Çok teşekkürler. Sağ olun.
Teşekkürler.
Herkese çok teşekkürler. Şimdi...
Grand Tour özel bölümüne hoş geldiniz.
Bu bölümde tatile çıkıyoruz.
Evet. Açıklayayım. Geçen gün aramızda,
Amerika'nın batısını ziyaret etmek isteyenlerin
neden karavan tatiline çıktıklarını tartışıyorduk.
Çok popüler. Hepimizin bunu yapan arkadaşları var
ve iyi vakit geçirmişler.
Ama bize göre insan karavanla gezmekten zevk almaz,
akıl hastası değilse tabii.
Fakat Bay Wilman diyor ki, bu bir sürücülük, seyahat
ve macera programı olduğuna göre
bize karavan kiralayabilirmiş,
böylece oraya gidip bu işin çekici yanını bizzat görebilirmişiz.
Seçtiğimiz yer burasıydı.
Ve bizim için kiraladığı Winnebago Chieftain de bu.
Her bakımdan korkunçtu.
Dostlar, neşelenmek istiyorsanız
gaza basıp ne olacağına bakayım.
-Olur mu? -Evet.
Hadi bakalım.
64.
69.
En fazla bu kadar.
Bu yavaşlık Hammond'la benim moralimizi bozmuştu.
İstediğin gibi kâğıt alıyorsun. Ben...
Olay bu ya. Uyumlu kâğıtları bulacaksın.
Bana da sıra gelmeli.
Yıllar sürer.
Tatilimi daha da beter hâle sokma.
Burası çok fena, değil mi?
Düşündüğümden de fena.
Duvar kâğıdının ev havası yaratacağını kim düşünmüş acaba?
Bu malzeme
1960'ların sonunda Güney Yorkshire'da vardı.
Üzerine oturduğumuz şey ucuz polyester,
bu da kaba kumaş.
Anlaşılan karavan tasarımına 1972'de son noktayı koymuşlar.
Evet, farklı bir tasarım dili ve bu dil çok boktan.
Ama tüm bunlar
beni şunun kadar rahatsız etmiyor.
Bir hafta buradayız.
Kakaların biriktirildiği yerden en fazla 3,5 metre uzaklaşabiliyoruz.
Onun kakaları.
Şuna bak.
Bu tuvalet kapısı. Baksana.
Kabul edilemez.
Bizi hayvanlardan ayıran şey mantık ve hacet giderme mahremiyetidir.
Rahat bir yere gider, gazete okur, işini görürsün.
Orada yapamazsın bunu.
Şu dehşet verici gürültü ne?
Her şey.
Her şey zangırdıyor çünkü ıvır zıvırla dolu.
Ben... Yapamam. Burada bir hafta geçiremem.
Sekiz kilometre sonra canımıza tak dedi
ve Amerikan kahvesi içmek için durduk.
Pekâlâ. Tarif basit, kahve çekirdeği ve jilet alıyorsun.
Ucunu kesiyorsun. Güzel.
Bakalım.
Ilık mı? Evet.
İçine atıyorsun.
Su hafifçe renklenene dek karıştırıyorsun.
Mükemmel.
Yani sonuç olarak, karavan tatilinin çekici bir yanı yok.
Burayı daha iyi yaşanacak şekilde
değiştirebilecek olsak o kadar da kötü olmazdı.
Her birimizin ayrı karavanı olsaydı...
Neden yapmıyoruz?
Ayrı karavan mı?
Evet, ayrı olsun,
sonra onları istediğimiz gibi modifiye edelim.
Tüm bu nahoş şeylere hiç...
İstediğimizi yaparız.
Böylece Bay Wilman'ın karavanını bırakıp kendimizinkini satın almaya gittik.
Sonra onları kendi tatil ihtiyaçlarımıza göre kişiselleştirdik.
İKİ GÜN SONRA
Ben bunu seçtim.
Ford F-550 National Tropical.
11 metre uzunluğunda.
Neden bu kadar büyük?
Evimi andıran şekilde
modifiye etmek istedim.
Nasıl, tahmin edin.
-Kahverengi mobilya. -Çaydanlık kılıfı.
-Paslı bir motosiklet. -Yok.
-Beni izleyin. -Ne?
Vay canına.
Evet, Kremayer ve Pinyon'a hoş geldiniz, ne alırsınız?
Bir bardayım.
Şaşkınım.
Duvarda fıstıklar ve korkunç resimler var.
-Evet. -Muhteşem.
Öyle.
-Sıcak Kahverengi Bira. -Evet.
Bir bardak Benzinci Hanım alır mıydın?
-Roze mi bu? -Evet.
En sevdiğiniz içkileri koydum.
Nedir o?
Bu sana.
Birminghamlının Mahvı mı?
-Cin. -Cin.
Fıstıklarda yeterince çiş kalıntısı var, değil mi?
Evet, bizzat üstlerine işedim.
Duvarda neden üç inmelinin çizimi var?
Onlar biziz.
Ne?
-Dart tahtası mı? -Evet, burası bar.
Ne oldu?
Dart iyi bir oyun ve İngiltere'ye çok savaş kazandırdı.
Dart, sohbet etmeyenler içindir.
Saçmalık.
Kim bara gidip matematik yapmak ister?
Buraya gelip barının nasıl olmasını istediğini söylemen hoş değil.
-Barımın... -Bu benim barım,
böyle olacak. Geleneksel bir bar.
-Onlar böyle olur. -Bu harika.
İşe yarıyor, bar saçmalıkları konuşmaya başladık bile.
James, benim işim seni gülünç düşürmek ama yapamıyorum
çünkü dart tahtası dışında müthiş bir iş çıkarmışsın.
Sağ ol.
Ama benim yaptıklarım kadar müthiş değil.
Gördüğünüz gibi ben deniz temasını seçtim.
Çölde mi?
Evet, sabret.
İki renge boyandı tabii.
Arkada deniz motoru var.
Üstünde de
görülmeye değer bir parça var,
miyar güverte.
Dışarıdan sürmek için mi?
Neden olmasın?
Çünkü sen yapmışsın.
Deniz motorundan nefret ederim.
Evet, biliyorum. Ama bu...
Darttan nefret etmemin alakasız olduğunu söyledin.
-Söyleyip durdun. -Denizci tarzı.
-Ayakkabılar çıksın.
-Ne? -Ayakkabılar çıksın.
-Neden? -Bu bir tekne.
Bundan nefret ederim. Tekneye verecek iki milyon sterlinim var
ama ayakkabılar yüzünden tozlandı diye yeni halı alamam.
Biraz züppece.
-Çıksın. -Tanrım.
Tamam. Güzel.
Ayakkabılar çıktı.
Ne?
Bütün burası banyo mu?
Evet ya da tuvalet.
Duş burada, fayanslı. Zevkli.
Lavabo, şık ayna, sade...
Ve... Şunu açalım, işte...
Kapağı indirelim, böylece
sabahları ben...
Oturup bara bakabilirim.
Bildiğimiz gibi, lüks ışık ve mekânla tanımlanır.
Bu lüks bir tekne.
-Doğru. -Ayrıca bakın,
bu plastiğe sıçtığınız bir kamp tuvaleti değil.
Bakın.
Esaslı bir şey.
Nereye gidiyor?
Karavanın altına.
Bir tanka falan mı?
Hayır, karavanın altına.
Ne? Banyonla yolda giderken...
-Evet. -...arkanda kaka yığını mı bırakıyorsun?
Evet.
Nerede uyuyacaksın?
Burada. Kolumun ön kısmının genişliğinde.
Evet.
Daha ziyade dolaba benziyor.
Ama karavanın tepesi bambaşka bir olaydı.
Vay. Normalde bu alan boşa harcanıyor, değil mi?
Aynen öyle.
Bu çok iyi Hammond.
-Ama dur biraz. -Ne?
Bu çok etkileyici...
Evet ya.
Bunu iple çekeceğim.
Evet, dene... Hiçbir şeye dokunma.
Tamam, sıcaktan kavrulmuş koltukta oturabildiğini varsayalım.
-Evet. -Parlak güneşin altında.
Evet.
Nasıl olacak?
Fren ve gaz var mı?
Gaz.
-Fren. -Peki.
Vitesler.
-Gerçekten tekne. -Evet.
Bakın, olayı şöyle görüyorum beyler.
Kimse 11 metrelik bir karavanda tatile çıkmak istemez.
Ama herkes 11 metrelik bir teknede tatile çıkmaya can atar.
Haklısın, o kadar da farklı değiller.
Değiller. Biri suda yüzüyor,
biri karada gidiyor.
Evet. Hammond?
-Evet. -Seninki nerede?
Şurada.
Kamyonun arkasında mı?
Hayır, kamyon işte.
Karavan değil.
Karavan. Bakın, büyük.
İçinde yatabiliyorum, arkasında da motor var.
Bir keyif taşıtı.
Bunu görmemiz lazım May.
Büyük ve hareket eden bir şey lazımdı, bariz çözüm kamyon.
-Bu nasıl bir kamyon? -Bilmem, kamyon.
Eşya nakliyecileri kullanır bunları.
Eski sahibinin adı hâlâ duruyor.
Önemli değil.
Binin, ayakkabılarınız kalsın, ahşap döşeme çok kıymıklı.
Konaklama kısmı burası.
-Konaklama mı? -Yatak var.
İşte, yatak.
Teleskop, akşamları sıkılırsam diye.
Ziyaretçiler için sallanan koltuk, arkada da motosiklet var.
Dur biraz.
-Egzoz. -Evet.
-Motor? -V8 motoru var.
Kimin?
Artık benim. Satın aldım.
Hiç çaba göstermemişsin.
Hayır, gösterdim ama sade tuttum.
Gereksiz şeylere vakit ve emek harcamadım.
Dürüstçe.
Benimkine gelip
"Tuvaletini kullanabilir miyim?" dersen
hayır derim çünkü beni vakit harcamakla suçladın.
Ve cin içmek için barıma gelirsen,
ki içkin için özel musluk koydum,
"Hayır, vakit kaybı." derim.
Kampçıların gereksindiği kaynaklar için
borsa kurduğumuzu bilmiyordum.
-Hammond. -Efendim?
Kamyonun, ki ona karavan demeyeceğim...
-Karavan değil. -...kasvetli.
Vallahi öyle.
Böylece yola çıkıp
karavanlarımızı ve Hammond'ın kamyonunu yolda denemeye başladık.
Bakalım gösterge panelimizde neler var.
Sol taraftakiler ne işe yarıyor bilmiyorum.
Ortada dört uyarı ışığı var, ne işe yaradıklarını bilmiyorum.
Elle yazılmış notlar var ama silinmiş.
Sağ paneldeki telsiz, stereo kaset çalar falan,
hepsi bozuk. Bu düğme...
Yok.
Ama klima iyi. Açıkçası en önemlisi de bu.
Dışarısı 38 derece.
Merhaba sevgili izleyiciler. Barımı sürüyorum.
Hayatta en çok yaptığım iki şey araba sürmek
ve bara gitmek,
yani bu mükemmel oldu, değil mi?
Hadi, vitesi yükseltsene pislik.
Sağ ol.
Güzel manzara.
Bizim oradaki barın manzarasından iyi.
Orada duvar ve fıçılar var.
Merhaba Amerika. Keşfetmeye geldim.
Yokuşu çıkarken fazla zorlamayacağım
çünkü ısındığını fark ettim.
Evet, saatte 24 kilometreyle gidiyorum ama yarışta değilim.
Saatte 21 kilometreye düştüm,
yeter de artar.
Bu... Benim motorum.
Motorum geri tepiyor.
Evet.
Burada bozulma istersen.
Bütün deliler burada yaşıyor.
Kamyonetlerle ve siyah kamyonlarla insanı takip ediyorlar.
Bu...
Nedir o?
Neler oluyor?
Adamı gördünüz mü?
Kimseyi görmedim. Nerede?
Ne adamı?
Yolun kenarındaki. Gördünüz mü?
Ben kimseyi görmedim.
Yolda kimse yok.
Jeremy, neden güvertede değilsin?
Sinir bozucu. Yoldan çıkınca
güverteye çıkarım
ama yoldayken bunu engelleyen kanunlar var.
Karavanı tepeden süremiyor musun?
-Aynen öyle. -Güvenlik kurallarını abartmışlar.
Çok saçma.
Tek gerçek sorunum, ki bu önemli,
rölantide devir hızımın 5000 rpm olması,
yani ayağım gazda değil
ve 77 kilometreyle gidiyorum.
Eyvah. Durun, bekleyin. Durun.
Hızlanmasını önlemek için debriyajı böyle dürtmek gerekiyor,
bu da daha çok hızlanmasına yol açıyor.
Acil bir durumda yavaşlamak için
böyle hızlanmam gerekiyor.
Şuna bakın.
Üzerinde mor ceket olsa yaşlı hanımları
Kuzey Galler'de tura çıkaran adamlara benzerdi.
Önüne geçeceğim, ne zaman yapabileceğimi söyle.
Daha değil.
Şimdi.
Biraz hızlanır mısın Hammond? Dip dibe geldik.
Daha hızlı gidemem.
Aniden fena hâlde ısınmaya başlıyor.
Üçümüzün bunu yapabileceğinden emin değilim.
Kısa sürede tipik bir Amerikan kasabasına ulaştık.
McDONALD'S ARABAYA SERVİS
TACO BELL ARABAYA SERVİS
Tabii tipik bir karavan parkı da vardı.
Bu iş görür. Geldik.
Geceyi orada geçirmeye karar verdik.
33'ü arıyorum.
Burası.
Dur. Dur.
Rölanti hızı tamamen kafayı yedi.
Özür dilerim millet. Yapabileceğim bir şey yok.
Bu benim rölanti hızım.
Kontak anahtarım 3000 derece olmuş.
Kusura bakmayın. Gürültüden dolayı özür dilerim.
Evet, yönetmenden yardım alabiliriz.
Pardon dostum. Motoru kapatabilirsen harika olur.
911'i arayın. Birazdan parmakları kopacak.
Evet. Öyle oluyor.
Kontak anahtarı ne kadar ısınmış?
Çok.
Kameramanın sağ bacağı kadar değil.
Evet. Az kalsın ayağımı götürüyordu.
Sağ bacağını alevler kapladı.
Millet. Acil bir durum var.
Evet.
Parkın daha huzurlu bir yerinde
koltuğuma kurulup hayatı özümsemekle meşguldüm.
Merhaba komşu.
Sonra uğramak ister misin? Kâğıt oynarız belki.
Köpek işiyor.
Bu arada, Kremayer ve Pinyon'da açılış vakti gelmişti.
İsterseniz sonra bira içmeye gelin.
James komşularıyla tanışırken
Hammond bana verandasındaki manzarayı gösteriyordu.
Burada bir bölüm var, köpeğine kaka yaptırabiliyorsun.
-Köpek tuvaleti mi? -Evet.
Verandam oraya bakıyor.
Ekipten biri, adını söylemeyeceğim
-çünkü utanç verici... -Neyle başlıyor?
Fotoğrafçı Annice, öyle başlıyor.
Evet.
Bana dedi ki, insanlar böyle yerlere gelince...
Evet.
Kamera açıkken olmaz.
Karavan isimlerinin önüne "anal" kelimesini koyuyorsun.
Mesela Anal Gezgin.
Anal Şanzıman.
-Anal Tutku. -Anal Yarımküre.
Anal Açık Alan.
Anal Puma.
Anal Sprinter.
Öyle yapılıyormuş.
Barda James yerel halka içki dağıtıyordu.
Epey canlı.
Bar hareket hâlindeydi ve epey sarsıntı geçirdi,
-yani... -Öyledir.
Biraz beklerseniz dibe çöker.
Sıcak Kahverengi'yi deneyeyim.
O da mı köpüklü?
Biraz köpüklü. Azıcık durulmasını bekleyin.
Ben Jack Daniel alayım.
Popo esprilerimiz tükenince Hammond'la birlikte
muhteşem Amerikan yabanı denen yerde yürüyüşe çıktık.
-Hurdalık mı o? -Evet.
Göller Bölgesi'ni yeğlerim.
Barda James sohbetiyle konuklarına hoşça vakit geçirtiyordu.
Sıcak Britanya birası, mahzen sıcaklığındadır.
Buzdolabı kadar soğuk değil ama oda sıcaklığından serin.
Evet, evet.
Ben de içsem sakıncası olur mu?
-Hayır, buyurun. -Buyurun.
Dahası da olmalı.
İnsanlar ne yapıyor acaba.
Ben merak etmiyorum, biliyorum.
Eş değiştiriyorlar.
Güneş batıyor.
Çok hoş.
-Hammond? -Efendim?
-Hammond. Sen... -Ne?
-Görüyor musun? -Neyi?
-Ne var? -Hiç.
-Ben yatıyorum. -Evet, haklısın. Uyu.
Bu yıl rekor sıcaklıkta bir yaz olduğu için
çok sıcak ve güneşli ama genelde... Eylül iyidir.
Ama kasım gelince soğuyacak.
İngiltere'de en kötü dönem ocak ve şubat.
James'in sohbet konuları tükenince
bu gecelik barı kapattı
ve bir planla bana geldi.
Clarkson.
-Clarkson. -Ne var?
-Aklıma bir şey geldi. -Ne?
Gidip Hammond'ın çadırını soyalım.
Daha önce soyulmuştu ve fark etmemişti, hatırlıyor musun?
-Tanrım. Evet. -Aynen.
Hammond geçen yıl tatilde soyulduğunu
ama soyguncular onu gazla bayılttığı için uyanmadığını iddia etmişti.
Yersen.
Kamyon-çadırı nerede?
Kampın öteki ucunda.
Eşyam nerede?
Piç kuruları.
-Günaydın. -Şaibeli.
Clarkson.
-Efendim? -Çantamı sen mi çaldın?
-Ne? -Çantamı mı çaldın?
-Hayır. -Evet, çaldın.
Çalmadım.
Takımım, her şeyim. Tüm eşyam içindeydi.
-Soyulmuşsun. -Evet.
Seni gazla bayıltmış olmalılar. Aklıma sırf bu geliyor Hammond.
Komik olsun diye söylüyorsun, biliyorum.
Fransa'da soyulduğunda öyle demiştin.
Çünkü muhtemelen öyle olmuştu.
Dün gece de öyle olmuştur. Nasıl hissediyorsun?
-Almadın mı cidden? -Çantan bende değil.
James?
Bekle.
-Çantamı sen mi çaldın? -Neyini?
-Çantamı mı çaldın? -Hayır.
Zavallıcık.
Çantasını aldığımızı kahvaltıdan sonra mı itiraf etsek?
Şey...
Gerçi çıplak hâlde kahvaltıya oturmasını istemem.
Hammond? Galiba olayı çözdük.
Çözdük.
Gaz şişeleri bulduk. Bak, burada.
Bir sürü gaz.
Bu kadar gaz yediysen...
Bir buçuk litre gaz.
İlginç. Yanlış yazmışlar. Bak.
-Harfler yanlış. -G ile başlıyor.
Buraya bak.
Kendimi mi gazladım yani? Başladığımda ikisi de dolu değildi.
Hayır...
Hayır çünkü önceden içmişsin.
Hammond'a kıyafetlerini verdik ve kahvaltı için barda buluştuk.
Dün gece bitişikteki karavanda egzamasını kaşıyan biri yüzünden
bir süre uyuyamadım.
Belki de masa zımparalıyordu.
Benim bitişiğimde bir çift vardı. Bitişiğimde derken, burada yani.
Evet.
-Bunu neden yapıyorlar? -Bilmiyorum.
Nevada çok büyük. Neden gelip...
Nevada'ya büyük ve boş olduğu için gidiyoruz,
sonra oraya park ediyorum ki
karımla ben yetişkinlere özgü şeyler yaparken
bizi duyabilsinler.
Sonra günü hangi tatil etkinliğiyle geçireceğimizi tartıştık.
-Balon gezisi. -Yok.
Balondan nefret ederim.
-Dünyanın en büyük hediye dükkânı. -Yok.
En büyük olduklarını ne biliyorlar?
Dünyanın en büyük hediyesi bu dükkânda mı?
Hayır.
-Evet. -Daha kültürel bir şey var mı?
Mesela Kızılderili sanatı. Yoksa Amerikan Yerlisi mi demeliyiz?
-"Kızılderili" dedin, seni gidi ırkçı. -Evet.
-Artık ırkçı sayılmıyor. -Amerikan Yerlilerinin
-sanatına bakmayacağız. -Neden?
-Beş para etmez. -Ne biliyorsun?
-Çünkü gördüm. Öyle. -Hepsini görmemişsindir.
Sıkıcı olduğunu bilecek kadar gördüm.
Güneş doğuşu meditasyonu.
Ah, bu iyi.
İyi değil. Nesi iyi?
Bilmem çünkü görmedim. Ama denemeye hazırım.
Neden biz...
Şu büyük Baja off-road, 71 santimlik süspansiyon mesafeli zımbırtılar var ya...
-Kumul yarışı tipi. -Kumul yarışı.
-Evet. -Onlardan alıp
-çölde dolaşsak ya. -Evet.
Bu hödükçe olur. Ve bundan bir şey öğrenmem.
Kültürel bir şey yapmayı yeğlerim.
Kumullarda tozutmak eğlenceli olabilir.
Bak, sen Amerikan Yerlilerinin sanatını görmek istiyorsun.
-Biz kumul yarışı yapmak istiyoruz. -Evet.
Oylayalım.
Ben Jake's Fabworks JF-5-U sürüyordum.
James, Alumi Craft Class 10.
Hammond da plastik, yeşil bir pikap kamyonet.
Tamam. Bu bir Volkswagen Vosvos olmalı
çünkü bu spor böyle başladı.
Vosvoslarla çölde yarışanlarla.
Ama bunun 2,4 litrelik Chevrolet motoru
ve ardışık şanzımanı var.
Vosvos'la hiçbir ortak yanı yok.
Sıçrıyoruz.
Önde 40 santimlik süspansiyon mesafesi var.
Arkada da 45 santimlik, yani iniş rahat oluyor.
Evet ya.
Şu plastik pikap gövdenin altındaki 2013 model Curry'mde
diğer ikisinde olan boru kafes şasinin aynısından var.
Ama bende sadece iki litrelik motor var. Fakat bu bir Ford EcoBoost.
Yani turboşarjerli.
Ve ayarlı, yani neredeyse... İniş!
...300 fren beygir gücü üretiyor.
Ve şimdi tekrar uçacağım.
Bu muhteşem.
Bu arada, Alumi Craft Class 10'un içinde...
Yüzüm toza bulandı.
Ön camı yok. Ön camı olmayan arabaları sevmiyorum.
Beni ikna etmelerine nasıl izin verdim? Neden savmadım onları?
Geçen sefer sonu kötü olmuştu.
Bunlarla muazzam yarışlar yapıyorlar.
Yüzlerce, bazen 1600 kilometre ya da fazlası.
Sürücü koltuğunda günde dokuz saat geçiriyorlar.
Bunlardan bir tane istiyorum.
Hadi. Biraz havalanalım.
Evet.
Çok şamata.
James May bundan nasıl hoşlanmaz?
Aslında hoşlanmaya başlamıştı.
Ve...
Biraz yana.
Uçmamı izleyin. İşte.
Bir kere daha yapacağım.
Billy Bob May epey eğlendikten sonra...
Soluklanmak için durduk.
Evet. Haklı olduğunuzu itiraf etmek istemesem de büyüklük bende kalsın. Süper.
Hayatını Chopin ve kontrplakla harcadın. Sen bir kumul yarışçısısın.
Hep öyleymişsin de haberin yokmuş.
Müthişti ve rahattı.
Olay bu. Süspansiyonlar sayesinde rahat bir motor sporu.
-Muhteşem. -Ucuz motor sporu.
-Öyle mi? -Evet.
Beli arızalı insanlar için ucuz motor sporu.
İniş yumuşak diye mi?
Bazen "İndim mi?" diye düşünüyorum.
Evet.
Parlak bir fikrim var. Neye bakıyorsun?
Ne?
Şurada bir parıltı var da.
Yok.
-Neyse. -Sadece...
Neyse. Neymiş parlak fikrin?
-Parlak bir fikrim var. -Ne?
Sırayla zamana karşı tur atalım.
Önce ben.
Doğru olmuş.
-Arabam nerede? -Hoşlanmaya başladı.
Gerçekten öyle.
Tekrar aracına atlayan Billy Bob tura başladı.
İşte geliyor.
Hadi!
Başlıyoruz.
Bu James May.
Bir terslik var.
Sırada ne var, kafes dövüşü mü?
Uçuyorum.
Aman Tanrım.
Şuna bak. Tozu dumana kattı.
-57 saniye. -Yeterince hızlı mı, bilmiyoruz.
-Bilmiyoruz. -Bir dakikadan az.
-Evet. -İlk kez
bir dakikanın altına indi.
Bu sürede araba kapısı bile açamaz.
Yok. İmza da atamaz.
Yok, o iki dakika.
Kesinlikle.
Tüh. Geri geldi.
Daha iyi yapabilirim. Olur mu?
Tanrı aşkına.
Sonra sıra bana geldi.
-Şunu söyleyeyim... -Ne?
Benimkinin iki katı beygir gücün var.
May, seninki de benden 50 fazla.
Sırf muazzam yeteneğim sayesinde rekabet edeceğim.
-Öyle mi? -Başka ne var ki?
-Bahane. -Yarışın sonunda
bahanesi kalmayacak.
Seninki daha hafif. Bundan 200 kilo daha hafif.
Diyorum, yeterince hızlı olmazsam...
Nihayet Bay Bahane Yarışçısı yola çıktı.
Tura başlıyor.
Evet. Hadi bakalım.
-O kadar ses çıkardım mı? -Evet.
Dikkatimi topladım.
Orayı pek iyi geçmedi.
Ne olacağı belli değil.
Yok, berbattı.
Yemek servisine bile vakit kalacak kadar havada kaldım.
Düz gidiyorum.
İşte oldu.
Nasıldım bilmiyorum. Ama bana iyi geldi.
Jeremy Clarkson'a kötü haber vermekten
daha çok keyif aldığım pek az şey var.
En sevdiğim şey bu galiba.
Oynamamak için kendimi zor tutuyorum.
Ne kadar daha hızlıydım?
Saniyelerin daha kısa sürmüyorsa
daha yavaştın, 58,5 yaptın.
-Onun süresi neydi? -57,81.
Yani seni geçti.
Buna inanamıyorum.
Silahı olan var mı?
Nihayet sıra Hödük Ricky'ye gelmişti.
-Tamam. Kronometre hazır. -Başlıyoruz.
Bu iş böyle yapılır.
Evet ya.
Gevşek zeminde pikap kullanıyor.
Evet, aşina.
Şu an kazanıyorsun ya...
-Evet. -Birazdan kazanmayacaksın.
Neye bakıyorsun?
Şu parıltı.
-Görüyor musun? -Hayır.
Havadayım.
Sola giriyorum, sıkı tutuyorum...
Neydi o? Neydi o be?
Bu...
Nesi var?
Şanzımanı mı dağıttı?
Pek hızlı değil.
Ne oldu?
-Çok garip bir şey oldu. -Ne?
Seken kurşun gibi.
Hammond'ın bahaneleriyle ilgilenmediğim için
BOULDER OTOBANI
karavanlarımıza dönüp yola koyulduk.
Sekti... Bir şeyden fırlamış gibi.
Taş olabilir.
Bir dakika.
May, arkamda mısın?
Karavanım biraz yere mi indi?
İlginçtir ki ona bakıyordum.
Sol tarafı fazlaca inmiş bence.
Arızalı, değil mi?
Yana kaykılıyor.
Gerçekten öyle. Çökmüş.
Böyle olması lazım.
Gövdeyle yer arasında biraz mesafe olmalı.
Bu tarafta ötekinden daha fazla tekerlek görünüyor.
Clarkson'ın mekanik arızalarıyla da ilgilenmediğim için
tekrar yola koyulduk.
Tamam. Durum şu. Fazla ısınan,
yüksek devirli motorlu ve çökmüş süspansiyonlu karavanımla
otobanda gidiyorum.
Güvenli bir his.
Kısa sürede kamp yeri bulma vakti gelmişti.
Korkunç bir karavan parkında bir gece daha kalmak istemediğimiz
ve gereksindiğimiz tüm konfora sahip olduğumuz için
ıssız doğada serbest takılmaya karar verdik.
Bence mükemmel fikir. Kumul yarışı müthiş.
Ve ben kazandım. Ama çok sıcak ve tozlu,
bunu sessiz sakin bir yerde yıldızların altında telafi edebiliriz.
Burası harika olacak.
Birkaç mısra yazabilirim.
Park edecek güzel bir yer bulmak için otobandan çıktık.
Evet. Şimdi açık havada muhteşem bir yere gidiyoruz.
James, deniz motorum nasıl?
Evet. İyi durumda.
Sonunda bir gölün kenarında harika bir yer bulduk.
Ancak...
Duramıyorum. Fren tutmuyor.
Kontrolü kaybettim.
Kör bir panik içinde...
Dur. Dur.
Dur.
Sonunda aptal karavanımı durdurabildim.
Tanrı aşkına.
Evet.
Ekibin yardımı olmadan deniz motorunu söktüm.
Harika.
Sonra karavanı düz yere çekmeye çalıştım.
Hadi. Uç yavrum.
Hadi, istiyorsun işte...
Deniz motoru düştü.
Biraz dürttük mü buradan döneriz.
Jeremy. Dur.
Bu... Tanrım.
Bana güç ver.
Ne oldu benim... Çok özür dilerim.
Eyvah. Aksına mı vurdum? Pervane şaftına mı?
Evet. Ve...
-Bitti. Bununla... -Ve ben...
Çadıra dönüyoruz.
Düğüm oldular.
Goril kendini kurtarıp
hepimiz park edince
akşam sessizliğinde şiir yazmaya koyuldum.
Selam May!
Barmen, bir bira alabilir miyim?
Şu berbat gürültü yüzünden seni duyamıyorum.
Ne?
Şu berbat gürültü yüzünden seni duyamıyorum.
Bir bira alabilir miyim?
Şu berbat gürültü yüzünden seni duyamıyorum. Alamazsın.
-Hadi ama. -Bitti.
Bitmemiştir. Burası bar.
Senin için bitti.
Çölden gelen yorgun ve susamış bir yolcuyum.
Şu berbat iki zamanlı motosikleti çekip
bara gelirsen bira içebilirsin. Yoksa...
-Şuna bak. -Olamaz.
Gücünü göster. Hadi.
Hey.
Hey. Bunu kaçıramam.
Deniz motoru, berbattır sesi
Vegas Gölü'nde ileri geri
Rotax motor, har har har
Umarım sahibinin götü çıkar
Karanlık çökünce oyuncakları kaldırdık
ve James iyi bir uyku çekmek için yattı.
Ama ne şanssızdı ki
Hammond'la ben yıldızları seyretmeye karar vermiştik.
Hammond, ne yapıyorsun?
Işıkları ayarlıyorum.
Neden?
-Üçüncü Türden Yakınlaşmalar'ı izledin mi? -Evet.
Tüm hazırlıkları yaptım dostum.
İçinde bulunduğumuz çöl, 51. Bölge ile Roswell arasında
ve gezegenin en önemli uzaylı noktalarından biri dostum.
Ah, hadi ama.
Bu ne için?
Işıkları ve klavyeyi çalıştırmak için.
Ne...
-Filmi gördün. -Klavye mi?
Bu fırsatı kaçıracak değilim.
Bunlara inanıyor musun?
Evet. Yeterince kanıt var, yeterince çok kişi onları görmüş.
Amerikan hükûmeti çıkıp 51. Bölge'nin gerçek olduğunu açıkladı.
Öyle bir şey var.
Evet, var çünkü burası... Havacılık deneme sahası.
-Edwards Hava Kuvvetleri Üssü. -Evet, öyle diyorlar.
Aslında ne olduğunu söylemiyorlar. Yüzde 62...
Roswell, Mogul adı verilen nükleer bir deneydi sanırım.
Amerikalıların yüzde 62'si zeki uzaylıların varlığına inanıyor.
Amerikalıların yüzde 80'inin pasaportu yok.
-Hammond... -Ne?
Sen bir uzaylısın, çok uzaklardan Dünya'ya geldin...
-Evet. -Neden hep güneybatı Amerika'ya
iniş yapıyorlar?
Çünkü büyük bir açıklık var ve sessiz.
Neden sessiz bir yere inmek istiyorlar?
Gizlice iş görmek için. İşlerine karışılsın istemiyorlar.
Neden bizimle konuşmak istemiyorlar? Neden Londra'ya inmiyorlar?
Bizimle konuşmak isteyebilirler. Filmi gördün.
Bu işler böyle. Dinle, onlarla konuşabilirim.
Pardon. Dur biraz.
Ah, hayır.
-Bir dakika. -Tanrı aşkına, düzgün yap.
Ah. Hayır, dur.
-Hammond? -Ne var?
Şu adamı görüyor musun?
Nerede?
Gitmiş.
Karanlık. Orada kimse yok.
Sadece çöl.
O yüzden uzaylılar buraya geliyor.
Garip.
Hayır.
Tanrı aşkına, yeter artık.
Ertesi sabah karavandan gördüğüm manzara korkunçtu.
Sen...
Ben ne?
-Sıçıyor musun? -Evet.
Burada oturmaktaki amaç muhteşem manzaranın keyfini çıkarmak.
Önce ben geldim. Sen benim manzaramı bozuyorsun.
-Öyle mi? -Evet.
İçine sıçan ben değilim.
Sonra kahvaltı için bara gittik. Ama...
Neden bize kahvaltı hazırlamadın?
Çünkü kahvaltı, arkadaşlarım için ve hiçbiri burada değil.
Cidden bize bir şey hazırlamadın mı?
Evet, cidden size bir şey hazırlamadım.
Karnım aç.
Onun inanılmaz bencilliğine takılmayalım.
Gerçekten öyle ama.
Bugün ne yapacağımızı düşünelim.
Kumul yarışı.
-Onu yaptın. -Hepimiz yaptık.
Bence yarış pistine gidebiliriz.
-Yarış pisti olmaz. -Neden?
-Pistleri sevmiyorum. Sıkıcı. -Kumul yarışını sevdin.
Evet çünkü kumulda. Normal yarış pisti sıkıcı.
Hadi ama. Eğlenceli olur.
Tamam, hallederiz. Oylayalım.
Seçtiğimiz pist buydu.
Spring Dağı yarış kompleksi.
Ya arabalar?
Ben son ön motorlu Corvette'i seçtim.
Hammond, Jeep Grand Cherokee Trackhawk'u.
Hâlâ sükûnet peşinde olan May ise Cadillac CTSV'yi seçti.
Hepsi de muhteşemdi ama işe koyulmadan önce
korkunç bir hata yapıp arkadaşlarıma
teknik bir soru sordum.
Üç arabada da 6,2 litrelik süperşarjerli V8 var. Değil mi?
-Evet. -Evet.
-Var, evet. -Evet.
Bilmek istediğim şu, hepsi de itici çubuklu motorlar.
Bu motorlarla karşılaştığımda
şöyle diyorum, "İtici çubuk..."
Ama neden, bilmiyorum. Neden öyle deniyor?
Bu motorda valfleri itici çubuklar açıp kapatıyor.
Silindirlerin üstündeki valfler açılıp kapanıyor ki...
Evet, biliyorum ama bu...
Üstteki eksantrik milleriyle açıp kapatmak yerine
alttaki tek eksantrik miliyle
valfleri iten çubuklar çalıştırılıyor.
Amerikan arabalarındaki itici çubuklu motorlar çabuk devir almıyor.
Uzun zamanlı yüksek kapasiteleri oluyor,
bu yüzden de motor daha büyük oluyor.
Sorun şu, üstten milli bir motorla aynı kapasiteye sahip olmak için
motorun daha büyük olması gerekiyor ama fazladan kapasite üretmiyor
-çünkü devri yüksek olurdu. -Şart değil.
Ve yüksek RPM ile daha fazla güç üretirdi.
Öte yandan yüksek devirli spor araba motorunda,
mesela İtalyanlarda, silindir çapı stroktan fazladır,
bu da kuru karterli motor anlamına gelir ki...
Birkaç saat sonra Hammond'ı susmaya
ve Amerika'nın Lamborghini Urus'a cevabı olan Trackhawk'u denemeye
davet ettim.
700 beygir gücü üreten bu 6,2 litrelik süperşarjerli V8'i
Dodge Challenger Hellcat'ten çıkarıp bir Jeep off-road aracına koymak
bana Usain Bolt'un bacaklarını takmaya benzetilebilir.
Yani güç var ama arabada bununla baş edecek bir şey yok.
Ama şaka değil. Bunu etraflıca düşünmüşler.
Motorla tekerlekler arasındaki güç aktarımının
her unsurunu iyileştirmişler.
Arabada kullandıkları metaller yeterince güçlü olmadığında
havacılık endüstrisine başvurmuşlar.
3,5 saniyeden kısa sürede sıfırdan 100'e çıkıyor.
Azami hızı saatte 290 kilometre.
Bu... 2,5 tonluk bir off-road aracı.
Dört çekişli olduğu için 700 beygir gücünü
iki çekişli Challenger ve Demon'lara göre
çok daha verimli bir şekilde uyguluyor.
Dünyanın buna ihtiyacı yok
ama dünyaya lazım olan bu.
SPRING DAĞI
Bu Cadillac'ı rahat olduğu için seçtim.
Saatte 320 kilometrenin üzerine çıkacak ve 640 beygir gücünde
ama en önemlisi rahat.
Yolda bir iniş var ama Cadillac onu soğuruyor.
Ama benim arabamda işler farklıydı.
Jübile Corvette'i.
Acayip bir şey.
Adı ZR1 ve gelmiş geçmiş
en sesli, hızlı ve güçlü Corvette.
755 beygir gücünde.
Tork 715.
Sıfırdan 100'e 2,8 saniyede çıkıyor.
Hepsi de GM'in BAS dediği şey sayesinde.
Büyük Süperşarjer.
Rölanti için bile 110 beygir gücü gerekiyor
ama karşılığında 290 beygir gücü alıyorsunuz, yani epey çok.
Motor artık Kaliforniya'da bulunmayan bir cins yakıtla çalışıyor.
Soğutmak için 13 radyatör gerekiyor.
Bilhassa burada. Ölüm Vadisi'nden 16 kilometre ötedeyiz.
Ama maalesef bu... Kahretsin.
Belalı bir şey.
Muazzam bir mekanik
ve görünmez aerodinamik yol tutuşu var.
Tur rekoru kırmak istiyorsanız iyi.
Sorun şu ki, sınırları zorlarsanız
kontrol etmek inanılmaz derecede
zorlaşıyor. Bakın.
Geçen yıl General Motors'un müdür yardımcılarından biri...
Adını söylemeyeceğim,
sadece M ile başlıyor ve Ark Reuss diye devam ediyor,
bunlardan birini Detroit'teki Indy yarışında
güvenlik aracı olarak kullandı
ve ikinci virajı dönerken kontrolü kaybedip duvara tosladı.
Herkes ona güldü, YouTube'da yaptığı kazayı izledi.
Ama çektiğin azabı anlıyorum Mark.
Tanrım.
Sonra Hammond endişeli bir şekilde
kaydırma yarışması yapmamızı önerdi.
Çok eğleneceğiz, değil mi?
Ama salağın teki olduğu için, kutu gibi,
oynak bir dört çarpı dört sürdüğünü hesaba katmamıştı.
Ve... Frene dokunup debriyajı kavratarak
çok güzel bir kaydırma başlatıyorum.
-Ah, bak. -Bak.
Ne yapmaya çalışıyor?
Biraz şiddetli oldu.
Evet, daha alçak, arkadan çekişli bir arabanın öngörülebilirliği bunda yok.
Arabayı suçlamıyorum çünkü araba harika.
Ama araba yüzünden.
Hammond sıfır çekince
sıra benim deli arabama geldi.
Sonra döndür.
Kaydırma yapamadı. Sadece sürüyor.
Tamam, şimdi, hadi Jeremy, kıçını attır.
Hey. Olamaz.
İşte şimdi dönüyor.
Dönmekle düz gitmek arasında
orta yolu bulmalı. Kaydırma böyle bir şey,
-değil mi? -Evet.
Kahve içmeye gitmek ister misiniz?
Birazdan halledeceğimden eminim.
Sorun bu, çabuk sıkılmıyor.
Tamam, şimdi, hadi Jeremy, hadi.
Denemeye devam ediyordum.
Hayır. Hayır, olacak, sadece...
Ne yapıyor bu?
Kahretsin.
Muhteşem olmadı.
Kaç puan verilir buna? Yüksek olmayacağı belli.
Tanrım, düz... Hayır, yine olmadı.
En nihayetinde...
Yangın.
Küçük yangın.
Debriyaj mı? Galiba debriyaj.
Görülecek bir şey yok.
Arabamdaki yangın söndürülünce sıra William Wordsworth'e geldi.
Bir kaydırma yarışı yapıyoruz.
Kaymayan iki arabamız ve kayabilen bir arabamız var
ama onu süren kişi de kaydırma yapmayı bilmiyor.
Tek iyi tarafı bir kez yapacak olması, çok da kötü yapar.
Lastikler gıcırdar, kaydırdığını sanır,
biz de yola devam ederiz.
"Kaydırdığımı gördün mü?"
James May'den beklenmeyecek bir start.
Çok coşkulu.
Dur biraz.
-İmkânsız. -Beklenmedik bir şey.
-İmkânsız. -Pek olası değil.
İmkânsız.
Dur, nereye gidiyor?
Pit şeridi. Pit şeridinde yanlış yönde ilerliyor.
Oradaki James mi? Neler...
Pistten çıktı.
Hey.
Kilometreler boyu tek yüksek bina ve o...
Bu hiç... Nereye gidiyor?
Bilmiyorum.
-Neden orada değilsin? -Hile yaptım.
-Nasıl yaptın? -Pite gittim,
orada biriyle tanıştım, kaydırma yapabiliyormuş,
arabayla onu gönderdim.
Amerika'da kaydırma, Birleşik Krallık'takinden farklı bir şey.
-Arabanı verdin. -Bir serseriye.
Evet.
İşte gidiyor.
Güzel. Aferin. İyi düşünmüşsün.
Sigorta meselesini May'e bırakıp
Hammond'la birlikte kamp alanına döndük,
bu sırada bir kasabadan geçtik.
Bak ne diyeceğim Hammond, bir bira içelim mi?
Evet, burada bar vardır.
Evet, olmalı.
Ama sadece bir tane. Abartmayalım.
Ben altın bir ilahım!
Kapatın şu... müziği.
Sola gidiyorum. Sağa gidiyorum.
Yine kendine mi kahvaltı hazırladın?
Evet. Bugün ne yapacağımızı da buldum.
-Ne? -Kızıl Göl'e gideceğiz.
Güzel. Deniz motorumu kullanırım.
Olmaz. O göl kurumuş. Çok güzel.
-Yoldan çıkarak mı gidiyoruz? -Baştan sona.
Yani tepeden kullanabilirim. Ama gidip her şeyi...
Yukarıya aktarmalıyım.
Tamam. Sen git, o işi hallet.
Adam Ant gidip temizlensin, ben de kahvaltı edeyim.
Bu şuraya,
bu da şuraya giriyor.
Fren bağlantıları buraya.
Biraz Heath Robinson gibi ama iş görür.
Dostum, acayip bir parti kaçırdın.
Farkındayım.
Neden gelmedin? Bayılırdın.
Dansı seviyorsun, orada dans vardı,
bir grup çalıyordu.
Çoktan yatmıştım.
Güzel. Motoru çalıştırıyorum.
Sürüşe geçiyorum. İşte.
Polis geldiğinde mekânda 30 veya 40 kişi vardı.
Clarkson.
Dostum, reçelli yüzü alta geldi.
Ivır zıvırı ortadan kaldırdıktan sonra
Kızıl Göl'e doğru yola koyulduk.
Hammond ve May dümdüz gitmeye karar verdi.
Ama ben daha uzun rotayı seçip rahat bir yoldan gittim.
Bu harika.
Miyar güverteli bir tuvalet.
Burada yaptığım şey,
dünyanın en sıkıcı sürüş deneyimlerinden birini
en iyisi hâline getirmek.
Bazen dehamın harikalar yarattığına
cidden inanıyorum.
Bu arada daha zorlu rotada...
James, bundan emin değilim.
Ama en kısa yol bu.
Biraz çılgınca görünebilir ama insanlar karavanla bunu yapıyor
çünkü ıssızlığın ortasında park etmiş karavanlar var.
Sadece uyuşturucu yapıyor olsalar bile.
Ama kısa sürede arazi daha da zorlu hâle geldi.
Kahretsin.
Hadi, hadi.
Hadi. Hadi ama!
Kahretsin.
Hammond, motosikletin düştü.
Kahretsin, dönüp alacağım.
Ben olsam dert etmezdim.
Bu...
Egzoz arka tekere girmiş.
Marş çıkmış.
Gidon eğilmiş, çatal yamulmuş.
Pedal.
Motor yağı akmış.
Çok üzgünüm. Bu gece ona binemeyeceksin.
Çok yazık.
Sağa gidiyorum.
Sola gidiyorum.
Her şey iyi işliyor.
Tabii biraz sarsıntılı.
Evet, kötü bir sarsıntı.
Arka süspansiyon çöktüğü için.
Beni kınamayın.
Bizim yol bir türlü düzleşmiyordu.
Tanrım.
Hammond. Dur, barım patladı.
Olamaz.
Tek zevkinden mahrum kaldın.
Benim sıcak kahverengi biram.
Gitti.
Tanrım.
Cin iyi durumda mı?
Evet.
Benim barımda sen yasaklısın.
Kırılacak önemli bir şey kalmadığını anlayınca
yola devam ettik.
Tanrım, çok sıcak.
Direksiyon simidi...
Hammond, ön camım düşüyor. Düştü. Kırıldı.
Eyvah.
Kalan kısmı çıkarman gerekiyor.
Mecbursun.
Sen... Bu tavsiye edilmez,
değil mi?
Öyle.
Katkı için sağ ol.
Pencere camının büyük kısmı
düşüp kırılmadan önce onu çıkardım
ve arkaya koydum.
Tamir edebileceğim bir yere gelinceye kadar orada kalacak.
Hammond'ın motosiklet gözlüğünü ödünç aldım
çünkü artık ona ihtiyacı yok.
Sonunda üçümüz de hedefimizde buluştuk.
Kızıl Göl.
Karavanının çoğu parçasının eksilmiş olması dışında sorun var mı May?
Yok, her şey yolunda. Klima harika.
Hayret verici bir göl bu.
İnanılmaz. Eski çağlardaki küresel ısınma
bu hayret verici yeri meydana getirmiş olmalı.
O zamanlar küresel ısınmaya ne sebep olmuş acaba?
Burası Kurtuluş Günü'nden bir sahne gibi.
Jeff Goldblum, Will Smith,
sarhoş adam.
Evet, tam biz.
Hammond, May'in arkasına bunu sen mi yaptın?
Evet ya.
Bara isim ve tabela lazımdı,
sahibinin adıyla birleştirdim.
JIM - EL POMPASI
Eserine bayıldım.
Küçük bir kasis.
Deniz motoru düştü.
Ona söylemeliyim.
Ama telsizim aşağıda kaldı
ve elimi direksiyondan çekmem sorumsuzluk olur.
Ona bunu söylemeden önce biraz yardımcı olayım.
Hadi bakalım.
James'in frenleriyle sorunu olmalı çünkü duramıyor
ve deniz motorunun arkasına vurup duruyor.
Amanın.
Kumda pek işe yaramıyor.
Clarkson, deniz motorun düşmüştü.
Ne?
Ta geride.
Yavaşla. Yavaşça dur.
Parçalanmış mı?
Evet. Ondan kaçmak için deli gibi direksiyon kırdım.
İyi ki arkandaymışım.
Kimse görmese 80 kilometre sürükleyecektin.
Ne kadar sürükledim?
Beş, on metre.
James, nerede düştüğünü görebiliyorum
ve beş kilometre olmuş bence.
Telsizimi alamadım.
Mahvolmuş deniz motorunun ipini kesip...
Göl yatağı boyunca yolculuğumuza devam ettik.
On dakika sonra barı açmalıyım.
Priscilla, orası esintili mi?
Sakin ve rahat bir sürüş tarzı geliştirdim.
İşte.
İlk kez ayağım yukarıda sürüyorum. Ve hoşuma gitti.
Vay canına.
Tanrım.
Biraz yavaşlayabilirim.
Kahretsin.
Direksiyonum çalışıyor ama vites,
gaz ve fren yok.
Kontrolü tekrar ele almalıyım.
İşte.
Nereye gidiyor?
Direksiyonu bıraktı.
Sıkışmış.
Ne?
Sıkışmış. Kapağı açamıyorum.
Ben de açamam ki.
Kapak sıkışmış.
Millet, kuşatma harekâtı gibi bir şey yapar mısınız? Olur mu?
Aynı anda iki yanımdan gelip
beni yavaşlatmaya çalışın.
Ne? Seni sıkıştırıp yavaşlatacak mıyız? Senin frenin mi olacağız?
Evet, bana doğru gelin,
bir yandan da fren yapın. Durdurmaya çalışalım.
Hay aksi!
Millet. Hadi gelin.
Anlaşıldı.
İşe yararsa mucize olur.
Tamam, hızıma uyun. Hızıma uyun.
Hızına uyuyoruz.
Direksiyonu kırıyorum.
Tamam, frene başlayın.
Fren, fren.
Tamam, işe yarıyor. İşe yarıyor.
Yakıt tankım aşağıda, yani...
İşe yaradı. Biraz işe yaradı.
Tamam. Küçük bir kaza oldu.
Vay canına, işe yaradı. Durdu.
Ama şimdi boşa almalısın.
İçeri nasıl gireceğim?
Bilmiyorum.
Arkada bir merdiven var. Merdivenden in.
-Merdiven var. -Hayır. Kapatmalıyız.
Kaçmaya çalışıyor.
Ayağımı frene koydum.
Bırakırsak hareket eder.
Çabuk ol.
Tamam. Arkada,
pencere aynı hizada olmalı.
-Dur. -Bar taburesini kullan.
Arkaya, pencerelerin oraya git.
Hayır. Yapamıyorum.
-Ne demek o? -Yapamıyorum.
Önce ayağını sok.
Hammond.
Ne?
Hammond lazım, o ufak tefek.
Pencereden geçemiyor, ben de ayağımı frenden çekemem.
Umarım el frenim tutar, aksi hâlde hapı yutarız.
-Pencere nerede? -Pencereden geçemiyorum.
İçeri gir. Acaba... Park pozisyonuna tak.
Motoru kapat.
-Ne yapıyorsun? -Kolaylaştırmak için bunu içeri koyuyorum.
Tamam, sorunum buydu.
Evet.
Ben de öyle yaptım.
Hayalarım...
-Tamam. -Çabuk.
Boşta.
-Yaptı mı? -Evet.
-Boşta, kapattım. -Vay.
Aferin.
Olamaz.
-Hammond? -Ne?
O yakıt tankı şasime ne kadar yakın, haberin var mı?
Çok yakın.
Havaya uçabilirdin sersem şey.
Kim sersem?
Ne demek "Kim sersem?"
Sensin. Neden oldu bu?
Benimkinde sorun yoktu, onunkinde sorun yoktu. Ve...
Ne demek sorun yoktu?
-Ön camın yok. -Biliyorum ama ben iyi gidiyordum.
Kontrol ediyordum.
Direksiyonun arkasındaydım. Pedalları kullanabiliyordum.
-Kontrol bendeydi. Ben... -Hayır, değildi.
-Sürüyordum. -Bu harika.
Seni uzak bir dağa çarpıp ölmekten kurtardık...
-Çıkamıyorum. -...teşekkürün bu mu?
Benzin bitene kadar daire çizerek
-dönmeye hazırdım. -İmdat.
Ne oldu?
Çıkamıyorum. Sıkıştım.
Bu bir hataydı.
Ne yapmış?
Bu. Ben...
-Çünkü... -Aklından ne geçiyordu?
Bacaklarım camda.
Ne saçma bir gün.
Bakalım bu durumu kurtaracak ne yapılabilir.
Bu ilginç, değil mi?
-Oturup düşüneceğim. -Hayır.
Aslında evet, burada bir kanepe var.
Dizlerim pencereye sıkıştı.
Çok acıyor.
Nasıl becerdin? Neden önce bacaklarını geçirmedin?
-Ben öyle yapardım. -Yapamadım çünkü daha yüksek.
-Acaba... -Bar taburesi alamaz mıydın?
Şunu söyleyebilir miyim, bu tatil olmadı.
-Hayır. -Neden gerçeklerle yüzleşmiyoruz?
Karavanlar iyi değil.
İyi değil.
Yıkım derbisi yapmaya ne dersiniz?
-Dur biraz. -Ne?
Evet, fena fikir değil, zaten benimkinin yarısı gitti.
Benimki de mahvoldu çünkü o, camı kırdı.
Evet ama benimki sağlam. Sağlam.
Bir şey olmadı, onu parçalamam.
Sen kazanırsın o zaman. Kazanma şansın yüksek.
Bakın ne diyeceğim, oylayalım.
Evet. Karavanlarıyla hayal kırıklığı yaşayan üç kişi daha bulduk.
Kurallar çok basit.
Çalışır durumda kalan son araç kazanır.
İSA SENİ SEVİYOR DİĞER HERKES İÇİN GÖTÜN TEKİSİN
Yarışa adapte edilmiş karavanlarımıza binince başlamaya hazırdık.
Bu aptalca, onaylamıyorum.
Gereksiz bir yıkım, küçük kamyonumu seviyorum ben.
Başlangıç çizgisi stratejim şöyle.
Işık yeşile dönünce sağa kırıp James'e çarpacağım.
İlk viraja girdiğimde kaportaya çıkartma gibi yapışsın istiyorum.
Karavanının camı düştü, farkında değil.
Söylediği her şeyi duyabiliyorum.
Hadi yapalım şu işi.
Biri gitti.
Tabii güvertede sürmüyorum.
Bu akıllıca olmazdı.
Tuvalete yaklaşıyorum.
İşte.
Çok sert çarptı.
Sağa dönüyorum.
Hakladım onu.
Yine isabet aldım!
Piç kurusu!
Bu arada Hammond'ın kamyonunda ruh hâli değişmişti.
Tamam, geri alıyorum, bu çok eğlenceli.
En sağlam taşıt bende.
Bundan eminim.
Jeremy'yle şansımı deneyeyim.
Işıklarım düştü.
Kapıyı yüzüme çarptılar.
Kaputun önünü göremiyorum.
Hammond'ın kaputu yerinden çıktı.
Mad Max özentisi, kamyonunu daha da ölümcül bir silah hâline getirmişti.
Giriyoruz.
Vahşice oldu.
Ah, kapım.
Vuruldum.
Yine vuruldum.
Amerikalılar arasında sandviç oldum.
O anda Amerikalılardan biriyle ilgili bir şey fark ettim.
Bir dakika.
Bu o adam.
Bizi takip eden adam.
Ne yapıyor bu?
Olamaz. İtiliyorum.
Diğer iki Amerikalı tarafından yok ediliyoruz.
Yarışma kızıştıkça...
...en büyük karavanı gözüme kestirdim.
Yıkım mı istiyorsun? Al sana.
Hey, sızdırıyor.
Olamaz. Sıvı akıyor.
Art arda gelen vahşi darbelerden sonra
rakibim nihayet arızalandı.
Ama savaşta fena hâlde yara almıştım.
Küçük kamyonumun durumu hiç iyi değil.
Motorum acı çekiyor sanırım.
Benim için işler ters gitti. Sanırım tekerim çıktı.
Kötü durumdayım. Direksiyon hâkimiyetini kaybettim.
Hammond tarih oldu.
Şimdi üçümüz kalmıştık.
Hadi.
James'e çarp.
Koç başı hızı.
Adi herif.
May duvara yapıştı.
Duvara yapıştı ve işi bitti.
Geriye sadece ben ve şu garip adam kaldık.
Bitireceğim seni piç kurusu.
Hakla onu.
İşini bitiriyorum.
Tanrım.
Var gücümle dalıyorum.
Evet.
İşte bu.
Güçlü karavan tekne galip geldi.
Başka hiçbir araç çalışmıyor.
Evet ya.
Aferin. Muhteşem bir zafer bu.
-Gerçekten öyle. -Evet.
Bence şunu kanıtladık, bir karavanın olacaksa
bu, Chevrolet Pace Arrow olmalı.
-Evet. -Evet, öyle.
Güzel. Tebrikler. Aferin.
-Bu arada... -Ne?
Bu gece kamp yapmamız gerekiyor.
Bunların içinde. O yüzden şurayı öneriyorum.
Bence harika fikir.
-Ancak oraya giderler. Evet. -Yakın. Evet.
Barına gidebiliriz.
İçki falan beklemiyorsun herhâlde.
-Neden o? -Bar mahvoldu.
-Öyle mi? -Evet.
-Duvara çarptı diye. -Evet. Bugünlerde çok oluyor.
Az kalsın unutuyordum.
Peşimizdeki adamı fark ettiniz mi?
-Hayır. -Hayır.
Yarış tulumlu olan.
-Hayır. -Hayır.
Görmediniz mi?
Hiç görmedim.
Gördün çünkü şunu kullanıyordu.
-Öyle mi? -Evet. Ama artık öldü.
-Güzel. Neyse... -Artık bizi takip edemez
-çünkü onu ezdim. -Çok iyi.
Bu akşam suyumuzu içerken bize hepsini anlatırsın.
Şeytanla yarışımız bitmişti,
o gece, dehşetengiz karavan tatilimizin
sonuna geldiğimizi bilmenin mutluluğuyla çabucak uyuduk.