Herkese merhaba!
Merhaba!
Çok teşekkürler.
Herkese teşekkürler.
Vay.
Güzel oldu!
Çok sağ olun! Sağ olun ve hoş geldiniz.
Bu haftaki bölümde...
Göl.
İskoç.
Ve iki tüten BMW.
Şimdi. Sağ olun. Çok teşekkürler.
Paradan söz ederek başlamak istiyorum. Lütfen mazur görün.
2000 yılında bankaya 35.000 sterlin yatırmış olsanız
şimdi yaklaşık 60.000 sterlininiz olurdu.
Ama aynı miktarı bir Jaguar E-Type'a yatırsanız
şimdi 100.000 sterlininiz olurdu.
Evet, bugünlerde bunun kadar nadir
veya ilginç olmayan bir sürü şey bir servet ediyor.
Aston Martin DB5?
750.000 sterline mâl olur.
Ferrari Daytona, 600.000 sterlin.
Pagoda tavanlı Mercedes SL'e en az 75.000 sterlin verirsiniz.
Sadece egzotik arabalar da değil, mesela Ford Escort Mexico. Sıkıcı bir araba.
Bugünlerde 60.000 sterlin ediyor.
-60.000! -Evet, öyle.
Ancak bir iki nadir ve ilginç araba var ki
gözden kaçmış
ve fiyatları henüz tavana vurmamış.
Biz de hangimizin
daha iyi bir yatırım fırsatı keşfedeceğini anlamak için yola çıktık.
Doğru. Her birimiz klasik bir araba aldık.
En iyi alımı yapanı bulmak için
The Grand Tour'u İskoç olan bir yapımcımızın
dünyanın en iyi, en güzel yeri dediği
İskoçya'ya götürdük.
Buluşma noktası olarak Inverness civarında ilginç bir balıkçı limanını seçtik.
Bir Alfa Romeo GTV6 ile ilk gelen ben oldum.
Tahmin edersiniz,
bunlardan biri piyasaya düşünce
klasik araba meraklıları bir zombi filminde Kara Cuma'ymış gibi
koşturmaya başlar ama hayır.
Ben bunu, 84 yaşındaki eşi inip binmekte zorlandığı için
satmak zorunda kalan ilk sahibinden,
83 yaşından bir adamdan aldım.
Sadece 41.843 kilometrede ve sadece 10.000 sterlin.
10.000 sterlinse böyle arabaların dünyasında
çok ufak bir meblağ.
Gelene bakın.
James May, Lancia Gamma Coupé ile geliyor.
En güzel arabalardan biri ama bu dediğimi ona söylemeyin.
Günaydın May.
Ne kadar?
13.500 sterlin.
Yani bu üstün
Alfa Romeo'ya verdiğim paradan 3500 sterlin fazla.
13.500 sterlin özel yapım karoseri olan nadir ve güzel bir araba için
kelepir sayılır.
Ama bunun gibi egzotik değil.
Nasıl değil?
Tamam. Sana bu arabanın özelliklerini sayayım mı?
Enine dingil. Şanzıman arkada. İkiz diskli kavrama.
-Her yanda diskler var. -Vay.
O dönem için sıra dışı.
Gelmiş geçmiş en iyi motorlardan biri, 2,5 litrelik V6.
Hem bunları diyen ben değilim.
James May'in Car dergisindeki sözleri.
-Evet. -Buna bayılıyorsun.
Doğru.
Ve bu, dört yıl üst üste Avrupa Turing Araba Şampiyonası'nı,
Britanya Turing Araba Şampiyonası'nı kazanmış.
Bunun da yarış serisi var.
Ne, bu Gamma mı?
Lancia bu.
Tarihin en başarılı ralli takımı.
Ben demiyorum, Jeremy Clarkson diyor.
Ve bu araba daha iyi görünüyor.
-Bundan mı? -Evet!
Bu üstün.
"Üstün" değil.
Hangisi değil, söyleyeyim. Richard Hammond'ın altındaki Fiat X1/9.
Ne kadar?
2250 sterlin!
Kazıklanmışsın Hammond.
Ne? Bu bebek Ferrari için iki bin...
-"Bebek Ferrari" mi dedin? -Dedi.
Çünkü öyle. Orta motorlu, İtalyan, tam da öyle.
-Şu sesi dinleyin. -Evet.
Rus çeliği üzerindeki tenekenin güven veren sesi.
Hafif, parlak, coşkulu bir ses, tıpkı bu araba gibi.
Bu araba kaç renk değiştirmiş?
Önce siyahmış, sonra kırmızı, sonra beyaz,
sonra açık mavi, şimdi de mor.
Şunu da ekleyeyim, önemli olan kaç renk değiştirdiği değil,
kaç araba olduğu.
-İyi dedin. Şimdi kahverengi olacak. -Evet.
Peki madem. Arkamı dönmeyeceğim.
Hangi Alfa'yı aldığını anlamaya çalışayım.
En iyi Alfa.
-GTV6 bu. -Çok doğru!
Evet. Kaputun ortasında şu plastik parça neden var?
Dâhice. Bu arabadaki motorun bir sorunu olmuş.
Geri tepiyormuş... Yani öne tepiyormuş
ve motorun başını uçurmuş. Bu da kaputa hasar vermiş.
Değiştirmesi daha kolay olan bu plastik paneli koymuşlar.
Geri tepmesini neden engellememişler?
-Saçmalama. -İşleri varmış.
Tembellik. Sorabilir miyim? Şu süpürge sapı gibi nesne ne?
Bu da GTV6'nın başka bir özelliği.
Park edince böyle bir süpürge sapıyla
-debriyajı basılı tutman gerekiyor. -Peki.
Yoksa debriyaj ve volan birbirine kaynıyor.
Anlıyorum.
Bende de bunlardan vardı. Aşina sayılırım.
Evet. Bunlardan birine sahipken...
-Evet? -Vites değişimi nasıldı?
Yumuşak, rahat.
Hayır, değildi.
Hayır, pek doğru sayılmaz.
Korkunç. Ya ikinci vites?
Evet, ikinci... Bilmiyorum, hiç öğrenemedim.
Aynen.
Evet, Alfa'nın küçük tasarım kusurlarına takılmayalım.
-Felaket. -Çünkü üçümüz de
-klasik arabalar aldık... -Ben aldım, evet.
Hem de ucuza.
İskoçya'dayız. Onları sürüp...
Açıkçası İskoçya demek kara yolu seyahati demek.
-Evet. -Katılıyorum.
Hazır gelmişken NC-500'den gidelim.
Yani bu... Bu...
Condé Nast Traveler dergisi tarafından
dünyanın en iyi kara yolu yolculuğu seçilmiş.
Göller, dağlar...
Ve tüm güzellikler.
İskoçya'nın en güzel kesimleri.
İskoçya'nın kuzey kıyısında 800 kilometrelik yol.
İtalyan arabalarıyla.
Bu... Bir dakika.
-Ne? -Mesaj.
Evet. Bay Wilman.
Diyor ki, "O arabalar bırakın 800 kilometreyi 800 metre gitmez.
"Alev alıp patlamaları hâlinde
"sağ salim eve dönebilmeniz için üç yedek taşıt
"gönderdim."
Bunlar ne diyordum.
Komik.
800 kilometre gideceğimizi nereden bildi?
Haklısın çünkü Hammond bunu az önce teklif etti.
-O nereden biliyordu? -Üç bisiklet...
Bay Wilman'ın medyumluk gücünü bir yana bırakarak arabalara bindik.
Ve İskoçya denen o dev yağlı boya tablonun içine doğru yola çıktık.
Turizm bakanlığının inandırmaya çalıştığı gibi
sayılmaz pek, değil mi?
Kurabiye kutularının üzerindeki gibi görünmüyor.
Her şeyin üzerine koydukları resim
evleri allayıp pullamak için, değil mi?
Allayıp pullamak!
Evimi allayıp pulladım!
Neden bağımsızlık istedikleri belli.
Bizden kurtulmak için.
Hayır, insanların gelip bunları mahvetmesini istemezdin.
Londra'da fena hâlde İskoç bir arkadaşım vardı.
İskoçyalı biri neden Londra'da yaşasın?
Bilmiyorum, İskoçya için her şeyi yapardı.
Orada yaşamak dışında.
Adı Sean Connery miydi?
Sonunda balıkçı limanından ayrılıp kendimizi yolda bulduk,
orada işe koyulup
İtalyan klasiklerimizin keyfini sürecektik...
Ve Fiat'ın.
Arabam çok rafine ve sofistike,
ayrıca önceki sahibi ona çok iyi bakmış.
Belli ki onu seviyormuş ve...
Az önce sileceklerimden biri düştü.
Eyvah.
-Çıkamıyor. -Çıkamıyorum.
Kaldırabilirsin. İşte oldu.
Böyle kullanman gerekecek.
James, daha beş kilometre oldu.
-Şimdilik halloldu. -Ya yağarsa?
-Bir daha açma. -Aç, aç.
-Ne olacak, merak ettim. -Peki.
Hazır mısınız?
-İskoçya'da. -İskoçya.
-Gerek yok. -Mükemmel!
-Çünkü hiç yağmaz. -Ya.
Şimdi yalnız kaldığımıza göre sevgili seyirciler,
silecek olayının bu arabadaki bazı sorunların yanında
önemsiz kaldığını itiraf etmeliyim.
Çoğu da motorla ilgili.
Özellikle de Lancia'nın hidrolik direksiyon pompasını
eksantrik milinin sonuna takmasıyla.
Tam kilidi kullanamıyorsunuz, özellikle de motor soğukken
yoksa patlıyor.
Termostat yanlış yere konmuş,
bu nedenle aniden ısınıyor ve motor patlayabiliyor.
Sonra conta sorunu vardı, soğutucunun
yağla karışmasına ve motorun patlamasına yol açıyordu.
James, duyduğuma göre araban çarşamba günleri patlayabilirmiş.
Yarın dikkatli ol.
Ağaçlar, göller, çimenler, fundalıklar, keklikler veya ekose kumaş,
tüm bunlar patlamaya sebep olabilir, eminim.
Burada izleyicilere motorun neden patlayabileceğini
açıklamaya çalışıyorum ve patlayan motor şakalarınızla
sürekli sözümü kesiyorsunuz.
Devam et ama çabuk ol, motor patlamadan söyle.
Bu arada GTV6'da...
Olamaz, o ne? Üçüncü mü? Tamam, üçüncü vites.
Dördüncü mü? Evet. Dört.
Bu dört mü iki mi?
Garip küçük kusurlara tekrar alışıyordum.
Sürüş pozisyonu pek parlak değil. Pedallar koltuğa çok yakın.
Bacaklarınız açık kullanmanız gerekiyor.
Erkekseniz sorun yok. Kadınsanız sabah
pantolon giymeyi düşünebilirsiniz.
Tüm bu garipliklere rağmen yine de bu arabayı seviyorum.
GTV6 sahibi olmak bana arabalar hakkında çok şey öğretti.
Kişilik lazım, insani olmaları için kusurları olmalı.
James May hayatında ilk kez haklıydı,
sadece bu kez.
Bu, gelmiş geçmiş en harika motorlardan biri.
En yumuşak, rahat
ve en güzel sesli.
Egzoz sesi değil. Gerçek motor.
James'le ben klasik safkanlarımızın keyfini sürerken
Richard mor Fiat'ını kullanıyordu.
80 beygir gücünü sal.
Bu araba sadece 960 kilo.
Fiat 170.000 adet X1/9 satmış.
Yani bu, diğerleri gibi nadir değil.
Ama nadirliği zıddıyla, yani popülerlikle karşılaştıralım.
Çünkü bu araba popülerdi. Hem de çok.
Üstelik bende dışarı çıkan ön farlar var.
Evet ya.
Şimdi tekrar içeri sokacağım.
İstediğim zaman yapabiliyorum.
Fiat'la ilgili ufak bir sıkıntı, pedalların çok küçük
ve birbirine yakın olması. Onlara
diyelim ki ayaklarınızla basarsanız
ayaklarınız fazla büyük kalıyor.
Her birine ayak parmağınızla basmanız lazım.
Kısa süre sonra Hammond bir yarış pisti gördü ve denememizi önerdi.
Kenara çekerken arabasındaki tek sorunun küçük pedallar olmadığı anlaşıldı.
N.S.K.C. LTD. YARIŞ PİSTİ
Yüksek devir.
Evet, boştayken epey yüksek.
Bu boştaki devir mi?
Evet, tetikte.
Burası bir go-kart pisti olduğu için
araba yarışı için fazla dardı.
UYARI MOTOR SPORLARI TEHLİKELİ OLABİLİR
Bu yüzden kaydırma yarışı yapalım diye düşündüm.
Hadi küçük Fiat.
İşe yaramıyor.
Doğru dürüst kıç atacak
gücü yok.
Alfa'mda Fiat'ın iki katı beygir gücü olsa da
işler benim için de iyi gitmiyordu.
GTV6'nın kıçından daha fazla çekiş gücü çıkarılamaz. Olmaz.
Hazır mıyız? Yol tutuşunu görelim.
Roger Moore'un Ahtapot filminde bir GTV6'yı kaydırdığını biliyorum
fakat sonra onu bir çite çarpmıştı ve soytarı gibi giyinmesi gerekmişti.
Gamma ile diğerlerinin çuvalladığı yerden alnımın akıyla çıkacağımdan emindim.
Hadi bakalım.
Lancia, ralli tarihinin en büyük isimlerinden.
Kontrollü kaydırma bunun doğasında olmalı.
Şu viraja yaklaşırken lastikleri aşındırıp...
Fren, ateşle.
Yok.
O anda aniden önemli bir şeyi hatırladım.
Bu önden çekişli, değil mi? Aklım neredeydi?
Kaymaz ki.
Neyse ki büyülenmişçesine bizi izleyenler
bir çözüm bulabilmişti.
Arka tekerlekleri çıkaracağım,
havasını indirip şu plastik kılıfları geçireceğim,
sonra yine yerine takacağım.
Bu, arabanın arkasını gevşetip kaydıracak.
Bu... Scalextric arabaların arka tekerleklerine
yalıtım bandı yapıştırmak gibi.
Bekleyin şimdi.
Bu buz gibi günde başka kimseden yardım gelmese de
kaydırma kılıfları yerleştirildi.
Hadi bakalım.
Tamam, viraja giriyorum, kaydırmaya başlıyorum ve...
Kaçırdı.
Bu eğlence bir süre devam etti.
Yok.
Sonunda...
Frene bas, viraja gir.
Tut! Muhteşem!
Direksiyonu çevirdi.
Ona bir şey yaptı.
Evet!
Evet, evet.
Çok eğlenceli görünüyor. Bunu yapacağız. Deneyeceğiz.
Hayır, tek set bu.
Şu şeylerden mi?
Evet, başka yok, biz yapamayız.
Yok... Kendimiz yaparız.
Bu kovayı almak için izin istedin mi?
Hayır ama ihtiyaçları yoktur.
Ve çevir.
Bu, üstüne geçecek.
Biraz ikna gerekiyor.
James May orada gayet güzel kaydırdı.
Yine şu garip günlerden biri.
Lastik kılıflarını takan Hammond sabırsızdı.
Ah, bu çok...
Cidden, şu viraja girecek ve sonra...
Helikopter nereye inebilir?
Birazdan kayacak, işte.
Ve kayıyor!
Kontrolden çıktı.
Bir daha deneyelim.
Tamam, bir... Yok, düştü. İlginç olabilir.
Ve viraja giriyorum. Kayıyor!
Hayır! Hiç... Direksiyon hâkimiyeti yok.
Maalesef Hammond'ın can sıkıcı başarısızlığı onu
şu gülünç zımbırtıları kıymetli Alfa'ma takmaktan alıkoymadı.
Denemem için ısrar ediyordu.
Alfa Romeo'nun bu arabayı mükemmel yapmak için verdiği emeği düşünün.
Pirelli'nin lastikler yolu iyi tutsun diye verdiği emeği düşünün.
Sonra Hammond bir kovayla çıkageliyor.
Neyse, hadi bakalım.
Neydi o ses?
Araba titreşiyor.
Evet, sarsılıyor.
Hammond, seni budala, arabayı mahvettin!
Alt tarafın incelenmesi sonunda haberler kötüydü.
Bu çıkmış. Yani pervane şaftı şimdi...
Hâlâ şanzımanı veya enine dingili motorla birleştiriyor
ama pamuk ipliğiyle.
Devri biraz yükselttim mi kopacak.
Ben kullanacaksam Alfa'nın sonu geldi demektir.
İlginç. Arabam çalışıyor ve canım bir içki istedi.
Otel 40 kilometre ötede.
Sakıncası yoksa ben yola çıkayım.
Hayır, beni bırakamazsın.
Ne demek o?
Hava ne kadar soğuk, görmüyor musun?
Göremiyorum ama hissediyorum.
Hayır, az önce baktım.
"Çiseleyen yağmur, altı derece, hissedilen sıcaklık iki."
-Seni ne ısıtır, biliyor musun? -Ne?
Bisiklete binmek. Hep işe yarar.
Buz gibi ıssızlıkta
32 kilometre.
Hey Richard "The Hamster" Hammond!
Araban sıcak ve kuru mu? Sadece soruyorum.
Evet, sıcak ve kuru. Sen nasılsın?
Çok sıcak ve kuruyum.
Bir bar iskemlesine kurulup cin tonik içmek ister miydin?
Evet, isterdim. Ve sadece... Arabayla fazla uzak değil.
Tanrım. Hadi ama!
Cidden, başıma kak!
SAATLER SONRA
-Prova yapmalıyız. -Ne?
Gelince ne diyeceğimizi...
Sabah haberlerine çıkıyoruz, sen kanepedesin.
Tamam.
"Günaydın, yanımda James May var." Böyle derler.
Sunucularımızdan Bay Jeremy Clarkson'ın
acı kaybını az önce öğrendi.
James, bu sabah bir hendekte
cesedi bulundu, ne diyeceksin?
-Öyle mi? -Evet.
Bu doğru olamaz.
-Hayır. James. -Pardon, tekrarlar mısın?
Radyo, tamam mı? "Günaydın, saat 9.05. James May yanımızda.
"Bu sabah acı kaybını..." Rezil herif!
Ne?
Tüm bu provalar vakit kaybı.
Çünkü şu anda dışarıda, bisikleti çite kilitlemeye çalışıyor.
Üşümüş gibisin!
Hava soğuk! Aman be. Neden olmuyor?
Gazete dağıtanlar kolayca yapıyor.
İsterlerse çalsınlar. Umurumda değil.
-Anahtarı bıraktı. Geri zekâlı. -Evet.
Tanrım.
Ah, hadi ama.
Hammond!
Ertesi sabah huzurlu sessizlik acı içindeki bir hayvanın
haykırışıyla bölündü.
Clarkson!
Arabamın tepesi nerede?
Tamam.
Piç kurusu.
Neydi o?
Ne... Şaka bu.
Hayır, hayır.
Yok. O kadar sapık olamaz.
-Günaydın. -Ne?
-Günaydın. -Ha, neyse.
Neden arabanın tepesini ezdin?
Clarkson. Hasta herif.
Bisikletin keyfini çıkar!
Piç kurusu.
Üşüdüm tabii.
Kameramandan ceket aldım.
1,90 boyunda, 114 kilo.
Ben küçük, tarz bir İtalyan spor arabadayım,
iyi görünmem gerekir. Donmuş bir cüce gibiyim.
Rezil herif. Ben olsam hoş görmezdim.
Beni endişelendiren tek şey bisikletle
egzersiz yapacak olması.
Ne dersin, arabası olan herkesten nefret eden
bisikletçilerden biri mi oldu?
Aman be.
Ne? Hadi ama!
Onu tamir etmiş olamaz.
Çok güzel. Şimdi...
Şunu söylemeliyim, petrol platformlarıyla dolu bir sahilde buluşup
hipodermik iğnelerle dolu sosyal konutlardan geçmemizin
tek nedeni İskoç yapımcımızı kızdırmaktı.
Evet ama... Size Gav'ın adını söylemeyeceğiz. Söz.
Yok. Adını söylemeyeceğiz.
Neyse, ikinci bölümde her şey daha günlük güneşlik olacak,
nihayet Kuzey Kıyısı 500'e ulaşacağız.
Buna sonra bakacağız.
Ama şimdi gevezelik otobüs durağında oturan
yaşlı, hoşsohbet hanıma
merhaba diyelim.
Sıra Muhabbet Sokağı'nda.
MUHABBET SOKAĞI
-Bunu hatırlamıyorum. -Ben de.
Neyse, İskoçya'daki filmle devam edelim James May
çünkü bir noktada
Lancia'nın arka tekerleklerine şu plastikleri geçireceğini söyledin.
Ve bunu, Scalextric bir arabanın arka tekerleklerine
yalıtım bandı takmaya benzettin.
-Evet. -Bunu kim yapar ki?
-Ben yaptım. -Evet ama
herkes bunu yapmıştır dedin.
-Dedim. -Şöyle bir şey,
"İlk kez tayt çalışını hatırlıyor musun?"
Bilirsin, taşaklarına Marmite sürülmüş gibi olur.
Evet.
Evet, evet.
Bir dakika. Scalextric arabalarda fazla yol tutuş olur.
-Sorun bu. -Olmaz.
O yüzden kanepenin altına kaçarlar.
Hep uçarlar... Her virajda uçarlar.
Fazla yol tutuş var. Aniden fazla tepki veriyor
ve kontrol edemiyorsun. Arka tekerlere yalıtım bandı koyup
yol tutuşu azaltıyorsun, böylece kaydırabiliyorsun.
-Tanrım, yapmışsın. -Kontrol edebiliyorsun.
Tabii ki yaptım.
-Burada kim... -Çocukluğunda...
Kim bir Scalextric arabanın arka tekerlerine
bant yapıştırdı?
-İşte. -Hiç kimse.
Siz yaptınız mı?
Canınız çok sıkılıyor olmalı. "Bugün ne yapacağımı buldum."
Şu hanım dışında hiç kimse
yalıtım bandı... Senden duyduğum en kötü açıklamaydı.
-Sonra görüşelim. -Hayır, değil.
En kötü açıklaması, su hız rekoru denediğimiz sıradaydı.
Sonra sana açıklama olarak...
-Evet. -Amfibi arabalardaki
-tekne kontrolünün... -Evet.
...uçak kontrolleriyle aynı şekilde
çalıştığını iddia etmişti ama uçağı uçuramazsın.
Aynen. Ama James May'in tarzı bu, anlaşılır bir şeyi
-anlamayacağın şekilde açıklar. -Evet.
-Bir dakika. -Ne?
Bir dakika. Sen birinin gözünü çıkarmadan
kol saatini kuramayan bir adamsın
ve o filmde
Alfa Romeo'nun şaftını tamir ettiğini söyledin.
-Ettim. -Ettin mi?
-Telefon ettim. -Öyle mi?
Aynı şey. Telefon ettim
ve bir adam arabayla ta Wiltshire'dan Inverness'e gelip
gereken yedek parçaları getirdi.
Çok cömertçe. Sen de tamir mi ettin?
-Ben izledim. -Tabii.
İşte kırılan parça bu. Kopan kısmı görebilirsiniz.
Değil mi?
Bu, GTV6'nın bilinen bir kusuruymuş.
Her şey bilinen kusur. Bir GTV6'nın kendisi bilinen bir kusur.
Başka konuya geçelim mi?
Evet, daha somut bir mevzuya geçelim.
Land Rover'a göre insanların %70'i yol tutmasından muzdaripmiş.
Gelecekte arabalarında akıllı bir sistem olacakmış,
yol tutması durumunda bunu algılayıp
kabin sıcaklığını ve süspansiyonu ayarlayacakmış.
-Bence iyi fikir. -Akıllıca.
Çok ilginç. Gerçi beni hiçbir yerde
yol tutmadı ama yine de buna sevindim
çünkü yol tutan birini gördüm. Manş denizini geçen feribottaydım.
Deniz çok sertti. Benim dışımda herkes kustu.
Tuvalete gittim, bir adam vardı
ve yüzükoyun yerde yatıyordu. Gemide
suyun çıkmasını önleyen çıkıntı var. Kusmuk doluydu.
Gemi yan yattığında minyatür bir tsunami gelip
yüzüne çarpıyordu.
Ben içeri girince bana bakıp şöyle dedi,
"Öldür beni."
Ama asıl rahatsız edici olan bunu ciddi olarak söylemesiydi.
Sizi deniz tuttu mu hiç? Bana oldu.
Deniz tutunca gerçekten biri sizi öldürsün istiyorsunuz.
Gerçekten öyle.
Canımı sıkan başka bir şey de
gemideki 500, 600 kişinin hepsinin her yere kusmasıydı.
Yatay yüzeylere, dikey yüzeylere, tavana, yiyeceklere, her şeye.
Limana varınca ne yaptılar?
-Bırakıp kaçtılar. -Olur mu?
Bazen mecbur kalırsın. Çaren yoktur.
-Evet. -Bana oldu.
Çocukluğumdaki arabamız Hillman Avenger'dı.
Küçük kardeşim arka koltukta süt kustu.
Hurdaya çıkardık.
-Aslında... -Bu...
Bir şey itiraf edeceğim.
Emin misin?
Korsika'dan geçiyordum, uçağa biraz geç kalmıştım.
Arkada dokuz, on yaşındaki oğlum vardı.
Hızlı gidiyordum, bildiğiniz gibi dağ yolu,
çok da sıcaktı, oğlum fena kustu
ve koltuklar kadife kaplıydı.
Araba kiralama yerine döndüğümüzde uçağa yetişmem gerekiyordu
ve adam arabaya bakmaya geldi.
"Her şey yolunda, tek parça."
Ve arka koltuğu indirdim.
Olamaz!
-Evet... -Sapık herif!
Haklısın.
-Ve bıraktın mı? -Evet.
Bir yerlerde, kiralık arabaları günde iki avroya
temizleyen bir çocuk varsa
o korkunç tabloyla karşılaşmıştır.
Evet, hayatını mahvettim. Ama bu konuyu açmamızın sebebi
RAC. Onlar gelişmeleri yakından takip eder.
Şöyle bir tavsiyede bulunmuşlar,
"Ebeveynler çocuklarının cep telefonu veya tablet ekranı yerine
"ufka bakmalarını sağlarlarsa yol tutmasını engelleyebilirler.
-İyi şanslar. -Saçmalık bu.
"Çocuklar, ufka bakın, oynadığınız
"Angry Birds veya Fortnite'tan daha ilginç."
RAC, belki onları odalarını toplamaları için de ikna edersin.
Bu kadar "kusmuk" yeter. Devam edelim.
Başka bir sohbet konusu açmak istiyorum.
Dubai polisi havada süzülen motosikleti deniyormuş.
Ama gerçek bir süzülen motosiklet. İşte bakın.
Baksanıza. Tanrım.
Fiyatı 117.000 sterlin, saatte 96 kilometre hız yapıyor.
25 dakika kadar uçabiliyor. Bakın!
Evet, aklıma bir şeyler geliyor.
Polis takip aracı olması açısından bir sorun var,
saatte 97 kilometre hızla ondan kaçabilirsin.
Hatta 25 dakikadan fazla süreyle daha yavaş gitsen bile
yine de kaçabilirsin.
Bir şey daha var, herhâlde aklınıza gelmemiştir.
Üzerinden düşersen kendi pervanelerinin arasından düşersin.
Umurumda değil, baksana. Bunlardan bir tane almak için
iki ciğerimi verirdim.
Süper bir şey. İsterim.
James, Richard Hammond'ı bunların üstünde düşünebiliyor musun?
Dakikalarca güleriz.
Evet ya. Sonra pervaneler seni parçalar.
En yakın binanın cephesine yapışırsın.
Richard Hammond'ın içinden geçebilirdin.
Bak, bir Richard Hammond birikintisi.
Tamam.
-Berbat fikir. -Ya.
Çok kişi bilir,
elektrikli araba sevmem.
Boşuna değil çünkü elektrikli araban varken
pazartesi günü ofise geldiğinde
acıklı bir hikâyen oluyor.
Çünkü şarj olmuyorlar.
-Yine başladık. -Öyle ama.
Geçen hafta sonu Jaguar I-Pace'e bindim. Sahiden iyi.
O yüzden elektrikli arabalara karşı değilim.
Yeni Jag bu ve muhteşem. İçi rahat, acayip hızlı.
Pek çok açıdan Tesla'dan açık ara daha iyi.
Muhteşem. Ama buraya getirdim.
Çiftliğimde prize taktım ve... Karanlıkta kaldım.
Bu çiftlik bütün Batı Avrupa'ya binlerce yıldır
bitkisel yağ tedarik ediyor.
Bir Jag bağlıyorum, 13. yüzyıla geri dönüyorum.
Elektrik kesiliyor. Sonra arkadaşımın evine götürdüm,
orada prize taktım, onun elektriği daha modern.
Gece bıraktım, ancak 46 kilometre gidecek
elektrik yükleyebilmiş.
Çünkü onu 14. yüzyıldan kalma prize takıyorsun.
Modern bir hızlı şarj yuvasına takmalısın.
Ne kadar sürer?
-45 dakika. -45 dakikam yok.
Ölmeme sadece 130.000 saat kaldı James.
Ona harcayacak değilim...
-Ne? -Bir dakika,
bunu da yeni çıkardın.
-"130.000 saatim kaldı." -Azalıyor.
-Nereden...
Hoş bir düşünce.
Azalıyor.
Öyle. Devam et, değerli vaktimi harcama.
Tamam da o sayıyı nereden buldun?
-Neden aniden... -Telefonun var mı?
-Var. -Hep var.
Çünkü bırakmayı unutuyor. Tamam.
Sence... Kimseye söylemene gerek yok,
-kaç yılın kaldı? -Hesap makinem var.
-Kaç yılım mı? -Evet, yıl çarpı 365.
-Anladım. -Çarpı 24.
-Evet. -Kaç saatin kalmış?
394.200.
Tamam, peki, bunun ne kadarını araba şarjına harcarsın...
Arabanın şarj olmasını beklersin? Geçen gün BBC iPlayer'a girdim,
kullanmak için kayıt olmam gerekiyormuş.
Yok canım. Buna vaktim yok.
Bittiğinde ölmüş olurum.
Bende 14.200 çıktı.
Gördünüz mü?
-James... -Ne, saat mi?
Evet.
Gelecek hafta salı.
Dostum, bu egzersizin amacı
o kahrolası sayıyı düşünmek.
"Kalan vaktim...
"Mütevazı olayım, büyük, şaşaalı bir sayı olmasın."
Umarım benim için iyi bir sürpriz olur.
-Gelecek hafta. -Bence...
Bence Muhabbet Sokağı'nı James May'in
acı kaybıyla bitirebiliriz.
Her an olabilir.
BMW M5 hakkında konuşmak istiyorum. Bildiğimiz gibi her zaman
tam bir Q arabası olmuştur.
Geoffrey Chaucer kılığında vınlayan bir çılgın.
Yeni M5'in turboşarjeri var, yani kutup ayılarını da düşünüyor,
dört çekişli, yani güvenli,
otomatik vitesli, hepsi pek güzel.
Ama istediğimiz şey mi?
Öncelikle bir BMW M5'in temel reçetesini açıklayayım.
Dört kapılı, arkada bagajı olan bir binek arabası.
İçinde beş iş insanı alacak yer var
ve öndeki motoru canavar gibi güçlü.
Bir M5'in en önemli özelliği bu. Müthiş hızlı olması gerekiyor.
Ve dediklerine göre
en hızlısı buymuş.
Hafif hareket donanımı ve AMG spor ayakkabısı olan
birinin yanına çektim.
Oysa bende kaba ve sağlam ayakkabılar ve ağır kadife pantolon var.
Yani kaybedeceğim.
Acaba öyle mi?
Canım yanıyor.
Üç saniyede 100 kilometreye çıktı.
Öne gelemiyorum.
Yedi saniyede saatte 160 kilometreye çıkıyor.
193 kilometre.
Bitiş çizgisinde 209 kilometre hıza ulaştım.
İnanılmaz bir şey.
Ucuz, ağır, dört kapılı binek arabası
spor arabayı geçti.
M5'in işi bu.
Anlaşılan yeni versiyon,
tüm önemli M5 özelliklerini taşıyor.
Makul ve 592 beygir gücü sayesinde
Ferrari kadar hızlı.
Ama turboşarjer, otomatik vites
ve dört çekerli sürüş sistemi ne olacak?
Tüm bunlar, artık gözü dönmüş bir çılgın olmadığı anlamına mı geliyor?
Hayır. Pek sayılmaz.
Evet, yana savrulmayı tamamen ortadan kaldırmak için
çok çaba harcanmış, görüyorsunuz,
o yüzden direksiyon biraz garip bir his veriyor.
Ve motor turboşarjerli olduğu için
sesi biraz kısık çıkıyor.
Bitişik odada bas çalan birini dinlemek gibi.
Ama onun dışında...
Turbo gecikmesi olmalı.
Ama hissedemiyorum.
Otomatik vites de çift debriyaj sistemine kıyasla
daha yavaş değişiyor olmalı ama...
Bana yine de epey hızlı geliyor.
Dört teker de çekiş uyguladığı hâlde bunu yapabiliyor.
Vay canına.
Bunu sürekli yapmak isterseniz
dört çekeri kapatabilirsiniz.
Cidden. Kapatabiliyorsunuz.
Arka çekişte bırakabilirsiniz.
Bıçkın delikanlı gibi.
Evet!
Üstelik M5'in uyum yeteneği bununla da sınırlı değil.
İstediğiniz çekiş kontrolünü seçebiliyorsunuz.
Motorun ne kadar spor ve duyarlı olmasını istediğinizi seçebiliyorsunuz.
Sürüş rahatlığının derecesini...
Direksiyonun ne kadar dolgun olacağını, vites değiştirme hızını
ve ön panelde görmek istediklerinizi de.
Hatta egzozun çıkarmasını istediğiniz ses tipini bile seçebiliyorsunuz.
Ve şuna bakın.
Bu menüyle klima menfezlerinden
hangi kokunun çıkacağını seçebiliyorum.
Saf su incilerinin hafif kokusu olan Blue Suite'i seçebilirim
ya da Golden Suite'le ortama şehvetli aromalar saçabilirim.
Pasifik Savaşı filmi gibi, bilgisayar destekli ve bu harika.
Ama işin gerçeği
bu arabayı alacak 50 yaş üstü iş insanı
hiçbir zaman koku ayarını ve diğer şeyleri değiştirmeyecek.
İlk günden dört çeker konfor moduna alacak
ve ilelebet orada bırakacak.
Böyle yapacaklar için daha iyi bir alternatif olabilir.
Alpina adlı Alman şirketi tarafından yapılmış.
Hızlı bir BMW versiyonu bu.
Fiyatı M5 ile yaklaşık aynı
ve benzer şekilde 4,4 litre çift turboşarjerli V8 motor koymuşlar.
Bu da dört çekişli ve otomatik vitesli.
Ancak bu araba yarış pistinde geliştirilmemiş.
Alpina'nın patronuna göre, Nürburgring için tasarladığınız araba
yolda işe yaramıyor.
Bu konuda haklı olabilir.
Dolayısıyla ön süspansiyonu sıkı ve ateşli yapmak yerine
çukurlarla baş edebilecek şekilde ayarlamışlar.
Sonra direksiyonu, F16'dan ziyade yolcu uçağı gibi
viraj alacak şekilde değiştirmişler.
İçeride mavi kadranlar,
daha ince bir direksiyon simidi ve yumuşak deriler var.
Şuna bakın, standard M5'te bunu bulamazsınız.
"Artı konfor" seviyesi,
50 yaş üstü iş insanı o seviyede hayatını geçirebilir,
dolaşıp durabilir.
Ama hızlı BMW reçetesinin harcandığını sanmayın
çünkü öyle olmamış.
Bu gerçekten 600 beygir gücü üretiyor. Ve bu, M5'tekinden fazla.
Torku da daha fazla.
Dadı gibi hız sınırlandırması da yok.
Bu araba saatte 330 kilometreye çıkıyor.
Peki, konforlu araba pistte
spor bineğe yetişebilecek mi?
Bunu anlamak eğlenceli olsa da...
Cevap hayır, pek sayılmaz.
M5 bir şekilde daha düzgün, daha mükemmel.
Yani pistte yanılgıya düşmeyin,
M5 kaçıp gidecektir, hatta gidiyor.
İkimiz de kedigillerdeniz
ama o bir çita, ben bir aslanım.
Bir yarış pistinde tur zamanınızı birkaç salise
kısaltmak isterseniz
M5 size daha uygun olacaktır.
Ama gerçek dünyada otoyolda evinize dönerken,
ki ben birazdan öyle yapacağım,
Alpina'yı tercih ederim.
Ki öyle yapacağım.
Çok ilginç.
-Çok hoş. -İlginç gözlemler.
Hem de çok.
Sonuç olarak sen daha kötü olan arabayı alırsın yani.
-Evet çünkü daha iyi. -Bana daha iyi geldi...
Hızın sesi konuştu.
Bakın ne diyeceğim,
M5'in Eboladrome'daki hızına bakalım.
Ve yola çıktı!
Hızlı bir start için frene dayanıyor
ve işe yaradı.
Düz Olmayan'a doğru uçuyor.
Bakın! Biraz boğuldu!
Direksiyonla uğraşması gerekiyor.
Vites yükseltirken dört egzozdan güçlü bir ses geldi,
şimdi de Buraya Bakarlar'a giriyor. Biraz gergin.
Zaten yaklaşık iki tonluk bir araba bu.
Frenden dolayı öne atılsa da virajda her şey yerli yerinde
ve şimdi tekrar güç kazanıyor.
Hızlı dönüş yolunda iki turboyu da ateşliyor.
İyi görünüyor. Ortada biraz hızlanıyor.
Hazır? Evet! Kocakarının Evi'nde frenlere sertçe asılıyor.
Burada savrulma kendini gösterecek.
Ama hayır, düzgün görünüyor. Bu hantal gövde için hiç fena değil.
Hızdan ödün vermeden Trafo'ya doğru giderken
Pirelli'lere eziyet ediyor. Sadece Koyun Otlağı kaldı.
Düzgün bir şekilde ilerleyip çizgiyi geçiyor!
İyi görünüyor.
-Ağır görünüyor. -Ağır.
-Doğru. -Biraz ağır.
Her neyse, işte tur tabelası.
Eski M5 aşağıda, 17. sırada. 1:24,2 mi o?
GT TUR TABELASI
Bakalım yenisi nerede yer alacak.
Daha mı hızlı?
-Öyle. -Evet.
Vay canına! Dört saniye daha hızlı!
Şaşırtıcı, değil mi?
Müthiş bir şey.
Şunu söyleyeyim, Alpina'yla da hız testi yaptık.
Ama filme çekmedik.
Neden?
Çünkü daha yavaş olacak.
Öyle!
Yavaş çıkmazsa bozum olacaksın.
Tamam da olmaz öyle şey.
Bakalım nerede yer alacak.
İşte Alpina.
Gördünüz mü? Dediğim gibi daha yavaş. Ama 1:21,6, hiç fena değil.
Yani hızlı bir süper binek istiyorsanız onun tavsiyesi
daha hantal ve yavaş olanı almanız.
Daha iyi!
Bu hafta yine net bir tavsiye verdik.
Öyle. Neyse, esas satın alma tavsiyemizle devam edelim mi?
İskoçya'daki filmimize dönelim.
Bu gece kuzey İskoçya'da,
Kuzey Kıyısı 500 turundayız.
Güzelim İtalyan klasikleriyle
bir Fiat X1/9 kullanıyoruz.
İyi de ikiniz de mekanik sorunlar yaşadınız.
-Evet. -Evet, yaşadık
ama yine de işlerin düzeleceğini umuyorduk.
Yola devam ettikçe İtalyan klasiklerimiz ve Fiat
beklenmedik eğlenceler sunmaya devam etti.
Bu arabanın müthiş bir özelliğini göstereceğim.
Bunlar ısıtma ve havalandırma kontrolleri.
"Sıcak" ayarlı çünkü hava soğuk.
Ama klima düğmesine basınca olanlara bakın.
Perili!
Gördünüz mü? Bakın.
Biraz serinleyeyim.
Bu bere başımı kaşındırıyor ama çıkarırsam donarım.
Kısa süre sonra Hammond çay içip ısınmak için
durmak istedi.
Aklıma bir şey geldi.
-Şaşırdım. -Yok.
Ben de ilk kez oluyor diyecektim.
Tecrübe ve bilgiye dayalı.
NC-500'deki sorun şu, burayı dolaşınca
şu kısmı kaçırıyoruz.
Buradayız, tamam mı? Ve şu yolu kaçırıyoruz.
Oradan gitmiştim.
Nefes kesici. Manzara büyüleyici,
yol da çok güzel.
Üzgünüm ama buradan gidersek...
Evet?
NC-500 turu yapmış olmayız.
Ama kendi rotamızı çizip The Grand Tour adına tescilleyebiliriz.
Adı da
"Kuzey İskoçya Orta Seviye Turu" olur.
Mesafe ne?
Buradan gidersek 462 kilometre.
Kuzey İskoçya Orta Seviye Turu 462.
Şey olur... Bir dakika, olmaz.
"Parlak, Eşsiz, Nefis İskoçya Seyahati."
-"462." -Evet.
Evet, Parlak, Eşsiz, Nefis İskoçya Seyahati, 462.
Olur. Bir günde senden çıkan ikinci fikir.
Bere sayesinde.
Yeni rotada uzlaşıp yola çıktık.
Ve pek de Hammond'ın dediği gibi olmadığı anlaşıldı.
Çok, çok daha iyiydi.
Vay canına!
Şu manzaraya bakın!
Müthiş! Baksanıza!
Bence... Cennet bu!
Muhteşem olan sadece manzara değil, yol da harika.
Virajlar, dönüşler, satıh.
Doğru malzeme, doğru sırayla, doğru yerde
bir araya gelmeli. Bu karmaşık bir şey.
Gerçekten muhteşem bir yol ve buna uyum sağlıyor.
Tek kelimeyle muhteşem.
PENİS 462
beklentileri aştı.
Bahse girerim bu manzarada arabam çok şık görünüyordur.
GTV6 bunun için yapılmış.
Açık, nefes kesen yollar.
Sadece V6'nın uğultusu duyuluyor.
Yolda gitmek budur. Rüya gibi.
Öyle büyülü bir andı ki
bütün gün aklımı kurcalayan şeyi bana unutturmuştu.
Bugün 11 Nisan. Eeyore gibi konuşmak istemem
ama bugün benim doğum günüm. Ve o ikisi bunu hatırlamadı.
Bütün ekip doğum günümü kutladı.
Müdür bile kutladı. Ama James ve Richard'dan ses yok.
Ullapool, 42 kilometre.
Orada pervane şaftına baktırabilirim.
Epey büyük bir kent.
Millet, otele ne kadar kaldı, biliyor musunuz?
50, 55 kilometre kadar.
Henüz geç değil, ben Ullapool'a uğrayıp
pervane şaftıma baktıracağım.
Ne yapacaksın?
Titreme var, arabaya zarar verir,
balans yaptıracağım, otelde görüşürüz.
Jeremy kendisinden beklenmeyecek kadar özenli davranıp arabayı tamire götürüyor
ama bu, Hammond'la benim açımdan iyi oldu.
Aklımızda bir şey var.
İşin aslı, doğum günü olduğunu unutmamıştık,
hatta o yokken önden gidip
ona sürpriz parti düzenleyebilecektik.
Balonlar geliyor.
Bu iyi.
Tamam, gevşetelim,
böylece pervane şaftı yerine oturur.
Burnunun ucunu göremeyen orangutan arabasını bozarken
ben mutfakta çalışıyordum.
Jeremy'nin doğum günü ziyafeti için
en sevdiği yemeği yapıyorum, kıymalı makarna.
Ama madem doğum günü ve madem buradayız,
bir İskoç numarası yapacağım.
Makarna ve sos hazır. Bayılacak.
Ama şimdi İskoç hilesi geliyor.
Fırına koyuyorum, bir dakika sonra geleceğim.
Hazır olmalı.
Evet ya.
İşte bu İskoç usulü oluyor.
Dikkatlice una buluyorsunuz.
Un serpip dağılmamasına çalışıyorsunuz.
Fırına koymak yardımcı oldu, şimdi buraya.
Her yanını kaplasın.
Dikkatlice buraya bırakıyorum,
yağın içine batırıyorum.
Evet.
Evet, oluyor.
Bence hazır.
Evet.
Güzel oldu.
İşte. Spaghetti MacBolognese.
Richard gördüğü her şeyi una bulayıp kızartırken...
Hadi bakalım güzellikler!
Ben konuklarla ilgileniyordum. Herkes gelmişti
ve doğum günü çocuğunu bekliyordu.
Hey, işte burası.
Burası.
Amanın...
Countach, Lancia 832.
Galiba bir nevi klasik araba toplantısı var.
Bir dakika...
İnanamıyorum!
Buna inanamıyorum.
Unutmamışsınız!
Tabii ki unutmadık.
Hatta senin için parti düzenledik.
Hayır ama James...
Bir klasik araba toplantısı var.
Yok, onlar misafirlerimiz. Doğum günü partine geldiler.
Doğum günü partime klasik araba meraklılarını mı çağırdınız?
İtalyan klasik arabası meraklıları.
-Diferansiyellerden söz edeceğiz. -Evet.
Üretim numaraları, şasi numaraları...
Evet ya. Ben gidip müziği halledeyim,
birazdan görüşürüz.
-Müzik mi? -Evet. Parti var!
Son dokunuş. Süsleme.
Çünkü gözümüzü de doyurmalı.
MUTLU YILLAR JERMY
Klasik araba meraklıları hoş insanlardı.
Arabaları daha da hoştu.
Şuna bakın. Ben hiç 832 kullanmadım.
Ama onlarla konuşmak zorluydu.
Amerika'ya giderken buraya uğradılar ve...
Ama daha kötü de olabilirdi.
Oldu da çünkü sıra
Richard'ın İskoç yemeklerine gelmişti.
Kızarmış kıymalı makarna, kızarmış pasta.
Son olarak da...
Olamaz.
James, sahip olduğum arabalar hakkında ilginç bir konuşma yaptı.
Araba meraklısı olması ilginç, değil mi?
Jeremy kısa sürede VW Scirocco GLI MK1'den
VW Scirocco GTI MK2'ye geçti.
Ruhsat numarası...
Hiç bilmiyordum, düz vites mi
yoksa ilk kuşak F1 yarı otomatik miydi...
CSi olmadığına çok sevindim, CSL'di, farkı da
krom çamurluk davlumbazı ve farklı tekerleklerdi, değil mi?
Ya da onun gibi bir şey. Çizgiler mi?
Tekerlekler farklı ve alüminyum kapılar.
Evet, kapılar ve gövde hafifti.
Kaput ve bagaj kapağı.
...ama bu kez V8 motoru vardı. Lacivert miydi?
Yoksa siyah mı? Tahmin etmek isteyen var mı?
Özünde geleneğe bağlı, hâlâ öyle.
Gri VW Golf GTI kullanıyor.
-Siyah CLK'yi unuttun. -Jeremy Clarkson... Neyi?
Siyah CLK.
Listede yok.
Bu listeyi çıkaran araştırmacı kimdi?
Konuşmayı sen yazmamışsın bile!
Tabii ben yazmadım!
Bu gördüğüm en kötü doğum günü partisi oldu.
Hadi ama, çaba gösterdik. Gaydaları getireyim mi?
Ertesi sabah erken kalkıp yola koyulduk.
1972'den beri
akşamdan kalma olmadan uyandığım ilk 12 Nisan bu oldu.
Dünyanın en kötü parti organizatörleri
May ve Hammond beyler yüzünden.
Olamaz. Titreşim geri geldi.
Neden bir şey yapamıyorum?
Ama sorunlarıma rağmen güneş parlıyordu.
Ve İskoçya her zamankinden daha muhteşemdi.
Hammond bu rotayla kendini affettirdi. Gerçekten.
Hammond?
Alo, evet?
Kabul etmek lazım ki PENİS'in
tam gereken uzunlukta ve çok güzel.
Sağ ol.
Katılır mısın James May?
Evet, itiraf etmek istemesem de çok doğru.
Turumuzun bitmesine sadece 80 kilometre kalmıştı.
Harika arabalarımızı ve Richard'ın Fiat'ını değerlendirmek için
uygun bir zamandı.
Bazı arabalar safkanlar gibi nadir oldukları için klasikleşirler.
Mesela o ikisi. Narin ve değişken mizaçlı
olmalarını kabul etmeniz gerekir.
Bazı arabalar klasikleşir
çünkü gerçekten çok iyilerdir.
X1/9 tasarlanıp yapıldığı dönemde iyiydi,
hâlâ da iyi.
Üstelik 2000 sterlinden biraz fazlasına mâl oldu.
Maalesef ön farlarla biraz sorun yaşadım.
Sonra bir şaşılık baş gösterdi...
Bence çapkın görünüyor.
Korsan gibi.
Böyle!
Nadir, ilginç, güzel.
Bir arabanın klasik olup olmadığına
bu kriterlere bakarak karar verirsiniz.
En azından bunların ikisi olmalı.
Lancia'ma bakalım.
Kesinlikle güzel.
Üstün bir araba stili oluşturulmuş. Ayrıca nadir.
Dün gece internette biraz araştırdım,
Britanya'da ruhsatlı olan ve kullanılan
sadece iki Gamma Coupe var.
Bir tanesi bu.
Yani %50'si.
İşimizi bitirdiğimizde kullandığımız arabalar normalde...
Onlara ne oluyor bilmiyorum.
Ama buna ne olacağını biliyorum. Benim olacak.
Çünkü bu araba muhteşem.
Kesinlikle muhteşem.
Bakın da söyleyin, dünyada
on bine alıp bundan daha çok seveceğiniz
bir araba olabilir mi?
18 kilometre kaldı.
James May'in motoru patlayacak mı?
Güneş de buna sebep oluyormuş.
James May, Inverness'e gelmeden önce mi
sonra mı patlayacak sence?
Er geç aksiliği bırakıp doğru seçimi yaptığımı
kabul etmen gerekecek.
Hayır, yapmadın.
Normalde söylemezdim ama pervane şaftını tamir etmenle
gurur duydum. Aferin dostum.
Teşekkürler, evet.
Titreşim geçince araba daha iyi oldu mu?
Hayır.
Evet.
Güzel!
Blöf yapıyor.
Hammond'ın muhteşem PENİS'ine veda edip
başladığımız kente, Inverness'e döndük.
Görev tamamlandı.
Evet, işte geldik. Üç günde
462 kilometre katettik.
Seninki bir süre çekicinin üzerinde gitti.
-Bir süre. -Evet.
Ama yedek parça getirmek için
birinin Swindon ve Wiltshire'dan Inverness'e gelmesini gerektiren
tek bir fiyasko dışında...
Unutma, sileceğim de düştü.
Farlarımdan biri tutukluk yaptı.
Ama böyle şeylerin dışında
yoksul olsanız bile klasik bir araba alıp keyfini sürmenizin
mümkün olduğunu kanıtladık.
Gurur duymalıyız.
-Evet. -Evet, öyle.
Ve şimdi stüdyoya dönüyoruz. Çadır.
-Çadır. -Çadır.
-Çünkü epey yoksuluz. -Evet.
Harika yolculuk.
Teşekkürler.
İyi dedin.
İlginç, değil mi? İlginç.
Yıllar boyunca tüm dünyada
-en iyi yolları arayarak seyahat ettik. -Evet.
Meğer hemen bitişiğimizdeymiş.
Bunu İskoç yapımcımızın önünde söylemek istemiyorum.
Gavin Whitehead'in adını anma.
Yok, anmam.
Ama hayatımın en iyi sürüşüydü.
Yol, manzara, Alfa...
-Parti. -Yok, parti değil.
Diğer her şey mükemmeldi.
Katılıyorum. Bence de muhteşemdi.
Bu filmin amacına geri dönelim,
makul fiyatlı bir klasik araba satın alarak yatırım yapabilirsiniz.
Bu konuyu açmak istediğine emin misin James?
Sevgili seyircilere
Lancia ile neler yaşadığını anlatsana.
Tamam, arabaya 13.500 sterlin verdim, eve döndüğümde
tamir ücretinin 6000 sterlin olduğunu öğrendim.
Yani yatırımın %45 değer kaybetti.
Doğru. Evet.
Filmde dediğim gibi, Alfa'mı eve götürdüm.
Nisanda bunu çektiğimizden beri, yani altı... dokuz ay içinde
8000 sterlin harcadım.
-Evet. -Tamirde.
Yani yatırımın %80 değer kaybetti.
-Evet, ya seninki? -%100.
Sahi mi?
Evet. Çekimlerin ertesi günü motor patladı, araba çöpe gitti.
Yani sonuç olarak...
Hepimiz biraz para kaybettik, birimiz her şeyi kaybetti.
-Evet. -Bu doğru.
Ve bu hayal kırıklığıyla bitiriyoruz.
Şimdi Alfa Romeo'mla eve gidiyorum.
Hiç de bile.
Şurada oturuyorum.
-Evet, biliyoruz. -Aynen. Çok uzak.
Neyse. İzlediğiniz için teşekkürler. Sağlıcakla kalın. Görüşürüz!