DETROIT - VERENIGDE STATEN
CARIBISCHE ZEE - VENEZUELA GUYANA - BOGOTA - COLOMBIA - PERU
PEKING - CHINA - CHONGQING
ULAANBAATAR - MONGOLIË
KASPISCHE ZEE - GEORGIË - TBILISI AZERBEIDZJAN - BAKOE
PARIJS - FRANKRIJK - BOURG-ST-MAURICE
VK - OXFORDSHIRE - LONDEN
WALES - LONDEN
SCHOTLAND
ZWEDEN - OSLO - STOCKHOLM
Hallo.
Nogmaals hallo.
Hartstikke bedankt.
Bedankt, allemaal. Bedankt.
-Hallo. -Hartstikke bedankt.
Bedankt.
En welkom. In de actuele aflevering van vandaag
loopt Neil Armstrong op de maan,
boze fietsers
en gooi ik een sandwich uit het raam.
Dat...
Dat komt allemaal nog.
Eerst dit. Aston Martin heeft een nieuwe auto gemaakt.
En Richard Hammond gaat ons erover vertellen.
Dit is de nieuwe V8 Vantage.
En het is geen lelijke auto.
Ik vind de kleur niet geweldig.
Als je plas deze kleur is, bel je de dokter,
maar de vorm is prachtig.
Dit is een supersterauto
waarvan monden openvallen en die vaak gefotografeerd wordt.
Voor de kleinste, pittigste en sportiefste Aston Martin
is hij ook snel.
Nul tot 90 duurt 3,5 seconden.
Je staat niet voor schut naast een 911 Carrera.
De maximale snelheid is 310.
Dit is het probleem.
Astons zijn altijd mooi en snel op een rechte lijn geweest.
Als je een sportauto maakt, is dat het makkelijke deel.
Pas als je dieper keek naar de delen die je niet kon zien,
bleken ze in het verleden tekort te schieten.
Het probleem is dat het bedrijf nooit het geld of de mankracht
van Porsche of Ferrari heeft gehad. Dat voel je in hun auto's.
Ze voelden niet zo goed gemaakt of goed ontworpen als de concurrentie.
Ze werden vooral gekocht door mensen
die naar hun hart luisterden en niet naar hun hoofd.
Je hart zegt: 'Ik wil een Aston',
ook al zegt je hoofd: 'Die deur past niet goed.'
Maar dit is 2018.
Pracht en snelheid zijn niet genoeg als je onderdelen verliest.
Hij kan niet goed rijden 'voor een Aston'.
Of goed gemaakt zijn 'voor een Aston'.
Hij moet gewoon goed zijn.
We beginnen met het interieur.
Daaraan zie je meestal meteen of het afgeraffeld is.
Hierbinnen is het goed nieuws.
Alles wat je ziet, is gloednieuw.
Geen opgewarmde restjes uit een ouder model.
Het voelt allemaal goed gemaakt.
Dat mag ook wel in een auto van 121.000 pond.
Als je de elektrische hoogteafstelling indrukt,
heeft hij de laagste rijpositie van elke auto waarin ik heb gezeten.
Ik zeg niet dat ik lang ben, maar dit is laag.
Alsof ik zeven ben.
Dan hebben we de motor. Het is een vierliter V8.
Hij heeft twinturbo. Hij maakt 510 pk en...
Hij is Duits. Speciaal van de AMG-afdeling van Mercedes.
Dit zorgt ervoor dat voorstanders van Brexit
stikken in hun real ale. Maar bekijk het zo.
Waarom zou je geld verspillen aan het maken van een gemiddelde motor
als je een briljante kunt kopen?
Daarnaast staat er op dit plaatje:
'Kijk, hij is gecontroleerd door iemand van Aston Martin.'
Waarschijnlijk om te kijken of die luie Duitse technici
het wel goed hebben gedaan.
Hoewel de Vantage longen van Mercedes heeft,
hebben de technici geprobeerd hem te laten zingen als een Aston.
In een AMG maakt deze motor dit geluid niet.
In een Merc klinkt hij zwaar.
Maar Aston Martin heeft wat Brits grind toegevoegd.
Hij is dus mooi, snel, melodieus en hij voelt goed gebouwd.
Maar nu de belangrijke test. Hoe doet de Vantage het in de bochten?
Op papier lijkt het veelbelovend.
Het gloednieuwe onderstel is een kortere versie
van die onder de DB11. Het is de eerste Aston Martin
die een elektronisch differentieel heeft,
een erg duur, maar waardevol wapen.
Eens kijken wat het doet.
Ja, het werkt.
Dit beheerst zijn kracht.
Echt waar.
Het is gemaakt door een man die de vering voor Lotus maakte.
En dat is te merken.
Dit voelt fantastisch.
Hij weet wat hij wil zijn.
Er is geen zwakke GT-modus zoals in de DB11.
Je begint met de Sport-modus.
Dan heb je Sport Plus en Track.
Dat wil ik. Het is een sportauto. Ik wil geen slappe modus.
Dit is schitterend.
Het blijft natuurlijk een auto van een klein Brits bedrijf,
dus er zijn wat problemen.
De zichtbaarheid is niet geweldig. Als ik hier zit,
voelt het alsof je rijdt van achter uit een volle lift.
Er is geen handschoenenkastje.
De richtingaanwijzers klinken raar.
Als een Casio-keyboard uit 1980. Luister...
Er is te veel Alcantara. Gloednieuw is hij prima,
maar als tweedehands auto
voelt het alsof je iemands washandje gebruikt.
Maar in het totaalbeeld zijn dat maar kleinigheden.
Over het algemeen is de Vantage enorm leuk.
Vroeger kon je een Aston kopen en er dol op zijn,
maar diep vanbinnen weten dat een 911 beter was.
Deze nieuwe Vantage heeft dat gat zo gedicht
dat het niet meer uitmaakt.
Hij is niet briljant voor een Aston Martin.
Hij is gewoon briljant.
Goed gedaan.
Het is een goede auto.
Ik kan het wel goed zien.
Echt waar?
Ik kan het echt zien.
Je hebt gelijk. Het is een briljante auto,
maar wat ik wel moet zeggen, is dat alle techniek erin...
-Ja. -Dat is Mercedes-techniek,
maar van de vorige generatie.
Het is beter dan wat Aston er gewoonlijk in stopte.
-Dat klopt. -Toch?
Dat klopt. Je zegt ook dat het je verbaast
dat hij een AMG-motor heeft.
De Aston V12 die ze al jaren gebruiken,
-is ook Duits. -Die is in Duitsland gemaakt.
-Ja. -Dat maakt hem best Duits.
Nee.
Het gaat om waar hij ontworpen en ontwikkeld is.
Hij heeft een punt.
Jouw autobiografie kan in Duitsland gedrukt zijn,
maar ze is nog steeds somber
omdat jij haar ontworpen en geschreven hebt.
Daar kan ik niet tegenop. Dat klopt.
Laten we niet verzanden in wat Duits is en wat niet.
Het punt is dat, in tegenstelling tot de vorige Vantage,
deze veel meer is dan alleen mooi.
Veel meer. Laten we kijken hoe snel
Abbie ermee is op de Eboladrome.
Daar gaat hij met wat wielspin.
Wat schuddende heupen door de kracht, maar Abbie kan het beheersen.
Keihard de Isn't op.
Ze moet goed aan het bijzondere en stomme vierkante stuur trekken
en hier gaan we al de Your Name Here in.
Driftte ze daar met alle wielen?
En nog één. Nu hard op de rem...
Kijk eens, goed de bocht in. Dat ziet er snel uit.
Het lijkt wat bruisend
door de turbocharged koppel die de staart eruit gooit.
's Nachts zou ze problemen hebben.
De koplampen van de Vantage zijn vreselijk.
Over de snelheid kunnen we in ieder geval niet klagen.
Wijd de bocht in bij Old Lady's House,
maar ze gaat er netjes doorheen.
Nu een korte sprint naar Substation.
Zweverig bij het remmen. Ze gooit hem erin. Alleen Field of Sheep nog.
Hij glijdt verrassend weinig en over de streep.
Het ziet er spannend uit.
-Ja. -Best bruisend.
-Net een oude raceauto... -Ja.
...die rondrijdt.
-De oude dagen. -Dat rondje zag er goed uit.
Juist. Eens kijken waar hij terechtkomt op het scorebord.
Daar gaan we.
-Niet slecht. -Kijk.
Precies even snel als de 911 GT3 RS.
Als je bedenkt dat Aston geen megavleugel heeft
aan de achterkant, is dat best indrukwekkend.
Erg indrukwekkend.
Kijk, hij is niet sneller dan een BMW M5.
Wat dat betekent, James, is dat de M5 echt snel is.
-Nogal. -Ja.
Je vergeet hoe snel dat ding is.
Zeker. Maar nu is het tijd om een krat gesprek te kopen
bij de slijterij van debat
in Conversation Street.
-Die weet ik nog. -Die weet je nog.
Die vond ik erg leuk.
Volkswagen heeft een nieuwe, eenmalige raceauto.
Helemaal elektrisch, vierwielaandrijving. Hij heet de I.D. R.
Hier heb ik een foto.
Het interessante is dat er gezegd wordt
dat hij zoveel spoorkracht produceert dat de bestuurder bewusteloos kan raken.
Is dat een goed idee? Een auto die de bestuurder bewusteloos maakt.
Ik geloof het niet. Ik weet dat Kimi Raikkonen bewusteloos raakt,
maar dat is normaal pas na de race in de hotelbar.
-Dat telt niet. -Dat klopt.
Dat is Kimi's probleem.
Het is niet de zijdelingse G-kracht
die je bewusteloos maakt. Het is G-kracht van beide kanten.
Dat is eet probleem niet.
Zijdelingse G-kracht heb je in een auto. Het bloed gaat...
Het kan maar... Ik ben breed, maar het gaat maar zo ver.
-Precies. -In je hoofd
heb je één deel dat duizelig en bewusteloos is,
maar het andere deel is enorm alert door al het bloed.
Het is nog interessanter omdat de kanten van je hoofd
andere dingen doen. Als je die kant op gaat,
denk je: ik wil wetenschap beoefenen.
En die kant op ben je creatief.
Ik wil schilderen. Algebra. Ik wil zingen.
Racecommentators zeggen altijd:
'Er gaat vijf G door die auto.'
-Het kan vijf zijdelingse G zijn. -Precies.
Niet hetzelfde als in een gevechtsvliegtuig,
wanneer het bloed van de bovenkant van je hoofd
naar je voeten gaat. Dat is een heel eind.
Je hoofd wordt leeggezogen en je raakt bewusteloos.
Precies. Er werd gezegd dat Douglas Bader strakkere bochten kon rijden
in zijn Hurricane dan andere piloten omdat hij geen benen had.
Daar kon geen bloed in. Het bleef in zijn lichaam.
-Dat wist ik niet. -Blijkbaar.
Kreeg hij dan gewoon een stijve?
Nou...
Want al zijn... Dat is wetenschap. Dat is medische wetenschap.
Hij heeft gelijk.
Al zijn bloed ging daarheen.
Tijdens de Slag om Engeland stond hij bekend als Douglas Boner.
Hij gaat...
Mijn joystick is kapot... Ik heb de verkeerde.
Ik hou van luchtgevechten.
We kunnen door.
We hebben het nog niet over de Rolls-Royce Cullinan gehad,
hun nieuwe, superluxe SUV.
Rolls-Royce weet namelijk niet of ze er ons één willen uitlenen
omdat ze bang zijn dat we hem lelijk zouden vinden.
Waarom zouden ze dat denken?
Omdat ze hem hebben gezien?
We hebben een foto van de Cullinan. Dit is hem.
-Ja. -Ja.
-Sorry. -Ja.
Het is een interessante auto
en hij is vast geweldig om in te rijden en in te zitten.
Maar hij is walgelijk om te zien.
-Ja. -Dat is het probleem.
Ik heb erover nagedacht. Je wilt er misschien één hebben,
maar ooit moet je je huis uit
en erheen lopen. Dan zie je hem.
Als je er één hebt, kun je een tunnel graven
vanuit je kelder die naar de onderkant loopt.
-Dan zie je hem niet. -Precies.
Dan moet je een gat in je Rolls-Royce knippen
om erin te komen. Dat doet niemand.
Wat als je de Cullinan magisch glas geeft
dat doorzichtig is als je vanuit de juiste hoek kijkt...
Maar vanuit een andere hoek
is het mat, dus dan kun je niet...
Dat werkt niet.
Hoe weet je dat?
Omdat ik dat heb. Dat heb ik echt
in mijn badkamer in mijn appartement in Londen.
-Juist. -De laatste zes jaar
heb ik staan douchen bij het raam
en ik maak mijn herengebied erg goed schoon.
-Soms ook erg snel. -Oké.
En...
Ze denken: hopelijk verzint hij dit.
De stoep ligt zes verdiepingen lager. Je denkt dus:
ik kan het niet zien, dus niemand kan mij zien.
Laatst zei een vriend: 'Weet je dat je vanaf de straat
-'te zien bent?' -Mijn god.
Serieus.
Maar zie jij niets?
Nee. Precies.
Dan is het glas er verkeerd in gezet.
-Dat moet wel. -Ze hebben je echt voor lul gezet.
Het enige antwoord voor Rolls-Royce...
Wacht. Ik hoorde... Ligt daar een telefoon?
Nee, je had weer een beroerte.
Ik hoorde een telefoon. Wacht.
Het was mijn schoolalarm, sorry.
-Was jij het? -Het was mijn schoolalarm, sorry.
-Wat? -Mijn schoolalarm.
Om mijn kinderen op te halen.
Je bent een vreselijke ouder.
Dames en heren, de kunst van een goede ouder zijn.
Ik wilde net zeggen dat we de kinderbescherming gingen bellen.
Hoe oud zijn je kinderen?
Elf...
Lieve hemel.
Ze is nog niet weg.
-Het komt goed. -Elf, negen, acht en drie.
Zo geïnteresseerd was ik niet.
Ik wilde zeggen dat ze dus niet in de 30 zijn.
-Ondertussen... -Juist. Ja.
Een eenwegspiegel die geen eenwegspiegel is, gaat niet werken.
De enige hoop voor Rolls-Royce met die nieuwe auto
is dat ze een hele hoop
rijke mensen zonder smaak vinden.
Dat is hun enige kans.
Waar gaan ze zulke mensen vinden?
-Je hebt Cheshire. -Ja.
-Dubai. -Solihull, Monaco, Moskou.
-Beverly Hills. -Ja.
-Ze gaan er miljoenen verkopen. -Ja.
Een enorme hit.
Er is een man in Nottingham die een huis aan het bouwen is.
Hij heeft de ontwerpers verteld dat het lege vlak buiten
een landingsplatform is voor zijn zelfrijdende, elektrische, vliegende auto.
Het klinkt alsof hij een helikopterplatform heeft gebouwd.
Zo klinkt het inderdaad.
Tenzij hij daar wil landen in de nieuwe, vliegende Aston Martin.
-Die ziet er gaaf uit. -Nee, Hammond.
Dat is geen vliegende auto, maar een tekening
van iets wat nooit gaat gebeuren.
Echt niet.
Iemand heeft een vliegende auto gemaakt.
-Ik heb een foto. Dat is... -Dat is praktisch.
Dat is best somber.
Je kunt daar de weg niet mee op.
Als je ermee weg bent en iemand beschadigt de onderkant
van de vleugel, kun je niet vliegen.
Je vliegt niet in een beschadigd vliegtuig.
Precies. Wanneer begrijpen mensen
dat een vliegende auto een vliegtuig is?
Ja.
Waarom zou je ergens heen rijden als auto's konden vliegen?
Het is niet logisch.
Of je rijdt daarin, totaal niet zelfbewust, op de M25,
en verderop staat een file, dus je wilt de vleugels uitklappen
en een startsnelheid van 240 km per uur bereiken.
De politie zegt dan: 'Wat doe je?'
-Die willen je dan spreken. -Ja.
Voor dat ding heb je een vliegbrevet nodig
en dat duurt maanden.
Dan moet je onzin leren praten, zoals jullie.
Je moet leren communiceren in de lucht met...
Maar jullie spreken geen Engels als jullie in de lucht zijn.
Er is een taal
waarmee je snel informatie doorgeeft.
Waar is het alfabet dan voor?
Ze zeggen altijd: 'Kom binnen.
'Kwam je door de alfavector op de drie bij vier...'
'Ik moest naar de toren en zeggen...'
Het gaat om gecontroleerd luchtruim.
'Ik was kop, papier, foto, Oscar.'
Waarom heeft elke letter een woord nodig?
Voor de duidelijkheid. Een P en een B
-klinken hetzelfde op de radio. -Ja.
Noem je hem daarom altijd een benis?
Ja.
Precies. Dan is het duidelijk.
Er is een onderzoek dat beweert dat de Schotten
de beste automobilisten ter wereld zijn.
Als je erover nadenkt, hebben ze Jim Clark, Jackie Stewart,
-David Coulthard... -Nee.
-Franchitti. Allan McNish... -Nee.
-Wat? -Niet op die manier.
Ze bedoelen de veiligste automobilisten. Dat bedoelen ze.
De veiligste zijn niet de beste.
Eigenlijk wel.
Echt niet. Als dat waar zou zijn,
zou ik beter rijden dan Jackie Stewart
omdat ik minder vaak gecrasht ben.
-Ja. -Maar ik ben niet beter.
-Absoluut niet. -Precies.
Ze zeggen dat 51% van de Schotse automobilisten
nog nooit een ongeluk heeft gehad. 51%.
Zo goed is dat niet.
Dan heeft 49% van de Schotten een ongeluk gehad.
-Dat is bijna de helft. -Nou...
Maar de nadruk ligt op nooit.
Nooit. Wie van jullie heeft nooit een ongeluk gehad?
Nooit?
Hoelang rijd je al?
Eén maand.
Oké, schat.
Dat doe je goed.
Ga zo door.
-Precies. -Ga zo door.
Dat is beter dan jij.
Dat is een record.
-Ik zou... -Binnen 36 uur
rolde ik van de weg af zonder wielen onder mijn auto.
Dat laten we maar. Dat ging niet
zoals ik gehoopt had.
Dat is het einde van Conversation Street.
Ja.
Hartstikke bedankt.
Enig.
Dit jaar is het 50-jarige jubileum van de eerste maanlanding
en dat wilde ik vieren door terug te kijken
op die werkelijk historische missie.
James, dit is geen Grand Tour van wat er in je hoofd zit.
Ik beloof dat er auto's in deze film zitten.
Uiteindelijk.
Ik geloof dat deze natie zich moet focussen op het doel om,
voordat dit decennium voorbij is, een man op de maan te laten landen
en hem veilig terug te laten keren.
Toen president Kennedy in 1961 voor het Congres die toespraak hield,
bezorgde hij de NASA-wetenschappers enorme hoofdpijn.
Ik zal proberen uit te leggen hoe heftig die hoofdpijn was.
Toen Kennedy dat zei, was Amerika's enige ervaring in de ruimte
een suborbitale vlucht van 15 minuten
die een hoogte van 186 km boven de aarde bereikte.
BEMANDE VLUCHT NAAR DE MAAN
Een reis naar de maan zou 383.000 km zijn
en er bestond geen raket die krachtig genoeg was
om de astronauten daar te brengen.
En zelfs als ze hun bestemming bereikten,
was het een enorme uitdaging om ze weer thuis te krijgen.
PARKEREN VOOR ASTRONAUTEN
Stel je voor dat deze basketbal de aarde is.
Dan is de maan een honkbal die zeven meter verderop staat.
Die daar. Alle ruimtevaart
die had plaatsgevonden, dus alle Mercury-capsules
en alle Sovjetdingen, kwam maar tot daar.
De dikte van dit vel papier
staat voor het pad waarlangs de astronauten moesten vliegen
om veilig thuis te komen.
Daarvoor wil je een soort computer aan boord hebben.
De computers waren toen alleen zo groot en primitief
dat ze hun eigen gebouwen hadden.
En de president wilde dit binnen tien jaar bereiken.
Ze dachten dat hij gek was.
Desondanks deden de mensen bij NASA hun best en in de jaren 60
ontwikkelden en testten ze de raket en de technologie
die nodig waren om deze monumentale klus te klaren.
Maar aan alleen machines hadden ze niet genoeg.
De astronauten waren van even groot belang voor het ruimteprogramma.
Deze mannen waren meestal een bepaald type.
Ze waren gevechts- en testpiloten
die gewend waren aan hoge snelheden.
En nu komen we bij de auto's die ik had beloofd.
Wat betreft het vervoer op het aardoppervlak,
hadden ze één duidelijke favoriet.
De Corvette. Amerika's voornaamste sportauto.
De liefde tussen de Amerikaanse astronauten
en de Corvette begon bij Alan Shepard,
die in 1961 de eerste Amerikaan in de ruimte was.
Toen hij veilig was teruggekeerd, kreeg hij
een gratis Corvette van General Motors.
Een soort medaille voor zijn diensten.
Maar hoewel de Amerikanen vonden
dat Shepard een heldenonthaal had verdiend,
zag NASA astronauten als ambtenaren,
die geen cadeaus mochten ontvangen.
Een initiatiefrijke Corvette-dealer bij het Cape Kennedy Space Center in Florida
bedacht een slim plan.
Hij bood astronauten een deal aan waarmee ze een Corvette konden leasen
voor het enorme bedrag van één dollar.
NASA kon daar niet over klagen
omdat de auto's niet gratis waren. Er werd voor betaald.
Alle astronauten maakten gretig gebruik.
Gus Grissom, de tweede Amerikaan in de ruimte, had er één.
Net zoals Gordon Cooper, een man die zo stoer was dat hij in slaap viel
tijdens het wachten op de lancering.
Jim Lovell, de held van de noodlottige
'Houston, we hebben hier een probleem gehad' Apollo 13-missie...
Hij was ook een Corvette-man.
In de jaren 60 en 70 stikte het in de omgeving van Cape Kennedy
van astronauten in Corvettes van één dollar.
Maar het was de heilige drie-eenheid van Shepard, Cooper en Grissom
die de echte autogekken waren.
Voor hen was het goede nieuws dat het ruimtecentrum hier in Kennedy
overladen was met fijne, brede, rechte wegen
die NASA-technici gebruikten om raketten over te verplaatsen.
Voor die drie betekende het
dat ze in de hemel waren.
Na het werk kwamen ze naar zulke plekken
om daar dragraces te houden met hun auto's.
Dan lieten ze die aanpassen en hielden ze meer dragraces.
Gordo Cooper zou zijn auto zo aangepast hebben dat hij 290 km per uur kon halen.
Hij en Gus Grissom probeerden zelfs een raceteam te vormen
als ze een weekend vrij waren. Ze hielden van auto's.
Dan had je astronaut John Glenn,
de eerste Amerikaan die om de aarde ging.
KUST NAAR KUST BINNEN 3 UUR EN 23 MINUTEN
En de eerste man die Amerika overstak
met supersonische snelheid.
Deze man had duidelijk geen probleem met snelheid.
Zijn auto was echter niet zo sportief als de Corvette.
John Glenn, die recordbrekende supersonische vluchten maakte
en als eerste Amerikaan de aarde rond ging, reed hierin.
Het is een Prinz.
Hij is gemaakt door de voormalige Duitse autofabrikant NSU
en het is een microscopische, economische auto.
Hij heeft een motor van net geen 600cc en twee cilinders.
Van nul naar 90 binnen 35 seconden.
Maar Glenn maakte zich geen zorgen om dit rustige tempo.
Hij woonde op het platteland. Het was een lange rit naar Cape Kennedy
en hij wilde een auto die een goed brandstofverbruik had.
Ik zal eens gas geven en kijken wat hij kan.
Dat kan hij.
WELKOM IN DOWNTOWN COCOA BEACH
O, man.
Ik heb astronautenverslagen gelezen
over hoe de raketlanceringen echt waren.
Veel lawaai, veel gekletter en veel gebonk.
John Glenn was er klaar voor.
In 1969, net binnen Kennedy's deadline,
was NASA er klaar voor een maanlanding te proberen.
De gekozen astronauten waren Buzz Aldrin, die een Corvette had,
Neil Armstrong, die een Corvette had,
en Mike Collins, die een Beetle had.
Misschien bleef hij daarom in de commandomodule
en mocht hij niet op de maan lopen.
De raket die ze erheen zou brengen, de Saturn V,
was en is nog steeds de meest complexe machine ooit.
Hij bestond uit drie miljoen onderdelen
die werden verschaft, zo grapten de astronauten,
door de laagste bieder.
Hij was zo hoog als een gebouw met 30 verdiepingen.
Ontsteking gestart.
Zes, vijf, vier, drie, twee, één, nul.
Alle motoren draaien. Lancering. Lancering is begonnen.
Tweeëndertig minuten na het uur. Lancering van de Apollo 11.
Bij de lancering produceerden deze vijf motoren
drieëndertig miljoen newton.
Tijdens de eerste verbranding produceerde de raket genoeg kracht
om heel New York vijfenzeventig minuten lang te verlichten.
Hij verbrandde twintig ton brandstof per seconde
en tweeënhalve minuut na de lancering was bijna alles op,
waardoor er alleen genoeg overbleef voor de maanreis
en de veilige terugkeer naar de aarde.
Hoewel er 411.000 zeer intelligente Amerikanen
betrokken waren bij deze gevaarlijke onderneming,
waarbij ze drie mannen naar de maan stuurden en thuisbrachten,
werden ze erg beperkt door de toenmalige technologie.
Als je een Ford Fiesta hebt,
heeft jouw motormanagementsysteem
tienduizend keer zoveel computerverwerkingskracht als zij hadden.
Eagle, Houston. We hebben je. Begrepen? Over.
Duidelijk.
Toen de astronauten het maanoppervlak naderden,
was de landing niet zonder drama.
Vluchtleiding, we gaan landen.
De landingsplek zat vol kraters.
Dit is Houston. Probeer te landen.
Daardoor moest Armstrong zelf vliegen
en een andere landingsplek zoeken.
Vier vooruit, een beetje naar rechts.
De motoren zijn gestopt.
Bedieningswijze, beide auto. Ik neem de motor over.
Begrepen, Eagle.
Houston, dit is Tranquility Base. De Eagle is geland.
Toen ze waren geland, hadden ze 20 seconden
aan brandstof over, maar dat maakte niet uit. Ze waren geland
op de maan.
Dat is een kleine stap voor een mens,
een grote sprong voor de mensheid.
Op aarde wachtte hun een heldenonthaal.
Eenmaal thuis ruilde Armstrong, net als vele anderen,
zijn plek in het ruimteschip in voor een plek in een Corvette.
En met Corvette
bedoel ik deze Corvette.
Deze. Deze was van hem.
Mijn hemel.
Ik ga nu de spaceshuttlelandingsbaan op.
Die is vijf kilometer lang.
Hier zie je enorme remsporen, achtergelaten door spaceshuttles.
Maar dit is Neil Armstrongs Corvette.
Hier zaten zijn handen. Zo bekeek hij de instrumenten.
Hij heeft dat aangeraakt.
Neil Armstrong,
de eerste mens die ergens anders dan de aarde heeft gelopen.
Een kwart van de wereldbevolking zag hem live.
Toen de eigenaar van deze auto besefte wat hij gevonden had,
besloot hij hem niet op te knappen. Hij liet hem zoals hij was.
Hij deed genoeg om hem te laten rijden. Hij heeft de verf niet aangepakt.
Hij heeft hier niets vervangen. Zo heeft hij hem gevonden.
Er zit patina op de motorkap. De deur heeft een slijtplek.
Het is echt.
Hallo, toerenteller. Neil Armstrong heeft jou bekeken.
Daar komt een Huey aan.
Dat is Mr Huey. Dat is het sprekende geluid.
Dat zijn de twee geluiden van de jaren 60. Dat geluid
en het geluid van Neil Armstrong op de maan.
Neil Armstrongs Chevrolet Corvette.
Geweldig.
Wat een eer.
Ik kan wel zes keer opstijgen en landen op die baan.
Makkelijk.
Bedankt.
Wacht even.
Wat is er tegenwoordig mis met astronauten?
Ze gaan niet meer naar de maan.
Nee. Ze waren rockgoden.
Denk eens na. Ze reden in hun Corvettes
naar de stad, zopen zich klem, liepen chlamydia op
en de volgende ochtend zaten ze ondersteboven in een Starfighter.
Laatst heb ik er één ontmoet. Hij was de eerste astronaut
die de spaceshuttle afmeerde bij het ruimtestation.
Hij kwam naar het interview in een bruine Toyota Camry.
Hij had zijn polo in zijn chino gestopt.
Wat wil je zeggen met de polo?
Wat ik wil zeggen, is erg simpel.
Je ziet foto's uit het ruimtestation.
Ik volg ze op Instagram. Kijk.
Sorry. Ze lijken op mensen
die toiletten verhuren.
Stel je voor dat je op auditie gaat bij NASA.
Als je niet aan komt scheuren in een Corvette,
krijg je de baan niet.
Ze moeten de wiskunde uit het ruimteprogramma halen
en die vervangen door vurigheid.
Je hebt vast wel wat wiskunde nodig.
Je wilt dat ze grappig zijn.
Je denkt aan kinderanimatie, Jeremy.
Niet aan astronauten.
Buzz Aldrin, een vurige man, droeg zulke overhemden.
-Ik heb hem ontmoet. Mooi overhemd. -Precies.
Ook grappig. Mijn favoriete verhaal over Buzz Aldrin.
Die tweede man op de maan. Daar had je het over.
Jaren na de maanlanding gaf hij een interview.
Er stond een erg nerveuze, jonge journalist. Dit was live.
Ze zeggen: 'We gaan live.' En de regisseur zegt:
'Over vijf, vier...'
Op drie zegt Buzz Aldrin tegen de journalist:
'Niks over de maan, oké?'
'Ik heb niets anders.'
'Ik heb geen vragen. Ik heb niets.'
Genoeg over de ruimte. Ik wil door.
Ik kwam laatst op kantoor
en ik zei tegen deze twee dat de Citroën C3 Aircross
waar ik in reed, erg goed was. Zij vonden van niet.
Hij is ook niet goed.
Jawel. Dat besloot ik te bewijzen
door een uitgebreide test uit te voeren
waarbij we alles behandelen wat belangrijk is in zo'n soort auto.
Wacht even. Wordt dit zo'n stomme film
waarin je stomme tests uitvoert om uit te vinden of de auto
sneller dan zichzelf kan gaan?
Nee.
Dit is de betreffende auto.
Het is een hatchback met vijf plekken en voorwielaandrijving.
De prijzen beginnen bij 14.720 pond en hij ziet er funky uit
met hier en daar wat oranje verf.
Je kunt makkelijk naar buiten kijken, want de ramen zijn van glas
en de bediening is makkelijk te bereiken, want die zit op het dashboard
of op het stuur en niet onder het tapijt of in de kofferbak.
Je vraagt je misschien af wat hem zo speciaal maakt.
Om daarachter te komen, heb ik de test opgesplitst
zodat alle belangrijke vragen kunnen worden beantwoord.
IS HIJ SNELLER DAN ZICHZELF?
Om daarachter te komen, zijn we
bij de steile Millbrook Bowl in Bedfordshire.
Doordat de kleine 1,2-liter driecilinder motor
in deze versie van de Aircross turbocharged is,
zou hij 128 pk moeten produceren.
Nu is het tijd om te kijken wat dat betekent voor de maximale snelheid.
Daar gaan we.
Je kunt op een steile baan niet zo snel gaan
als op een rechte en vlakke baan.
Ik wilde James May vragen waarom dat zo is,
maar ik was bang dat hij het uit zou leggen,
dus deed ik het niet.
Dat is 160. Nu naar de vijfde baan.
De verschrikkelijke baan.
Dat is 183.
Dat is het. De maximale snelheid is... 185, nee.
De kleine auto heeft meer in zijn mars.
We hebben vastgesteld
dat de maximale snelheid op de Millbrook Bowl
wel 185 km per uur is.
Voor een praktische, hoge familie-SUV
die één op 21 rijdt bij een normale rijstijl, is dat niet slecht.
Maar kan hij beter?
Ik ben vlak achter
een Bentley Bentayga gaan rijden. Dit is een auto
met een maximale snelheid van 290 km per uur.
Hij slaat voor mij een gat in de lucht
en ik rijd in een vacuüm.
Daardoor zou ik sneller moeten gaan. Eens kijken.
Dat is makkelijk 185.
Honderdzesentachtig.
Honderdachtentachtig.
Ik verbruik ook minder brandstof. Dit is dus ook goed voor het milieu.
Honderdeenennegentig, 193 km per uur.
Honderdvijfennegentig.
Hij vliegt.
Honderdzesennegentig km per uur. 198.
We bewijzen dat de Citroën C3 Aircross
sneller kan gaan dan zichzelf.
Tweehonderd.
Echt waar. Het is alsof ik in Bluebird zit.
Ik maak me alleen zorgen omdat ik net een zwarte kat zag
en het vandaag vrijdag de 13e is.
Ik stap langzaamaan uit deze gevaarlijke situatie.
PARKEERT HIJ MAKKELIJK?
Niet als de plek kleiner is dan de Aircross.
Maar wel als de plek groter is.
Nu dat is bepaald, is het tijd
voor een van de belangrijkste tests voor een kleine auto.
KAN HIJ EEN SCHIP VAN 13.000 TON VOORTTREKKEN?
Om daarachter te komen, ben ik op het dok van Southampton,
waar ik gedwongen ben een helm te dragen voor het geval er een boot
op mijn hoofd landt.
Zoals je kunt zien, zit de kleine auto
middels een touw vast aan een enorme autotransporter.
Die een gezicht heeft. Het is Boaty McBoatface.
Ik had deze test verzonnen om te kijken of de C3 van één ton
een schip van 13.000 ton
vijfentwintig meter kon voorttrekken.
Ik moet zeggen dat mijn collega's May en Hammond
dit een stomme test vinden.
Zij zeggen dat de Aircross maar 151 koppel ontwikkelt
en dat dat niet eens een klein kind kan voorttrekken.
Daar ben ik het niet mee eens.
We gaan ervoor.
Christus, dat touw is elastisch.
O, hallo.
Waarom gaat hij achteruit?
Dit is zorgwekkend.
Gaat dat schip... Het schip gaat achteruit.
Kijk.
Het schip gaat achteruit.
Dit is een slechte situatie.
Terwijl we het touw vastmaakten, vroeg ik me af wat er mis was gegaan.
Ging hij achteruit als een soort grap?
De kapitein is Grieks.
Wij zijn geen Duitsers. Wij hebben je economie niet verpest.
Toen het touw was vastgemaakt, kon de test weer beginnen.
Daar gaan we.
Dat is koppelingsslip.
Dat is de koppeling.
Tractiecontrole uit. Dat is de enige oplossing.
Wacht eens. Volgens mij beweegt het schip.
Volgens mij komen we met elke ruk verder.
Kom op, Boaty. Beweeg, gemene boot.
Ik zal wat naar links en rechts gaan.
Wat een machine.
De kracht en sterkte van een Citroën.
Dat...
Boaty McBoatface geeft zich gewonnen.
Nu dat is bepaald, is het tijd om het over de praktische kant van de C3 te hebben.
IS HIJ GROOT GENOEG VOOR DE KINDEREN VAN ANGELINE JOLIE?
Ik moet zeggen dat dit niet Angelina's kinderen zijn.
Deze zijn veel goedkoper. We houden een namenrondje.
-Wie ben jij? -Karton.
-Tevreden Klant.
Tevreden Klant.
-Geit. -Geit?
-Ontwrichte Elleboog. -Ontwrichte Elleboog.
Pardon?
Klopt dat? Ik wil het goed uitspreken.
-En wie ben jij? -Opel.
Opel. Juist. Eens kijken hoeveel van jullie in de Citroën passen.
Waar is mijn gordel?
Wacht, Opel heeft een probleem. Wat is er, Opel?
-Er is geen gordel. -Jawel.
Echt niet.
Nee, Opel. Er moet een gordel zijn.
Kijk. Hij zit hier ergens in.
-Nee. -Hij moet hier zijn.
Maar wie gaat er rijden?
Waarschijnlijk je moeder.
Je vader is alleen thuis met een Franse vrouw.
Mijn vader is in Amerika.
Je vader is Brad Pitt. Niet je echte vader.
Jij bent op een markt gekocht.
Gevonden. Kijk.
Dat is vreemd.
Kom op, Opel. Ga goed zitten.
Ze zitten.
Ik ben bang dat er voor jullie geen plek is.
Mag ik in de kofferbak?
In de kofferbak? Nee, want als je moeder
in Afrika een gehandicapt kind koopt,
past de rolstoel er niet meer in.
IS DE KOFFERBAK GROOT GENOEG VOOR EEN PAARD?
Ik ben wel verbaasd. Ik dacht dat paarden groter waren.
Kom op. Eens kijken of je past.
Kom op. Omhoog.
Omhoog. Daar ga je. Omhoog.
O, ja.
Citroën zegt dat dit de grootste kofferbak in zijn klasse is.
ZOU DE FRANSE POLITIE HEM GEBRUIKEN?
Om dit te beantwoorden zijn we in Frankrijk,
waar een gewapende overval plaatsvindt.
UNE FRANSE BANQUE
DE FRANSE POLITIE
LE POLITIERADIO
Overvallers Anglaises avec visages horrible zijn maintenant op de vlucht
in een rode De Tomaso Pantera GTS uit 1972.
Juist.
We gaan ervoor.
Overal ter wereld heeft de politie best goede auto's.
De Amerikanen hebben Crown Vics,
de Duitsers hebben BMW's, de Italianen hebben Alfa's,
maar de Franse overvallers hebben het altijd makkelijk gehad,
want je wist dat Inspector Clouseau niet achter je aan kwam
in een Renualt Mégane diesel.
Niet vandaag.
Want ik zit in een Aircross en ik heb een snor.
Om het mij moeilijk te maken, was het geen standaard Pantera.
Hij had een zevenliter V8 van aluminium,
die 550 pk produceerde.
Dat is vier keer zoveel als ik had.
Mijn achterstand was snel weggewerkt.
Maar om ze in te halen...
PLAATS DE BOUW - TRÈS GEVAARLIJK
...nam ik een kortere weg.
Graver. Vaardigheid inzetten.
Vaardigheid gebruikt.
Door mijn verhoogde onderstel hoef ik niet langzamer te gaan.
Kom op, kleine, ijverige Citroën.
Dat had niet gekund in een De Tomaso.
Waar is hij?
Ik kan hem horen. Hij is net een Australiër.
Je hoort hem voordat je hem ziet.
Ik ga hem afsnijden.
Ik heb hem.
Ik weet waar hij heen gaat en ik zal er eerder zijn.
Hemel.
Verdorie.
Daar is hij.
Als dit geen serieuze situatie was, was het best grappig geweest.
De De Tomaso Pantera is een echte slechterikenauto.
Er staat zelfs een Argentijnse vlag op.
Vaardigheid inzetten.
Vaardigheid... Vaardigheid niet succesvol.
Sorry, mijn schuld.
O, nee. Hij gaat naar rechts.
Ik heb er één geraakt.
Toch? O, nee.
Het is oké. Ik heb ze nu allemaal.
Kom op, zet de achtervolging voort.
Wraak.
Wat hobbels.
Daar is de auto.
Het begon erop te lijken dat ik, ondanks mijn goede poging,
de Pantera niet te pakken zou krijgen.
Net toen het een gelopen race leek te zijn, speelde de Citroën zijn troef
en hij stopte er niet mee.
De Pantera stopte er zoals verwacht wel mee.
Zo, jongen.
O, god.
Hij verfde zijn haar.
Het is tijd voor de laatste test. De grote.
Het antwoord op de vraag die mij elke dag tig keer gesteld wordt.
KAN EEN TUNESISCHE GENERAAL ER ITALIË MEE BINNENVALLEN?
FRANKRIJK - ITALIË
Italië is moeilijk binnen te vallen
omdat het aan drie kanten omringd wordt door de zee
en er bergen aan de vierde kant liggen.
Deze bergen.
De Alpen.
Maar in 218 v.Chr.
stak de Tunesische generaal Hannibal deze bergen over
met olifanten die zijn uitrusting droegen.
Ik wil weten of hij ook een Aircross had kunnen gebruiken.
Natuurlijk was de Aircross 200 jaar voor baby Jezus nog niet uitgevonden,
maar had hij hem kunnen gebruiken als dat wel zo was?
We weten dat Citroën kracht en koppel heeft.
Wat hierbij echt belangrijk is, is tractie.
Daar gebruik je deze knop voor.
Die activeert iets genaamd het grip-controlesysteem.
Dat klinkt als een gimmick, maar dat is het niet.
Vorige winter kreeg Groot-Brittannië te maken
met iets genaamd 'The Beast from the East'.
Alles stopte en niets bewoog,
behalve ik in een Aircross.
Ik kon het niet geloven. Ik zette hem in sneeuwmodus
en hij ging door terwijl de sneeuw tot aan zijn deurklinken stond.
Eens kijken of ik hier dezelfde truc kan gebruiken
als het pad ophoudt en het ruiger wordt.
Ja. Kijk de kleine Citroën eens. Hij klimt omhoog.
Een olifant kan dit niet.
Ik schiet naar boven.
Ik weet niet wat voor magie deze computers gebruiken
om dit te doen, maar het werkt.
Hier gaan we omlaag. Ik activeer de afdaalcontrole.
Je haalt je voet van de koppeling en de rem.
Je hoort het antiblokkeerremsysteem.
Het houdt me onder controle,
houdt de achterkant recht en stopt de versnelling.
Dat is zo slim in zo'n kleine auto.
Hoe hoger ik kwam, des te lastiger het werd.
Nee.
Ik zet hem in...
Moddermodus.
Daar gaan we. Kijk eens aan.
Kom op, kleine auto.
Je hoort de motor rondstuiteren,
maar het goede nieuws is dat de motor er nog in zit.
Terwijl de navigatie zei dat Italië drie kilometer verderop lag,
had ik een ander pad gevonden.
Ik ben de 2000 meter voorbij.
Christus, als ik over de rand ga...
Uiteindelijk kwam de grens in zicht.
Kom op, kleine Aircross.
Goed gedaan. Slimme auto.
Dit is het dan. Sneller dan zichzelf op de baan,
sterk genoeg om een schip voort te trekken,
groot genoeg voor de Jolie-familie en een paard
en beter in het binnenvallen van Italië dan een olifant.
Echt?
Een geweldige machine. Een comfortabele, kleine auto.
Gaat het goed? In je hoofd?
Wat bedoel je?
We hebben niks geleerd.
Jawel. Je hebt geleerd dat je die berg op kunt,
ook al heb je geen vierwielaandrijving.
Maar hoe zit het met de dingen die je echt wilt weten?
Hoe zit het met de kofferbak...
Die heb ik getest.
Veiligheid, verzekeringsgroep. Dat allemaal.
Dat is saai.
Moeten we echt geloven dat een kleine, Franse hatchback
een aangepaste De Tomaso Pantera op een bergpad kan inhalen?
Je kent James Bonds GoldenEye nog wel.
Hij zit in zijn Aston DB5 een Ferrari 355 achterna. Hij haalde hem in.
En de andere Bond-film. Hoe heet die?
Quantity of Porridge, zoiets.
Hij rijdt in zijn Aston DBS. De Italiaanse politie in een Alfa 159 diesel
houdt hem zonder probleem bij.
Weet je dat dat geen documentaires waren?
Je had The Rock. The Rock was een Hummer en een Ferrari.
Kunnen we hier wat nuttige informatie uithalen?
Dat hoeft niet.
Jawel. Is die Citroën
eigenlijk niet dezelfde auto als de Opel Crossland?
-Ja. -Ja. Goed punt.
Zou je die niet liever kopen?
De Opel heeft geen grip-controlesysteem
en werkt dus niet als olifant.
De olifantentest is niet relevant.
Is er iets... Oké, is de Opel...
Is het interieur makkelijk schoon te maken?
Ik wist dat je dat ging zeggen. Ik heb de Opel meegenomen
naar een man die het een en ander weet van stofzuigen.
De enige, echte Sir Dyson.
Kun je dat doen? Daarin.
-Is hij goed? -Briljant.
-Ja? -Erg makkelijk. Erg goed.
Sir James Dyson.
Hij voerde een belangrijke test uit voor ons.
Dat was echt James Dyson.
-Wacht even. -Wat?
Sir James Dyson is een nieuwe vastestofaccu aan het ontwikkelen.
Hij werkt aan de toekomst van wereldwijd persoonlijk vervoer...
-Ja. -En jij hebt zijn middag verspild
door hem de Opel te laten stofzuigen.
Ja.
Je hebt het einde van de wereld versneld.
Dat klopt. Met die vreselijke teleurstelling moeten we stoppen.
Bedankt voor het kijken. Tot de volgende keer. Dag.