DETROIT - STANY ZJEDNOCZONE
MORZE KARAIBSKIE - WENEZUELA GUJANA - BOGOTA - KOLUMBIA - PERU
PEKIN - CHINY - CHONGQING
UŁAN BATOR - MONGOLIA
MORZE KASPIJSKIE - GRUZJA - TBILISI AZERBEJDŻAN - BAKU
PARYŻ - FRANCJA - BOURG-SAINT-MAURICE
WIELKA BRYTANIA - OXFORDSHIRE - LONDYN
WALIA - LONDYN
SZKOCJA
SZWECJA - OSLO - SZTOKHOLM
Witamy!
Witajcie!
Dziękuję bardzo.
Dziękujemy.
Nieźle!
Dziękujemy i witamy.
W dzisiejszym programie...
Jezioro.
Szkot.
I dwie wypasione beemy.
Dziękuję.
Pogadajmy chwilę o pieniądzach.
Gdyby wpłacić na konto oszczędnościowe 35 000 funtów w 2000 roku,
uzbierałaby się teraz sumka 60 000 funtów.
Jeśli wydalibyście jednak te 35 000 funtów na Jaguara E-Type,
mielibyście teraz 100 000 funtów.
Właściwie każde auto, które było wyjątkowe
lub choć trochę interesujące, jest dziś warte fortunę.
Aston Martin DB5?
Dziś jest wart 750 000 funtów.
Ferrari Daytona - 600 000 funtów.
Za Mercedesa SL z dachem w stylu Pagody zapłacicie teraz 75 000 funtów.
Nie chodzi tylko o oryginalne perełki, ale choćby o byle Forda Escorta Mexico.
To dzisiaj wydatek rzędu 60 000 funtów.
-Sześćdziesięciu! -Tak.
Zostało jednak kilka rzadkich i ciekawych aut,
które jakoś nie zostały docenione,
a ich wartość specjalnie nie wzrosła.
Postanowiliśmy więc sprawdzić,
który z nas najlepiej wyczuwa okazje inwestycyjne.
Tak. Dlatego każdy z nas kupił klasyczne auto.
Żeby sprawdzić, który zbił najlepszy interes,
wybraliśmy się w miejsce, które według naszego producenta, Szkota,
jest najpiękniejszym miejscem na świecie.
Do Szkocji.
Na miejsce zbiórki wybraliśmy niepozorny port rybacki opodal Inverness.
Ja przybyłem pierwszy, w alfie romeo gtv6.
Można pomyśleć,
że kiedy taki samochód trafia na sprzedaż,
koneserzy klasycznych aut ściągają zewsząd jak zombie
w Czarny Piątek. Nic podobnego.
Ten egzemplarz kupiłem od 83-latka, który był jego pierwszym właścicielem,
a sprzedał go tylko dlatego, że jego 84-letnia żona
miała trudności z wsiadaniem i wysiadaniem z niego.
Na liczniku ma tylko 40 000 kilometrów, a kosztował mnie zaledwie 10 000 funtów.
A 10 000 funtów to małe piwo
przy tej klasie samochodu.
No witam.
James May w lancii gamma coupé.
To jedno z najurokliwszych aut świata, ale nie mówcie mu tego.
Siemasz, May.
Ile dałeś?
13 500 funtów.
Czyli 3500 funtów więcej,
niż ja wysupłałem na o niebo lepszą alfę romeo.
13 500 to okazyjna cena, jak na tak wyjątkową konstrukcję,
do tego niezwykle piękną.
Ale nie jest tak oryginalny jak ten.
Jak to?
Może przypomnę ci kilka detali tego wozu?
Układ transaxle. Skrzynia z tyłu. Dwutarczowe sprzęgło.
Same hamulce tarczowe.
Wtedy to była rzadkość.
Legendarny silnik, 2,5-litrowa V6.
To nie moje słowa.
Tak go określił James May w magazynie Car.
-To prawda. -Kochasz ten silnik.
Owszem.
Ten wóz wygrywał europejskie mistrzostwa aut turystycznych
cztery lata z rzędu i raz brytyjskie mistrzostwa tego typu.
Ten model też ma sportowe osiągnięcia.
Ten gruchot?
To Lancia.
Najbardziej utytułowany team rajdowy w historii.
To nie moje słowa. Tak twierdzi Jeremy Clarkson.
I to mój wóz wygląda lepiej.
-Niż ten? -Tak!
On jest genialny.
Bez przesady.
Powiem ci, co nie jest genialne. Richard Hammond w fiacie x1/9.
Ile dałeś?
2250 funtów!
Ktoś cię wyrolował.
Co? „Miniferrari” za 2000...
-Nazwałeś go „miniferrari”? -Tak powiedział.
Taka prawda. Centralnie umieszczony silnik, włoskie auto.
-Posłuchaj tego. -Wiem.
Kojący dźwięk rosyjskiej blachy.
To lekkie, ulotne dźwięki, zupełnie jak to auto.
Który to już jego lakier?
Było czarne, potem czerwone, potem białe,
jasnoniebieskie, a teraz jest fioletowe.
To nie jest kwestia, ile miało już kolorów,
ale z ilu wozów je złożono.
-Dobrze gadasz. Teraz robi się rdzawe. -Tak.
Dobra, nie odwrócę się.
Domyślę się, jaką alfę kupiłeś.
Najlepszą.
-GTV6. -Dokładnie tak!
A po co ten kawałek plastiku na środku maski?
Genialny pomysł. Silnik tego auta miał pewien problem.
Wyrzucało go w górę,
a to niszczyło maskę.
Wstawili więc ten plastik, by ułatwić sprawę.
Nie mogli popracować nad silnikiem?
-Nie żartuj sobie. -Byli zajęci.
Leniwi. Mogę o coś spytać? Co to za miotła?
To kolejny znak rozpoznawczy GTV6.
Po zaparkowaniu pedał sprzęgła musi pozostać wciśnięty,
-co umożliwia taki kijek. -Jasne.
W innym razie sprzęgło i koło zamachowe połączą się.
Jasne.
Miałem kiedyś taki. Wiem o nich prawie wszystko.
Kiedy go jeszcze miałeś...
Jak ci się podobała skrzynia biegów?
Była bardzo wygodna.
Nieprawda.
Może źle to ująłem.
Masakra. A drugi bieg?
Drugi... Nie wiem, nigdy go nie znalazłem.
Właśnie.
Ale nie czepiajmy się mniej istotnych mankamentów tej alfy.
-Porażka. -Grunt, że każdy z nas
-kupił klasyczne auto. -Ja tak.
Za słuszne pieniądze.
Jesteśmy w Szkocji. Zabierzmy je więc na przejażdżkę...
Szkocja to raj dla fanów dróg.
-Możemy. -Zgoda.
Skoro tu jesteśmy, możemy pojechać NC500.
To chyba...
Według magazynu Condé Nast Traveler
to najlepsza trasa rekreacyjna na świecie.
Góry, jeziora, po prostu...
To, co tygrysy lubią najbardziej.
Najlepsze co w Szkocji.
800 kilometrów wzdłuż północnego wybrzeża.
We włoskich klasykach.
To pewnie... Chwila.
-Co? -SMS.
Tak. Pan Wilman.
Pisze: „Te trupy nie przejadą nawet pół kilometra, a co dopiero 800.
„Przysyłam wam zapasowe pojazdy, którymi możecie wrócić do domu,
„kiedy te rzęchy zdechną, zapalą się
„i wybuchną”.
Zastanawiałem się, co to ma być.
Zabawne.
Skąd wiedział, że chcemy pokonać 800 km?
Dobre pytanie, bo Hammond przed chwilą to zaproponował.
-Skąd on to wiedział? -I skąd wytrzasnął trzy rowery...
Odłożywszy na bok kwestie telepatyczne, wsiedliśmy do maszyn...
by podziwiać wielkie dzieło malarstwa, czyli Szkocję.
Nie jest tu tak pięknie, jak reklamują
tę okolicę, przyznasz?
No nie przypomina to zdjęć z widokówek.
Zaprawa, której tu używają,
przypomina ciasto na naleśniki.
Ciasto na naleśniki!
Zaklajstrowali mnie nim!
Teraz wiecie, dlaczego chcą być niezależni?
Dlaczego chcą odłączenia.
Nie chciałbyś, żeby ktoś ci tu burzył porządek.
Miałem kiedyś w Londynie Szkota za sąsiada.
A co Szkot robił w Londynie?
Nie wiem, bo on by zrobił wszystko dla Szkocji.
Ale mieszkać tam nie chciał.
Nazywał się Sean Connery?
W końcu opuściliśmy port rybacki i znaleźliśmy się na otwartej drodze.
Mogliśmy na dobre rozpocząć
naszą eskapadę w klasykach z Włoch...
i w fiacie.
Mój wóz jest wyrafinowany i subtelny,
a jego właściciel naprawdę o niego dbał.
Na pewno chuchał...
Właśnie odpadła mi wycieraczka.
O rany.
-Nie może wysiąść. -No nie mogę.
Możesz ją podnieść i tak zostawić.
Będziesz tak jechać.
Muszę powiedzieć, że zrobiłeś aż pięć kilometrów.
-Na razie wystarczy. -A jak zacznie padać?
-Nie włączaj. -Włącz na chwilę.
Ciekawe, co się stanie.
Gotów?
-W Szkocji. -To Szkocja.
-Nie będzie ci potrzebna. -Pięknie!
Tu nie pada.
Skoro zostaliśmy już sami, zdradzę wam,
że ten incydent z wycieraczką to nic wielkiego
w porównaniu z innymi problemami tego auta.
Większość z nich dotyczy silnika.
Lancia umieściła pompę wspomagania
przy końcu jednego z wałków rozrządu.
Nie można więc kręcić kierownicą do oporu, zwłaszcza przy nierozgrzanym silniku,
bo może on eksplodować.
Termostat umieszczono w złym miejscu,
przez co łatwo doprowadzić do przegrzania, co znów prowadzi do wybuchu silnika.
Zdarzały się też problemy z uszczelkami,
przez co płyn chłodzący mieszał się z olejem, doprowadzając do wybuchu.
Podobno twoje auto wybucha zwykle w środy.
Musisz jutro uważać.
Zbyt bliska odległość od drzew, jezior, łąk, wrzosowisk, kuropatw, szkockiej kraty
także powoduje eksplozję silnika.
Siedzę tu, starając się wyjaśnić widzom,
dlaczego silnik może wybuchnąć, a ty ciągle przeszkadzasz mi
kretyńskimi żartami o wybuchach.
Dobra, tylko streszczaj się, bo zaraz silnik wybuchnie.
Tymczasem w gtv6...
A to co? To trójka? Dobrze, trójka.
Czwórka? Tak jest.
Czwórka czy dwójka?
Przypominałem sobie wszystkie osobliwości tego auta.
Ustawienie fotela nie jest idealne. Pedały są za blisko siedzenia.
Trzeba szeroko rozłożyć nogi, by móc prowadzić.
To nie problem, jeśli jesteś facetem. Ale dziewczyny powinny
pomyśleć rano o założeniu spodni.
Mimo całej tej egzotyki uwielbiam tę maszynę.
Dzięki temu modelowi nauczyłem się, o co chodzi w samochodach.
Mają osobowość, a ich wady sprawiają, że są tak wielbione.
A James May miał ten jeden raz rację,
choć ten jedyny.
To jeden z najlepszych silników w historii.
Najfajniejszy, najpłynniejszy,
najmilszy uchu.
To nie dźwięki z rury wydechowej. To sam silnik.
Podczas gdy my rozpływaliśmy się nad naszymi rasowcami,
Richard toczył się w swoim fioletowym fiacie.
Uwolnij moc 80 KM.
On waży ledwie 960 kilo.
Fiat sprzedał ich 170 000.
Nie jest więc tak wyjątkowy jak ich wozy.
Ale zestawmy wyjątkowość z popularnością.
Ten wóz był niesamowicie popularny.
I ja mam podnoszone światła.
O tak.
Schowam je teraz.
Mogę to robić, kiedy zechcę.
Mam jeden zarzut co do niego. Pedały są bardzo małe
i bardzo blisko siebie. Kiedy starasz się ich używać
na przykład stopami,
okazuje się, że masz bardzo duże stopy.
Trzeba je obsługiwać paluchami.
Niebawem Hammond wypatrzył tor wyścigowy i zaproponował go przetestować.
Na miejscu okazało się, że przymałe pedały nie były jego jedynym problemem.
TOR WYŚCIGOWY LITTLE FERRY
Wysokie obroty.
Na luzie trochę wyje.
Jesteś na luzie?
Super.
Okazało się, że to tor gokartowy,
więc był za wąski do wyścigów aut.
SPORTY MOTOROWE SĄ NIEBEZPIECZNE
Postanowiłem, że zrobimy zawody w drifcie.
No dawaj, fiaciku.
Nic z tego.
Nie ma tyle mocy,
żeby wejść w drift.
Chociaż moja alfa miała dwa razy więcej mocy,
mnie też nie poszło najlepiej.
Nie da się zarzucić tyłem GTV6. Nie i już.
Gotowi? Przyklejony na dobre.
Wiem, że Roger Moore robił nim drifty w Ośmiorniczce,
ale skończył na ogrodzeniu i musiał się przebrać za klauna.
Prowadząc gammę, miałem pewność, że pokonam kolegów.
Ruszamy.
Lancia to ikona w dziejach rajdów samochodowych.
Kontrolowany poślizg nie powinien jej więc sprawić problemu.
Wchodząc w zakręt, będę hamował z międzygazem.
Hamulec, gaz.
Nici.
I właśnie wtedy coś sobie przypomniałem.
To przedni napęd, tak? Jak mogłem zapomnieć?
Nie będzie driftować.
Na szczęście zaciekawiona widownia
znalazła rozwiązanie.
Zdejmę tylne koła,
spuszczę powietrze w oponach, założę te plastikowe osłony,
napompuję opony i założę je ponownie,
dzięki czemu auto będzie chętniej wchodzić w poślizg.
To jak założenie taśmy izolacyjnej na tylne koła
samochodzików elektrycznych.
Chwila.
Bez pomocy innych w ten mroźny dzień
ekipa szybko zamontowała osłony driftowe.
Zaczynamy.
Robię skręt, wchodzę w poślizg i...
Nie dał rady.
Ta zabawa trwała jeszcze parę dobrych minut.
Zero.
Aż w końcu...
Hamulec, wchodzę.
Trzymaj! Doskonale!
Odbił kierownicę.
W końcu się przyłożył.
Tak!
Tak.
Wygląda ciekawie. Musimy to zrobić. Spróbujemy.
To jedyny zestaw.
Te osłony?
Innych nie ma, więc nie możemy.
Możemy sobie je zrobić.
Pytałeś, czy możesz pożyczyć ten kosz?
Nie będzie im potrzebny.
Obróć.
To na górę.
Trzeba ją przekonać.
James May właśnie zrobił za tobą piękny drift.
To jeden z tych dziwnych dni.
Po zrobieniu własnych osłon Hammond pruł przed siebie.
To będzie...
Przecież on dojedzie do tego zakrętu i...
Gdzie może wylądować helikopter?
Nadchodzi drift.
I teraz!
Zupełnie straciłem kontrolę.
Spróbujmy jeszcze raz.
Dobra... Jedna spadła. To będzie ciekawe.
Skręcam. Drift!
O nie! Straciłem sterowność.
Niestety ta katastrofa nie zniechęciła Hammonda.
Uparł się, by zamontować te żałosne obręcze w mojej alfie
i kazał mi jechać.
Pomyślcie, ile wysiłku kosztowało producenta stworzenie tego cacka.
Oraz o tym, ile pracy włożył Pirelli, by dopracować swoje opony.
I pojawia się taki Hammond z koszem.
Nieważne, jedziemy.
Co to był za odgłos?
Całe auto się trzęsie.
Wyraźne drgania.
Hammond, ty durniu patentowany, zniszczyłeś ten samochód!
Analiza podwozia dostarczyła smutne wieści.
To odpadło. Wał napędowy jest teraz...
Nadal styka się ze skrzynią biegów czy układem napędowym,
ale ledwo.
Gdybym zwiększył obroty choć o tyle, odpadłoby.
Jeśli wsiadłbym za kółko, zajechałbym tę alfę.
Ciekawe. Moje auto działa, a ja mam ochotę na drinka.
Hotel jest jakieś 40 km stąd.
Jeśli nie masz nic przeciw, oddalę się.
Nie możesz mnie teraz zostawić.
Jak to nie?
Nie widzisz, jak tu zimno?
Nie widzę, ale czuję to w...
Ja spojrzałem.
Mżawka, sześć stopni Celsjusza, odczuwalna: dwa.
-Wiesz, co by cię rozgrzało? -No?
Przejażdżka rowerem. To zawsze działa.
Trzydzieści kilometrów
przez lodowate pustkowie.
Hej, Richardzie „Chomiku” Hammond!
Masz tam ciepło i sucho? Tak tylko pytam.
Tak, tutaj ciepło i sucho. A u ciebie?
Nawet bardzo.
Miałem zapytać, masz ochotę na parę szklanek ginu z tonikiem w barze?
O tak. A zostało nam... Autem jest blisko.
Boże. Bez takich!
Dobijcie mnie!
KILKA GODZIN PÓŹNIEJ
-Musimy to przećwiczyć. -Co?
Co mamy powiedzieć, kiedy...
Jesteśmy w telewizji śniadaniowej, ty siedzisz na sofie.
Dobra.
„Jest dziś z nami James May”. Tak zawsze mówią.
Właśnie dowiedział się o tragicznej śmierci
współgospodarza programu i kolegi, Jeremy'ego Clarksona.
Co czujesz, wiedząc, że jego ciało znaleziono
w rowie, obok roweru?
-Naprawdę? -Tak.
Kiepsko wyszło.
Powtórzymy to?
To radio. „Dzień dobry, jest pięć po dziewiątej. Jest z nami James May.
„Doszły nas wieści o tragicznej śmierci...” W mordę!
Co?
Tyle ćwiczeń na marne.
Jest przed wejściem, walczy z blokadą przy rowerze.
Chyba zmarzłeś!
Bo jest zimno! Cholera jasna. Czemu to nie działa?
Gazeciarze wiedzą, jak je obsługiwać!
A niech sobie kradną. Mam to gdzieś.
-Zostawił kluczyk w zamku. Co za tłuk. -Tak.
Boże.
No wpuśćcie.
Hammond!
Leniwy bezruch następnego poranka przeszył krzyk
cierpiącej zwierzyny.
Clarkson!
Gdzie mój dach?
Dobra.
Kanalia.
Co to?
No bez jaj.
Nie.
To byłoby już przegięcie.
-Dzień dobry. -Co?
-Doberek. -Tak, tak.
Po co przejechałeś własny dach?
Clarkson. Chora świnia.
Miłego dnia na rowerku!
Menda.
Trochę zmarzłem, wiadomo.
Pożyczyłem kurtkę od operatora.
Ma 1,90 m i waży ponad 100 kilo.
Siedzę w małym, stylowym włoskim aucie sportowym,
mam jakoś wyglądać. A przypominam oszronionego gnoma.
Skończony cham. Ja bym sobie na to nie pozwolił.
Martwi mnie tylko, że sobie trochę poćwiczy
na tym rowerku.
Myślisz, że stał się jednym z tych zgorzkniałych cyklistów,
którzy nie znoszą kierowców?
Jezu.
No nie!
Nie mówcie, że go naprawił.
Bardzo ładnie.
Muszę przyznać, że spotkaliśmy się przy platformach wiertniczych,
a potem przejechaliśmy przez osiedle komunalne usiane igłami
tylko po to, by wkurzyć naszego szkockiego producenta.
Tak, ale... Ale nie zdradzimy wam tożsamości Gava. Obiecujemy.
Nic z tych rzeczy.
W części drugiej zrobi się dużo pogodniej i ładniej,
dotrzemy w niej do trasy North Coast 500.
Wrócimy do tego później.
Natomiast teraz czas przywitać się
z nobliwą damą dyskusji,
która siedzi na przystanku ploteczek
przy Alei Pogawędki.
ALEJA POGAWĘDKI
-Nie pamiętałem tego. -Ja też nie.
Chciałbym zostać przy materiale ze Szkocji, jeśli mogę,
bo mówiłeś w nim, James,
o tych plastikowych osłonach na oponach lancii.
Porównałeś je do taśmy izolacyjnej na tylnych kołach
samochodzików elektrycznych.
Kto coś takiego robił?
-Ja. -Ale powiedziałeś to,
jakby wszyscy to robili.
-On robił. -To jak powiedzieć:
„Pamiętasz, jak zwędziłeś swoją pierwszą parę rajtuzów?”.
Wiesz, jak to jest, Hammond, gdy masz nutellę na jajach.
Chwila. Autka elektryczne mają sporą przyczepność.
-To jest problem. -Nieprawda.
Zawsze kończą pod sofą.
Wypadają na każdym zakręcie.
Są zbyt przyczepne. Wpadają błyskawicznie w nadsterowność
i tracisz nad nimi kontrolę. Po przylepieniu taśmy
do tylnych kół zmniejszasz przyczepność...
-Boże, ty to naprawdę zrobiłeś. -...odzyskujesz kontrolę.
Jasne, że tak.
Co za dzieciństwo...
Kto z widowni przyklejał taśmę izolacyjną albo innego rodzaju
do tylnych kół swoich autek...
-Tam. -Nikt.
Pani?
Jak musiała być pani znudzona, żeby się na to zdecydować?
Nikt poza tą panią
nie wpadł na taki pomysł... To najgorsze porównanie, jakie słyszałem.
-Spotkajmy się po programie. -Gdzie tam.
Najgorsze było w odcinku z biciem rekordu na wodzie.
Wyjaśniał, o co chodzi...
Jak ster w łodzi,
którym potrafisz operować...
w naszym Stawowozie przypomina stery
w samolotach, którymi nie potrafisz operować.
To właśnie styl Jamesa Maya, porównać coś, co znasz,
z czymś, czego nie znasz.
-Moment. -Słucham.
Jesteś typem, który nie nakręci zegarka,
nie wybijając komuś oka,
a twierdziłeś w tym nagraniu,
że naprawiłeś wał napędowy w swojej alfie romeo.
-Tak było. -Czyżby?
-Zadzwoniłem. -Czyżby?
Na jedno wychodzi. Zadzwoniłem,
a facet pokonał trasę z Wiltshire do Inverness
z częścią, której potrzebowałem.
Co za gest. Potem naprawiłeś wóz?
Przyglądałem się.
To ta część się zepsuła. Widzisz fragment, który odpadł.
Tak?
Podobno to typowa usterka w GTV6.
Wszystko to typowa usterka. Ten cały model to usterka.
Możemy kontynuować?
Przejdźmy do prawdziwej rozmowy.
Land Rover ogłosił, że 70% ludzi cierpi na chorobę lokomocyjną.
Producent twierdzi, że w przyszłości ich auta będą wyposażone w system,
który wykryje, czy masz nudności,
a on dostosuje temperaturę we wnętrzu i zawieszenie samochodu.
-To niezły pomysł. -Całkiem sprytny.
Ciekawe. Ja na całe szczęście
nigdy nie miałem takich problemów.
Ale spotkałem człowieka, który je miał. To było na rejsie przez kanał La Manche.
To był ciężki rejs. Wszyscy poza mną zachorowali.
Poszedłem do ubikacji, a tam zobaczyłem faceta
leżącego twarzą do podłogi. Przy drzwiach było zagłębienie,
które zatrzymuje wodę. Było całe w rzygach.
A kiedy prom się zakołysał, to całe minitsunami
zjechało na niego.
Kiedy przechodziłem obok, spojrzał na mnie i powiedział:
„Zabij mnie”.
Najgorsze było to, że mówił na serio. Naprawdę.
Ktoś z widowni ma chorobę morską? Bo ja tak.
Kiedy to przechodzisz, naprawdę masz ochotę umrzeć.
Naprawdę.
Zmartwiło mnie jeszcze jedno. Na tym promie było
może z 500-600 pasażerów. Wszyscy wymiotowali w każdym kierunku,
w poziomie, w pionie, na sufity, na jedzenie, wszędzie.
Co zrobiła załoga po dobiciu do portu?
-Zdrapali. -Myślisz, że to wystarczy?
Tak trzeba. Nie ma rady.
-Tak. -Miałem podobnie.
W naszym rodzinnym hillmanie avengerze
mój młodszy brat obrzygał mlekiem cały tył.
Zdrapaliśmy i już.
Po prostu...
Przyznam się do czegoś.
Jesteś pewien?
Prowadziłem wóz na Korsyce, spóźniony na samolot, a mój syn
siedział z tyłu, miał jakieś dziesięć lat.
Gnałem po tych górzystych serpentynach,
było bardzo gorąco, a on nagle zwymiotował
na welurową tapicerkę.
Kiedy dotarliśmy do wypożyczalni aut, nadal spóźnieni na samolot,
podszedł do nas pracownik.
„Wszystko gra, wóz jest bez zarzutu”.
I pochyliłem tylne siedzenia.
Nie!
-Tak... -Ty świrze!
Wiem.
-I zostawiłeś tak. -Tak.
Gdzieś tam jest chłopak, który dostaje dwa euro dniówki
za czyszczenie wynajmowanych aut.
I zastał ten koszmar.
Tak, zniszczyłem mu życie. Poruszyliśmy ten cały temat
z powodu królewskiego klubu motorowego. Tego, który zawsze jest na czasie.
Opublikował radę o następującej treści:
„Rodzice mogą zapobiec wymiotowaniu swoich dzieci,
„każąc im patrzeć na linię horyzontu, zamiast na ekrany telefonów czy tabletów”.
-Powodzenia. -Co za bzdura.
„Dzieciaki, patrzcie na horyzont, to o wiele ciekawsze
„niż Angry Birds czy Fortnite”.
Powinni też je przekonać, żeby posprzątały w pokojach.
To temat „pawia” odhaczony. Jedziemy dalej.
Proponuję porozmawiać o czymś innym.
Policja w Dubaju testuje latające motocykle.
To naprawdę tak wygląda. Spójrzcie.
Sami popatrzcie. Boże.
Kosztuje około 117 000 funtów. Rozwija prędkość 100 km/h.
Może latać jakieś 25 minut. Coś pięknego!
Tak, widzę parę problemów.
Taki policyjny pojazd pościgowy
będzie miał problem z każdym, kto wyciąga ponad setkę.
Właściwie można by uciekać nawet wolniej, oby ponad 25 minut,
i uniknąć zatrzymania.
Jest jeszcze jeden problem, którego mogliście nie zauważyć.
W razie upadku trafiasz wprost na własny układ napędowy.
Nieważne, wystarczy spojrzeć. Chcę taką zabawkę
bardziej niż moje płuca.
To sprzęt moich marzeń...
Wyobrażasz sobie Hammonda na takiej maszynie?
Kwestia paru minut i po zabawie.
No właśnie. Zostałaby po nim mgła.
Scaliłbyś się z najbliższym budynkiem.
Mógłbyś się potem przechadzać po Hammondzie.
To właśnie plama po nim.
Dobra.
-Głupi pomysł. -Dobrze.
Wielu ludzi nabrało przekonania,
że nie lubię elektrycznych aut.
Nie dziwne, za każdym razem, gdy dostawałeś taki wóz,
wracałeś do biura w poniedziałek rano
z kolejną rzewną śpiewką.
Bo nie można ich ładować.
-Zaczyna się. -Nie można.
Ostatnio mieliśmy jaguara i-pace. To dobry wóz.
Dlatego nie mam nic przeciw elektrycznym wozom.
To nowy Jaguar i jest fantastyczny. Superwygodny i piekielnie szybki.
Dużo lepszy niż Tesla i to pod wieloma względami.
Świetne auto. Ale przyjechałem nim tutaj.
Podłączyłem go do sieci mojej farmy i... nastała ciemność.
To farma, która może zapewnić całej zachodniej Europie
olej roślinny na tysiąc lat.
Podłącz jednego jaguara i wracasz do XIII wieku.
Zero prądu. Potem pojechałem nim do kolegi,
podłączyłem się u niego. On ma nowocześniejszą elektrykę.
Ładowałem auto przez całą noc, a rano dało mi to energię,
która pozwoliła przejechać 46 km.
Bo podłączyłeś go do XIV-wiecznej wtyczki domowej.
Powinieneś użyć prawdziwej, nowoczesnej ładowarki.
Ile by to zajęło?
-Czterdzieści pięć minut. -Nie mam tyle.
Do śmierci zostało mi tylko 130 000 godzin.
Nie poświęcę tego czasu na...
-No co? -Chwila,
to coś nowego.
„Zostało mi 130 000 godzin...”
-Mam coraz mniej czasu. -Skąd ty to...
To piękna myśl.
Czas upływa.
Kończmy z tym, tracę cenne sekundy.
Ciekawi mnie, skąd ta liczba?
-Skąd nagle... -Masz telefon?
-Tak. -Ty zawsze masz.
Zawsze zapomina, żeby go zostawić.
Nie musisz mówić na głos, ile ci zostało
-jeszcze lat. -Mam kalkulator...
-Ile lat? -Tak, a potem pomnóż to przez 365.
-Jasne. -Pomnóż to przez 24.
-No. -Ile ci zostało godzin?
394 200.
A ile z tych godzin chcesz zmarnować na ładowanie auta...
Ślęcząc przy ładującym się wozie. Kiedyś wszedłem na BBC iPlayer
i wyświetliło mi się: „Musisz się zarejestrować”.
Nie muszę, nie mam na to czasu.
Umrę, zanim skończę.
Mnie zostało 14 200.
Widzicie?
-James... -Godzin?
Tak.
To tylko tydzień.
Cała ta zabawa polega na tym,
że myślisz o cholernej liczbie.
„Przez resztę życia
„wolę nie myśleć o jakiejś wygórowanej liczbie”.
Mam nadzieję, że będę mile zaskoczony.
W przyszłym tygodniu.
Tym samym zakończymy Aleję Pogawędki
z powodu odejścia Jamesa Maya.
To już lada chwila.
Zmieniamy temat na BMW M5, auto, które według nas jest
wzorcowym przykładem niepozornego auta.
To kompletny świr w dwurzędowym garniturze.
Jednak nowa M5 ma turbodoładowanie, więc jest przyjaźniejsza środowisku,
ma napęd 4x4, więc jest bezpieczna,
a do tego automatyczną skrzynię, co tworzy miłą całość.
Ale czy tego właśnie chcieliśmy?
Najpierw opiszę standardowy przepis na BMW M5.
Czterodrzwiowy sedan z bagażnikiem z tyłu,
miejscem dla biznesmenów w środku
i potwornie mocnym silnikiem z przodu.
To najważniejsze w M5. Musi być diabelnie szybka.
A ta wersja jest podobno
najszybsza z wszystkich.
Siedzę właśnie obok kogoś w lekkim dresiku
i adidasach marki AMG.
Ja z kolei noszę półbuty i ciężkie bawełniane spodnie.
Czyli przegram.
A może nie?
To bolało.
Dobiłem do setki w trzy sekundy.
Nie mogę się odgiąć.
160 km/h w siedem sekund.
190.
210 przy mecie.
Nie do wiary.
Tani, ciężki, czterodrzwiowy sedan
pokonał wóz sportowy.
Od tego jest właśnie M5.
Wygląda więc na to, że nowa wersja
spełnia wszystkie wymagania typowej M5.
Jest praktyczna, a dzięki mocy 592 KM
jest też szybka jak ferrari.
A co z turbosprężarkami i automatyczną skrzynią biegów,
jak sprawdza się napęd 4x4?
Czy to znaczy, że nie jest to już maszyna do szaleństw?
Nic podobnego.
Producenci postarali się, aby całkowicie
wyeliminować podsterowność,
dlatego kierowanie staje się nieco dziwne.
A z racji turbodoładowania
brzmienie silnika jest nieco przytłumione.
Tak jakby ktoś grał na basie w sąsiednim pokoju.
Ale poza tym...
Na pewno jest jakaś turbodziura.
Ale jakoś tego nie czuję.
Automatyczna skrzynia zmienia biegi wolniej
niż dwusprzęgłowa, ale...
Dla mnie działa, jak należy.
I mimo napędu na cztery koła auto wciąż potrafi takie sztuczki.
Ja cię kręcę.
Jeśli macie ochotę robić to bez końca,
możecie wyłączyć napęd 4x4.
Naprawdę. Tak po prostu.
Wtedy działa tylko napęd na tylną oś.
Możecie jechać jak totalny jełop.
Na tym jednak nie kończy się uniwersalność M5.
Można też określić stopień aktywności kontroli trakcji.
Albo jak dynamicznie ma się zachowywać silnik.
Jak niewygodnie ma się jechać autem.
Jak ma działać wspomaganie, jak szybko mają się zmieniać biegi
i co ma się pokazywać na wyświetlaczu.
Można też wybrać brzmienie wydobywające się z rury wydechowej.
Spójrzcie na to.
To menu pozwala wybrać zapach,
jaki wydzielają otwory klimatyzacyjne.
Mogę wybrać Błękitną Suitę, czyli powiew białych pereł,
albo zefirek złocistych aromatów.
Wszystko to pełne efektów, animacji i tym podobnych. Super.
Prawda jest jednak taka,
że 50-letni biznesmen, który kupi ten samochód,
nigdy nie zmieni ustawienia zapachów albo żadnych innych.
Pierwszego dnia włączy komfortowy tryb 4x4
i tak już zostanie.
A jeśli tak, to może jest lepsza alternatywa.
Produkuje ją Alpina, niemiecka firma specjalizująca się w tuningu.
To jej wizja szybkiego BMW.
Kosztuje mniej więcej tyle co M5,
ma podobny, 4,4-litrowy silnik V8 z doładowaniem sekwencyjnym.
Także ma napęd na cztery koła i automatyczną skrzynię biegów.
To auto nie było jednak stworzone z myślą o torach wyścigowych.
Szef Alpiny stwierdził, że samochód, który sprawdza się na Nürburgring,
nie będzie dobrze jeździł w normalnych warunkach.
I może coś w tym jest.
Dlatego zamiast konfiguracji z twardym, wyścigowym przednim zawieszeniem,
ustawiono je tak, by radziło sobie z dziurami w nawierzchni.
Zmieniono też układ kierowniczy, żeby auto skręcało bardziej
jak samolot liniowy niż myśliwiec F-16.
W środku zamontowano niebieskie tarcze,
węższą kierownicę i zastosowano bardziej miękkie obicie.
No i jest coś, czego nie ma w standardowej M5.
Ustawienie „komfort plus”,
którego 50-letni biznesmen
nigdy nie zmieni.
Podstawowa formuła szybkiego BMW nie została jednak porzucona,
nic z tych rzeczy.
Jego silnik generuje moc 600 KM. To jeszcze więcej niż w zwykłej M5.
Ma też wyższy moment obrotowy.
I nie ma ogranicznika prędkości.
Wyciąga więc 330 km/h.
Czy to znaczy, że na torze
ten komfortowy wóz dotrzyma kroku sportowemu autu?
Fajnie było to sprawdzić...
Ale odpowiedź brzmi jednak: „Nie”.
M5 jest bardziej wyśrubowana, konkretniejsza.
Dlatego na torze
M5 będzie jednak górą, co zresztą widać.
Obie maszyny to kocury,
tyle że tamta jest gepardem, a moja lwem.
Jeśli twoim priorytetem jest wykręcanie kolejnych rekordów
na torze wyścigowym,
zdecyduj się na M5.
Jeśli jednak wracasz do domu trasą M4,
którą sam będę zaraz jechał,
wybrałbym Alpinę.
I tak zrobię.
Bardzo ciekawe.
-Fajna sprawa. -Ciekawe spostrzeżenia.
I to bardzo.
Czyli po namyśle wybrałbyś gorszy wóz.
-Tak, bo jest lepszy. -Mnie też taki się wydaje...
Odezwał się pirat drogowy.
Sprawdźmy może,
jak M5 poradziła sobie na torze Eboladrome.
I wystartowała!
Przytrzymała hamulce, żeby ruszyć z kopyta,
i widać efekt.
Zmierza już do Nieprostego.
Uwaga! Mokro!
Musiała się napracować tą grubą kierownicą.
Grzmot z czterech rur wydechowych przy wrzuceniu wyższego biegu
i wejście w Twój Własny. Nieco ryzykownie.
Ale to auto waży prawie dwie tony.
Przechyla się do przodu przy dohamowaniu, ale na zakręcie
kontroluje wszystko i odzyskuje moc.
Wyciska siódme poty z turbosprężarek w drodze powrotnej.
Jest dobrze. Wytraca nieco prędkości u szczytu zakrętu.
Gotowa? Tak! Ostre hamowanie przy Domu Starszej Pani.
Podsterowność może tu przeszkodzić.
Ale wszystko w normie. Całkiem nieźle jak na takiego grubasa.
Nie odpuszcza przy dojeździe do Stacji Pośredniej,
dając wycisk oponom Pirelli. Już tylko Owcza Łąka.
Gładko pokonuje i ten odcinek. Meta!
Wyglądał przekonująco.
-Sprawia wrażenie ciężkiego. -Tak.
-Prawda? -Trochę tak.
Oto nasza tablica rekordów.
Widać starą M5, aż na 17. miejscu, z czasem 1:24,2.
Zobaczmy, gdzie wyląduje nowa.
Czy okaże się szybsza?
Tak.
O rany! Aż o cztery sekundy!
Sporo, prawda?
Niesamowite.
Zmierzyliśmy też czas alpiny.
Ale nie nakręciliśmy tego.
Dlaczego?
Bo była wolniejsza.
Naprawdę.
Wyjdziesz na głupka, jak było inaczej.
Tak, ale do tego nie dojdzie.
No to sprawdźmy, jak wysoko się wespnie.
Oto Alpina.
Widzisz? Wolniejsza, jak mówiłem. Ale 1:21,6 to też niezły czas.
Zatem jeśli chcesz konkretnego, superszybkiego wozu,
on radzi kupić cięższy i wolniejszy.
Jest lepszy!
Znowu bardzo logiczne porady.
Tak jest. Przejdźmy więc do klarownych rad zakupowych.
Wróćmy do naszego materiału ze Szkocji.
Dzisiaj zrobimy sobie wycieczkę po trasie North Coast 500
na północy Szkocji
w pięknych włoskich klasykach
oraz fiacie x1/9.
Tyle że obaj mieliście problemy techniczne.
-Tak. -Mieliśmy,
ale tliła się w nas nadzieja, że jakoś to będzie.
Podczas wyprawy nasze włoskie klasyki oraz fiat
zapewniały nam kolejne niespodzianki.
Pokażę wam świetną opcję tego samochodu.
To sterowanie ogrzewaniem i wentylacją.
Włączyłem tryb ciepły, bo to chłodny dzień.
Zwróćcie uwagę, co się stanie po włączeniu klimatyzacji.
Jest opętana!
Widzieliście to? Patrzcie.
Chyba się nieco schłodzę.
Głowa mnie swędzi od tej czapki, ale jak ją zdejmę, zamarznę na kość.
Zaraz potem Hammond zażądał przerwy na herbatę,
by pokonać hipotermię.
Tak sobie myślałem.
-To coś nowego. -Nie.
Miałem powiedzieć „w końcu”.
To efekt doświadczenia i wiedzy.
Problem z trasą NC500 jest taki, że jedziemy tędy,
sporo tracąc.
Jesteśmy tutaj. Omijamy tę drogę.
Jechałem nią.
Jest niesamowita. Nie chodzi tylko o olśniewające scenerie,
ale o samą drogę.
Ale jeśli pojedziemy tędy...
Tak?
To już nie będzie trasa NC500.
Nie, ale może wytyczmy własną trasę na potrzeby programu?
Możemy ją nazwać
„Średniozaawansowana trasa po górach Szkocji”.
Ile to kilometrów?
W sumie jakieś 460.
Średniozaawansowana trasa po górach Szkocji 460.
To brzmi raczej kiepsko.
„Przyjemna eksploracja nieznanej innym Szkocji”.
-„460”. -Tak.
Przyjemna eksploracja nieznanej innym Szkocji 460.
Może być. To już twoja druga myśl dzisiaj.
To ta czapka.
Po wytyczeniu nowej trasy ruszyliśmy przed siebie.
Okazało się, że droga nie do końca zgadzała się z opisem Hammonda.
Była o wiele lepsza.
Rany Julek!
Patrzcież na te widoki!
Niesamowite! Spójrzcie na to!
Tu jest jak w raju!
Nie chodzi tylko o widoki, ale o samą drogę.
Ten misternie zaprojektowany szlak.
Wszystko zostało przemyślane i logicznie ułożone,
jest na swoim miejscu. To trudne zadanie.
Bajeczna droga, ale ten widok ją przyćmiewa.
Coś pięknego.
Trasa PENIS 460
stanęła na wysokości zadania.
Mój wóz musi się wspaniale prezentować w tej scenerii.
Do tego właśnie stworzono GTV6.
Ciągnące się bez końca drogi.
Nic tylko pomruk silnika V6.
O to chodzi w jeździe autem. Sen na jawie.
To było tak magiczne przeżycie,
że zapomniałem o czymś, co trapiło mnie cały dzień.
Mamy dziś 11 kwietnia. Nie chcę zabrzmieć jak Kłapouchy,
ale to moje urodziny. A oni nie pamiętali.
Cała ekipa złożyła mi życzenia.
Nawet sam reżyser. James, Richard? Zero.
Ullapool, 42 kilometry.
Może naprawią mi tam wał napędowy.
To spora miejscowość.
Ile zostało nam do hotelu?
Jakieś 50 kilometrów.
Jest jeszcze wcześnie, więc wpadnę do Ullapoolu,
może wyważą mi wał napędowy.
Co takiego?
Ciągle się trzęsie i zniszczy mi auto,
więc chcę go wyważyć, zobaczymy się później w hotelu.
To bardzo nietypowe, że Jeremy chce naprawić swój wóz,
ale bardzo nam to pasuje.
Mamy pewne plany.
Sęk w tym, że nie zapomnieliśmy o jego urodzinach,
a pod jego nieobecność będziemy mogli
przygotować niespodziankę.
Balony nadciągają.
Tak będzie ładnie.
Poluzujemy tutaj,
to pozwoli ustawić wał napędowy na miejscu.
Gdy ślepy orangutan dewastował swoje auto,
ja uwijałem się w kuchni.
Na urodzinowe przyjęcie Jeremy'ego przygotuję
jego ulubione danie, spaghetti bolognese.
Jednak skoro to jego urodziny, a my jesteśmy w Szkocji,
wprowadzę do niego akcent szkocki.
Makaron i sos już gotowe. Będzie zachwycony.
A teraz czas na szkocki akcent.
Wkładam do piekarnika. Wrócimy tu za chwilę.
Chyba już gotowe.
O tak.
I tutaj zaczyna się Szkocja.
Ostrożnie kładę makaron na mąkę.
Staram się, by nie rozwalić całości,
po to też wcześniej grillowałem makaron.
Teraz polewa na całej powierzchni.
Wkładam ostrożnie do smażalnika,
zanurzając wszystko w oleju.
O tak.
Naprawdę to robię.
Chyba już.
O tak.
Będzie pięknie.
Proszę bardzo. Spaghetti MacBolognese.
Gdy Richard obtaczał w mące i smażył wszystko, co miał pod ręką...
I fru, ślicznotki.
Ja zajmowałem się gośćmi, którzy zdążyli się już zebrać
w oczekiwaniu na solenizanta.
To tutaj.
Jesteśmy.
O rany...
Countach, lancia 832.
Zdaje się, że ktoś organizuje tu zlot klasycznych aut.
Chwila...
Nie wierzę!
Nie do wiary.
Pamiętaliście!
Oczywiście, że tak.
Przygotowaliśmy nawet przyjęcie.
Ale James...
Mają tu jakiś zlot klasyków...
To twoi goście. Na przyjęcie urodzinowe.
Zaprosiłeś maniaków klasycznych aut na moje urodziny?
Miłośników włoskich klasyków.
-Pogadamy o dyferencjałach. -Tak.
Numerach produkcyjnych i podwozia.
Dokładnie tak. Muszę się zająć muzyką.
Widzimy się potem.
-Muzyka? -Tak. To impreza!
Wisienka na torcie. Dekoracje.
W końcu jemy oczami.
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO
Miłośnicy klasycznych aut okazali się wspaniałymi ludźmi.
I właścicielami jeszcze wspanialszych maszyn.
No proszę. Wiesz, że nigdy nie jechałem 832?
Niestety rozmowa z nimi bywała utrudniona.
Może byli w drodze do Ameryki i dotarli tutaj...
Mogło być jednak gorzej.
I było, bo przyszła pora skosztować
szkockich dań Richarda.
Spaghetti bolognese w cieście i obsmażany tort.
A na zakończenie dnia...
O nie.
James wygłosił ciekawą przemowę o moich kolejnych autach.
Ciekawi was pewnie, jak pokochał auta.
Wkrótce Jeremy przeszedł od volkswagena scirocco gli mk1
do volkswagena scirocco gti mk2.
Jego numer rejestracyjny...
Nie byłem pewien, czy masz ręczną skrzynię biegów
czy półautomatyczną skrzynię F1 pierwszej generacji...
Dobrze wiedzieć, że to nie był CSi, a CSL, różnica polegała
na chromowanych nadkolach i rodzaju kół?
A może na paskach?
Inne koła, aluminiowe drzwi.
Lżejsze drzwi i nadwozie.
I maska oraz bagażnik.
...ale tym razem silnik V8. Granatowy?
Czy czarny? Ktoś chce zgadnąć?
Do dzisiaj pozostaje tradycjonalistą.
Jeździ szarym volkswagenem golfem gti.
-Pominąłeś czarnego merca clk. -Co takiego?
Pominąłeś mercedesa.
Nie mam go na liście.
Który sporządzał listę aut Jeremy'ego?
Nawet sam tego nie napisałeś!
Jasne, że nie.
To moja najgorsza impreza urodzinowa.
Staraliśmy się. Chcesz posłuchać dud?
Wstaliśmy rano rześcy i gotowi.
To mój pierwszy dzień po urodzinach
od 1972 roku, w którym nie mam kaca.
Wszystko dzięki najgorszym organizatorom imprez,
panom Mayowi i Hammondowi.
Znowu to drżenie.
Czemu nic się nie zmieniło?
Mimo moich problemów pogoda dopisywała.
A Szkocja zachwycała coraz bardziej.
Hammond zrehabilitował się tą trasą.
Hammond?
Tak, słucham?
Ponad wszelką wątpliwość twój PENIS
jest słusznej długości i urody.
Dziękuję.
Zgadzasz się, James?
Niechętnie to przyznaję, ale jest bez zarzutu.
Zostało nam 80 km do końca trasy.
Odpowiedni moment, by podsumować nasze wspaniałe auta
i fiata Richarda.
Niektóre wozy stają się klasykami, bo to niezwykle rzadkie modele.
Jak ich auta. Dlatego trzeba wziąć pod uwagę,
że są delikatne i miewają swe humory.
Inne natomiast stają się klasykami,
bo są po prostu dobre.
X1/9 był dobrą konstrukcją w swoich czasach
i pozostał taką do dziś.
Do tego kosztował mnie nieco ponad 2000 funtów.
Niestety mam problem z przednim światłem.
Wygląda to, jakby auto puszczało oko.
To nawet sexy.
Ma teraz coś z pirata.
A jak!
Wyjątkowy, ciekawy, piękny.
Z takimi określeniami kojarzą mi się
prawdziwe klasyki motoryzacji.
Choć dwa z nich powinny pasować do potencjalnego klasyka.
Przyjrzyjmy się zatem mojej lancii.
Jest niewątpliwie piękna.
To prawdziwa ikona stylu. Do tego bardzo rzadka.
Wyszperałem wczoraj w sieci,
że istnieją tylko dwa egzemplarze takich gamma coupé
zarejestrowane w Wielkiej Brytanii i jeżdżące u nas.
To jeden z nich.
50% wszystkich aut.
Po zakończeniu zdjęć do programu zwykle nasze auta wędrują...
Nie mam pojęcia, gdzie trafiają.
Ale wiem, gdzie trafi ta maszyna. Do mnie.
Ten samochód to bajka.
Istny raj.
Spójrzcie sami i podajcie dowolny model auta
za 10 tysięcy funtów,
który będzie lepszy niż ten.
Zostało już tylko 18 km.
Czy silnik Jamesa Maya wybuchnie?
W takim słońcu to możliwe.
Czy myślisz, że silnik wybuchnie
przed Inverness czy zaraz potem?
Prędzej czy później będziesz musiał darować sobie złośliwości
i przyznać, że dokonałem słusznego wyboru.
Wcale nie.
Zwykle tego nie mówię, ale muszę powiedzieć, że jestem z ciebie dumny,
że naprawiłeś wał napędowy. Brawo, stary.
Dzięki.
Czy auto lepiej się teraz prowadzi?
Nie.
Tak.
Świetnie!
Blefuje.
Po rozstaniu ze wspaniałą trasą PENIS
wróciliśmy do punktu startowego, Inverness.
Misja ukończona.
Dojechaliśmy. W trzy dni zrobiliśmy
aż 460 kilometrów.
Twój przejechał kawałek na lawecie.
Kawałeczek.
Ale nie licząc jednej katastrofy,
która zmusiła kogoś do podróży ze Swindon w hrabstwie Wiltshire
aż do Inverness, by dostarczyć część...
Nie zapominaj o wycieraczce.
I moim świetle z przodu.
Poza tymi problemami udało nam się dowieść,
że nadal można kupić klasyczne auto i cieszyć się nim,
nawet jeśli nie masz dużo kasy.
Możemy być z siebie dumni.
-Tak. -To prawda.
A zatem wracamy do studia. Namiotu.
Namiotu.
-Bo też nie jesteśmy przy kasie. -Tak.
Świetny wypad.
Dziękuję.
Dobrze mówisz.
Zabawne.
Przez te wszystkie lata zjechaliśmy cały świat,
-szukając najlepszych dróg do jazdy. -Tak.
A okazuje się, że mieliśmy je po sąsiedzku.
Muszę przyznać... Nie chcę mówić tego przy naszym szkockim producencie.
Nie ujawniaj nazwiska Gavina Whiteheada.
Nie będę.
To była chyba najlepsza wyprawa, jaką przeżyłem.
Ta droga, te scenerie, ta alfa...
-Ta impreza. -Impreza nie.
Wszystko poza nią było idealne.
Zgadzam się. Fantastyczna przygoda.
Wróćmy do zasadniczej kwestii programu.
Czy da się kupić tanio klasyczne auto, które będzie też inwestycją?
Na pewno chcesz poruszać ten temat?
Może powiesz naszej widowni,
jak wypadła twoja lancia?
Wydałem 13 500 funtów na samochód, a kiedy wróciłem do domu,
okazało się, że koszty naprawy to zaledwie 6000 funtów.
Czyli twoja inwestycja podrożała o 45%.
Tak.
Moja alfa, jak mówiłem w materiale, trafiła do mojego domu.
To było w kwietniu, czyli dziewięć miesięcy temu.
Kosztowała mnie dodatkowo 8000 funtów.
-Jasne. -Za naprawy.
Czyli inwestycja podrożała o 80%.
-A twoja? -O 100%.
Serio?
Tak. Dzień po zakończeniu zdjęć silnik wybuchł, a auto trafiło na złom.
Podsumowując...
Każdy z nas stracił jakieś pieniądze, ale jeden z nas stracił wszystkie.
-Tak. -Zgadza się.
I tym pesymistycznym akcentem musimy kończyć.
Ja wracam do domu w mojej alfie.
Bzdura.
Mieszkam tam.
-Wiemy. -Za daleko.
Nieważne. Dzięki, że z nami byliście. Trzymajcie się!