
உறையிட்டதுதான் சரி இல்லை.
அதாவது, கத்திரி தூக்கியின் சப்தம் இப்போ கேக்கலே.
ஏன்னா கூரை காற்றில் அடித்துக் கொள்வதால்.
திருப்புவது கவலை தரும் விதத்தில், சுலபமா இருக்கு.
இது மொத்தமும் பின்னால்தான்.
இப்போதெல்லாம், பின் டயர்கள், ஓரத்தில் உரசிக் கொள்வதே இல்லை.
அப்போ மட்டும் விட்டா.
பிறகு அப்புறம்.
பான்டாவிலும் எல்லாம் பிரமாதமா இல்லை.
என் காரில் இருந்து அச்சம் தரும் சப்தங்கள் வருகின்றன.
எனவே, அதைப் பத்தி உங்களிடம் பகிரணும்.
இதோ ஒரு சப்தம்.
சக்கரங்கள் ஏறக் குறைய அவற்றின் குடங்கள் மேல் ஓடுவது போல.
அவை ஓரத்தில் கொஞ்சம் உரசுகின்ற மாதிரியும் இருக்கு. கேட்கிறதா?
கூரை அடித்துக் கொள்வதை நிறுத்த,
நான் இந்த ஒற்றைக் கால் தாங்கியை உறுதி பெற பொருத்தினேன். வேலை செய்யலே.
படபடப்பது, டயர் சப்தம், அடித்துக் கொள்வது.
ஆமாம். மோசம்.
இன்னும் கூட மோசமாகலாம்.
எழவு.
சரிதான், இது ரொம்ப மோசம். காற்றில் ஆடி ஆடி,
கார் இந்தப் பக்கமாவும் அந்தப் பக்கமாவும் சாய்ந்து,
நடந்தது என்னன்னா, பெரிய டயர் மூடியில் இருந்து டேங்க்குக்கு வரும்
நிரப்பும் குழாயின் மேல் உரசி, அதில் ஒரு சின்ன ஓட்டை போட்டுவிட்டது.
பெட்ரோல் அதன் வழியா வழியுது.
அதனால்தான் ஓட்டிக் கொண்டு வரும்போது எனக்கு மயக்கம் ஏற்பட்டது.
அதுக்கு காரணம் உயரம்னு நினைத்தேன், உண்மையான காரணம் பெட்ரோல் ஆவிதான்.
ஆகவே, நான் செய்யப் போவது,
டேங்கை பாதி அளவுக்கு காலியாக்கி,
பெட்ரோல் மட்டம் ஓட்டைக்குக் கீழ் வரணும்.
அந்த ஓட்டையை பின்னர் அடைத்து,
பெற்றோலை மீண்டும் ஊற்றி, சரியான சக்கரங்களை மாற்றுவேன்.
மே அவன் சொன்னதை செய்த போது,
ஹாம்மொண்டும் நானும் கண்கவர் காட்சியாக மாறிவிட்டிருந்த நிலப்பரப்பில் இருந்து...
ஓ, ஆஹா.
எடுத்துட்டேன்.
...சில விலங்கு படங்களை சேகரித்தோம்.
கொலம்பியாவின் பன்முகம்தான் நம்மில் பலரை அசத்திவிடும்.
ஒரு நிமிடம், ஜப்பானில் இருப்பது போல இருக்கும்.
அப்புறம் இது யார்க் ஷைர் டேல்ஸ்.
பின்னர் ஆஸ்திரியா.
பின்னர், கலிஃபோர்னியா மாதிரி.
இது உலகின் பிரபல பாடல்கள் ஒரே வட்டில் இருப்பது போல.
அடாடா, அதைப் பாருங்க.
இறுதியாக நாங்க ஒன்றிணைந்தோம்.
என் உந்துதலால், நாங்க 5,000 மீட்டர் உயரத்துக்கான நீண்ட பயணத்தை துவங்கினோம்,
அங்கே கழுகுகள் இருப்பது எனக்குத் தெரியும்.
கழுகைப் பார்க்க காத்திருக்கப் பொறுமை இல்லை எனக்கு.
ஏன்னா, அவை உலகின் படைப்பிலே
அருமையான ஒன்றாகும்.
அவை, பிரமாதமானவை.
அவை 5,500 மீட்டர் உயரத்தில் நாள் முழுதும் பறக்கும்.
இறக்கையை ஒரே ஒரு முறைதான் அடிக்கும். ஒரே ஒரு முறை.
கனவான்களே, நாம் இப்போ 3,000 மீட்டர் உயரத்தைக் கடந்து விட்டோம்.
உங்க வெப்பமானிகள் எப்படி இருக்கு?
எனது சூடாகிவிட்டது. ரொம்ப சூடு.
விந்தையா, எனது கார் அதிக சூடாக வில்லை.
ஆனால், நீராவியை வெளியிடுது.
மூடி சரியா மூடலே போல இருக்கு.
அப்புறம் சூழல் அழுத்தம் குறைந்து கொண்டிருக்கு.
ஆமாம்.
"சூழல் அழுத்தம்" என ஏன் சொன்னான்?
வெறும் "அழுத்தம்"னு சொல்லியிருக்கலாமே?
விரைவில், நாங்க மேகத்துக்குள் புகுந்து
அமேசான் விரும்பக் கூடும் என்று நாங்க நினைத்த
வேறு சிலதை படமெடுக்க ஆரம்பித்தோம்.
அது பாடும் ஓசனிச் சிட்டு.
ஆனால் இதில் சோகம், இந்த குட்டிப் பறவைகளைக் கவர,
நாங்க ஏகப் பட்ட தீவிர நடவடிக்கைகளை எடுக்க வேண்டி இருந்தது.
வன இயல் புகைப்ப்டக்காரர்கள் புகைப்படம் எடுத்த விதத்தை சொல்வதை கேட்டிருக்கீங்களா?
-ஆமாம். -நான் நிச்சயமா சொல்வேன்,
"சிவப்பு உதட்டுச் சாயம் பூசினோம்."னு சொல்ல மாட்டாங்க.
-இல்லை. -எப்போதும் சொன்னதில்லை.
அந்தப் பறவைகள் ரொம்ப கிட்ட வரணும்னா, வாயில் பிளாஸ்டிக் பூவை கவ்விக் கொள்ளணும்
என்பதையும் சொல்ல மாட்டாங்க.
இது அழகு. இதைப் பார்.
அவை அட்டகாசமான அழகு அல்லவா?
ச்சே, நான் கொஞ்ச தூரம் போயிருக்கணும்.
பிடித்தாயா?
அருமை.
ஒண்ணு சொல்லணும், நாம் செய்ததிலே
இது தன் மேல்.
-ஆமாம், இது அழகு. -இது எனக்கு பிடித்ததாக ஆகும்னு தோணுது.
உலகின் மிகச் சிறிய பறவைகளில் ஒன்றைப் பிடித்த பின்னர்,
மிகப் பெரிய ஒன்றை பிடிப்பதை
-தொடர்வதற்கான தருணம் வந்தது. -என்னது?
நாம் கழுகுகளைப் பிடிக்கணும், அல்லவா?
இவை கழுகுகள் அல்லவா?
நாங்க ஜெர்மியின் சொர்க்கப் பயணத்தைத் தொடர்ந்தோம்.
நாம் இப்போ ஏறக்குறைய 3,500 மீட்டர் வந்துவிட்டோம்.
இன்னும் ஏறிக்கொண்டிருக்கோம்.
கார் இப்போ நிச்சயமா தடுமாறுது.
என்ஜின் ஆக்ஸிஜன், பெட்ரோல் கலந்த கலவையை எரிக்கிறது.
முக்கியமா ஆக்ஸிஜன். ஆக்ஸிஜன் குறைவதால், பெட்ரோல் எரிவது குறையும்.
என்ஜின் குறைவான சக்தியையே கொள்ளும்.
இன்னும் கொஞ்ச நேரம் போகணும்.
ஏறு, பேன்டா.
வெப்ப நிலையில் ஒரு கண் வைக்கணும்.
இது அதிக வேலை செய்யறது.
இது அபாய நிலையை அடைந்துவிட்டால்,
இந்தக் கார் எரிபொருள் கலவைக்கு தேவையான அளவு ஆக்ஸிஜனை உறிஞ்ச முடியாது.
அப்போ அது தளர்ந்து போய்விடும்.
நல்ல விஷயம், என் கூட்டாளிகள் அவர்களது கார்களை வண்ணம் தீட்டிக் கொண்டிருந்த போது,
நான் ஆக்ஸிஜன் டேங்குகளைப் பொருத்திவிட்டேன்.
ஆக, தடுமாற்றம் வரும் போது,
அப்படியே தூய ஆக்ஸிஜனை என்ஜினுக்கும் எனக்கும் உள்ளே செலுத்துவேன்.
கடவுளே.
போப்பா.
ஹாம்மொண்ட், பூதாகார வண்டியில் நிலைமை எப்படி?
பிரமாதமா இல்லை, அதிக மூச்சு வாங்கி, ரொம்ப சூடாகுது.
இப்போ நாம் 4,000 மீட்டரை கடந்திருக்கோம்.
சக்தி குறைந்து விட்டது.
என்ஜினுக்கு ஆக்ஸிஜனை மாற்றுகிறேன்.
இரண்டு கிளிக்குகள், அவ்வளவுதான்.
சரி, இதைப் பாருங்க.
கியர் இல்லாத முழு வேகம் போட்டுவிட்டேன்.
அந்த வித்தியாசம், ஆழ்ந்த ஒன்றாகும்.
மூச்சுத் திணறும் கூட்டாளிகளுக்கு நான் வழி காட்ட, முன்னேறினோம்.
சீக்கிரம், ஒரு எரிமலையை அடைந்தோம்.
இது கடைசியா குமுறியது, 1980களில்,
25,000 மக்களைக் கொன்றது.
இந்த மாதிரி மிகக் குறைந்த மிருகங்கள் கொண்ட இடத்தை பார்த்ததே இல்லை.
கழுகுகள் இங்கே வாழ்கின்றன.
நான் சொல்றேன், அவை எரிமலை எலிகளை உண்ண வருகின்றன.
நீ எங்க கார்களை பாழாக்குகிறாய்,
உனக்கும் உன் காருக்கு மட்டும் ஆக்ஸிஜன் கொண்டு வந்திருக்கே,
அதோட நாங்க எதையுமே பார்க்க முடியவில்லை!
ஹாம்மொண்ட் சொன்னதில் அர்த்தம் இருந்தது, கழுகுகள் வரவே இல்லை.
வேற வழி இல்லை. இன்னும் மேலே போகணும்.
காலின் காண்டோரை கண்டுபிடி.
வாங்க, சீக்கிரம். என்னைத் தொடருங்க.
இவ்வளவுதான். இதுதான் என்னால் முடியும்.
ஆக்சிலரேட்டரை தரை வரை அழுத்திவிட்டேன்.
வெப்ப நிலை எகிறிக் கொண்டிருக்கிறது.
மொத்தம் 4,700 மீட்டர் வந்திருக்கோம்.
அய்யோ, இன்னொரு செங்குத்தான ஏற்றமா.
ஆமாம்.
எனது சின்ன பான்டா, நல்லாவே வேலை செய்தது,
பழுதாகி நிற்கும் வரை.
அய்யய்யோ.
எனது பேட்டரி முழுதும் தீர்ந்து விட்டது.
சரி, ஜேம்ஸ், தள்ளி ஸ்டார்ட் செய்வதை முயற்சிக்கிறேன்.
நான் பொறுமையா செய்யறேன்.
சரி, பம்பரின் மூலமா தள்ளு, சக்கரத்தில் இடிக்காதே.
உனக்குப் புரியும்னு நினைக்கிறேன்.
ஹாம்மொண்ட், ஜன்னலில் இடிச்சுட்டியே.
கடவுள் இருக்கிறார்!
நான் பின்னால் போய் இதை ரசித்துப் பார்க்கப் போகிறேன்.
பின்னால் போகிறேன்.
உன் பின் பக்க பம்பர் ஒரு பக்கத்தில் கழண்டு விட்டது.
அய்யோ, இப்போ எனது போனது, கொதிக்கிறது.
நல்ல கொதிப்பு.
எனக்கு இருந்த ஒரே வாய்ப்பு, ரேடியேட்டரை காற்று வாட்டமா வைப்பதே.
ஆக, மறுபடி புறப்பட்டேன்.
இது சாம்பலில் நீந்துவது போலிருக்கு.
அதுதான் பிரச்சினை.
இப்போ எப்போதையும்விட அதிக சூடாகிறது, இந்த ஓரத்தை எனக்குப் பிடிக்கவில்லை.
அது எனக்கு கொஞ்சம் கிலி உண்டாக்கியது.
கிளார்க்சன், படம் எடுக்காத வாய்ப்பைக் காண, இன்னும் எவ்ளோ தூரம் இருக்கு?
ரொம்ப தூரம் இல்லை, ஓரிரண்டு...
கொஞ்ச தூரம்தான்.
அவனுக்குத் தெரியாது.
ஆனால், கழுகுகள் பறக்க ஏதுவான உச்சியை நான் கண்டேன்.
அதை அடைய, நாங்க பாதையை விட்டு விலக வேண்டி இருந்தது.
ஜீப் என்ன செய்ய முடியும் என்பதை, இப்போ அவங்க ரெண்டு பேருக்கும் காட்டுவேன்.
அப்படிப் போ, கண்ணு, அப்படிப் போ.
இல்லை, என்னால் ஏற முடியவில்லை.
அது அவ்வளவுதான், வேலை செய்யவில்லை.
இது முகப்பூச்சு பவுடர் போலிருக்கு.
இல்லை.
மறுபடி சிக்கியது.
போ ஜீப்பே. போ.
என் குட்டி அழகே, போ.
நான் கொஞ்சம் அகலக் கால் வைத்துவிட்டேன் போலிருக்கு.
நான் பார்க்கும் கழுகுகளைப் பாருங்க. எங்கும் அவைதான்.
இது வேலை செய்யலே.
அதை எதிர்கொள்வோம்.
எனக்கு ஒரு புத்திசாலித் தனமான யோசனை தோணுது.
இந்த தூசியான பகுதியில் இருந்து வெளியேறுவோம்.
நமது பதுங்கும் இடத்தை அங்கே அமைப்போம்.
ஆமாம்.
எனவே, சாம்பலை விட்டு சென்றோம்,
புதிய அதே மாதிரி இடத்தைக் கண்டு பிடித்தோம்.
மேகங்கள் விலகியதும்,
நாங்க புகைப் படம் எடுக்க தயார் செய்தோம்.
வலையைப் போட்டு மூடுவது, கண்ணாடி பிரகாசிக்காமல் இருக்க.
அது மிருகங்களுக்கு நல்லா தெரியும்.
இந்தப் பக்கமும் அது மாதிரி இருந்ததே.
-எனவே... -பார், தயாராகிவிட்டது.
அதில் மேலே போகப் போறியா?
போகக் கூடாதா என்ன?
உண்மையில் ஒரு காரணம் இருக்கு.
பார், அதிக பட்சம் 159 கிலோகிராம்தானே?
நீ எங்கேயும் போறதா இல்லை, இல்லையா?
கேமரா ரொம்ப எடை.
இல்லை...ஆமாம், கேமரா.
குறிப்புச் சிற்றேட்டில் இருந்ததை விட ரொம்ப உயரமா இருக்கு.
அது எனக்கு வேண்டாம்.
உண்மையில் அது பயங்கரம்.
முனை கழலும் வரை போயிட்டே இரு.
-ரெண்டு பேரும் உங்க காரில் ஏறிக்கலாமே. -சரி.
சரி.
-நான் ஒரு விஷயத்தை வலியுறுத்துவா? -என்ன அது?
-அமைதிதான் முக்கியம். -ஒப்புக் கொள்ளப் பட்டது.
அதோ அந்த முகடு நம்பிக்கை தருகிறது.
சரி.
எங்கே இருக்கு?
இல்லை, கொஞ்சம் பின்னால். பின்னால்.
இது பின்னால் திரும்பாது, மறுபடி ஒரு சுற்று சுற்றணும்.
உன் சப்தம் இதுவரை கேட்கிறதே.
சரி, அதோ அதுதான். நிறுத்து.
தெரியுது.
கொஞ்சம் காஃபி போடலாம்.
மன்னி.
பிறகு, இந்த முறை மேயின் சப்தம் அமைதியைக் குலைத்தது.
அது என்ன?
அது பறவை அழைப்பு.
அது வாத்து.
கொஞ்ச நேரத்துக்குப் பின், இன்னும் மோசமான சப்தம் கேட்டது.
-அடக் கடவுளே. -ஆண்டவா.
மின்னலை கவர இன்னும் உயரமா உலோகக்தில் ஏதேனும் இருந்தா நல்லா இருக்கும்.
பொரிந்து போக விரும்பாததால், நான் உடனே இறங்கினேன்.
நாங்க அனைவரும் புயலை விஞ்சி ஓட முயன்றோம்.
அது இயலவில்லை.
ஆண்டவா!
நாம் பூமத்திய ரேகையில் இருந்து 400 கி.மீ. தூரத்தில் இருக்கோம்.
எரிமலையின் மீது, ஒரு பலமான ஆலங்கட்டி மழையில் மாட்டினோம்.
வானத்தில் இன்னும் எவ்வளவு ஆலங்கட்டிகள் இருக்கு?
ஆலங்கட்டிகள் விழுகின்றன.
பின்னால் அடிக்கின்றன.
இருந்த போதும், நாங்க சில பிரமாதமான கழுகு படங்களைப் பிடித்தோம்.
இப்போ இதைப் பார்.
ஜீப்பினுள், வாழக்கை கொடூரமானது.
அய்யோ!
என் கழுத்தின் பின்னால் பனிக்கட்டி நழுவுது.
என் இருக்கையின் பின் புறம் உள்ள பனிக்கட்டியை உருக வைக்கப்போகிறேன்.
அய்யய்யோ.
ரிச்சர்ட் ரொம்ப இரக்கம் காட்டினான்.
அடடே.
எவ்வளவு பனிக்கட்டிகள்.
ஜாலி.
ஜாலியான நேரம்.
நல்ல வேளையா, புயல் ஓய்ந்தது.
ஆகவே, நாங்க பனி நிறைந்த கரடு முரடான மலைப்பாதையில்
நீண்ட இரவில் இறங்கினோம்.
அடுத்த நாள் காலை, நகர எல்லையில் அமைத்துக் கொண்ட தற்காலிக கூடாரத்தில்,
மாற்று திட்டம் தீட்ட விழித்தோம்.
என்ன செய்கிறாய்?
கழுகுகள் இங்கே வாழ்கின்றன என்று சொன்னேனே.
அது வாழ்வது மட்டும் அல்ல.
அது மேலே வாழ்ந்து கொண்டிருந்தது, ஆனால் என்ஜின் பழுதாகிவிட்டது.
இங்கே மோதி விழுந்தது.
இங்கே எப்படி வந்தது பிரச்சினை இல்லை.
உண்மை என்னன்னா, அது இருக்கு, அதன் படம் என்னிடம் இருக்கு.
அதாவது, நாம் வென்றோம்.
அதை அமேசான் முகப்புப் பக்கத்தில் போட முடியாது.
-ஏன் கூடாது? -சரி...
அது தனது கம்பீரத்தை பெருமளவு இழந்துவிட்டது.
ஆனால், மொத்தத்தில் இது கழுகுதானே, நம் வேலை முடிந்தது.
அதாவது, நாம் வென்றோம். ஜேம்ஸ்?
-நான் ஒரு கழுகு படம் பிடித்தேன். -நீயா?
-நீ பிடித்தாயா? -இதுதான் இறுதியானது. இது ஒரு கழுகு.
கேமராவில். முடிந்தது. கிளம்புவோம்.
ஹாம்மொண்ட் சொன்னது என்னவோ தவறுதான்.
நாங்க இன்னும் இன்னொரு மிருகத்தை காண வேண்டி இருந்தது.
அதுதான் ஒன்றுமே புரியவில்லை.
நீர் யானை.
சரி, கவனி.
இது நிச்சயமா ஒரு மாதிரி நகரமா இருக்கும்.
நான் ஒரு பத்திரிகையாளன். ரொம்ப திறமை கொண்டவன்.
நகரத்தில் நுழைந்து,
நீர் யானை பத்தி ஏதும் தகவல் கிடைக்குதான்னு, சோதனை செய்யலாமே.
எனது போர்வை அந்த இரவில் சரியா வேலை செய்யலே.
அதுதான் தெரிகிறதே. எனது கேமராவும் அதே கதிதான்.
இல்லை. அது "மங்கலாகிவிட்டது," தொழில் நுட்ப வார்த்தை.
இரவில் என் கார் கவிழ்ந்தே விட்டது.
எனக்கு அது பத்தி தெரியாதே.
நிறுத்தியதுமே, நான் பத்திரிகையாளராக ஆகிவிட்டேன்.
ராதோர்ஹாம் அட்வர்டைடைசரின் பின் அட்டையில் இருப்பது போல இருக்கு.
ஆனால், இதுதான் ராதோர்ஹாம் போல இல்லை.
நீர்யானை.
நீர்மய யானையா?
யாருக்கும் தெரியலே.
எதுவும் கிடைக்காத பத்திரிகை வெறுமையுடன்...
மன்னிக்கணும்.
...நான் கலை வழியா அதைச் செய்ய முடிவெடுத்தேன்.
என்னது?
ஆமாம், எங்கே?
என்ன சொல்கிறார்? கூட்டி வந்த ஸ்பானிஷ் பேசும் புகைப்படக் காரன் எங்கே?
அதுக்கு என்ன அர்த்தம்?
அவை இங்கே இருக்கின்றன.
-இங்கே இருக்கின்றனவா? -ஆமாம்.
அவை எங்கே இருக்கின்றன?
தகவல்கள் கிடைத்ததும், என் கூட்டாளிகளிடம் சென்றேன்.
ஏதாவது அதிர்ஷ்டம் இருந்ததா?
அதற்கும் மேலே.
எனக்கு ஒரு திகைப்பூட்டும் கதையே கிடைத்தது.
உலகம் முழுதுக்கும் வன விளை பொருட்களை ஏற்றுமதி செய்த
இந்த ஆள், கொலம்பியாவில் இருந்திருக்கான் போல. சரியா?
ரொம்ப ரொம்ப வெற்றிகரமானவன்.
செல்லப் பிராணிகளா நீர் யானைகளை வாங்கும் அளவுக்கு.
யார் அவன்?
பாப்லோவோ என்னவோ.
-எதுவோ, போலீஸ் அவனை சுட்டு விட்டது. -எதுக்கு?
எனக்குத் தெரியாது.
அவன் சுடப் பட்டு இறந்ததும், நீர் யானைகள் தப்பிச் சென்றன.
அவை காட்டில் வாழ்ந்து இனப் பெருக்கம் செய்தன.
எனவே, இங்கே நீர்யானைகள் இருக்கு, அவை காட்டில் இருக்கு.
இப்போ அவை எங்கே இருக்கு என எனக்குத் தெரியும்.
இங்கிருந்து, 120 கி.மீ.தான்.
-சரி, நாம் போக வேண்டியதுதான். -போவோம்.
காஃபி குடிச்சுட்டு போகலாம்.
-அது அருமை. -அது அதிர வைக்கும் செய்தி.
இதுல ஒரே விஷயம், இந்த 120 கி.மீ.க்கு,
நான் மாற்றி அமைந்த எனது காரை, மறுபடி பழைய நிலைக்கே கொண்டு வருவதில்,
உங்க ரெண்டு பேருக்கும் ஆட்சேபனை இல்லையே?
எங்க கார்களை பழைய நிலைக்கு மாற்றியதும், கிளம்பும் முன்னதாக,
ஒரு சின்ன வேலையை செய்ய முடிவு செய்தேன்.
மேயை கலாய்க்க, ஹாம்மொண்டிடம் ஒன்றை வாங்கினேன்.
அந்த புதிய தொழிற்கட்சி ஃபியட் பான்டா, பிரெக்ஸிட் ஸ்டிக்கருடன்.
பிரெக்ஸிட்டுக்கு ஓட்டு போடுங்கள்.
இது எப்படின்னா, "நான் மெக்சிகோவை நேசிக்கிறேன்" ஸ்டிக்கரை
டோனால்ட் டிரம்ப் மிருகத்தின் பின்னால் ஒட்டினால எப்படியோ அப்படி.
நான் சொன்னது அவர் காரை, அவரை அல்ல...
இப்போது நாங்க இருப்பது,
உலகின் நம்ப இயலாத அற்புத நாடுகளில் ஒன்றின் ஊடே
நாங்க மேற்கொண்ட 2,000 கி.மீ. நெடிய பயணத்தின் கடைசி 100 கி.மீ. பகுதி.
நீங்க கனடா, ரஷ்யா, ஆஸ்திரேலியா இந்த மூணு நாடுகளையும் ஒண்ணாக்கினாலும்,
இந்த அற்புதமான நாட்டில் பயணம் செய்தால்
காணக் கிடைக்கும், நிலப் பரப்புகள், சீதோஷ்ணம்,
வன உயிர்களின் பன்முகத்துக்கு
ஈடான அளவு பார்க்க முடியாது.
ஆனால், இவை எதையும், எங்களது கார்கள் இல்லாமல்
பார்த்திருக்க முடியாது என்பதும் உண்மையே.
இது, ஒரு சிறிய, எளிய 49 குதிரை சக்தி,
ஒரு லிட்டர் பயன்பாட்டு பின் கதவு வண்டி என்பதைப் பாருங்க.
இது ஒரு கச்சிதமான வண்டி.
ஆனால், இதன் அடக்கமான தன்மையே இதன் பலம்.
ஏன்னா மத்த ரெண்டு காரும் செய்வதை எல்லாமே இது செய்தது.
அதே மலைகளை ஏறியது.
அதே மண் பாட்டைகளில் ஓட்டப் பட்டது.
அதே சிற்றாறுகளில், துழாவிச் சென்றது.
இது அற்புதமான புத்திசாலித்தனம் கொண்டது. இதை நேசிக்கிறேன்.
இந்தப் பயணத்தில், கேமரா மற்றும் தயாரிப்பு அணிகள்,
ஆறு புதிய டொயோட்டா லாண்ட் குரூயிசர்களை இழந்தன.
ஹாம்மொண்டின் இயக்க அச்சு இணைப்பு உடைந்தது.
மேயின் மின் பாகங்கள், ஸ்டார்டர் மோட்டார் அனேகமா மொத்தமா பழுதாயின.
ஆனால், இதுக்கு எதுவுமே ஆகலை.
எதுவுமே தவறா போகலே.
கொலம்பியா இதற்கு விடுத்த சவால் அனைத்தையுமே தாங்கியது.
அதீத வெப்பம், அதீத உயரம், எல்லாத்தையும்.
நம்ப முடியாத அளவு மோசமான சாலை வந்தாலும், "என்ன...சமாச்சாரம்?" என்று கேட்கும்.
ஆமாம், இது கடைகெட்ட அசௌகரியம்.
ஒரு குழியை பலமா இடிச்சுட்டா,
உங்க முதுகெலும்பு மண்டையில் செருகிக் கொள்ளும்.
ஆனால், இதில் முக்கியமானது,
நான் இங்கே வந்தப்போ இது எனக்கு பிடித்து இருந்தது,
இப்போ கூட பிடித்திருக்கு.
இது பலமான இதயம் கொண்டது.
ஜேம்ஸ் பாண்ட் பூதாகார வண்டியை ஓட்டுவதில்லை என்பது தெரியும்.
உண்மையில், சூட் அணிந்த எவரும் பூதாகார வண்டியை ஓட்டியதில்லை.
அவை வசதியானவை அல்ல.
இவங்க ரெண்டு பேரும் சொல்வது போல், நீங்களும்,
அவை மோசமானமானவை, முட்டாள்தனமானவை எனச் சொல்லலாம்.
அல்லது அவை வேடிக்கையானவை என வாதிடலாம்.
ஏன்னா அவை அப்படித்தான். அவை இருப்பது, உங்களைச் சிரிக்க வைக்க.
எனக்கு வியப்பு என்னன்னா, இதற்கு செய்த மாற்றங்கள்,
இதை மேலும் மோசமாக்கின.
இது ரொம்ப உயரம், ரொம்ப அகலம், ரொம்ப மெதுவானது, அதிக சூடாவது.
இருந்தாலும், மத்த இரண்டு கார்களும் செய்த எல்லாத்தையும் இதுவும் செய்தது.
அதனால்தான் இது, எனது கருத்துப் படி,
சுலபமா, மிகச் சிறந்தது.
என் கார் மறுபடி பழுதானது.
என் கார் மீண்டும் உயிரிழந்தது.
அதை இப்போ நிறுத்துகிறேன்.
எவ்வளவு பிரமாதமான டிரக் இதுன்னு கேமராவில் ஒரு காட்சியை உருவாக்கினாயா?
அப்படி செய்திருக்க கூடும்.
இறுதியாக டிரம்ப் டிரக் மறுபடி ஓட ஆரம்பித்தது.
விரைவில், நாங்க எங்களது கடைசி இலக்குக்கு அருகில் வந்துவிட்டோம்.
இதே இடம்தான், அந்த வணிகனின் இருப்பிடமாக இருந்திருக்கணும்.
இந்த தப்பும் சாலை வழியா இப்படிப் போனால்...
-அவனது என்ன வழி? -தப்பும் சாலை.
போலீஸ் வந்தா தப்பிக்க இதைக் கட்டினான்.
-அவ்வாவு நல்லவன் இல்ல, இல்லையா? -இல்லை,
எதுவோ, இதன் வழியா போனா, நீர்யானைகள் இப்போ இருக்கும் குளத்தைப் பார்க்கலாம்.
-இலக்கு நிர்ணயிக்கப் பட்டது. செய்வோம். -அதேதான்.
-அதைச் செய்வோம். -நீர்யானைகள்.
எனவே, தப்பிக்கும் பாதையில் தண்ணீரில் இருக்கும்
நீர்யானைகளைப் படம் பிடிக்க விரைந்து ஒரு ஓட்டம்.
ஆம், நேயர்களே, ஒரே கிலோ மீட்டர்தான் போக வேண்டி இருக்கு.
நான் பூதாகார டிரக்கால் நசுக்கப் படவில்லை.
எனக்கு அப்பட்டமான மகிழ்ச்சி.
ஹாம்மொண்ட், எனக்குப் பின் நீதான் இருக்கே, உனக்குப் பின், கிளார்க்சன் இருக்கானா?
இல்லை, அவனைத்தான் தேடுகிறேன்.
அந்தத் தருணத்திலேயேதான்,
எங்கள் கண் முன் விரிந்ததைப் பார்த்து கவனம் விலகியது.
அது ஒரு குளம்.
அதுதான் குளம்.
ஆமாம்.
-இங்கேதான் படம் எடுக்கப் போறோம். -என்னது?
இது நீர்யானை இருக்கும் குளம் போலத்தான் தெரியுது. அல்லவா?
யார் அதை ஒட்டியது...நீதான் அதை என் காரில் ஒட்டினாயா?
-என்னது? -அந்த ஸ்டிக்கர்.
இல்ல, நீதான் மாற்றங்களை செய்தப்போ ஒட்டினே நான் நினைச்சேன்.
-முட்டாள்தனமா பேசாதே. -இல்லே, எனக்கு ஆச்சரியமா இருக்கு.
அது உனக்கு வேணுமானால், உறுதியான சொல்லா...
அதை அந்த பெட்ரோல் நிறுத்தத்தின் போது செய்தீங்க இல்லையா?
அது மாற்றங்கள் செய்ததில் இருந்தே இருக்கு, நண்பா.
இல்லை, இது அப்போ இல்லை.
நல்லா சத்தமா கத்தினாய், உன் நண்பர்கள் பார்காம பாத்துக்க.
இருக்கட்டும், முக்கியமான வேலை இருக்கு.
ஜெர்மிக்கு காத்திருப்பதற்கு பதிலாக,
நாங்க எங்க இறுதி இலக்கு காட்சி தரக் கூடிய தருணத்துக்கு தயார் ஆனோம்.
ஹாம்மொண்ட்?
ஹூசேன், என் கண்ணுக்குத் தெரியுது.
அதன் பெரிய தடிமனான முகத்தைப் பார்.
ஆமாம்.
ஆஹா, இதுதான்.
அது அட்டகாசம்.
நீர் யானை.
நீர் யானையின் புகைப் படங்கள்.
பாராட்டுக்கள்.
அருமையா செய்தோம்.
அதாவது நாம் செய்தோம். நாம் செய்தோம். எங்கே...
தெரியுது, நானும் அதைப் பத்தி கவலையா இருக்கேன்.
சரி, அவன் இங்கே வந்தால்,
அதுதான், நமது இந்தப் பயணங்களிலேயே, எந்தக் காரும்
எந்தப் பழுதும் இல்லாமல் சேருமிடம் வந்து அடைந்த முதல் தடவை என்பதை குறித்துக் கொள்.
அதுக்கு எதுவும் தப்பாகவில்லை.
இந்த ஒரே முறைதான் இப்படி நடந்தது, கார் சேருமிடத்தை அடைவது.
-நீ சொன்னது சரி. -அது பழுதடையவே இல்லை. ஒரு சாதனை.
அவன் அந்தப் பயங்கர பாலத்தில் விழுந்துவிட்டானு நினைக்கிறியா?
தெரியலே.
அவன் முனையை நெருங்கிவிட்டதால், அவசரப் பட்டுட்டான்.
ஏதோ செய்ய...ஒரு நிமிடம் பொறு.
-அவன்தானா? -அவனேதான்.
மகிழ்ச்சி பொங்கும் சிறு நொடி பின் தொடர்ந்த பாதாளத்தில் வீழ்ந்தாற்போல் வருத்தம்.
-எங்கே போய்விட்டாய்? -நல்வரவு.
எனது கேமராவை சரி செய்து கொண்டிருந்தேன்.
அது தேவையே இல்லை.
நாங்க முடிச்சுட்டோம், நண்பா. நீர்யானையை படங்கள் எடுத்தோம். வேலை முடிந்தது.
நாம் செய்தோம், நாம் சாதித்தோம்.
-நீர்யானை வாழ்க. -இப்போதான், நீர்யானையின் படம் பிடித்தோம்.
சில நிமிடம் முன் வெளியே வந்தது.
-அப்போ, இதுதான் முடிவா? -ஆமாம், வேலை முடிந்தது.
கொக்கைன் என்ற வார்த்தையை ஒரு முறை கூட சொல்லாமலே, மொத்த நிகழ்ச்சியும் முடித்தோம்.
ஜேம்ஸ், இங்கே வருவதற்கு முன், நாம் கெட்ட வார்த்தையை பேசமாட்டோம் என்று சொன்னோம்.
கொலம்பியா வந்தும், அந்த வார்த்தையைப் பேசாத முதல் நபர்களாக நாம்தான் இருப்போம்.
மன்னி, வாய் தவறி வந்துவிட்டது.
சரி, அந்த கலக்கமான ஏமாற்றத்தோடு நாம் முடிக்க வேண்டிய தருணம்.
நாங்க எடுத்த புகைபடங்கள் உனக்கு மகிழ்ச்சி தரும் என நினைக்கிறோம்.
தரவில்லை.
-அதில் சிலது ரொம்ப நல்லா இருக்கு. -ஒன்றிரண்டு, நல்லா இருக்கு.
-இல்லை. -சரி, எதுவோ, விரைவில் மறுபடி பார்ப்போம்,
வந்தனம்.