Herkese merhaba. Merhaba.
-Tekrar merhaba. -Teşekkürler. Sağ olun.
Teşekkürler.
Merhaba. Teşekkürler.
-Nasıl gidiyor? -Çok sağ olun.
Teşekkürler, bu müthiş heyecan verici bölümde...
Genç bir kadın lastik değiştiriyor.
Yaşlıca bir kadın bira içiyor.
Ve Richard bir kitaba bakıyor.
Şuna bakın.
Ancak...
Ancak, 80'lerindeki James May'in filmiyle başlıyoruz.
Ne?
Hayır, durun. Pardon.
James May'in 80'li yıllar filmiyle başlıyoruz.
-Evet. Sağ ol. -Onu kastetmiştim.
80'li yıllar muhteşem aşırılıklar dönemiydi.
Vatkalarıyla Gordon Gekko ve tabii müthiş süper arabalar.
En harikası da, hiç şüphesiz, buydu.
Ferrari Testarossa tekerlekli bir aşırılıktı.
Görünüşü, tavrı,
hatta cüssesiyle.
Bu araba çıktığında
genişliğiyle herkesi şaşırttı.
Del Boy gibi geniş demiyorum, en anlamında diyorum.
Muazzamdı. Özellikle arkası.
Her bir panelinden karizma akıyordu.
Hiç şüphesiz
Miami Vice'ta yer alacak tek arabaydı.
Gerçekten de Enzo Ferrari diziyi o kadar seviyordu ki
dizinin yıldızı Don Johnson'a kendi Testarossa'sını verdi.
Don, ünlüler bakımından buz dağının sadece görünen kısmıydı.
Rod Stewart'ta bundan vardı. Elton John'da da.
Mike Tyson'da da. O.J. Simpson'da da.
O muhtemelen eldivenle kullanıyordu.
1985'te satışa çıktığında arabanın fiyatı
62.666 sterlindi.
Bildiğiniz gibi bu, şeytanın sayısıdır.
Beş litrelik V12'yi saldığınızda...
Saatte 290 kilometreye çıkıyordu.
O dönem için şaşırtıcı bir rakam.
Hızı ve ünlü hayran kitlesi vardı.
Ama Testarossa'ya siyasal açıdan doğrucu denemezdi.
Mesela, pencere düğmelerinin ana konsolda gizli
küçük şeyler olduğunu düşünün.
Olmalarını beklediğiniz yerdeyse...
Dev bir küllük var.
Buna aynalı bir kapak koymuş olsalar iki işe yarardı.
1980'ler aşırılıklar dönemiyse
bu, o dönem için mükemmel bir arabaydı.
Maalesef Bay May vaktinizi harcıyor
çünkü 80'lerin en üstün süper arabası o değil. Bu.
Abartı söz konusuysa
hiçbir şey Lamborghini Countach'a yaklaşamaz.
Onun yanında Testarossa aile hatchback'i gibi kalıyor.
Ferrari'yi geniş buluyorsanız bu daha da geniş.
Testarossa'nın kapıları böyle açılmıyor.
Countach'ın LP 5000 versiyonu 1985'te piyasaya sürüldü
ve amaç, Testarossa'ya haddini bildirmekti.
48 valf, 5,2 litrelik V12'si
Countach'ı saatte 300 kilometreye çıkarabiliyor.
Veya kesin konuşmak gerekirse Ferrari'den daha hızlı.
Gerçekten de o dönemde dünyanın en hızlı seri üretim arabasıydı.
Kevlar kaput var. Yol silindiri büyüklüğünde arka tekerlekleri var.
En üstün süper arabadan söz ediyoruz.
Ve bu müthiş araba
Ferrari'nin kaynaklarının yarısına sahip olmayan bir şirketten çıkmıştı.
Size bir örnek vereyim.
Bu araba füze gibi aerodinamik görünebilir
ama aslında rüzgâr tüneline hiç girmedi.
Buna bütçeleri yetmiyordu.
Onun yerine bir prototipin her yanına yün iplik yerleştirip
onu otoyolda denediler.
Buna bayıldım.
Merhaba. İşte geliyor.
Birinci olamayan.
Gümüş madalyalı.
Lamborghini'nin sorunu şu, onda laf çok, icraat yok.
En hızlı arabaymış, hadi oradan.
Lamborghini bile performans testinde
arabaları modifiye ettiğini itiraf edecektir. Aynaları çıkarıp
ağırlık azalttılar.
Alavere dalavere.
Mesele şu, bana göre süper arabalar hep üstün olmak iddiasında.
Hangi konu olduğu önemli değil, yeter ki üstün olsun.
Ve bu, en üstün yatak odası duvarı posteri arabası.
Çocukluğumda bunlardan birini ilk gördüğümde
kalbimde bir kıvılcım çakmıştı.
Bugün orta yaşlı bir adam olarak gördüğümde
aynı kıvılcım harlandı.
Şu sesi dinleyin!
Patlayan silah gibi.
Sorun şu, Lamborghini Countach aslında bir araba değildi.
Sürmek için yapılmamıştı ama bu öyle.
Düzgün bir kaputu, makul büyüklükte yakıt tankı ve rahat koltukları var.
Gerçekten de kıtaları kat edecek bir gezinti arabası.
Sonunda kenara çektik, böylece göğüs yüze tartışabilecektik.
Ah, şu... Frenler devrede. Harika.
Hizaya gel.
Tamam. Ah, bu...
Pek faydası olmuyor.
Arkanı göremiyorsun.
Hayır, hatasız yapmak istedim, yardımcı olabilirsin.
Bu ve şu mani oluyor. O yüzden ilk örneklerde periskop vardı.
Peki, daha iyi bir fikrim var. Havalı bir şey.
Bak. Böyle oturunca
geri vitese takabiliyorsun. İşte.
-Ayağının üzerinden geçeceksin. -Hayır. Devir yok.
-Hareket ediyor. -Çok havalı.
-Havalı görünüyor. -İyi. Böyle iyi.
Evet. Arabamdayım.
-Biraz sola ve geriye. -Ama... Ne?
-Biraz sola ve geriye. -Evet.
Vietnam'da bir helikopterin kenarından sarkmak gibi.
O kadar havalı. Evet.
Durmamızdan az önce izleyicilere bu arabanın
fos olduğunu açıklıyordum.
Arka kanat sadece arabayı yavaşlatıyor
ve yüksek hızda ön tarafı hafifletiyor.
Daha da beter,
-yasal değil. -Sahi mi?
Resmi izin alacak paraları yokmuş,
arabaları fabrikada yapıp araba parkına çekiyorlarmış
ve bir adam bunları matkapla vidalıyormuş.
Gerçekten. Buna bayılıyorum.
-Araba parkı mı? -Evet.
Son rötuş. Bayıldım!
Neden izleyicilere "süper araba"ndaki sinyal kolunun
Morris Marina'dan geldiğini söylemiyoruz?
Neden seninkindeki elektrikli kapı aynası ayarlarının
Austin Montego'dan geldiğinden söz etmiyoruz?
-Bilmediğini umuyordum. -Biliyordum.
-Rod Stewart'ta Testarossa vardı. -Rod Stewart'ta Countach vardı.
-Evet ya. -Evet ya.
Hiçbir konuda uzlaşamayınca
daha entelektüel bir yaklaşımda karar kıldık.
Kısa mesafe yarışı yapacaktık.
Kâğıt üzerinde Lamborghini kesinlikle daha hızlı
ama gördüğümüz gibi Lamborghini zamanında
performans rakamları konusunda biraz gevşekti.
Sonunda işin aslını öğrenebileceğiz.
Ama başlangıç çizgisine geldiğimizde bir şeyi fark ettik.
Bunlar sahipli arabalar, değil mi?
Doğru. Evet.
Mesele şu, Testarossa'lar sabit startları pek sevmez
çünkü kendi diferansiyellerini patlatıyorlar.
Yeni diferansiyel kaç para?
26.000 sterlin.
Bunu söylemene sevindim çünkü bu da
sabit startları sevmiyor.
Dev arka tekerleri yüzünden. Debriyajı yakıp
şanzıman kutusunu yararsın.
O kaç para?
36.000 sterlin.
Yani 62.000 sterlin tehlikede.
Buldum. Normalde yapmadığımız bir şey yapalım.
Hareketli startlı kısa mesafeli yarış.
Evet! Bence de. Hep bunu yapmak istemişimdir.
Bir sebeple bugün bu arabalarda o seçeneği yeğliyorum.
Işık yeşile dönünce birlikte yola çıktık.
Sonra beyaz çizgide gazladık.
Hareketli start.
Çizgiyi geç ve gazla!
Yola çıktık.
Kaçıyor.
Ne şaşırtıcı bir his!
Öfkeli bir Countach!
225!
İşte, boğa atın kıçını tekmeledi.
Gülünç derecede küçük pencereden bile kibirli görünüyorsun.
Öyleyim dostum çünkü ben kazandım. Önemli olan bu.
Önemli. Sinir bozucu olan da bu. Gerçekten önemli.
Çok hoş bir araba. Bayılıyorum.
-Muhteşem. -Bir ayrıcalık, değil mi?
-Çok özel. -Evet.
O filmde birkaç şeyden söz etmeyi unutmuşsunuz.
Countach'ın direksiyonu beton gibi.
Vites kolu da öyle. Pedallar da. Ve klima kullanırsan
terli bir köpek yüzüne karşı soluyor gibi oluyor.
O konuda haklı.
Evet, sen de konuşamazsın çünkü hantal Testarossa'nı
dediğin gibi Miami Vice'taki adam kullanıyordu.
Ve o adam ceketinin kollarını sıvıyordu.
Edinburgh Dükü bunu yapmaz.
-Kont Haig bunu yapmaz. -Dur biraz.
-Ne? -O arabalara saldırarak
sevip saydığımız her şeyi temelinden sarsıyorsun.
Şimdi sıra onları biraz daha mahvetmekte.
Eboladrome'da o arabaların ne kadar yavaş olduğunu göreceğiz.
Debriyaj yakan dumanlı bir startla yola çıkıyor.
Islak. Olmayan'a doğru giderken
nasıl saldırıp öne fırladığına bakın.
Vites koluna bakıp düşmediğinden emin oluyor.
Kollar sıvanmamış ki bu makul.
Nasıl da yana yatıyor.
İşte geldik. Burada direksiyonla mücadele ediyor,
Buraya Bakarlar'a daha zayıf bir şekilde atılıyor.
Eğil, kaçın, dal. Yakan top izler gibi.
Ama daha yavaş. Ve daha az eğlenceli.
Vites koluna bir bakış daha.
Şimdi de düz-12 motoru öttürüyor.
Kocakarının Evi'ne su püskürterek güçlü bir şekilde geliyor.
Bundan keyif aldığını düşünemiyorum.
Evet, frenlere asılıyor. Orada akıllıca temkinli bir çizgi izliyor
ve duruyor ama hayır, hâlâ hareket ediyor.
Şimdi de... Evet. Ağır ağır Trafo'ya gidiyor.
Açıkçası, sesi hiç fena değil.
Hatta çok iyi.
Evet. Oradan bir Rolls Royce Corniche gibi yuvarlanıyor.
Geriye sadece Koyun Otlağı kaldı. Evet, kayıyor!
Ve çizgiyi geçiyor.
-Heyecan vericiydi! -Manyakçaydı.
Çok dramatik.
Bir Testarossa'yı kaydırmak, bunu dünyada yapmazdım.
İzleyicilerin aklını karıştırabilecek teknik bir nokta.
Az önce düz-12 motor sesinden söz ettin.
-Evet. -Ki bu kısmen doğru
-ama ben V12 demiştim. -Biliyorum.
Bu da doğru sayılır çünkü boxer motor,
180 derece düz V12.
-Öyle. -İşte.
Hiç ilgilenmiyorum. Düzümsü V12. Neyse...
-Düzümsü. -Şimdi sırada
Lambo var.
Countach biraz daha seri başlıyor.
Şişko arka tekerleklerini ıslak asfaltta eziyor.
Gerçekten çok ıslak.
Viteste olduğundan emin olmak için hızlı bir bakış.
Şimdi ikinci viraj için hız kesiyor.
Ve Buraya Bakarlar'a doğru tekrar güçleniyor.
Abbie'nin bu hafta spor yapmasına gerek yok.
Gereksindiği tüm antrenmanı Lambo'da yapıyor.
Elinden geldiğince sert dönüyor.
Arka kanat her zamanki gibi hiçbir işe yaramıyor.
Arka... Orada havalanacak sandım.
Şimdi Kocakarının Evi'ne doğru keyifsiz bir güreş devam ediyor.
Yağmurun içinden. Orta noktada hafifçe fren yaptı.
Şimdi vites küçülterek daha sert fren yapıyor.
Sesi, düşük devirdeki öfkeli bir traktör gibi çıkıyor.
Şimdi suyun içinde Trafo'ya doğru atılıyor.
Ferrari'den daha iyi gürültü çıkarıyor doğrusu.
Muhteşem. İki viraj kaldı.
Koyun Otlağı'nda bunu da kaydıracak mı?
Biraz sarsılsa da Koyun Otlağı'ndan geçiyor.
Ve işte geldik. Çizgiyi geçtik.
Harika.
Evet.
Tabeladaki yerlerine bakalım. Önce Lamborghini.
GT TUR TABELASI
Burası tabelanın dibi.
Üste çıkmıyorlar mı? Bakın. Şuna bakın.
-30. sıra. -Ford Fiesta'dan daha hızlı.
Hadi ama. Bu çok iyi.
Acınacak kadar yavaş.
Bu uzun süre önceydi.
-Hoş değil, değil mi? -Ford Focus...
Honda Civic, Ford Focus, hepsi daha hızlı.
Tamam, şey, neyse ki Testarossa
bundan daha yavaş olamaz. Görelim.
Aman Tanrım! Tanrım.
Up'tan daha hızlı. İkisi de ıslak zemindeydi,
-yani bu adil bir karşılaştırma. -Yenildin sanırım.
Bakın. Galiba gerçeklerle yüzleşmeliyiz. Bunlar çok yavaş iki araba.
Ama en azından pahalılar ve sürüşleri korkunç.
Her neyse, şimdi sırada
Muhabbet Sokağı'nın köşesindeki sohbet kahvesinde
münazara pastasından bir dilim yemek var.
MUHABBET SOKAĞI
36 tane yaptıktan sonra yeni fikirler bulamayacağız.
Ümitsiz bir hâl alıyor.
Şimdi. Burada bir gün araba kullanmayı iple çeken gençler var mı?
Gelecekte sizi Ferrari bekliyor sanıyorsunuz. Lamborghini.
Maalesef. Aberdeen'de bir fabrika var, geleceğin
böyle görüneceğine karar vermişler.
-Tanrım. -Evet ya.
-Dizilebilir. -Elektrikli mi?
Evet. Öyle. Tabii ki elektrikli. Elbette.
56 kilometre gidebiliyorlar. Dizilebilir arabalar.
Dur. Yani İnsan Kırkayağı gibi mi?
Tam öyle değil, hayır.
Hayır, hayır. Hayır.
Yani hepsi birbirine bağlanıyor.
Bağlılar. Aynen. Bağlılar.
Bir dakika. Ya ortadakindeysen...
-Evet. -...ve öndekinden farklı yöne
gitmek istiyorsan? Ne yapacaksın? Sen...
-Şey... -Hayır, daha beter.
Ortadaysan ve farklı yöne gideceksen
tekerleğin olmaz çünkü öndeki ve arkadakine
-takılı kalır. -Yeterince tekerlek yok.
Böyle görünüyor, sizi temin ederim. Saçma.
Ön ve arka ayrı... "Başka yere gidemezsin."
Ama aslında bu optik yanılsama. Arka tekerler içinde.
-Yani tekerleğin var. -Peki.
Evet ama ya arkadaysan
ve önde Richard Hammond varsa?
-Ödün kopar. -Tamam.
Evet, bu bir sorun. Ama bence tam anlamadınız.
-Yok. -Dur biraz.
Bakmam lazım.
Epey karmaşık, biraz sabredin.
Fikir şu, bu arabalar insanlar kullansın diye her yerde olacak.
Tamam mı? Sonra gece adamın biri öndeki yeşile binip
diğerlerini arkasına toplayacak.
Havaalanındaki adamlar gibi.
Yük arabalarını toplar
ve uzun bir dizi hâline getirirler ya.
-Evet. -Onun gibi.
Hepsini topluyor.
Bir dakika. Diyelim ki akşam arabanla eve gidiyorsun.
Sabah kalkıyorsun, araba yok
çünkü herifin teki toplamış. Öyle mi?
-Evet. -İşe yaramaz.
Arabayla yolculuk çift yönlüdür. Gidersin, dönersin.
Tabii Dignitas'a gitmiyorsan.
Bak, o işe yarardı.
Ama toplama hizmetiyle alakalı olabilir.
Mesele şu... Anlamaya çalışıyorum...
Epey karmaşık. Aslında...
Nasıl işlediğini anlatan bir şema var.
Onu gösterelim. Bakın. İşte.
Anladım. Sırtına saplanmış dev bir çatal
ve çanta var. Bir tam iki bölü üç arabaya rastlıyorsun...
-Evet. -...yarım arabaya dönüyor,
sonra bir tren resmine çarpıyor.
-Çok saçma. -Evet.
Hayır, bir dakika. Yanlışın var Hammond.
İki arabaya biniyorsun ama sadece bir tanenin dörtte üçüyle gidiyorsun.
Ve istasyona gidiyorsun çünkü bir yere gitmen gerekiyor.
Ama bir yere giderken biri onu çekiyor
ve geri koyuyor ki istasyona döndüğünde
-artık bir araban olmuyor. -İşe yaramaz!
Bakın, hayır. Söyledikleri şu, gelecek
-çok sıra dışı olacak. -Evet. Öyle görünüyor.
Evet. Temelde söyledikleri bu.
Aklıma parlak bir fikir geldi. Size danışayım.
-Tabii. -Komite gibi.
Kendi arabamız olsa... Satın alınabilir veya kiralanabilir.
Ama araba senin olacak ve sonra...
Delice, biliyorum. Büyük bir olasılıkla
onu bıraktığın yerde bulursun.
Hepiniz arabalarınızı otoparka koydunuz, değil mi?
-Hâlâ oradadırlar. -Aynen.
Yabancının biri gelip onları toplamaz.
Düşün, çıkıyorsun ve araban hâlâ orada.
-Muhteşem. -Buradan devam edeyim.
Ya bu arabalar sihirli bir sıvıyla çalışsa?
İki, üç dakikada yenilense.
-Yüzlerce kilometre gitse. -Hangi sihirli sıvı?
-Yer altından çıkabilir. -Neden yapılmış?
Ezilmiş karides.
Pek olası değil dostum. Bu...
Aberdeen'deki şirketle kapışalım,
bakalım kim daha haklı.
Robert Kubica'dan söz edebilir miyim?
Polonyalı Formula One sürücüsü. Resmi var.
Sekiz yıl önce korkunç bir kaza yaptı,
keyif için ralli yaparken. Araba buydu.
Arabaya giren bariyeri görüyorsunuz.
Vücudunun sağ yanındaki her kemik kırılmış.
Topuğundan omzuna kadar. Kolunu yerine takmak için
yedi saat ameliyat etmişler. Sonra 17 ameliyat daha geçirmiş.
Ve kolu hâlâ arazlı ama bu hafta sonu
Formula One arabasına dönmüş. Şunu söyleyeyim,
-bu müthiş. -İnanılmaz.
-Ne adam! -Veya...
Kararlılığın gücü.
Bulunmaz bir şey.
Mark Webber, Avustralyalı eski F1 sürücüsü,
Formula One'a dönüşünü şu tweet'le kutlamış,
"Polonyalı geri dönüyor. Ne büyük savaşçı ve ne azimli bir hergele."
Açıkçası bir Avustralyalı için fazla sulu gözlü
-ve duygusal. -Öyle. Evet, hergele.
Biliyorsunuz, şu sıra elektrikli arabalar,
sürücüsüz arabalar ve geleceğin ulaşımı konularına
-çok emek veriliyor. -Evet. Fark ettik.
Evet. Araba kullanırken bir şeylerin koltuğun altına düşmesini
engelleyecek bir şey bulsunlar yeter.
Şimdiki arabamı isterim ama öyle bir aksamı olsun.
-Hepsi bu mu? -Evet.
-Tüm arzun bu mu? -Evet.
Bu temel değişim döneminde araba sahipliği, kullanımı
ve işlevselliğiyle ilgili konseptin
-bu mu? -Tek istediğim bu.
Durduracak bir şey... Araba sürerken tweet atmak
-tehlikeli, değil mi? -Evet.
Böyle gidiyorsun, "Olamaz, telefonumu
"düşürdüm." Koltuğu kaldırıp,
başını büküp elini çaresizce oraya sokuyorsun.
Sokuyorsun ve derisi kalkıyor...
-"Alıyorum, alıyorum." -Kararlı bir veteriner gibi.
Aynen. Ve bu...
Pek değil. Şöyle...
Hadi köstebek, doğur artık.
-Gerçekten. -Patladı.
Neden küçük bir çıkıntı yok?
Bu taraftan gösteriyorum çünkü Britanyalıyız
ama hangi tarafsa, ortada...
Bir şeylerin düşmesini önleyecek bir parça olsa.
Bu ne kadar zor olabilir ki?
Seni anlıyorum. Bu bir sorun. Bir keresinde 911'imin
sürücü koltuğunun altına baktım,
-kaybettiğim sekiz güneş gözlüğünü buldum. -Evet ya.
-Hepsi oradaydı. -Ev anahtarları, külçeler, akrabalar...
Er geç bir şey düşürürsün. Sonra
"Onu geri almalıyım." dersin.
Durman gerekir, buradan alamazsın,
buradan alamazsın. Arkaya dönmen gerekir,
bir türlü alamazsın.
Elini böyle alta sokarsın.
Tüylü sümük gibi bir his verir.
Yok, orada. Orada. Görmüşsünüzdür.
-Hep oradadır. -Tüylü bir ur gibi.
Yumuşak ve...
Her zaman öyle bir şey vardır
ve her zaman kaybettiğin şeyin üzerindedir.
Kutsal Kâse muhtemelen birinin koltuğunun altındadır.
-Bir arabada. -Evet.
Bu gece herkes koltuğunun altına baksın,
arabaya döndüğünüzde bir bakın.
Brexit için vermeye yetecek kadar bozuk para bulursunuz.
Olabilir. Kesinlikle.
Tamamını ödeyebiliriz.
-Kim benimle aynı fikirde? -Ben.
Acaba... İşte. Gerçekten tezahürat var.
Üç kişi fikrimi alkışladı.
-James. -Efendim?
-İlginç bir haber. -Ah, Tanrım.
Ne demek "Ah, Tanrım"?
İkinizden biri "ilginç bir haber" dediği zaman
savaşla ilgili oluyor.
Hayır. Bu... Savaşla ilgili değil.
Kuşların hızı hakkında ilginç bir haber.
-Daha betermiş. -Evet!
Buna bayıldım.
-Onlar... -Bundan söz etmiştik.
Bir güvercinin saatte 40 kilometre hız yaptığını
iddia ettiğinden beri bu devam ediyor.
İddia ettim. Yanlarındaydım. Bir güvercin 40'la gitti.
Bir İsviçre hız kamerası, bir ördek için saat tutmuş.
Tamam mı? Ördek için.
Kameraya takılmış. Bir fotoğraf var.
Kanıtlıyor. Ördek kameraya takılmış. Kamera fotoğraf çekmiş.
-Hızı neymiş? -Saatte 51,5 kilometre.
İşte. Bu inanılmaz çünkü bana sorsalar
32, 33 kilometre derdim çünkü...
İnanılmaz değil, hele ilginç hiç değil.
İlginç.
Bu bir bilgi Hammond. Biraz bilgi
-dünyayı zenginleştirmez mi? -Doğru.
Çünkü o bilgi garip ve tuhaf
ve kimseyi alakadar etmez.
Swindon'da pandomime çıktığında ve Jeremy'yle ben
Kuşların Hızı adlı dizimizin dünya çapındaki
başarısı sayesinde aldığımız süper yatlardan
birbirimize el sallarken alay edemeyeceksin.
-Muazzam olacak. -Onu kim izler ki?
Kuşların Hızı'nı kim izler? İşte.
Swindon'da onu Buttons rolünde görmeyi kim ister?
Hey.
-Hey. -Hayır!
Asla!
Muhabbet Sokağı'nı böylece bitirelim.
Evet.
Bence de. Devam edeyim çünkü hepimiz
spor hatchback'leri severiz.
Evet. Pratik, kullanımı ve tamiri ucuz arabalar olmalarını severiz
ama yine de bunak babunlar gibi gidiyorlar.
Evet. Şimdi yeni bir tür küçük, spor hatchback çıkmış.
Ve en iyisini bulmak için The Grand Tour'u
hemen şu araziye götürdük.
Evet, testimizin başlangıç noktası Oxfordshire'daki kendi pistimizdi.
Topladığımız arabalar da şunlar.
Ben yeni Volkswagen Polo GTI'ı getirdim,
197 beygir gücünde.
Richard Hammond yeni Ford Fiesta ST'yi getirdi,
o da 197 beygir gücünde.
James May yeni Toyota Yaris'i getirdi,
komik bir adı var.
Nasıl söylenir ki?
"Grmna."
"Grmna" değil, sonunda "a" yok. GRMN yazıyor.
Komik bir isim.
Ne demek o? GRMN...
"Gazoo Racing Meisters of the Nürburgring."
En sevdiğin yer.
-Orada geliştirilmiş. -Gazoo Racing ne?
Toyota'nın yarış bölümü.
İki yıldan fazladır kendini bu mükemmel spor hatchback'i
geliştirmeye adayan küçük bir grup.
Sertleştirilmiş kaporta, daha kısa yaylar, SACHS amortisörler.
Süperşarjer, özel tekerlekler,
özel lastikler, sertleştirilmiş viraj demirleri,
hatta standart Yaris'ten farklı bir direksiyon krameri var.
Bu tam bir spor hatchback teknolojisi.
Arabam 21.000 sterlinden biraz fazla. Seninki...
-20 bile değil. -Evet, 20'nin altında.
26.000 küsur sterlin.
Her kuruşuna değer çünkü tam anlamıyla
spor hatchback olarak geliştirilmiş.
-Güzel bir araba değil. -Değil.
Bir gözü makyajlı,
biraz çılgın bir makyaj. Kiss gibi.
Sabah kızlarımın hazırlanmasını izlemek gibi.
"Olmuş mu?" "Olmuş."
Seninki kahverengi.
-Değil. -Kahverengi.
-Evet, öyle. -Değil. Mantar rengi.
Kameraman renkleri bilir. Kahverengi mi?
-Evet. -Kesinlikle.
-Kahverengi. İşte. -Hayır, mantar.
Bu noktada, en iyisi hangi araba diye tartışmak yerine
takip yarışıyla başlayıp bir dizi test yapmaya karar verdik.
Her birimiz pistte eşit aralıklarla dizildik.
Kurallar basitti.
Arkadaki araba tarafından geçilince James yarış dışı kalır.
Siz asfalttayken neden ben viraj üzerindeki
çakıllı zeminden başlıyorum?
Hedefleme kontrolün var mı?
Yok.
Orası senin yerin o zaman. Bende var.
Tamam. Neyse. Gidelim.
Hedefleme kontrolü etkin. Hazırım.
Üç, iki, bir, başla.
Yola çıktık!
Kıpır kıpır bir şey bu.
Unutmayalım, spor hatchback'i Volkswagen icat etti
ve bu konuda hâlâ en iyisi onlar.
Sıradan hatchback'i alıp süspansiyonu,
gövdeyi sertleştirmiş, büyük motor takmışlar. Nokta.
Gazoo! Güzelmiş. Çok sıkı.
Ne oluyor? Nereye gidiyor?
Müthiş. Bayıldım.
Şu küçük çatırtılar egzozdan gelen patlamalar.
İçindeki valfler sayesinde ses iyi çıkıyor.
Hadi, hadi. Çakıllı cebe.
Oldukça ilginç, arka taraf kayıyor ve sonra
dönmeyi engellemek için frenin tuttuğunu hissediyorsunuz.
Bu sayede ortada kan ve ambulans falan olmadan
bol bol keyif alabiliyorsunuz.
Hayır, yanlış yaptım, Jezza arkamda.
GRMN görüş alanıma girdi.
Hadi, hadi. Heyecanlı anlar başladı.
Yanlış.
Ah, bu... Abarttım.
Şu anda GRMN'den kalkan toz yüzünden önümü göremiyorum.
Hammond, Clarkson'a da yetişiyor.
Bu çok ilginç bir hâl alıyor.
Jeremy'yle arayı kapatma vakti.
Hadi, hadi. İşte bu.
Fazla geniş.
Yarış dışısın!
Yoldaki engel kalkınca yıpratıcı bir ikili yarış başladı.
Hadi, Clarkson, benimsin.
Yol tutuş.
Spor hatchback'ler çok eğlenceli. Gerçekten öyle.
Biri bana "Bunu bırakıp
"bir 911 Turbo'yla veya 488'le değişir misin?" dese
"Hayır, cidden istemem." derim.
Biraz yalpaladı. Spor hatchback'te bunu istersiniz.
Epeyce tur attıktan sonra aramızdaki mesafe değişmemişti.
Az önce aklıma geldi, ikimiz de
bu pisti aynı şekilde tanıyoruz.
İkimizde de 197 beygir gücü var.
Bu yarış epey sürebilir.
Ne var ki...
Frenler aşınıyor. Hissedebiliyorum. Isınıyorlar.
Bu arada benimki buhar çıkaracak kadar ısınmıştı.
Arkadaşımızın hoşuna gitmese de
beraberlik ilan ettik.
Bu takip yarışı değil de normal bir yarış olsa
birinci olurdum çünkü arabama iyi davrandım
-ve frenleri zorlamadım. -Duydun mu?
-Duydum. -Ama yarışta ara vermezsin...
Yani yavaş kullanan kazanıyor.
Evet çünkü frenim aşırı ısınmıyor. Hâlâ devam edebilirim.
Saatte 45 kilometreyi geçmedin.
Saçma.
Televizyonda, Grandstand'de falan
bir motor yarışında...
May'in motor sporlarıyla ilgili tuhaf kuramlarını dinlemektense
bir sonraki teste geçmeye karar verdik.
Kısa mesafeli yarış.
Size motoru tanıtayım. İki litrelik turbo.
-Daha ne istenir? -Evet. Hedefleme kontrolü.
-Hazırım. -Ben de.
Öte yandan James, GRMN hakkında açıklama yapacak.
Bu motor çok ilginç çünkü birincisi ve en önemlisi
Lotus'un eli değmiş.
Elise'de benzer bir motor kullanıyorlar.
Belki daha ilginci, süperşarjerli olması,
ki spor hatchback için bu sıra dışıdır.
Neden bu zahmete girmişler?
Turboşarjerden daha ağır, daha fazla mekanik çekiş...
BİR SAAT FALAN SONRA
Yani ana başlıklar şöyle,
en fazla güç bende, 209 beygir gücü.
En düşük ağırlık bende, 1135 kilo.
Clarkson'ın Vosvos'undan 200 kilo daha hafif.
Sonunda James'in anlatacakları bitmişti, başlamaya hazırdık.
Muhtemelen kazanamam.
Benim sorunum şu, en ağır araba bende ve en ağır sürücü benim.
Ve yola çıktık.
Şu Polo nereye gidiyor?
Evet!
Ne?
Şişko çocuğun zaferi!
VW yine rakamları yanlış vermiş anlaşılan.
Bu şaşırtıcı sonuç bilgi almayı gerektiriyordu.
-Mantar rengi Polo... -Kahverengi.
-Kahverengi VW kazandı... -Kazandı.
Aslında açıkçası bu şaşırtıcı zafer
-sürpriz oldu. -Benim için de.
Çok sinir bozucu. Elden ne gelir?
-Çünkü ağır. -Evet.
Evet. Ve sadece bunun kadar güçlü.
DSG şanzıman büyük fark yaratıyor.
Evet, çift debriyaj. Yani
vites değiştirirken 18 metre kaybediyorsunuz.
Eski usul bir şanzımanla...
-Anında. -...baş edemezsin.
Önce bir vites, sonra diğeri...
-Evet. -Ah, durun.
Bay Wilman'dan mesaj. "Budalalar."
Çok güzel.
Pek nazik.
"Çift debriyaj şanzıman ve kalkış yönlendirmesi hakkında dırdırı bırakın.
"Bu arabalar gençleri cezbetmeli
"ve onlar böyle şeyleri bilmez bile.
"Bu testin galibi, sizin gibi yaşlıları değil milenyum çocuklarını
"cezbeden araba olacak."
Hangi test gençlerin ilgisini çeker...
Durun, buldum.
Milenyum çocuğu nedir?
Bunu James'e açıklayıp test pistinden ayrıldık
ve gençlere hitap edecek yeni yol testimize başladık.
Kapılara gençlere hitap eden
politik çıkartmalar koydum.
OYLAR İŞÇİ PARTİSİNE
Sonra ön camda
trans, biyolojik cinsiyetten bağımsız bir güneş koruyucusu var.
Öteki Jeremy, büyük Jeremy Corbyn tabii,
yani İşçi Partisi'nin lideri.
İslam'ın peygamberlerinden biri olan bebek İsa ile
aynı baş harflere sahip.
Bu arada Richard,
Fiesta'nın kapılarına ilginç bir isim yazdırmıştı.
Arabanın yanına neden "Stormy" yazdırdın?
Çünkü gençlerin çok sevdiği bir rap sanatçısı o.
Hayır, o Stormzy. Stormy, Amerika'daki şu cinsel ilişki meraklısı.
Gençler arasında popüler mi?
Bu arada arabamdaki gençlere yönelik değişiklikleri
sınamak için organik ürünler dükkânına gittim.
Arabama koyduğum şey, normalde elektronik sigara
şarj etmekte kullanılan USB portuyla çalışıyor
ve bir milenyum çocuğunun hayatındaki en önemli şey,
yani bir meyve sıkacağı. İşte!
Bunu kullanarak bir sürü leziz ve besleyici meyve suyu yapabilirim,
hem de etik açıdan makul malzemelerle.
Ve böylece süt danalarını katledip tavukların gagalarını koparan
Amerikan şirketlerine bağlı kalmam.
Arkada Jeremy ve ben, çıtkırıldımların kalbini
ve aklını fethetmek için yarışıyorduk.
Gençsen çevreyi çok önemsersin.
Polo ve Toyota'dan farklı olarak bunun dört silindirli olmadığını bilmek
hoşunuza gidecektir. Fiesta'da sadece üç silindir var.
Hatta sabit hızda bunlardan birini devreden çıkarıp
ikisiyle gidiyor.
Üç silindirli bu araba dünyayı önemsiyor.
Yani kutup ayılarına iyilik yapıyor.
Koltuklar kumaş kaplı,
iç mekânın yapımında hiçbir ineğe zarar verilmemiş,
direksiyon simidi için kullanılan küçük süt danası hariç.
Ama hepsi bu.
Evet. Burada kara lahana, elma,
oltayla yakalanmış avokado ve etik su var,
bir de okuma gözlüğüm,
maalesef içine düştü ama fark etmez,
camları plastik, yani bir şey olmamıştır.
Biri bunu isteyecektir.
Doğru yolda olup olmadığımızı anlamak için
Richard'la ben
muhteşem araba karşıtı şehir Oxford'a gittik.
Burada bir sürü bisikletçi var.
Gençlerin arabamı ve çıkartmalarımı nasıl onayladığına bakın.
Tam isabet, n'aber?
Milenyum çocuklarının dilini konuşuyorum.
Hammond ve May bunu yapamaz çünkü Ford ve Toyota kullanıyorlar.
Onlar kötü arabalar.
Bakın, burası otobüs şeridi
ve Fiesta yolun yarısının boş ve atıl kalmasından
hiç şikâyetçi görünmüyor.
Bu arabanın bununla bir derdi yok.
Burada yayalar var, Hammond solumda.
Onları yargılamıyorum
çünkü yargılamak yanlış.
Ah, bisikletçi.
Manyak.
Gözlüğünü içen James harekete geçmişti.
Evet. Son meyve suyumda biraz Asya aroması var
çünkü bamya, toz zencefil, biraz sarımsak,
bir tutam garam masala
ve domuzlu turtayla yapıldı.
Bu araba tabii Nürburgring'de geliştirilmişti,
pek milenyum tarzı olmayabilir ama öte yandan
orası dünyanın en yeşil pisti. Tamamen...
Kahretsin... Tanrım!
Tanrım!
Çadıra dönüyoruz.
Açıkçası,
plastik içmen dışında, ki o kötü bir şey,
bence her şey iyi gitti, test gençlere hitap etti.
Evet. Karbondioksitten ve kutup ayılarından söz ettik,
İşçi Partisi'ne desteğimizi belirttik.
-Evet. -Yani meyve sıkacağının
yüzüme patladığı kısım hariç
iyi gitti bizce.
-Öyle. Evet. -Evet.
Ama maalesef Bay Wilman olayı anlamadığımızı söyledi.
Milenyum çocuklarına hitap edebilmek için arabalarımızı
MailOnline'a çıkarmalıydık.
James için bu biraz sorun oldu, MailOnline'ı hiç okumamış.
Okumadım.
Sen Mail'in hedef kitlesi değilsin James.
Ne demek o?
Senden daha şanslı, yakışıklı, zengin ve yetenekli olan herkesin
lime lime edilmesi gerektiğine inanan
samimiyetsiz ve acımasız biri değilsin ki.
Evet. Her neyse. Kurallar çok basitti.
Londra'nın içine gidip arabalarımızla bir şey yapacaktık,
öyle ki magazinciler onları fotoğraflayacaktı.
Evet, sonra en çok
fotoğrafı yayınlanan kişi kazanacaktı.
Ben eşimi ünlü King's Road'daki
pırıltılı Blue Bird restoranında
yemeğe götürmeye karar verdim.
Magazincilerin çok tuttuğu bir yer.
Küçük Ford'dan çıkarken fotoğraflanacağımızdan emindim.
Tamam. Gülümsemeyi unutma.
-Ve benden hoşlanıyormuş gibi yap. -Tamam.
Hem de çok.
Tamam. Elimi tut. İşte.
Sonra biraz orada duracağız.
Eşim Mindy'yle yemeyi
-iple çekiyorum. -Bu hoş olur.
Bu arada Jeremy kendini fark ettirmek için
lastiğini patlatıp
tamir etmek için Binky Felstead gibi bir ünlüden yardım almaya karar vermişti.
-Yedek lastiği alır mısın? -Sahi mi?
Arabayı yükseltmek için
-çevirmen gerekiyor. -Tanrı aşkına!
Hadi. Çaba göster.
Yoruldum.
James ise magazinciler tarafından hiç fotoğraflanmamış bir arabayla
Londra'nın hiç fotoğraflanmamış bir yerinde
kendisi de hiç fotoğraflanmamış olan tarihçi Mary Beard'i
yemeğe götürüyordu.
Çok keyifliyim.
Bu ayın en büyük eğlencesi bu oldu.
Sağ ol. Çok cömertsin.
James ilginç bir sohbet konusu bulmaya çalışıyordu.
Direksiyonda faydalı bir kırmızı kısım var,
düz gittiğini anlıyorsun.
Her şeye bayıldım.
Bu arada Chelsea'de...
Hayır...
Hiç magazin fotoğrafçısı yok. Kimse yok.
-Yok. -Fotoğrafçı yok.
Çok saçma. Burada hep fotoğrafım çekilir.
Bak. İşte ben, buradayım
ve burada... Ha, o kadın sadece bir iş arkadaşım.
Tartışırmış gibi yapmayı deneyelim.
Tartışmak istemiyorum.
İşte. Ben istiyorum, sen istemiyorsun, yani...
-Tartışıyoruz. -Ben istemiyorum.
Bu iyi. Biraz daha canlı görünelim.
Arabasını park eden James, en sevdiği Hint restoranında
klasik tarih dersi alıyordu.
Erkeklik, nüfuz etmek demektir.
Erkek, nüfuz eder.
Her açıklığı sever. Sekste neresi olursa.
Açıkçası beklediğim bu değildi.
Bana kemerlerin biçimiyle ilgili
bilgi verirsin sanıyordum.
O konuya girebiliriz.
Onu hizalayıp yenilerini takmamız gerekiyor.
Ne yapıyorsun? Sen...
-Özür dilerim, yağlı. -Tabii ki!
Sadece patlak bir lastikti ama bayağı olay olmuştu.
İşte böyle lastik değiştirilir.
Otoyolda lastiğin patlasa
bana müteşekkir olacaksın.
Dersimi aldım Jeremy.
Yemek bitince
tarihte en az fotoğrafı çekilen iki kişi
fotoğraflanmayı bekliyordu.
Burada durup biraz bakacağız...
-Mahcup mahcup mu? -Şey...
Beklentili bir şekilde mi?
Biri gelip bizi çeker.
Aklıma bir şey geldi.
Yanlış anlama ama aslında amaç
arabayı gazeteye çıkarmaktı.
Dışarıya park etmeliydim.
Affedersin.
CHELSEA'DE SAATLER SONRA...
Bir dakika. İşte! Orada...
Parmakla gösterme. Bakma. Ama orada biri var. İşte.
-Nerede? -Magazinci! İşte.
Ancak fotoğraf çekilmeden önce
May ve ben üzerinde yıllarca çalıştığımız bir planı uyguladık.
Hadi.
TORBADA MAGAZİNCİ
Piç kuruları!
Bu benim... Hadi bin.
James...
Mary Beard'in önünde geğirdin mi?
Evet. Üzgünüm, kaçırdım. Özür dilerim.
Birçok kişi bunu bizim tezgâhladığımızı düşünecek.
Gerçekten yapmadık. Bu meslekte
fotoğraflanmak için Londra'ya gidip
hafifçe sıra dışı olan bir şey yapmak yeterli, üşüşüyorlar...
Veya iyice sarhoş olup pantolonsuz hâlde bir kulüpten çık.
-Bu iyi yöntem. -Veya zatürre ol.
Neyse... Evet. Bana birkaç kez oldu.
Neyse, hangi maskaralığımızın MailOnline'a çıktığını
görmeyi beklerken
Bay Wilman gençlere hitap edecek başka bir fikir buldu.
Evet. Her birimiz arabamızın fotoğrafını çekecek
ve hangisinin Instagram'da daha fazla beğeni alacağına bakacaktık.
Ayrıldık ve planlarımızı uygulamaya koyduk.
50 sterlin çok makul. Evet.
50.000 sterlin mi?
Tamam. Birazdan tekrar ararım.
Evet, hoşça kalın.
Benim fikrim, arabayla London Eye'a binip
en tepeden muhteşem manzaranın fotoğrafını çekmekti.
50.000 sterlin istediler. 50 sterlin dedi sandım.
Başka bir şey düşünelim.
Ben de bunu yaptım.
Instagram fotoğrafım için işi sağlama aldım.
Ünlü bir fotoğrafçı tuttum ve çok heyecanlıyım
çünkü müthiş biri.
Şuna bakın.
Adı David Yarrow.
Dünyanın en iyi yaban hayatı fotoğrafçılarından biri.
Planı, bu çekimi kaplan yerine
arabamı kullanarak yapmaktı.
Ben geliyorum...
Sanırım en önemlisi enerjik olmak.
Dinamik olmalı.
Yani benimle araba arasında
su püskürmeli.
Güvenlik şartlarının izin verdiği ölçüde yakın olmalıyım.
Evet, numaran bende var.
Tamam.
Londra'da aklıma parlak bir fikir gelmişti.
Günaydın.
ÖZEL HİZMETE MAHSUS
Günaydın.
Merhaba. Bir şeyler giy.
Sonunda benim fotoğrafım çekildi.
May'inki de.
Ve hiç uğraşmadığı hâlde Jeremy'ninki de.
Bir dakika!
Biraz daha çaba gösteremez miydin?
Haklısın. İçine bir köpek yavrusu koymalıydım.
-Instagram'da çok tutuyor. -Evet.
Instagram'da varsa yoksa köpekler.
Neyse, fotoğraflarımız Instagram'da paylaşılınca
yeni bir sınavla karşılaştık.
YouTube'da en çok izlenen araba hangimizinki olacaktı?
Evet. Bu zorlu bir sınav çünkü YouTube'a her dakika
300 küsur saatlik çekim yükleniyor.
Çöp öğütücüsüne o kadar kedi düşeceğini ummazsınız, değil mi?
Hayır, ummam. Ama anlaşılan düşüyor.
Özel bir şey düşünmeliydik.
Bu kalabalık ortamda arabamız nasıl göze çarpardı?
Çöp öğütücüsüne mi atsak?
Bence öyle.
-Veya... -Evet?
Ford'umun fark edilmesi için büyük bir tehlikeli sahne hazırladım.
İlk tehlikeli sahne videom için
uzun bir piste gittim.
Yıldız sanatçım ısınınca
harekete hazırdık.
Bugün tarih yazılıyor.
İyi şanslar.
İzleyemeyeceğim.
Evet!
Bununla internette rekor kıracağız!
Bu arada James farklı bir yaklaşım izliyordu.
YouTube'a girerseniz, ki ben çok giriyorum,
paket açma videolarının milenyum çocukları arasında
çok popüler olduğunu görürsünüz.
Yapacak işi olmayan aylak bir öğrenci
satın aldığı bir şeyi kutudan çıkarıp ondan söz etmeye başlıyor.
Selam. Ne haber millet?
Kargocular az önce gitti,
henüz paketinden çıkarmadım. Ben...
Bu adam satın aldığı yeni televizyonu paketten çıkarıyor.
Aman Tanrım. Hazır mısınız?
Bakın, kaç hit almış.
Ayağı takılmamış, sonradan takmanız gerekiyor.
Merhaba, ben May! Yeni paket açma videoma
hoş geldiniz kardeşlerim.
Bu kocaman bir şey. Bir araba.
Evet ya.
Bakın ne kadar temiz.
Bu arada Jeremy, David Souffle adında
bir Fast Show karakteri yaratmaya karar vermişti.
BELÇİKALI TRAFİK GÖREVLİSİ
Havaalanında bir sonraki tehlikeli sahnem hazırdı.
Evet. Orada bir adam var. Adını bilmiyorum.
Ama fark etmez çünkü birazdan onu ezeceğim.
Başlıyoruz.
Evet! Adam öldürmedim!
Buna bayılıyorum.
"Toyota olarak, aracınızı sürerken her şeyin yolunda gitmesi için
"elimizden geleni yaparız.
"İster kendi ülkenizde olun, ister yurt dışında,
"bizimle temas kurabilirsiniz."
Bu arada son tehlikeli sahnem için hazırdım.
Arabamı kullanarak sandaldaki bir adamı gölden geçireceğim.
Kol, bacak kopması ihtimaline karşı
ofisten bir genci kullanıyorum.
Ucuz, itaatkâr ve harcanabilir.
Böyle bir durumda en önemli şeyler bunlar.
Hadi onu bir YouTube yıldızı yapalım.
Tamam. Şimdi sıra bilim ve matematikte.
Bu iş için doğru hızın
saatte 48 kilometre olduğunu hesapladım.
Hadi bakalım! Başlıyoruz!
Hadi dostum!
Muhteşem! Aferin! Noel'de izin kullanabilirsin!
-Çok etkileyiciydi! -Süperdi, evet.
Buna sevindim.
Terapisi nasıl gidiyor?
-Atlatacak. -Güzel.
Tamam, elimizde hangi küçük spor hatchback'in daha iyi olduğunu
anlamamıza yardımcı olacak bir tablo var.
Fiyat, takip yarışı ve kısa mesafeli yarış
puanlarını girdik.
Şimdi sırada magazinci olayı var. Hammond, ne durumdasın?
İkiniz magazincileri torbaya koydunuz.
Evet.
Aslında o torbaları ünlülere satmalıyız.
Evet. Akıllıca. Torbayı büzdün mü
fotoğraf çekememekle kalmıyor, arabadan da çıkamıyor.
Evet, ayrıca haksız tutuklama.
-Evet. -Yani yasa dışı.
Eşek arısını kavanoza koymak da öyle. Ama kimse karışmaz.
Evet, neyse, işe yaramadı zaten.
Orada başka bir magazinci daha varmış
çünkü bu fotoğraf ortaya çıktı.
THE SUN BİR SANİYE HAMMOND
Hayır, hayır. Bir dakika.
Kurala göre fotoğrafta araba olacaktı ama ben göremiyorum.
Evet. Ayrıca MailOnline denmişti ve...
Bunun The Sun olduğu belli.
-Evet. -Mail değil.
Fark etmeyeceğinizi ummuştum.
-Fark ettik. -Ben pek beceremedim.
-Hayır. -Dolayısıyla
sıfır çektin Hammond.
Evet, sıfır alıyorsun.
Şimdi, James May,
yaşlıca hanımı Hammersmith'te köri yemeğe götürüp
arabanı yeraltı otoparkına bırakman ne sonuç verdi?
Pek iyi olmadı.
Nasıl olmadı?
-Hiç olmadı. -Peki.
Hiçbir şey olmadı.
Benim planım başarılı oldu.
Öyle mi?
MailOnline'da arabamın, benim ve Binky'nin 49 fotoğrafı çıktı.
-49 mu? -49 fotoğraf. Ben...
Dur biraz. O şişko moruğun ve adını duymadığım genç kızın
tekerlek değiştirirken 49 fotoğrafı mı çekildi?
Evet. Ama olağanüstü yanı şu, 49 fotoğrafı size göstermek isterdim.
Ama dün MailOnline'la haberleştim.
"Fotoğrafları alabilir miyiz?" diye sordum.
Kaç para istediler dersiniz?
122.000 sterlin.
-Ne? -Gerçekten mi?
Şaka değil. Bir fotoğrafımı çektiler, hayatım mahvoldu
ve o fotoğrafı geri almanın bedeli
122.000 sterlin.
-49 fotoğrafın var. -Evet...
Kameralara gösterme yoksa 120 bin ceza keserler.
-Ama iyi yanı şu... -Böylece 49 puan aldın.
-Evet. -Maalesef.
-Bunu geçiştiremeyiz. -Evet.
-49. -Sıra Instagram'a geldi.
Tamam.
James May, otobüsteki fotoğrafınla ne yaptın?
Sıfır çektim.
-Sıfır mı? -Evet.
Nasıl oldu bu?
Çok ilginç. Instagram hesabım yoktu,
bir hesap açtım.
-Şaşırtıcı. -Dur hele.
Bir hesap açtım. Sonra hesabı kurarken
Instagram'da adıma açılmış sahte bir hesap olduğunu fark ettim.
Ve şikâyet formu doldurdum.
Onu gönderdim. Instagram sağ olsun,
çabucak tepki verdiler. Aynı gün.
Ve beni kapattılar.
Seni mi?
Evet, sahte James May'i değil,
-gerçeğini. -Yanlış James May'i mi?
-Evet. -Bu çok ilginç olmuş.
Ama beni asıl ilgilendiren dünyada bir adamın
veya kadının "İstediğim kişi olabilirim." demesi.
-"James May olayım." -Evet ya.
-Pek hırslı değil. -Neden George Clooney olmazsın?
Evet ama neyse, sonuçta, orduda dedikleri gibi,
-ben... -Sıfır.
-İyi gidiyorsun. -Evet, oldukça iyiyim.
Hammond, sen ne yaptın?
Fotoğrafım müthişti. Bakın.
-Şuna bakın. -Çok iyi.
Cinsel ilişki meraklısı sloganı dışında...
-Tuhaftı. -...müthiş bir fotoğraf, kesin.
Peki, Instagram'da kaç kişi görmüş?
Dokuz.
-Dokuz mu? -Seni de mi engellediler?
Hayır. Ben pek Instagram kullanmıyorum.
-Evet. -Pek takipçim yok.
Sadece dokuz kişi gördü.
Yazık. Çünkü bende 54.000 var.
Tanrı aşkına! Ama sen Instagram kullanıyorsun!
Evet.
-Yani çok takipçin var. -Evet. Yani 54.000...
Dur biraz. Buna olumlu açıdan bakalım.
Onda 1,6 milyon Instagram takipçisi var.
Evet.
Yani 1,46 milyonu fotoğrafı beğenmemiş.
-Öyle denebilir. -Bu bir kayıp.
En iyi işim değildi, kabul. Aceleye geldi.
-Neydi o? -54.000.
Bu, skoru biraz değiştiriyor.
Çok değiştiriyor çünkü ben 54.053 oldum.
-Evet. -Sen bir oldun.
Evet, bir oldum.
Ayrıca...
YouTube'a gelince ikiniz iyice batacaksınız.
Devam et.
Hepsini toplamadım ama YouTube'daki ilk David Souffle videom
-266.000 kez izlenmiş. -Tanrım.
Çeyrek milyondan fazla kişi.
Artık öndesin.
Evet, açık ara öndeyim bence.
-Evet. -Evet.
-Hadi. Hammond? -Hammond?
16.800.
Bunca çabaya rağmen mi?
Evet! Ben de anlamadım çünkü çok havalı, cazip bir resim altı yazısı koydum.
Diyordu ki... Bakın.
Ryan Gosling ve Channing Tatum arasında efsanevi sokak kavgası.
Bu arada Prens Philip iki araba arasında ipte yürüyor.
-Buna kim bakmak istemez ki? -Böyle mi yazdın?
Evet. Dikkat çekici.
YouTube milenyum çocukları "Kedi izlemeyi yeğlerim." demiş.
-Çok saçma! -Öyle olmalı.
Pardon. Gençler, çok zavallısınız.
Evet. Şu anda skorlar şöyle.
-Sen elendin. -Evet.
Ve James, bakıyorum ve düşünüyorum, ufak bir toplamayla...
16 dakika ayıracak
325.000 kişi bulamazsan,
ki paket açma videon o kadar sürüyor,
16 dakika küçük bir Toyota hatchback'i
karton kutudan çıkarmanı izliyoruz...
Ben kazandım.
-Evet. -Yani?
Üç yüz otuz...
...bin.
Kutudan araba çıkararak mı? Dans ediyor.
Evet.
Bu dans... Her seferinde kazanmayı nasıl beceriyor?
Bence bu sefer kazanmasında milenyum çocuklarını
Fast Show karakteriyle cezbetmeye çalışmanın da payı var
çünkü 40 yaşın altında kimse o programı duymamıştır.
Çok doğru. 1939'da Neville Chamberlain'in
komedi maceralarını da yapabilirdin.
Daha bile iyi olurdu.
Yaşlı bir adamın
küçük bir arabayı kutudan çıkarması,
onun bir ofis çalışanını tehlikeye atmasından
veya benim bıyıklı videomdan daha çok izlendiği için
bu küçük spor hatchback'lerin en kötüsünün
en iyi olduğu sonucu çıktı.
Evet, vardığımız sonuç bu.
Bu korkunç hayal kırıklığıyla bitiriyoruz.
İzlediğiniz için teşekkürler. Görüşürüz. Hoşça kalın!