ஹலோ, க்ராண்ட் டூர் சிறப்புக் காட்சிக்கு உங்களை வரவேற்கிறோம்.
இதை உங்களுக்கு, உலகின் மிகக் குறைவான மக்கள் திரட்சி கொண்ட நாட்டின்
ஆள் அரவமே அற்ற பகுதியில் இருந்து அளிக்கிறோம்.
அதுதான் மங்கோலியா.
தி க்ராண்ட் டூர்
சாதாரணமா, இந்த சாகசங்களுக்கு கிளம்பும் போது,
எங்களுக்கு எந்த மாதிரியான அனுபவம் கிடைக்கும் என்று
ஒரு தோராயமான புரிதல் இருக்கும், ஆனால் இந்த முறை அப்படி இல்லை.
ஆமாம், ஒரு சின்ன துப்பு கூட இல்லை.
நிலைமை என்னன்னா, நாங்க மங்கோலியத் தலை நகர், உலன்படாரில் இருந்து
விமானத்தில் ரெண்டரை மணி நேரம் இதே போன்ற நிலப் பரப்பின் மீது பறந்து வந்தோம்.
உண்மையில் பழக்கப்பட்டதாத்தான் இருக்கு.
பயமில்லாதது. ஆனால் மொத்தமும் காலியா இருக்கு.
பிரிட்டிஷ் தீவுகளின் மீது பறந்து,
எந்த நகரையோ, கிராமத்தையோ, சாலையையோ, மின்சாரக் கம்பங்களையோ,
சுரங்கத்தையோ, ஒரு பண்ணையை கூட பார்க்க முடியாது போலிருக்கு இது.
விமானத்தின் சன்னல் வழியாக பார்த்தப்போ,
எப்போதுமே இங்கே மனிதன் வாழ்ந்ததற்கான
ஒரு சின்ன அடையாளம் கூட இல்லை.
புனித நூலில் மனித இனம் தோன்றுவதற்கு முன்
எப்படி இருந்தது என்று விவரிக்கப் பட்டுள்ளதைப் போன்று காட்சி அளிக்கிறது.
பின்னர், இங்கேதான் எங்களை இறக்கி விட்டனர்.
அது ஏன்னு தெரியலே. எங்களுக்கு எதுவும் தெரியாது.
ஏறக்குறைய ஒரு மணி நேரம் கழித்து...
அதோ ஒரு ஹெலிகாப்டர்.
-ஆமாம், பார், அதோ! -அதே.
ஏன் இறங்க மாட்டேங்கிறான்?
இல்ல. என்ன செய்கிறான் அவன்?
வெளியே போகும் வழி
-இதைப் பார்! -பார். கொஞ்சம் இரு!
அதைப் பார்.
எதை போடுகிறான்?
அது தேவைப்படும் பொருட்களா இருக்கணும். விறகு...
-உணவு. -தங்குமிடம்.
-தொப்பிகள். -தொப்பிகளா?
தொப்பி தேவைப்படும். இங்கே வெய்யிலா இருக்கே.
அவங்க நமக்காக தொப்பி எல்லாம் கொண்டு வந்திருக்க மாட்டாங்க.
எதுக்கு அவன்... அப்போ அவன் போயாச்சு.
அவன் இறங்கப் போவதில்லை.
இல்லை.
ஆக, நாம வீடு திரும்ப முடியாதுன்னு அர்த்தமா?
அட, ஹெலிகாப்டர் ஒழிந்துவிட்டது, ஜேம்ஸ்.
இப்போ நாம் இங்கே மூணு பெட்டி நிறைய சாப்பாட்டுடன் தனியா இருக்கோம்.
போய், என்ன இருக்குனு பார்ப்போம்.
அதாவது மிகவும் தேவையானது போக்கு வரத்து சாதனம்.
ஆமாம், அது பயனுள்ளதா இருக்கும்.
-நீலமான அதில்... -கார்கள் இருக்கலாம்.
-நீலமானதில் கார் இருக்கா? முடியாது. -இல்லை. சப்பையா இருக்கே. பார்.
கொஞ்சமேதான் அகலம்.
இந்த கட்டுக் கயிற்றில்தான்...
-இதைப் பிரிக்கணும். -முதல்ல இத எடுக்கணும், போல.
அடடே, ஒரு கடப்பாரை இருக்கு. எனவே அது...
நல்லது.
சரிதான், இங்கே தூக்கறேன்.
அவ்ளோதான்.
தூரமா நில்லு.
அப்போ...
தண்ணீர்.
பிரமாதம்.
இது என்ன எழவு?
அடச்சே, இது என்ஜினா?
அது என்ஜின்தான்.
அது ஒரு டர்போ சக்தி நேரடி செலுத்து பாகம்.
வண்டியின் விளக்குகள்!
-அது பின் அச்சு. -அதேதான்.
அது மாஸ்டர் சிலிண்டர்.
பசங்களா, இன்னொன்றைப் பார்க்கவே வேண்டியதில்லை.
நம்ப கிட்டே, ஒரு என்ஜின், முன் விளக்குகள், பின் அச்சு எல்லாம் இருக்கு.
காரை உருவாக்கத் தேவையான அனைத்து உதிரி பாகங்களும் இருக்கு.
-அது சரிதான்! -ஆமாம்.
என்ன... இங்கே?
மற்ற இருவரும் மூன்றாவது பெட்டியைத் திறந்துகொண்டிருந்த போது,
நான் ஒரு மர்மமான பையைப் பார்த்தேன்.
சரி. அப்படியே எடு. இது முன் கண்ணாடி.
-சொன்னது சரியானது. -ஆமாம்.
-பசங்களா. -என்னப்பா இது, லேண்ட் ரோவரா?
அது என்ன?
இதோ ஒரு கடிதம்.
"மிக அருகில் உள்ள குடியிருப்பு, மோரோன் என்ற நகரம்."
அப்படியா?
-அதில் ஒரு வியப்பு. -உண்மையிலா?
"அது பல நூறு கி.மீ.க்கு அப்பால்.
"அந்த இடத்தை அடைய, இந்தப் பெட்டிகளில் உள்ளவற்றை இணைத்து முழுமையாக்கணும்.
"உங்களுக்கு ஏழு நாட்களுக்குத் தேவையான உணவும் நீரும் இருக்கு."
அது என்ன?
மோரோன்
-அப்போ அதுதான் நகரம். -மோரோன்.
-இங்குதான் புறப்படணும். -நாம் இங்கு இருக்கோம்.
"வரை படம், விகிதச்சாரப்படி இல்லை" அப்படிங்கிறது.
அதில் ஒரு வியப்பு.
பார். இதை வரைந்தது இ.ஹெச். ஷெப்பர்ட்.
-"ஈரமான குழகுழப்பு, சோகம்." -"துயரம் தரும் ஆழ் நதி!"
"வெள்ளக் காடான இடம்."
"ஏராளமான மரங்கள்."
"ஆடி அசையும் பாலம். மிகப் பெரிய பிளவு."
இது வேலைக்கு ஆகாது போல, அப்படித்தானே?
நாம் வட கிழக்கா போகணும், இல்லையா?
எவ்வளவு தூரத்தில் இருக்கு?
நமக்குத் தெரியாது, பல நூறு கி.மீ.
-ஆனால், முதலில்... -என்னது?
நாம் செய்ய வேண்டியது இந்த குவியலை ஒரு காராக கட்டியமைக்க வேண்டும்.
செயல் முறைப் புத்தகம் ஏதும் இல்லாததால்,
நானும் மேயும் பாகங்களை ஆய்வு செய்தோம்.
இதுதான் சேசிஸ் அல்லவா? ஆனால், இரண்டு பகுதியா இருக்கு.
எந்திரத்துறையில் அனுபவமற்ற எங்க கூட்டாளி,
கூடார சாமான்களைப் பற்றி அரற்றிக் கொண்டு உபயோகமானவனா ஆகிறான்.
அது படுக்கை அல்ல!
அது ஒரு மெத்தை.
-இது மெத்தை இல்லை! -மெத்தைதான்.
நாம் கர்லான் கடைக்கு போய், "ஒரு மெத்தை கொடுங்க." என்றால்,
அவங்க இதைத் தரமாட்டாங்க.
பளுவான பாகம், என்ஜின், அதோ இருக்கு.
எனவே, மற்ற பாகங்களை அங்கே கொண்டு போகணும். இல்லன்னா,
-கார் என்ஜினை இங்கே கொண்டு வரணும். -ரொம்ப நல்ல யோசனை.
அது ஒருவேளை...
-ஜெர்மி ஒரு பேய் போல நடிக்கிறான். -சரி, நான் பயந்தார்போல நடிக்கிறேன்.
பேயாக மாற, முதலில் சாகணும்.
அருமையான வேலை.
நாம் செய்ய வேண்டுவது, எல்லாத்தையும் பரப்பி வைக்கணும்.
பாராசூட்டை தூசிக் கவசமா வைத்துக் கொண்டு,
-எல்லாத்தையும் பாராசூட் மேல வெச்சுப்போமே? -நல்ல யோசனை.
அதை அப்படி வைத்தால். அதுதான் தொழிற்சாலையின் தரை.
-உங்க ரெண்டு பேருக்கு ஏதும் அவசரம்னா... -இல்லை.
-ஹேய், ஹாம்மொண்ட்? -சொல்லு?
இது லேண்ட் ரோவர் என்ஜின், உனக்கு மகிழ்ச்சியா இருக்கும்.
-அப்படியா? -ஹேய், ஹாம்மொண்ட்.
ஹேய், ஹாம்மொண்ட்.
நீ ஏதாவது உபயோகமா செய்யேன்? எதையாவது பிரிக்கலாமே.
ஹேய், ஹாம்மொண்ட். ஹாம்மொண்ட்?
எனக்குப் புரியாத பொருட்களைக் கொண்டு என் கூட்டாளிகள் தடுமாறிக் கொண்டிருந்தப்போ,
அது "சேசிஸ் மத்தியப் பகுதி."ன்னு சொல்லுது.
நான் எனக்குப் புரிந்த ஒன்றை அங்கு பார்த்தேன்.
ஹலோ!
அன்றாட உணவுப் பங்கீடுகள்
இதை எதிர்பார்க்கவில்லை.
இருந்தாலும், ஒரு பிரச்சினை வந்தது.
-அதைக் கொஞ்ச நேரம் கீழே வையேன்? -இதோ.
-இது உணவுப் பங்கீட்டுப் பெட்டி, அல்லவா? -ஆமாம்.
இப்போ, என்னை மன்னிக்கணும், ஆனால் உறுதியா சொல்வேன்...
சைவம்
அடடே!
வில்மன் ஏன் இப்படிச் செய்யணும்?
அவர் ஒரு தீய சக்தி. இல்லன்னா கார் பாகங்கள் என ஏதோ சில பொருட்களை ஏன் அனுப்பணும்?
நான் காரின் பாகங்களைப் பத்தி கவலைப் படவில்லை. அவரும் நீங்க ரெண்டு பேரும்,
உண்மையில் அதைச் செய்ய முடியும்.
ஆனால், இது ஒரு பேரழிவு.
-அது எத்தனை இருக்கு? -ஒண்ணுதான்.
சாப்பாட்டு விஷயங்களைப் பத்தி நீ பார்த்துக்கலாமே?
-மிக நல்ல யோசனை. -அவற்றை ஒண்ணா ஒரு இடத்தில் சேர்.
-என்ன இருக்குதுன்னு பார்ப்போம். -அப்படியா.
ஆக, இந்த திட்டத்தின் உணவு, பானங்கள் நிர்வாகி ஆகிறேன் நான்.
-அப்படி சொல்லிக்கணும்னா, சொல்லிக்கோ. -உன் விருப்பம். சரி.
கேசினோ படத்தில் ராபர்ட் டி நீரோ போல.
கற்பனை செய்யக் கூடிய எல்லா வகையிலும்.
அவர்தான் சூதாட்ட விடுதியின் உணவு, பானங்கள் நிர்வாகி.
நானோ, இந்த சின்ன திட்டத்தின் உணவு, பானங்கள் நிர்வாகி.
சரி, இனி உன்னை ராபர்ட் என அழைக்கிறோம்.
உணவு பொருளை எல்லாம் ஒண்ணா தகுந்த இடத்தில் சேர்த்து...
-வேலையை ஆரம்பிக்கலாமே, ராபர்ட்? -அது என் மையப் பெயர்.
-திரு. டி நீரோ. -திரு. டி நீரோ. அது அருமை.
வெறிக் குரங்கு ஜெர்மி உணவுப் பொருட்களை, பானங்களை அடுக்கச் சென்ற போது,
நானும் ஜேம்ஸும் பாகங்களை பிரித்து எடுத்தோம்.
ஒரு நிமிடம் இரு. அதில் மிதிக் கட்டைகள் இணைத்திருக்கு.
பின் அச்சு
-ஆமாம். -அதுதான் தேவையான தடுப்பு.
கடைசியாக, அந்த எர்ஃபிக்ஸ் விமான பொம்மை தொகுப்பு பரப்பப் பட்டது.
இங்கேதான் நாம அதை உருவாக்கப் போறோம். இதுதான் தொழிற்சாலை.
ஆணிகள், மற்றவைகள் தவிர,
நூற்றுக் கணக்கான பாகங்கள் இருக்கு என்கிறேன்.
இதற்கிடையில், பக்கத்திலுள்ள மலையின் நிழல் பக்கத்தில், நானும் ரொம்ப வேலையா இருந்தேன்.
ரெண்டு தங்கும் கூடாரம், குறட்டை விடும் கூட்டாளிகளுக்கு.
எனக்கு அங்கே தனியா, சத்தம் கேக்காம இருக்க.
கழிப்பிடம் அதோ. இப்போ மதிய உணவு வேலையை ஆரம்பிக்கணும்.
அதுக்கு அடுப்பு பற்ற வைக்கணும்.
அப்படி. அப்படி!
சீக்கிரம்!
அப்போ, கியர் பெட்டி தயார்.
-ஆமாம். -இங்கே தளத்தில், நல்லா செய்துட்டிருக்கோம்.
அப்படித்தான்.
ஜேம்ஸ் ரொம்ப நச்சரிப்பாக இருந்தாலும்,
கொஞ்சம் பொறு. இவை எல்லாம் எங்கிருந்து...
பாரு, நட்டு போல்டுகளை தயார் செய்து கொள்ளவில்லை.
அட, தொடர்ந்து செய், நேர் படுத்து.
சரி, நல்லா வந்தது.
-தூக்கிக் கொடு. -முன்னால் தள்ளு.
-இதோ. -நல்லா செய்தாயே.
-ஹேய், ஜேம்ஸ். -இருபத்தி ஒண்ணு.
எனக்கு பலம் அதிகமானது.
ஏனோ, ஜேம்ஸுக்கு பலத்தைப்பற்றிய பேச்சுகளில் நாட்டம் இல்லாமல் போய்விட்டது.
அது எந்த எழவில் போய் ஒளிந்து கொண்டது?
அதுக்குதான் இருந்த இடத்திலேயே வைக்கணும்னு சொல்றது.
போன தடவை 19 குறடை எடுத்தியே, அப்போ அதை எங்கே வைத்தே?
-ஓ, கடவுளுக்குப் புண்ணியமாகட்டும்... -பல்சக்கர நெம்புகோல்.
ஏதோ ஒரு ஸ்பானர் கொடு!
காமிரா மேனின் லைட்டர் உதவாமலே போனதால்,
எனக்கு வெற்றிக் கனி கிட்டியது.
நெருப்பை உருவாக்கிவிட்டேன்.
சரி.
நம்மிடம் என்ன இருக்கு?
இவை பிரிட்டிஷ் ராணுவ பங்கீடுகள். கடவுளே.
அதில் என் கத்தியை செருகிவிட்டேனே.
ஆகவே, தண்ணீர் கசிந்து கொஞ்சம் அங்கே கெடும்.
வெப்பப் பகுதி பழங்கள், பல்வகை பருப்புகள். எனக்குப் பிடிக்கும்.
இது இதில் இல்லவே இல்லை என சாதிக்கலாம்.
உயர்த்து.
அது மேலே போகும். அச்சு கீழே போகும், அதன் மீது இறக்கு...
நல்ல பிள்ளையாச்சே. நல்லா ஆனது.
-நிமிர்த்து. -சரி.
-அவ்ளோதான். -அழுத்தி நிறுத்து.
பல மணி நேர கடுமையான உழைப்புக்குப் பிறகு, வெற்றிகரமான முன்னேற்றம் கண்டோம்.
-இப்போது தன் சக்கரங்களில் ஓடத் தயாராக! -நகரும் சேசிஸ்.
அதைப் பார்.
திரு. நீரோ திரும்பிய போது, பசி உயிர் போனது.
-பசங்களா. -ஹலோ.
-உங்க மதிய உணவு கொண்டு வந்தேன். -அட, இவ்வளவு நேரம் கடத்தி.
-ஓ, மன்னியுங்க. கொஞ்சம் தாமதமா ஆயிடுச்சி. -ஆமாம், இது டீ நேரம் இல்லையா?
அது உனக்கும் எனக்கும். அவை ஒண்ணுதான், ஆனால், இது...
என்னது இது? பூனை வாந்தி மாதிரி இருக்கே.
அட, அது அப்படித்தான் இருக்கணும். இருக்கும் விதம் அப்படி.
பை கொஞ்சம் கிழிஞ்சிருக்கும் போல.
அது எனதாக இருந்ததால், நான் அதை சுவைத்தேன்.
இது ஐஸ் மாதிரி ஜில்லிட்டுப் போயிருக்கு. இவ்ளோ நேரம் என்ன செய்துட்டு இருந்தே?
-அது சரி, நானும் அதே கேள்வியைக் கேடகலாம். -என்னது?
நான் ஒரு நகரம், வடிகால் அமைப்பு, உணவு விடுதி இவற்றைக் கட்டினேன்.
நான் உணவு விடுதியில் சமைத்து, உங்களுக்கு உங்க உணவைக் கொண்டு வந்தேன்.
-ஆறிப்போன உணவு. -ஆனா, நீங்க, அவ்ளோ நேரத்தில்,
சக்கரத்தைப் பொருத்தி இருக்கீங்க, இவ்ளோதான். எதுவுமே செய்யலே!
விளையாடறியா? இயங்கும் சேசிஸ்ஐ உருவாக்கி இருக்கோம்.
இதோ என்ஜின். அதை எப்படிச் செய்தோம்னு நினைக்கிறாய்?
அச்சுக்களைப் பொருத்தியது?
-அப்போ, ஓட வை. -நீ அதை தூக்கக் கூட முடியாது.
அது வேலை செய்யலே. இன்னும் தயாரா ஆகலே.
கருவிகளை அடுக்க வேண்டும் என்ற வேலை
இல்லாமலிருந்தா இன்னும் கொஞ்சம் முன்னேறி இருக்கலாம்,
-நான் கருவிகளை அடுக்கவில்லை. -நீதான் செய்தாய்.
-நான் சொல்லிக் கொண்டு இருப்பது, நாம்... -இன்னும் நேரம் செலவிட்டிருக்கலாம்...
...சரியான இடத்தில் கருவிகளை வைக்கணும். ஹாம்மொண்ட் தவறா
-முடுக்கியதால்தான் தாமதம். -நட்டுகள் பை.
-பெரிய பை நிறைய நட்டுகள் வேணும். -நீங்க மேலே மேலே பேசிட்டே இருக்கீங்க.
-ஒவ்வொருத்தரா பேச முடியுமா? -அட...
நீ தேடியது இங்கே மண்ணில் விழுந்து கிடக்கு.
நான் இப்போது ஒரு அதிகார முடிவு எடுக்கிறேன்.
இந்தக் காரை கட்டி முடிப்பது ஹாம்மொண்டின் பொறுப்பு.
என்ன?
கார் கட்டுவதை, ஹாம்மொண்டின் பொறுப்பாக்க உன்னால் முடியாது.
உனக்குத் தகுதி இல்லை. அதை ஓட்டெடுப்புக்கு விடணும்.
கவனிங்க. எனக்கு கார் கட்டுவது தெரியாது. நான் அம்பேல், சரியா?
உனக்கு கார் கட்ட தெரியும், ஆனா, அதுக்கு ஆறு மாதம் ஆகும்.
அதனால் நீயும் அம்பேல். ஹாம்மொண்ட், கார் கட்டுவது பத்தி ஏதோ கொஞ்சம் தெரியும்,
ஆனால், சீக்கிரம் செய்வான். எனவே அவன்தான் பொறுப்பாகணும்.
அவன் உன்னைத் துரிதப் படுத்தணும்.
சரி. நான் ஹாம்மொண்ட் என்ன சொல்கிறானோ அதை மட்டுமே செய்வேன்.
அதுதான் நல்லது.
சர், வரிசை தவறி பேச விரும்பலே, சர்,
ஆனால் அதை நான் நீட்டிப்பு துளைக் குறடு
கொண்டு செய்யக் கூடாது என்பதற்கு காரணம் ஏதும் உண்டா, சர்.
-என்னை "சர்"ன்னு கூப்பிடாதே. -ஜேம்ஸுன்னு சொன்னா போதும்.
அவனுக்கு தான் என்ன செய்கிறோம்னே தெரியாது.
உங்க யாருக்காவது, பீர் வேணுமா? அது கொஞ்சம் அமைதியா ஆக்குமா.
-ஆமாம். ஆமாம். -அது சரி.
உணவு பானங்கள் நிர்வாகி என்பதால், நான் போய் எடுத்து வருகிறேன்.
தயை செய்து எனக்கு பீர் வேணும், ராபர்ட்.
ரெண்டு பேரும் இறுக்குவோம்.
பீர் வரும் என்பதால், மீண்டும் இருவரும் இழைய ஆரம்பித்தனர்.
-ஆக, இது பொருந்த வேண்டும். -பொருந்துது.
ஆக, இரண்டு வித்தியாச நீளங்கள், மூன்று வித்தியாச நீளங்கள் இருக்கு.
கொஞ்சம் அதை நகரத்து. அப்புறம் முன்னால் போ.
இரு. முன்னால். என்ன?
பொறு. ஏதோ கம்பியோ என்னவோ.
அது அச்சு மூச்சு வாங்கி.
அதைக் கொஞ்சம் அசைத்து, அப்புறம் எடு.
-என்ன தேடுகிறாய்? -என்ன செய்யறே?
எல்லா இடத்திலும் தேடிட்டேன். அவங்க பீர் எதையும் அனுப்பலே.
இல்ல ஜின், எந்த வகையான மது வகையும் அனுப்பலே.
-அது உண்மைதானா, இல்லை வேடிக்கையா? -ஆம்.
இல்லை, உண்மைதான்.
உண்மையிலேயே, எதுவும் இல்லையா?
பீர் இல்லை, மது இல்லை, ஒண்ணுமே இல்லை.
இன்னும் ஏழு நாட்கள் இருக்கே!
இதைச் செய்ய ஏழு நாட்கள்...
இப்போ 6:00 மணி.
இதைக் கட்டி முடிக்க உனக்கு எத்தனை நாள் ஆகும்?
- அது... -இப்போ ஆறு அடித்து ஐந்து நிமிடம்.
அட, இன்றிரவு செய்து முடிக்கப் போவதில்லை அல்லவா?
இன்னக்கி ராத்திரிக்குள்ள முடியாது.
பயங்கரமான மதுவற்ற நிலைமையால் உந்தப் பட்டு...
தடுப்பு பிடிப்பு. தடுப்பு பிடிப்பு.
நானும் ஹாம்மொண்டும், நீண்ட நேரம் வேலை செய்தோம்.
பின்னர், களைப்புடனும் பசியுடனும் திரு. நீரோவின் உணவு அமுதத்துக்காக
கூடாரத்துக்கு போனோம்.
இரவு உணவுக்கு என்ன வேண்டும்?
என்ன இருக்கு?
சூடான சாக்கலேட் பானம், வழக்கமான சுவையில்.
-இரவு உணவுக்கு? -அது...
பிஸ்கட்டுகள், பழம்.
மறுபடி, இரவு உணவுக்கு?
நான் இதை கொடுக்கவில்லை.
சில கறி வகைகள் இருக்கு. உனக்கு அவை வேண்டுமா?
-எனக்கு கறி பிடிக்காது. -உனக்கு கறி பிடிக்கும்.
உண்மையிலேயே இல்லை.
நீ ரொம்ப மந்தமாயிட்டே, ஹாம்மொண்ட்.
குடிக்க இல்லாததால் உனக்கு கோபம் வருது.
இதை இப்படித்தான் சமைக்கணுமா, தெரியலயே.
அப்படி இல்லை, அதை கொதிக்கும் நீரில் போடணும். பரவாயில்லை.
அந்த வாணலியை நெருப்பின் மீது வைக்க ஒரு வழி கண்டு பிடிக்கலையா?
கொஞ்சம் தண்ணீர் விட்டு, அப்புறம் நாம்...
-யாரு இந்த குடிசை நெருப்பை தூண்டியது? - நீதான்.
ஆனால், வாணலியை தொங்கவிட எதையும் கண்டு பிடிக்கலையா?
எதில் இருந்து தொங்க விடுவது? மலையிலிருந்தா? அது...
அட, கடவுளே.
-இன்னும் குளிராகத்தான் இருக்கு. -நல்லது.
உணவு, ஆறிப்போய் மோசமா இருந்ததோடு, சலிப்பூட்டுவதாகவும் ஆனது.
குடிக்காம இருக்கும் போது, ஜனங்க என்ன பேசுவாங்க?
உண்மையில் தெரியாது.
அது ஒரு நல்ல கேள்வி.
அனேகமா பிரெக்சிட் பத்தி பேசுவாங்களோ.
நாம் ஒண்ணா பல ஆண்டுகள் வேலை செய்துட்டோம்.
இதுவரை, என்ன சொல்வது என்று தெரியாம முழித்ததே இல்லை.
அதுக்கு ஓரளவு காரணம், நாம் சொன்னதை நினைவிலேயே வைப்பதில்லை,
அதனால், பேசியதையே பேசிக் கொண்டிருப்போம்.
ஆம். அது ஒரு காரணிதான்.
நாம் கடந்த இரவு பேசியதையே மறுபடி பேசிக்கிட்டிருக்கோம்னு சொல்றே...
-ஆம். -...ஒவ்வொரு இரவும் கடந்த...
-அப்படித்தான் நினைக்கிறேன். -ஆம், இருக்கலாம்.
எங்களுக்கு மது வகை ஏதும் கிடைக்காததால்,
நாங்க மறு நாள் காலை, பத்து வயது குறைவான தோற்றம் கொண்டது போல் விழித்தோம்.
தயாரா?
இன்னும் கொஞ்சம் கீழே.
பிறகு, ஹாம்மொண்டும் மேயும் வேலைக்குத் திரும்பினர்.
-இது கூரைத் துணி பொருத்தும் அமைப்பு. -அதுதான்.
பின்னர் அருமையான காலை உணவாக தண்ணீர் எடுத்து சென்றேன்.
நீங்க இங்கே கட்டியது, மைய ஓட்டுனர் இருக்கை
கொண்டதாக எனக்குத் தோணுது.
-அப்படிதான். -ஆமாம்.
-இது மைய என்ஜின் அமைப்பு. -ஆம்.
-இது மக்லாரென் எஃப்1. -இது மக்லாரென்.
இதன் நான்கு சக்கர இயக்கத்தினால், இது லம்போர்கீனீ போன்று உள்ளது.
அதாவது, இதன் உடலைக் கட்டும்போது...
அது ஒரு நல்ல தகவல். உடல் பகுதின்னு ஒண்ணும் இல்லை.
இல்லை. பெட்டிகளாக வந்த மரப் பலகைகளைக் கொண்டு,
உடல் பகுதியைக் கட்ட திட்டம். அதுதான் பயன் படுத்தக் கூடியது.
-என்னது, மரப் பலகைகள், உடலாகுமா? -அதுதான் இருக்கு, ஆமாம்.
-ஆமாம். -சிவப்பு, வெள்ளை, நீலம்.
சிவப்பு, வெள்ளைன்னு சொல்லாதே. ஒயின் கவனம் வருது.
இல்லை, சிவப்பு, வெள்ளை... இளஞ்சிவப்பு, ஒயின்.
பானம் தெளிவானது. அது ஜின்.
அது நல்லது. உடல் நலத்துக்கு.
-அது இயற்கைப் பொருள். -அது உனக்கு நெறைய நல்லது செய்கிறது.
ஜேம்ஸும் ரிச்சர்டும் அந்த எண்ணெய் பொருளை வைத்து வேலை செய்து முடித்தனர்.
-அவ்வளவுதான். -அது போதும்.
அதைச் செய்ய எந்த திறமையும் தேவை இல்லை என்பதால்,
என்னையும் உடல் அமைப்பு வேலையை செய்ய விட்டனர்.
நான் ஒரு கதவைத் தயாரித்தேன்!
செய்தாயே. அது கதவுதான். அருமை.
நான் கதவு உற்பத்தியாளன்!
அவன் இன்னொன்றைத் தயாரிக்க முற்பட்ட போது,
நீ நான்கு, ஐந்து முறை மிதி, அப்புறம் காலை அப்படியே வைத்திரு.
குமிழிகள் கூடாது, நல்லது.
ரிச்சர்டும் நானும், பிரேக்குகள், விளக்கு, கூரையை அமைக்கும் வேலையில் ஈடுபட்டோம்.
அது சரி. நாம் அதை அப்படியே சேர்த்து,
மூலைகளில் ஒருவாறு கட்டி விடணும்.
அது வெய்யிலை மறைக்கும்.
மதியத்துக்கு முன்னதாக முடித்து கிளம்புவதாக எங்கள் திட்டம்.
ஆனால், நாளின் இறுதியில், நிலைமை சரியாக இல்லாமல் போனது.
அப்போ, எல்லா வயர்களும் இணைக்கப் பட வேண்டுமா?
ஆமாம்.
இன்னும் பின் விளக்குகளைக் கூடப் பொருத்தவில்லை. மூட்டை ஒயர்கள் இருக்கு.
அதாவது, இன்றிரவுக்குள் முடிக்க வாய்ப்பே இல்லை.
-இல்லை. -இல்லை.
மறுபடி.
ஃபில், வில்மனின் அந்தக் கடிதத்தில்,
மோரோன் நகரம் பல நூறு கி.மீ. தூரத்தில் இருக்குனு சொல்றார்.
எத்தனை நூறு? உண்மையில்?
சொல்லப் போனா, ஒரு துப்பு கூட இல்லை.
ஒரு 800 இருக்குமா?
ஆம், அதை விட அதிகமாதான் இருக்கும்.
-அதிகமா? -என்னது?
அதில் எவ்வளவு தூரம் சமனப் படுத்திய சாலைகளா இருக்கும், நாம் முன்னேறிப் போக?
-கொஞ்சம் கூட இல்லை. -எதுவுமே இல்லை!
-சாலைகளே இல்லையா? -ஆமாம்.
ஆனா நம்மிடம் சாலை மீறிய வண்டி இருக்கே.
தெரியுது, ஆனால், நம்மிடம் அஞ்சு நாள் உணவுதானே இருக்கு?
ஆமாம்.
அதுவும், நம்மால் நாளை கிளம்ப முடிந்தால்தான்.
ஒரு நாளுக்கு குறைந்த பட்சம் நூறு கி.மீ. கடக்க வேண்டும்.
-ஆமாம். -அதுவும் சாலை அற்ற வழியில்.
-ஆமாம். -இல்லன்னா, பசியால் சாவோம்.
சரி, அது 800 கி.மீ. என்றால் சரி, ஒரு வேளை 1000 கி.மீ. ஆ இருந்தா?
-நாம் இன்னும் அதிகம் போகணும். -தெரியலயே.
எங்களுக்குத் தெரிந்ததெல்லாம்,
அங்கே இன்னொரு இரவை திரு. நீரோவின் ஹோட்டலில் கழித்து,
மேலும் ஒரு நாள் உணவைத் தீர்த்து விடுவோம் என்பதுதான்.
அதுதான் பேட்டரியில் இருந்து வரும் பிரதான ஃப்யூஸ், அல்லவா?
ஆமாம்.
மறுநாள் காலை, வேலையை முடிக்க 5:00 மணிக்கு எழுந்தோம்.
அதில் தொழில்நுட்பப் பொருள்கள் இருக்கு.
அதன் பிறகு, எங்கள் உணவுப் பொருட்களுக்கு இரண்டு டிக்கிகளை அமைத்த பிறகு...
எதையும் வீணாக்கக் கூடாது. எல்லாத்தையும் எடுத்துக்கணும்.
...எங்கள் கார் இறுதியாகத் தயார் ஆகிவிட்டது.
மோதாமல் இருப்பதில்தான் எங்களது வாழ்வே இருந்ததால்,
ஜெர்மியும் நானும் ஹாம்மொண்டை ஓட்ட விடுவதில்லை என ரகசியமா முடிவு செய்தோம்.
சரி. இப்படித்தான்.
கிளம்பிவிட்டோம்.
ஆஹா!
-அடடே, இது வேலை செய்யுது. -நல்லது. சரி. ஆகட்டும்.
ஓ, ஜேம்ஸ், ஒரு முக்கிய விஷயம்.
மங்கோலியாவில், பயணத்தைத் துவங்கும் போது, வலது பக்கமா திரும்பணும்.
-என்னது? -அது உண்மைதானா?
-ஆம், அது உண்மைதான். -அது ஒரு விஷயமா?
ஆம், அது ஒரு உண்மையான விஷயம்.
என்ன, ஒவ்வொரு முறையுமா? எங்கே போனாலுமா?
ஒவ்வொரு முறையும், பயணத்தை துவங்கினால், வலதில்தான் போகணும்.
-சரி, இதோ போகிறோம். -உனக்கு போகனுமா?
இப்படித்தான்.
-சாலைக்கு போகிறேன். -வலது, ஜேம்ஸ், வலது, வலது!
-இரு. -என்னது?
-வலது. -ஆக, அது வலது, அல்லது அது போல.
இரு.
ஜேம்ஸ்! அப்படி போகக் கூடாது... இடதில் போகிறாய்.
கொஞ்சம் பொறு, சக்கரங்கள் ரொம்ப...
கொஞ்சம் திரும்பி, இடதில் போ. இப்போ கிளம்பு.
ஸ்டியரிங் எதிர் மறையா இருக்கு ஹாம்மொண்ட், என்ன இப்படிச் செய்துட்டோம்?
-என்ன சொல்கிறாய், எதிர்மறைன்னா? -அதாவது இப்போ, நான் இடதில் திருப்பினா...
இல்லை, திருப்பலே, நேரா போகிறாய்...
அப்போ எதிர் திசையில் திருப்பு.
சரி, எதிர் பக்கமா திருப்பறேன். இப்போ சரி, நான் வலதில் திருப்பறேன்.
இது இடதில் போகுது.
-ஆக இரண்டு... -பொறு.
நீ கடந்த ரெண்டு நாளா என்ன செய்துட்டு இருந்தே?
ஸ்டியரிங் ஹைட்ராலிக் குழாயை தலை கீழாகப் பொருத்திவிட்டோம்.
இந்தச் சின்னப் பிரச்சினையை தீர்த்த பிறகு மறுபடி கிளம்பினோம்.
இது வேலை செய்யுது! இதோ போயிட்டிருக்கோம்.
நம்ம கார் பிரமாதம்!
சவாரி நல்லா இருக்கு.
-இது மோசமில்லை, அல்லவா? -உண்மையிலேயே இது பிரமாதம்.
கொஞ்சம் ப்ரேக் பரிசோதனை செய்யலாமா?
சரி. இதோ செய்வோம்.
-பிடித்திருக்கா? -பார்!
உண்மையாவே நல்லா இருக்கு.
இதை உருவாக்கியவர்கள் யாராயினும், நல்லாவே செஞ்சிருக்காங்க. நல்ல வேலை.
அது நீங்கதானே, இல்லையா?
இல்லை. ஆனால், கதவுகளை, என்னுதுன்னு நான் சொல்லிக்கலாம்.
அப்புறம் எண் தகடுகள்.
மோரோன் எவ்வளவு தூரத்தில் இருக்குன்னு எங்களுக்குத் தெரியலே.
அங்கே எப்படிப் போவதுன்னும் தெரியலே.
ஆனால், திரு. வில்மனின் முட்டாள் தனமான வரை படம்
முதலில் நாங்க மணல்வெளி பரப்பை நோக்கி போகணும் என்றது.
மணற்பாங்கான திட்டு ஆரம்பம் ( நட்டநடு காட்டில்)
-அந்த ரெண்டுக்கும் மத்தியில் பார்... -சொல்லு.
மலைப் பள்ளத்தாக்கு. நேரா பள்ளத்தாக்கு நோக்கி போ.
நாங்க மெதுவா உருட்டிக் கொண்டு போன போது,
வூ வான்ட்ஸ் டு பி அ மில்லியனேர் நிகழ்ச்சியில்,
ஜெர்மியை மங்கோலியா பத்தி கேட்டிருந்தால், அவன் சரியா சொல்லியிருப்பான் என தெரிந்தது.
-ஆடுகள்கள். -ஆடுகள்கள்கள்.
மங்கோலியாவில் ஆடுகளை எப்படிக் கொல்வாங்க தெரியுமா?
-இல்லை. -தெரியாது.
தெரிஞ்சுக்க ஆசையா? உன் கதவு திறக்கிறது.
ஆமாம்.
-கழுத்தில் ஒரு சின்ன வெட்டு வெட்டுவாங்க. -சொல்லு.
அந்த காயத்தில் கையை விட்டு,
இதயத் தமனி குழாயை ஆடு இறக்கும் வரை நசுக்கிப் பிடிப்பாங்க.
அது ஆட்டை தூக்கக் கலக்கம் பெறச் செய்யும்.
-தூக்கக் கலக்கமா? -எனக்குத் தெரியலே,
யாராவது என் கழுத்தில் துளையிட்டு, இதயத்தை நசுக்கினால்,
எனக்குத் தூக்கக் கலக்கமா இருக்குன்னா சொல்வேன்.
-இல்லை. -இல்லை.
வாவ், பார்! பசுக்களா அல்லது யாக் போன்ற மிருகமா.
யாக் பாலில் இருந்து
வோட்கா தயாரிக்க முடியும் என்பது உனக்குத் தெரியுமா, ஹாம்மொண்ட்?
யாக் பாலைக் கறப்பது எப்படி?
இறுதியாக, நாங்கள் பள்ளத்தாக்கின் மேல் பகுதியை ஏறத் துவங்கினோம்.
எவ்ளோ வேகமா போறோம்னு தெரியுதா?
தெரியாது.
மணிக்கு 32 கி.மீ. இந்த பழைய என்ஜின்
அதன் டர்போவால், சாலை மீறிய ஓட்டத்தில் தடுமாறும் அல்லவா?
இதை டிஃபண்டர் வண்டியில் வைத்த போது இந்த குறைதான் சொல்லப் பட்டது.
ஆக, இதன் அதிரடி வேகத்தைப் பத்தி நாம் பேசவில்லை அல்லவா?
ஆனால், அவை ரொம்ப நாளா அப்படியே உறுதியா இருக்கும் என்ஜின்கள்.
கொஞ்சம் பொறு.
-வாவ்! -அம்மாடி!
ஆஹா, அதைப் பார்.
அதுதான் மணற்பாங்கான திட்டு.
ரொம்ப பெரிசு.
உண்மையில் அது கோபி பாலைவனத்தின், ஒரு விடுபட்ட திட்டு.
மணற்பாங்கான திட்டு
இருந்தாலும், இதுதான் அவசரமாக எளிமையாக கையால் கட்டப் பட்ட எங்க காருக்கு
முதல் சோதனையாக அமையும்.
அட, அங்கே ஒரு ஆறு இருக்கு.
-அது வந்து... -ஓ, நானும் பார்க்கிறேன்.
அந்தக் குதிரை இருக்கும் இடத்தில் இறங்கப் போகிறாயா?
உண்மையில் அந்த குதிரை ஒண்ணுக்குப் போகிறது.
அதில் பாலும் வெளியே வருகிறது. அது எப்படி?
இல்லை, அது மூத்திரம்.
அப்படித்தான். நல்லா ஓட்டு. சரி, போகலாம்.
அப்படித்தான்.
மணல் எல்லையின் ஆரம்பம் வந்து சேர்ந்ததால்,
இது நுழைவதற்கான தயாரிப்பைச் செய்யும் தருணம்.
சரி, கொஞ்சம் இரு, காம்பசை பார்த்து சொல்கிறேன்.
இங்கேதான் இருக்கோம்னா, இது நமக்குத் தேவை.
அப்போ, வடக்குப் புறமா வைக்கிறேன், செய்யவா?
பின்னர், வட கிழக்கில் பார்க்கணும்.
-இதுதான்... -அப்போ இதுதான் வழியா?
ஆமாம்.
காரில் இருந்த கியர் பெட்டி தரம் குறைந்தது, அதன் என்ஜின் சக்தி அற்றது என்பதால்,
நானும் ஹாம்மொண்டும் இறங்கி, எடையைக் குறைத்து
மணற்குன்றில் ஏறத் துவங்கினோம்.
ஓ, ஹாம்மொண்ட், பியர்.
ஆனால், இது கஷ்டபட்டதற்கு நல்ல பரிசு.
அட, அம்மாடி...
அழகா இருக்கே. நான் எதிர்பார்க்கலே.
லாஸ்ட் வர்ல்ட் பட காட்சி போல இருக்கு.
நாங்க காட்சியை ரசித்துக் கொண்டிருந்த போது,
உலகின் மிகச் சிறந்த சாலை மீறிய ஓட்டுனர் ஏறுவதற்கு துவங்கி இருந்தார்.
அய்யய்யோ.
அவன் அந்தக் காட்சியை ரசிக்கலேன்னா, அது அவன் கையாலாகாத் தனம்.
-ஏன்னா... -கார் வேலை செய்வதை ஏற்கனவே நிரூபித்தோம்.
ஆமாம், அது கார் பத்தி அல்ல. அவனது தடுமாற்றம் பத்தி.
ஹாம்மொண்ட், ஒரு நல்ல வழியைக் காட்ட ஜேம்ஸிடம் சென்றதால்,
தனியாக விடப்பட்ட நான் எனது சூழலின் மாட்சிமை பற்றி அசை போடத் துவங்கினேன்.
இதை, ஆசியாவின் இருண்ட இதயம் என்கிறார்கள்.
அதனால்தான் யாரும் இங்கு வருவதில்லையோ.
அதாவது, இதைப் பாருங்க.
இன்னொரு விஷயம், செங்கிஸ்கான், இருபதே ஆண்டுகளில்,
உலகம் இதுவரை கண்டிராத பெரிய பேரரசை நிறுவினான்.
ஏன்? அவன் இங்கு இட நெருக்கடிக்கு உட்பட்டதால் அல்ல.
ஒரு நகரத்துக்குப் .போக வேண்டியதில்லை
அடச்சே.
சொன்னது படப் பிடிப்பாளர்.
நாம் நல்ல வனவியல் புகைப் படக் கலைஞர்கள் அல்லவா?
"ஒழிந்தோம்"
சரி, வந்துட்டோம்.
ஹாம்மொண்ட் வழிகாட்டலால், இறுதியா ஜேம்ஸ் மணற்குன்றை ஏறிவிட்டான்.
அப்படித்தான், போ, போ.
போ, தொடர்ந்து போ. அந்தப் பள்ளம் ஜாக்கிரதை.
ஆஹா, அப்படி!
ஆனால் அதற்குப் பிறகு, பயணம் மேலும் மேலும் கடினமாகியது.
போ.
-அது தான் சொன்னேன். -சரி.
சரி. தோண்டு.
அப்படித்தான்!
அந்தப் பக்கமா முயன்று பார்.
ஜேம்ஸ், பின் பக்கமா வா.
அய்யோ, மறுபடியா!
இப்போ போகலாம்.
அப்படி!
அது வேலை செய்தது!
இறுதியாக, ஏராளமான தோண்டுதல்கள், இப்படியும் அப்படியுமான பயணத்துக்கு பின்,
கொஞ்சம் கெட்டியான மணல் தரையை அடைந்தோம்.
ஆஹா, நாம் இப்போது முன்னேறுகிறோம்!
-ஆஹா, அப்படித்தான்! -கொஞ்ச தூரம் நேராக.
பசுமை!
ஆம், அதோ இருக்கே.
-அதுதான் நம் விமோசனம்! -பசுமை!
தூக்கிப் போடுது.
இரு. நிறுத்து, நிறுத்து, இதோ ஒரு பிரச்சினை.
நமக்கும் நமது இலக்குக்கும் இடையே...
-பெரிய பள்ளம். -முகடு.
அது சரிதான், ஜேம்ஸ்.
-ஆம், அது சரி. இது... -ஆம், நீ சரிதான். அது அப்படித்தான்.
-நல்லது. -இது ஓரளவு சமமா இருக்கு,
ஆம், பரவாயில்லை. போகலாம்.
ஓ, நீங்க வேடிக்கையானவர்கள். ரொம்ப வேடிக்கையானவர்கள்.
மணற்பாங்கான திட்டை கடந்ததும்,
அதைக் கொண்டாட கொஞ்சம் நின்றோம்.
ஆக, பிரம்மாண்டமான கோபி பாலைவனத்தை அல்லது அதன் ஒரு பகுதியை,
வெற்றிகரமாக காரில் கடந்த முதல் நபர்கள், நாம்தான்.
இல்லை. கொஞ்சம் பொறு.
என்ன?
எனக்குக் கலக்கத்தைத் தருவது, அதோ அங்கே தெரிகிறதா? ஆற்றின் ஒரு சிறு பகுதி.
ஆமாம்.
நாங்க கோபி பாலைவனத்துக்குள் நுழைய கடந்த அதே ஆறு.
நாம் ஆற்றிலிருந்து 300 மீட்டர்கள் கடந்த பிறகு,
பாலைவனத்தில் நுழைந்தோம்.
ஜேம்ஸ், ஒரு கெட்ட செய்தி.
நாம் இன்னும் கோபி பாலைவனத்தின் தெற்கேதான் இருக்கோம்.
அதன் குறுக்கே மறுபடி பயணிப்பதற்கு பதிலாக,
அதைச் சுற்றிச் செல்ல தைரியமாக முடிவெடுத்தோம்.
சரி, இப்போ, நாம் பேரழிவான தவறு ஒன்றைச் செய்து,
கிளம்பிய இடத்துக்கே திரும்பியதை மறைத்து, சுற்றிப் போகிறோம் என்பதை பார்...
-கிழக்கு முகமா சுற்றி போகிறோமா ஹாம்மொண்ட்? -ஆம்.
மங்கோலியாவுக்கு இதுதான் சாலை மாதிரியா?
-நான் இது சாலை என்றுதான் சந்தேகிக்கிறேன். -அப்படித்தான் நினைப்பாய்.
நாட்டில் மொத்தம் எத்தனை சமனப் படுத்திய சாலைகள் இருக்குனு உனக்குத் தெரியுமே?
-ஒண்ணா? -ரெண்டு.
இரண்டே சமனப் படுத்திய சாலைகள் அல்ல!
நகர்களுக்கு வெளியில், ரெண்டே சமனப் படுத்திய சாலைகள்தான்.
தூக்கிப் போடுது.
-ஜேம்ஸ்! -மேடு பள்ளங்கள்!
-வேண்டாம்! -அது இல்ல...
நான் பயப்படுவது, இந்த இருக்கைகளால் வரும் குதக் கட்டிகள்.
வருவதற்கு இதில் நிறைய வாய்ப்புகள்.
குதக் கட்டிகள், கடினமான இருக்கைகளாலா?
ஆம், தூக்கிப் போடுவது, குலுங்குவது.
இருந்தாலும், அதுக்கு ஒரு மங்கோலிய வைத்தியம் இருக்கு.
ஒரு ஓநாயைக் கொன்று,
அதன் குதத்தை வெட்டி எடுத்து, திருகிச்சீவி உணவில் உதிர்க்கணும்.
-அப்படி நினை... -உண்மையிலா?
உண்மையில்தான். காரணம், ஓநாய்களுக்கு குதக் கட்டி வராதுன்னு அவங்க நம்புவதால்...
"எனக்கு குதக் கட்டியா"? என்று எந்த ஓநாயும் சொல்லாததால்,
"ஓ, எனக்கு கட்டிக் குதம்."
தூக்கிப் போடுது!
மங்கோலியா பற்றிய சுவாரசியமான விஷயங்களைப் பத்தி ஜெர்மி தொடர்ந்து கொண்டிருக்க...
செங்கிஸ்கானின் ஒரு குதிரை வீரன் அது ஓடும் போதே அம்பு எறிந்து
மார்மாட் தலையை 250 அடியிலிருந்து துளைபானாம்.
இருட்ட ஆரம்பித்துவிட்டது.
ஆனால், நாங்க கொஞ்ச தூரமே வந்திருந்ததால், தொடர்ந்து முன்னேற வேண்டி இருந்தது.
வெப்ப நிலையோ தாழ்ந்து கொண்டே வந்தது.
ஹீட்டர் எங்கே?
ஹீட்டர் இல்லையே.
அட, பார். இருக்க வேண்டும் இல்லையா...
அதுக்கு, திரு. வில்மனுக்கு நன்றி சொல்லலாம்.
தூக்கிப் போடுது!
விரைவில் நாங்க எங்கே போகிறோம்னே பார்க்க முடியலே.
-விளக்குகளைப் போடலாமா? -ஆமாம், இந்த...அதுவாக இருக்கலாம்.
போகலாம். விளக்குகளைப் போடு.
-அப்படி! -இதோ போட்டேன்!
-இரு. -அய்யோ, நாம் தொலைந்தோம்.
-நாம் தொலைந்தோம், போ. -பிரச்சினை.
பதறாதீங்க.
பதறாதீங்க, கை பிரேக் போடு, திரு. ஹாம்மொண்ட்.
-இல்லை. மின்சக்தி கொஞ்சமும் இல்லை. -ஃபுயுஸ்.
நாம் விளக்கைப் போட்டதும்...
ஃப்யூஸ் போய்விட்டது போல.
பிரதான ஃப்யூஸ் போய்விட்டுத்தான் இருந்தது, அதை மாற்றினோம்.
கூரை விளக்குகளை அணைத்து,
பரிச்சயமற்ற இருட்டில் எங்களது கண்மூடித்தன பயணத்தைத் தொடர்ந்தோம்.
-ஒரு பாட்டு பாடுவோம். -வேண்டாம்.
நிறைய தூரம் போக வேண்டும் என்ற தவிப்பால், காலை 1:00 மணி வரை கூடாரம் அடிக்கவில்லை.
அதன் பிறகு, உறைந்து போகும் துயருடனான இன்னொரு குளிரான இரவில்,
எங்க காரை எப்படி இன்னும் வசதிப்படுத்த முடியும் என யோசித்தோம்.
-நீ விறைத்து விட்டாயா? -ஆம். ஆமாம்.
அதோடு, கழுத்து, முதுகு, கால்கள், எல்லாம்.
சுருட்டிய பாய்களைக் கொண்டு, கீழ் இடுப்புக்கு
இன்னும் அதிக முட்டுக் கொடுக்க திட்டமிடறோம்.
எனது நேற்றைய அனுபவத்தில் இருந்து சொல்கிறேன்,
அந்த மீதமுள்ள மென்பொதிகளை, பிருஷ்டத்தின் கீழ் இரட்டையா பயன் படுத்தப் போறேன்.
நான் இரவில் நினைத்ததைப் பற்றி சொல்கிறேன்.
-சொல்லு? -நம்ம வண்டிக்கு ஒரு பெயர் தரணும்.
நான் யோசித்து வைத்திருக்கேன். "செங்கிஸ் கார்." நான் வைக்கும் பெயர்.
-அது நல்லாவே இருக்கு. -பரவாயில்லை அல்லவா?
ஆனால், ஒரே பிரச்சினை, செங்கிஸ் ஒரு பெரும் கொலைகாரன்.
-மோசமான கொலைகாரன் அல்லவா? -ஆம், கொலைகாரன்.
அவன் கொன்றது மூணு கோடியே நாறபது லட்சம் பேர்.
அப்போ அவன் பேரை வைக்க வேணாம்.
அதில் இன்னொரு பிரச்சினை வேறு இருக்கு.
-கற்பழிப்பு விரும்பி. -கற்பழிப்புக்காரன்.
உலகின் பெரிய கற்பழிப்பு விரும்பி.
ஆமாம், அப்படித்தான் இருந்தான்.
தெரிஞ்சுக்கோ... நான் சும்மா சொல்லலே,
இன்றைக்கு உயிருடன் உள்ள மக்களில், ஒவ்வொரு 200 பேரில் ஒருவர்,
செங்கிஸ் கானின் வழி வந்தவர்கள் அல்லது,
அவனது உயிர்த் துளிகளுக்குத் தொடர்பு உடையவர்களாம்.
அப்போ, அவனுக்கு சண்டை போட நேரம் எப்படிக் கிடைத்தது?
ஒருவேளை, அவன் தோல் முழுவதுமே உயிர்த்துளிகள் நிரம்பி இருந்ததோ?
திருத்தியமைக்கும் வேலைகள் நடந்து கொண்டிருந்த போது, பிடித்த பெயர் முடிவானது.
ஜான்.
ஜான், அது நல்ல பொருத்தமான பெயர். பிடித்திருக்கு. நேர்மையானது, பாசாங்கற்றது.
-நம்பக் கூடியவர்களை, ஜான் என்று அழைப்பர். -ஆம்.
ஜான் லூயிஸ்.
-அது நம்பிக்கைக்கு உரிய கடை. -இல்லையா?
ஆம். சரியா, ஜான் என்று அழைக்கப் படுவதால்.
வசதிக்கான மாற்றங்கள் முடிவடைந்து, ஜான் பெயர் வெற்றிகரமாக சூட்டப் பட்டதும்,
நாங்க எங்க பரிச்சய இலக்குக்கான அடுத்த தேடலைத் தொடர்ந்தோம்.
நீர் நிறைந்த பகுதி.
இரட்டை ஏரி நீர் பகுதி
எதனாலோ, ஹாம்மொண்டுக்கு மகிழ்ச்சி இல்லை.
நீ ஓட்டுவது ஏன்?
நேத்து நீதான் ஓட்டினாய்.
இல்லை. நான் இல்லை.
-நீதான் ஓட்டினாய். -இல்லை.
அவனுக்கு எதுவும் நினைவு இருக்காது, அல்லவா?
உன் நினைவாற்றல் பரிதாபமா ஆயிடுச்சி, ஹாம்மொண்ட்.
நான் ஓட்டவில்லை. இன்னும் ஓட்டவே இல்லை.
ஹாம்மொண்டை திசை திருப்பும் முயற்சியில்,
மங்கோலியாவைப் பற்றிய இன்னும் சில துணுக்குக்ளை சொல்ல ஆரம்பித்தேன்.
அப்போதே, 13ம் நூற்றாண்டில், செங்கிஸ் கான்,
நாட்டின் ஒரு கோடியில் இருந்து மறு கோடிக்கு
நான்கே நாட்களில் செய்திகளை அனுப்ப, ஒரு ஏற்பாடு செய்தான்.
ஒரு வீரனுக்கு ஒரு நாளைக்கு 400 கி.மீ என்ற வீதத்தில் போவாங்க,
-என்ன, குதிரை தொடரா? -ஒரு சவாரியாளன், ஆமாம்.
அவன் 40 கி.மீ. வேகத்தில் பாய்ந்து வருவான்.
அவன் அடுத்த குதிரை நிலையத்துக்கு ஒரு கி.மீ. இருக்கும் போது,
அவங்க குழலை ஊதுவார்கள். இங்கே அடுத்த குதிரை தயாராகிவிடும்.
அதன் மேல் தாவி இறங்கா... ஒரு குதிரை மேல்
இருந்து அடுத்த குதிரை என்று அப்படியே.
இப்படி ஒரு நாளைக்கு 400 கி.மீ. போக முடியும்.
அவனிடம் எத்தனை குதிரைகள் இருந்தன?
-பேரரசு முழுதுமா? -ஆமாம்.
மூணு கோடி.
ஹாம்மொண்டின் சின்ன மூளை ஓட்டுவது பத்தி சிந்திக்காமல் இருக்க,
அவனுக்கு வழி காட்டும் பொறுப்பை கொடுத்தோம். அவன் அதை நல்லாவே செய்தது விந்தை.
விரிந்த ஒன்றும் இல்லாத பரப்பு ந. 1 பாலைவன பார்வை
ஆக, அந்த இரண்டு மலைத் தொடர்களுக்கு அருகில் வந்தோம்.
நாம் இடது பக்கம் போனால், அந்த நீர் நிலைப் பகுதி இருக்கும்.
என்ன தெரியுமா? அவன் சொன்னது சரி.
நீர் நிறைந்த பகுதி
அது நாங்க கடக்க வேண்டிய ஆறு எனத் தெரிந்தது.
உண்மையிலேயே அங்கே போக முடியாது.
அந்தப் பக்கமா நாம் போயிடலாம்.
ஆம், எனது பாதையை ஜாக்கிரதையா தேர்வு செய்து.
உங்களுக்கு கீழாக போக வேண்டாம், திறமை துல்லியம் கொண்ட ஒருவர் வேண்டும்.
-தப்பா போய்விட்டதே. -அய்யோ.
எங்களுக்கு ஏன் இப்படி செய்தாய்?
இந்நாளில் மீதமுள்ள நேரம், கொடுமையா இருக்கப் போகுது முட்டாளே.
அப்படி இல்லாமலிருப்பதை உறுதி செய்ய, நாங்க தீ மூட்டி,
எங்க சட்டைகளைக் காயப் போட்டு,
அதன் பிறகு, அந்த பெரும் வெட்டவெளியில் மறுபடி பயணிக்க ஆரம்பித்தோம்.
கொஞ்ச நேரத்துக்குப் பின்னர், மங்கோலியாவின் இன்னொரு செய்தி நினைவுக்கு வந்தது.
இதன் பரப்பளவு, ஸ்பெயின், ஃபிரான்ஸ், ஜெர்மனி, செக் குடியரசு,
-இத்தாலி, ரோம், அயர்லாந்து, சேர்ந்தது. -எல்லாமே சேர்ந்த அளவு ஆகும்,
-அதன் அளவு... -காலியா இருக்கும் இடம்.
பதினைந்து லட்சம் மக்கள். லீட்ஸ் நகருக்கு இணையான மக்கள் தொகை மட்டுமே...
-ஆம், பிரமிக்க வைக்கிறது. -ஆம்.
சூரியன் இதமான வெப்பத்தை தர, இரட்டை ஏரிகளை தேடி
எங்கள் பயணம் தொடர்ந்தது.
இரட்டை ஏரிகள் நீர்ப் பகுதி
நாங்க போகுமிடத்தை அடைய, ஒரு சின்ன குன்றை ஏறி கடக்க வேண்டும் என
எங்கள் வழி காட்டி சொல்லும் வரை, இந்தப் பயணம் தொடர்ந்தது.
பின்னால் அங்கிருந்து பார்த்ததைவிட,
இங்கிருந்து அது ரொம்ப நெட்டுக் குத்தாக இருக்கும் போல தெரியுதே.
அது ஒரு சின்ன குன்று.
இருந்தாலும் விரைவில்...
அச்சு மிதிக்குது.
-அச்சு ரொம்ப மிதிக்குது. -ஆம், ரொம்ப மோசம்.
சரி. நிறுத்து.
நிறுத்திட்டேன்.
-சரி. நாம் இறங்கணும்னு நினைக்கிறேன். -எதுக்கு இறங்கணும்?
ஜானை மலை மீது ஓட்டியவன் நான் ஒருவனே,
அதனால் சொல்கிறேன், இது ரொம்ப நெட்டு.
சரி.
-அப்படித்தான். அப்படித்தான். -அது பரவாயில்லை.
-அப்படி! -போ, ஜான்!
-வாவ்! -போ!
மலை மீது முயல் போல குதித்து ஏறுகிறது.
அது ஒரு பிரமாதமான காட்சி.
என்ன மாதிரி வண்டி நீ, ஜான்.
நல்லது.
-ஆஹா. -அது பிரமிப்பானது.
பல மலை ஏற்றங்களின் முன்னோடியான ஜான்,
தனது பெடலை உடைத்துக் கொண்டது, ஆனால், வெற்றிகரமா ஏறிவிட்டது.
மலை மீது குதித்து ஏறிய முதல் கார் இதுதான்.
ஜானின் நம்புதற்கரிய சாதனையால்,
நாங்க இப்போ எது எது என்னன்னு சுற்றிலும் பார்க்க முடிகிறது.
நல்லா இருக்கு ஹாம்மொண்ட். ஏரிகள் இல்லையே.
ஆம், அப்போ நாம் அதை விட்டு விட வேண்டியதுதான்.
அது இங்கே இல்லேன்னு தெரிஞ்சுகிட்டோம். வேற எங்கேயோ இருக்கணும்.
-அப்படித்தான் இருக்கும். -சரியாச் சொன்னே.
அதையல்ல, இதைச் சொல்கிறேன்.
சரியா, இதோ இருக்கு.
இப்போ, இதனை மையமா வைத்து நாம் எங்கிருக்கோம் என்பதை கணிக்கலாம்.
இரட்டை ஏரிகள்
இரட்டை ஏரிகளை கண்டு பிடித்ததால், எங்க அடுத்த கட்ட பயணத்தை திட்டமிட முடிந்தது.
சில மரங்கள் வட கிழக்கில், பார்.
அதோடு அங்கே மேடுபள்ளமான புல் வெளி இருக்கு. இது நிச்சயமா வட கிழக்கு.
மேடுபள்ளமான புள் வெளி இரட்டை ஏரி - சில மரங்கள்
ஏரிகளைச் சுற்றிய இனிமையான, மரங்களினூடான பயணத்துக்குப் பின்,
நாங்க இறுதியாக மேடுபள்ளமான புல்வெளியை அடைந்தோம்,
பார்க்க அப்படியொன்றும் மோசமில்லை. ஆனால்...
அய்யோ.
படுத்துதே.
நல்லா தூக்கிப் போடுது.
...அட எழவே.
வரை படத்தை வைத்து இது எவ்ளோ தூரம் இருக்கும்னு சொல்ல முடியலே,
நீண்டுட்டே இருக்கும் போல இருக்கே.
-இங்கே கொஞ்சம் சமமா இருக்கு. -ஆமாம்.
கனவான்களே, தருணத்தை அனுபவியுங்க.
அது முடிந்தது என்று நினைக்கிறேன்.
-அய்யோ. -அது ரொம்ப பெரிசு.
கொடுமை.
-35 நிமிடமா இப்படியே வந்துட்டு இருக்கோம். -ஆமாம்.
-இது முடியட்டும்! -கடவுளே!
-முடிவு அதோ இருக்கு. -தெரியுது, அது 300 மீட்டர் இருக்கும்.
இப்படியும் ஆகுமா, என் இடுப்பு பிசகிவிட்டது.
அது மறுபடி பொருந்திக் கொண்டது.
அய்யோ...
ஆக, 800 கி.மீ.ல் நாம் 160 வந்திருக்கோம்.
-நூற்றி அறுபதே வந்திருந்தாலும். -என்ன, சொல்.
அனேகமா சரியாத்தான் வந்திருக்கோம்.
அதைப் பத்தி நினைக்க வேணாம்.
இன்னும் அறுநூற்று நாற்பது கி.மீ. தூக்கம் இல்லாம, குடிக்காம,
இந்த மாதிரி இடத்தின் மீது ஓட்டிக் கொண்டு.
ஆண்டவா, நரகமே
அதை எப்படிப் புல்வெளின்னு சொல்வது? அது புல்வெளி அல்ல.
அது, செங்கிஸ்கான் தான் வெறுத்தவர்களுக்காக உருவாக்கியதா இருக்கும்.
"எனது படை வீரன் உன் குடலைக் கிழித்து,
"உன் இதயத்தைப் பிடுங்கணுமா, அல்லது இந்த இடத்தில் நீ ஓட்டுகிறாயா." என்றிருப்பான்.
படை வீரனைக் கூப்பிடுங்க.
ஆமாம், அது "படை வீரனை கூப்பிடுங்க".
மாலை சூழ ஆரம்பிக்க, ஒரு அசவுகரியத்துக்கு மற்றொரு அசவுகரியத்தை மாற்றிக் கொண்டோம்.
நான் உறைந்துவிட்டேன்.
என்னது?
நான் அப்படியே ஜில்லிட்டுவிட்டேன். காத்து இந்தப் பக்கமா அடிக்குதே.
நேத்து நீ ஓட்டியதைவிட வேகமா ஓட்டுகிறேன்.
நான் நேத்து ஓட்டவில்லையே!
அவனுக்கு என்ன ஆச்சு?
எத்தனை கிலோ மீட்டருக்கு பின் அடுத்த இலக்கை அடைந்தோம் என்பது கடவுளுக்கே வெளிச்சம்.
ஓ, அதோ கிரீப்பீ டீப்பீ.
கிரீப்பீ டீப்பீ
இது என்ன? அதாவது, இது எதற்காகவோ இருக்கணும்.
இதுக்கு ஏதோ அர்த்தம் இருக்கணும் இல்லையா?
நச்சரிப்பான விஷயம் என்னன்னா, நாம் கூகுளில் உலவி,
பார்த்து, எல்லாம் தெரிந்த முக பாவத்துடன்,
எங்களுக்குத் தெரியும் என நேயர்களுக்குச் சொல்லுவோம்.
ஆனா, இப்போ நாம் சொல்லக் கூடியது, "இங்கே ஃபோன் வசதி இல்லை,
"உங்க கிட்ட இருந்தா, நீங்களே பார்த்துக்குங்க. டீப்பீ, மங்கோலியா."
பார்த்து தெரிந்துகொண்டுவிட்டு
நாங்க உங்களுக்கு அந்த விஷயங்களை அறிவாளித்தனமான வகையில்
-கற்பிப்பதா நினைச்சுக்குங்க. -நான் அதை செய்கிறேன்.
நீங்களே வார்த்தைகளே போட்டுகொள்ளுங்கள்.
ஜேம்ஸ், அது ரொம்ப பரவசம். நன்றி. இதையெல்லாம் சொன்னதுக்கு நன்றி.
-என்னது? -இதைப் பார்.
இது, எலும்பு, நரம்பு போல தெரியுது.
-இது ஒரு முழுசான கருவி. -தெரியும்.
இதுதான் மங்கோலிய வில்.
இது எடுத்தவர் உரிமையா, இல்ல நான் வெச்சுக்கலாமா?
-இது எடுத்தவர்கள் உரிமை. -அட, நான் சும்மா கேட்டேன்.
பார், இது என்னன்னு நமக்குத் தெரியாது, அப்படித்தானே?
நாம் இங்கே கூடாரம் அடிக்கப் போகிறோமா?
இன்னும் வெளிச்சமாதானே இருக்கு. இன்னும் கொஞ்ச நேரம் போவோமே?
இல்லை, இன்னும் கொஞ்சம் போக முடியும், இப்போ மணி ஏழரைதான்.
இங்கே தங்கினோம்னா, இதான் செய்யப் போறோம்
கூடாரத்தை 8:00 மணிக்கு கட்டி முடித்து, பத்து நிமிஷத்தில் நெருப்பை மூட்டுவோம்.
அப்போ, 8:10லிருந்து என்ன செய்வோம்?
சாதாரணமா, நல்லா குடிச்சுட்டு, அதைக் கொளுத்திவிடுவோம்.
-ஆமாம். -ஆனால், அது நடக்காது.
தெரியுது, ஆனா, என்னால் அதைத் தடுத்துக் கொள்ள முடியாது.
நான் அப்படி செய்யப் போவதில்லை... இதிலிருந்து தூரமா போவோம்.
-கிரீபீ டீபீ யிலிருந்து தூரமா போயிடுவோம். -ஆமாம். சரி.
அவ்வாறு, ஒரு அருமையான மாலையில், இறுதியா நாங்க செய்தது...
ஜெர்மி, நீ தொடர்ந்து 12 மணி நேரமா ஓட்டிக்கிட்டு இருக்கே.
-ஆமாம். -நல்லாவே ஓட்டினாய்.
-உனக்கு களைப்பா இருக்கணும். -இதோ.
சரி, நான் கேட்கிறேன், இப்போ நான்...
-சரி, மேலே சொல்லு. -உண்மையிலா?
ஆமாம், இந்த சளசளப்பை இனியும் உட்கார்ந்து கேக்க முடியாது. சீக்கிரம்.
உண்மையாவா? நல்லது. மகிழ்ச்சியா. பிரமாதம், நன்றி.
-உண்மையிலா? -அது சரி, வாயை மூட மாட்டானே.
-"நான் ஓட்டட்டுமா? நான் ஓட்டட்டுமா?" -அது நியாயந்தான்வேற...
"ஓட்டட்டுமா, ஓட்டட்டுமா? இல்லை. நான் ஓட்டறேன்.
-"நான் கட்டினேன். நான் ஓட்டணும்." -ரொம்ப நன்றி.
முதல்ல, ஜேம்ஸிடம் இருந்து...
-ஆஹா, ஆம். -பார், நிறுத்து, நிறுத்து.
என்ன, என்ன?
நான் நினைப்பது, இந்த இடம் உண்மையிலேயே பொருத்தமான இடம்.
-அவன் சரி என்கிறேன். -நாம் இங்கே கூடாரம் அடிக்கலாமே?
-இது ஒரு அருமையான தங்கும் இடம். -என்னது?
-இந்தக் காட்சியைப் பார்! -அதாவது, அதோ அந்தக் காட்சியைப் பார்.
இல்லை, உண்மையா, அதுதான் பொருத்தமான தங்கும் இடம்னு ஒப்புக் கொள்வாய்.
சரி, சும்மா இரு, ஹாம்மொண்ட். நாம் இங்கே கூடாரம் அடிப்போம்.
அது முடிவு செய்யப் பட்டதால், ஹாம்மொண்டும் நானும் தீயை மூட்டி,
பின்னர், உணவு பானங்கள் நிர்வாகி தன் பணியை செவ்வனே செய்வதற்காக காத்திருந்தோம்.
நான் நீ ஓட்டுவதை தடுக்கலே.
-நீ தடுத்தாய். -எப்படி?
இங்கே கூடாரம் அடிக்கலாம்னு திடீர்னு முடிவெடுத்தாயே.
பாரு, நீ கூட இதை குறை சொல்ல முடியாது என்பதை...
ஒப்புக்க வேணும், காரணம்
-நீயே ஒரு கூடார ஆர்வலர். -ஆமாம். இங்கு நல்லாதான் இருக்கு.
-இது பொருத்தம். -நிறைய பொருத்தம் இருக்கு.
-பசங்களா. -என்னால்...என்னது?
இன்றிரவு, நாளைக்கான பங்கீட்டு பெட்டிகளை பார்த்தீங்களா?
இல்லை, அது உன் வேலை.
அவற்றை, அந்தப் பெட்டியில் இன்னக்கி காலைல வைத்தேன்.
அவை காணோம். இருப்பதெல்லாம் இரவு ஆறு,
ஆறாம் இரவு பங்கீடு இருக்கு,
ரொட்டி செய்ய தேவையான மாவும் அரிசியும் இருக்கு.
அட, இல்லை, அந்த பங்கீட்டுப் பெட்டிகள் எங்கே?
அந்தப் பெட்டியில்தான் இருந்ததுன்னு நினைக்கிறேன்.
அங்கேதான் எப்போதும் வைத்திருந்தேன்.
-அதோ, வலது பக்கத்தில் இருக்கே அது. -ஆமாம்.
நீ பேக்-மேன் விளையாடிட்டு இருந்தப்போ, அதன் மூடி மேலும் கீழும் ஆடியது.
அப்போ கட்டாயம் விழுந்திருக்கணும்.
அது உண்மையில் ரொம்ப மோசம்.
இருப்பது, ஆறாம் பங்கீடு, அது நாளைய மறு தினத்துக்கானது.
அது, தக்காளி மற்றும் பாஸ்டா குருமா,
தாய் சிக்கன் சூப், தக்காளி, பாஸ்டா குருமா.
இல்லை, மன்னி, பரவாயில்லை.
பொறுமை, இரண்டு உடனடி காஃபி உறைகளும்,
ஒரு பால் பொடி உறையும் இருக்கு.
அதை நீ...மன்னி, அதை நான் ஒப்புக்க மாட்டேன்.
நான், சாதாரண, தீவிர சோதனைகள் செய்தேன், ஆனா...
அவை அந்த மாதிரி பெட்டியில் இருந்தனவா?
ஆமாம், பெட்டிகள் அப்படித்தான் இருந்தன.
அவற்றைப் பின்னால் கட்டியிருந்தாயா?
-இல்லை, அவை இந்தப் பெட்டியில் இருந்தன. -மண் மேல் போகும் ஏணியை இன்று எடுத்தேன்.
அதன் மேல் ஏதாவது இருந்ததா? ஏன்னா இது எல்லாம் பிரிந்துவிட்டது.
-எல்லாமே. -நான் அதை அங்கு வைக்கவில்லை.
அடச்சே, நீ நிச்சயமா...
நூறு சதம் நிச்சயம். உண்மையில் நான் எல்லா இடத்திலும் பார்த்துட்டேன்.
நாம், சமயோசிதமா இருந்திருந்தா, நமக்கு... அது எத்தனை இரவுகளுக்கானது?
நமக்கு இன்னும் மூணு இரவுகள், மூணு உறைகள் இருக்கு என கணிக்கிறான் அவன்.
அப்போ, நமக்கு ஒவ்வொரு உறையிலும் மூன்றில் ஒரு பங்கு குறையும்.
-ஆம். -ஒவ்வொரு உறையிலும்...
எத்தனை? ஆறாயிரம் கலோரிகள்.
ஆனா, நான் சொல்ல வந்தது, அந்த உணவு அதிக சத்து மிக்கது,
காரணம் அவை படை வீரர்களுக்கானவை. அதைப் பகிர்ந்துக்கலாமே?
ஏதாவது கிடைக்கும். இது மாதிரி நடக்கலேன்னு வெச்சுப்போம்,
இருப்பதை சாப்பிவோம். இதுதான் என் தத்துவம்.
மற்றொரு மயக்கமற்ற, தூக்கம் கெட்ட இரவுக்குப் பின், மறு நாள் காலை,
மது இல்லாதது, எனது கூட்டாளியில் ஒருவனின் நடவடிக்கையை
விசித்திரமாக பாதித்தது என்பது புரிய ஆரம்பித்தது.
என்ன செய்யறே?
எனக்கு ஒரு யோசனை. மழை பெய்யுது அல்லவா? முன் கண்ணாடி துடைப்பான் வேணுமே,
அதில் இல்லையே, அதனால் ஒன்று செய்கிறேன்.
இந்த ரப்பர் எல்லாம் இருக்கே, அதை இரண்டு மரக் கட்டைகளுக்கு இடையில் வைக்கணும்.
அதன் பின் பக்கத்தில், பெரிய மரக்கட்டை.
அதைச் சுற்றி கயிறு கட்டினா, முன் கண்ணாடி துடைப்பானாக வேலை செய்யும்.
அந்த ரகளை எதுக்கு?
யாரோ ரிச்சர்ட் ஹாம்மொண்டை கடத்திப் போய்,
இந்த ரிச்சர்ட் ஹாம்மொண்ட் பிரதியை வைத்துவிட்டனர், அவன் விடியற்காலை எழுந்து,
ஏதோ யோசனை செய்து, அவனே அதை செய்து முடித்தான். அதுவே முன் கண்ணாடி துடைப்பான்.
நீ நேற்றிரவு எனது மங்கோலிய வரலாறு புத்தகத்தை இரவல் வாங்கினே.
அதுவும் ரொம்ப நல்லாதான் இருந்தது. இந்த துறவிகள் விஜயம் பற்றி தெரிந்து கொண்டேன்.
அவங்க இங்கே வந்ததும்தான்,
தாங்கள் அதுவரை அறிந்திராத மங்கோலிய நாகரிகம் பற்றிய அறிமுகம் நேர்கிறது.
எதுவாயினும், நான் இதைத் தொடரணும். ஏறக்குறைய முடிச்சுட்டேன். ஆக...
சுறுசுறுப்பான ரிச்சர்ட் ஹாம்மொண்டிடம் நான் காணும் சின்னப் பிரச்சினை...
அவனுக்கு நினைவு திரும்பிவிடலாம் என்பது. நல்ல நினைவுள்ள ரிச்சர்ட் ஹாம்மொண்ட்.
ஓ, நீ சொல்வது புரியுது.
நேரா விஷயத்துக்கு வரேன், கடைசியா அவன் ஓட்டியது எப்போது?
-நேற்றைய முன் தினமா? -நேற்றைய முன் தினம்.
-சரி. -அப்புறம் நேற்றிரவு ஓட்டினான்.
ஓ, சரி, சரி, அப்போ எனது முறை அல்லவா?
அது உன் முறை, ஆமாம்.
அவன் நிஜமா ஒரு முன்கண்ணாடி துடைப்பானை செய்தானா?
ஆமாம். அது வேலை செய்யும் போல தோணியது.
அவனை மறுபடி அப்படியே தொடந்து நடத்துவோம்.
அப்புறம் நாங்க புறப்பட்டு, சரியா 17 நொடிக்குப் பிறகு,
விவாதம், இருந்து வரும் முக்கியமான பிரச்சினைக்குத் தாவியது.
நேற்றிரவு, நான் ஒரு கோப்பை ஒயின் பத்தி கனவு கண்டேன்.
-ஒயினைப் பத்தி, கனவா இப்போ? -தெரியும். அது சான்சேர் ஒயின் என்பேன்.
என்னை முதலில் அதன் அருமையான அமிலச் சுவை தூக்கியது, அதன் பின்னர்,
சில நொடிகளுக்குப் பின்னர்,
எனது வாயின் மேலண்ணத்தில் , வெதுவெதுப்பாகி, அட்டகாசமா இருந்தது.
அப்போதுதான் விழிப்பு வந்து, அது உண்மை அல்லன்னு தெரிந்து, அழுதுட்டேன்.
ஜான் என்றல்லாமல், இந்தக் காரை உண்மையில், எப்படி அழைக்கணும் தெரியுமா?
-என்ன? -"மறுவாழ்வு"
விரைவில் மழை கொட்டோ கொட்டு என பொழிந்தது.
அதுக்கு அர்த்தம், பேராசிரியர் ஹாம்மொண்டின் கண்டுபிடிப்பை கட்டவிழ்த்து விடும் நேரம்.
-அது என்ன எழவு? -அது முன்கண்ணாடி துடைப்பான்.
இப்போ எனக்கு, இப்போ உனக்கு.
எனக்கு, உனக்கு.
எனக்கு.
ஹாம்மொண்ட், நாம் உண்மைகளை எதிர்கொள்ள வேண்டும்.
-இது வேலை செய்யலே. -எனக்கு.
உனக்கு.
எனக்கு.
இது வேலை செய்யவில்லை அல்லவா?
இப்போ மழை ரொம்ப பலமா இருக்கு.
என் மேலே என்ன நடக்குது? பார், அது...
-உன் மேலேயா? -அட, பாரு.
அய்யோ! அய்யோ!
பெண்மணிகளே, கனவான்களே, ஜேம்ஸ் ஒண்ணுக்குப் போயிட்டான் போல.
-நாம் அதைக் கவனிக்கணும். -கவனிக்கிறோம்.
நாள் முழுதும் பெய்யாது, அல்லவா?
-ஆமாம். -ஆமாம்.
7:00 மணிக்கு முன்னால் மழை. 11:00 மணிக்கு, நன்றாக இருக்கும்.
இங்கே அப்படி அல்லன்னு நினைக்கிறேன். அதெல்லாம். நம்ம ஊர் காட்ஸ்வோல்ட்சில்.
அடடே, என்ன இது?
அந்த முகட்டைப் பார்.
அந்த வேடிக்கையான முகட்டைப் பார்.
நாங்க இங்கே தற்செயலா கண்டு பிடித்தது, ஒரு புவியியல் தழும்பு,
முடிவே இல்லாமல் நீள்வது போலிருக்கு.
இதைப் பற்றி ஒரு புத்தகத்தில், இங்கே வரும் முன்னமே படித்தேன்.
நாம் நேற்றிரவு கூடாரமடித்த இடத்தில் இருந்தது போன்ற
ஒரு பெரிய ஏரி அங்கே இருந்தது.
பின்னர், 1905ல், ஒரு நில நடுக்கம் ஏற்பட்டது.
உண்மையில் பேரழிவு நில நடுக்கம்.
அந்த ஏரி விழுங்கப் பட்டு, அப்படியே காணாமல் போனது.
அதோடு, 400 கிலோ மீட்டர் நீள பிளவும் உண்டானது.
அதிர்ஷ்ட வசமா, இந்த நில நடுக்கம் மங்கோலியாவில் ஏற்பட்டது.
சாவு எண்ணிக்கை 15 மட்டுமே.
நான் இந்த கிரகத்தின் சக்தியைப் பற்றி வியந்து கொண்டிருந்த நேரத்தில்,
எங்க பேராசிரியர் ரிச்சர்ட் கூரையை பழுது பார்த்து விரிவாக்கம் செய்துட்டிருந்தார்.
இப்போ சரி, இந்த இரண்டு சட்டங்களையும் குறுக்கே வைத்து உங்கள் பக்கமா இழுத்தால்...
அது பரவாயில்லை.
அதைச் செய்து முடித்த பிறகு, எங்கள் பயணத்தை தொடர்ந்தோம், மிகப் பெரிய பிளவு,
வின்னி தி பூ வரைபடத்தின் அங்கமாக இருந்ததால்,
அதற்குப் பக்கத்தில் மரவீடு இருக்கும் என்பது எங்களுக்குத் தெரிய வந்தது.
மிகப் பெரிய பிளவு
அந்த வீடு என்னன்னு சொல்லலே.
-ஒரு மதுக்கூடமா இருக்குமோ? -நல்லது...
-ஆம், இருக்கலாம். -மிகச் சரி. இல்ல சட்ட விரோதமானது.
அது ஒரு மதுக்கூடம் என்றால், அது 100 கி.மீ. உயரமா. அதை பார்க்காம இருக்க முடியாது.
அட, இந்த மதுக்கூடம் , கோபி பாலைவனத்தைவிட பெரிசா இருக்கு.
அப்போ, இதை நாம் கண்டுபிடிக்க முடியும்.
அதில் தேவையான அளவுக்கு, அதிக சரக்குகள் இருக்கும்.
நாங்க மதுவைப் பத்தியே பேசிக் கொண்டிருக்க கூடாது என்பதால்,
வேறு சிலதைப் பத்தி பேச முயற்சி செய்தோம்.
நான் நேத்து கழித்தேன், அதைப் பார்த்தேன்.
அது இரண்டு அடுக்கா உருண்டு கொஞ்சம் நீட்டிக் கொண்டிருந்தது.
நான் பாத்துட்டு இருக்கப்போ ஒரு ஈ அதன் மீது உட்கார்ந்தது.
நாம் பார்க்கலாம். என்னைப் பார்த்து "இது இப்ப என் மாளிகை." என்பது போலிருந்தது.
அதன் பின்னர், அதே ஈ உனது கூடாரத்துக்கு வந்தது.
அந்த விஷயம் முற்றுப் பெற்றதால், எனது புதிய பிடித்தமான விஷயத்துக்குத் திரும்பினோம்.
செங்கிஸ் கான், உலகத்திலே ராணுவ அறிவில் மிகப் பெரியவன்
என்பது மறுக்க முடியாதது.
ஆனால், மட்டமான சனியன்.
ஆம், மட்டமான சனியன். அதாவது, ஒரு முறை அவன் ஒரு நகரைப் பிடித்து,
எல்லாப் பெண்களின், குழந்தைகளின், பூனைகளின் தலைகளைத் துண்டித்து,
அதை வைத்து ஒரு பிரமிட் உருவாக்கினான்.
பூனைகளைச் சேர்த்தது சிறப்பு.
ஆம். அவனுக்கு அது போதவில்லை. நிரப்ப இன்னும் கொஞ்சம் தேவைப் பட்டது.
எனவே, எல்லாப் பூனைகளின் தலையை வெட்டினான்.
அதாவது, அது அடுத்த நகருக்கு ஒரு எச்சரிக்கை அல்லவா?
அடுந்த நகர், "நாங்க அடி பணிந்துட்டோம்." என்று சொல்லும்.
"திரு. கான், உங்க தகுதி குறிப்புகளைப் பார்த்தோம், நீங்க நகரை எடுத்துக்கலாம்."
-"அதில் இருக்கும் எல்லாவற்றயும் கூட." -"எடுத்துக்கோங்க."
ஆனால் அவனை விட பெரிய ராணுவ அறிவு கொண்டவர் இல்லை.
அதாவது, மங்கோலிய பேரரரசை, ரோமப் பேரரசோடு ஒப்பிட்டால்,
ரோமப் பேரரசு உண்மையில் ஒரு தூசு போல.
அவனுடையது மஞ்சள் கடலில் இருந்து டான்யூப் நதி வரை விரிந்திருந்தது.
இந்தச் சமயத்தில், எங்கள் உரையாடல், வேடிக்கையான ஒன்றால் இடைமறிக்கப் பட்டது.
அடடே.
அடடே!
அதை நாம் காமிராவில் பார்க்க முடியுமா?
அதைக் கொஞ்சம் திருப்ப முடியுமான்னு தெரியலே.
இது நமது தொடரும் காமிரா கார்.
-அது மாட்டிக் கொண்டது. நாம் மாட்டினோமா? -ஜான் மாட்டவில்லை.
-இல்லை.
இந்த பாழாய்ப் போன எங்க பயணம் அர்த்தம் பெற, படப் பிடிப்புக் குழு தேவைப் பட்டதால்,
அவர்களைக் காப்பாற்ற வேண்டி நேர்ந்தது.
கொஞ்சம் பெருமையா இருக்கா?
கர்வமாக உணருகிறேன்.
-சரி, இதோ செய்வோம். -சரி, அவர்கள் கிளம்ப தயார்.
மூணு, ரெண்டு, ஒண்ணு, கிளட்ச்சை விடுவி. கிளட்சை விடுவி.
-தப்பினோம்! -இதைச் செய்தது ஜான்!
ஜான் வெற்றி பெற்றது!
ஜான், மிக அதிகமா உற்பத்தியாகும் டயோடா லேண்ட் குரூயிசரை,
புதை சேற்றுக் குழியில் இருந்து மீட்டது.
இதோ உங்கள் அனைவர்க்கும் எங்க செய்தி! மங்கோலியப் பொருளையே வாங்குங்க!
எங்க கர்வப் போதையின் மிதப்பில், மர மதுக்கூடம் தேடுவதைத் தொடர்ந்தோம்.
விரைவில் அது துயரத்தின் மிதப்பாக மாறியது.
ஓ, ரொம்ப குளிருது, நண்பனே.
வெப்ப நிலை இவ்ளோ சீக்கிரமா எப்படி மாறுது? நம்பவே முடியலே.
அய்யோ! இது தரை மத்தி நாடு, அல்லவா? இதை எதுவும்...
-இதை சமனப் படுத்த கடல் கிடையாது. -அதேதான்.
கொஞ்ச நேரத்துக்குப் பின் எங்களுக்குப் போன உயிர் வந்தது.
அது என்ன?
மதுக்கூடம். அதுதான் அந்த மதுக்கூடம்.
இந்த இரண்டரை நாட்களில், இப்போதுதான் எனக்கு,
மனத்தில் நம்பிக்கை துளிர்க்கிறது.
-உனக்கு என்ன வேண்டும்? -ஸ்காட்ச்!
மல்ட் ஒயின் எப்படி?
வேண்டாம். பிராந்தி. பிராந்தி சரியா இருக்கும்.
கிங்ஸ் ஜிஞ்சர் பரவாயில்லையா?
ஆஹா! வேணும்!
-அதோ கதவு. -அதோ கதவு.
-கதவு. -ஆமாம்.
உங்க சிறந்த மதுவின் மூணு பாட்டில்கள், கடைக்காரரே.
பூட்டியிருக்கா?
மூடியிருக்கோ.
-அட, இது திறக்கவில்லை. -இன்னும் விழித்திருக்க மாட்டாங்களோ.
-ஹலோ? மங்கோலிய மொழியில். -ஹலோ?
-அட. பொறு. -ஹலோ?
அய்யோ, போச்சு. இரு.
இது காலியா இருக்கு.
-காலிதான், இல்லையா? -இது பயன்பாட்டில் இல்லை.
-பசிக்குது, இப்போ பசிக்குதே. -ஆமாம்.
-அதோட ஈரமா இருக்கு. அதை மறந்துட்டியே. -அதோட ஈரம், ரொம்ப ஈரம்.
மற்ற தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளில், பயணிப்பவர்கள், போன்றது இருக்குமே.
நீ பேர் கிறில்ஸை சொல்கிறாயா?
ஆமாம், அவங்க முணுமுணுப்பதில்லை, அல்லவா?
இல்லை. அவங்க இரவில் ஹோட்டலுக்கு திரும்பிவிடுவதால் முணுமுணுப்பு இல்லை.
ஹோட்டலில் தங்குவாங்க. ஆமாம்.
"அய்யோ, என்னை கரடி துரத்துது."
அது ...கரடி வேஷத்தில் ஒரு மனிதன்.
அப்புறம் ஒரு ஹோட்டலுக்குப் போறான்.
நாமோ, மாறாக இப்படி, கையில் செஞ்ச காரில்,
மைனஸ் 40 டிகிரியில், சோறு தண்ணி இல்லாம,
முடிவே இல்லாத பயணத்தில் உட்கார்ந்து கொண்டிருக்கோம்.
எனக்கு உண்மையில் வெறுப்பு தட்டுது.
பயங்கரமான பல மணி நேரங்களுக்குப் பிறகு, எங்களுக்கு மீண்டும் உற்சாகம் துள்ளியது.
கொஞ்சம் பொறு. அது...
அது ஒரு சாலை.
அதுதான் நாம் பார்க்கும் முதல் செயற்கை சாலை.
-அது போகக் கூடிய ஒரே இடம், மோரோன். -ஆம், இங்கே இருக்கும் ஒரே இடம் அதுதான்.
ஒரே நகருக்குப் போகக் கூடிய வழி இது இல்லைன்னா,
பக்கா சாலை போட வேண்டிய அவசியம் என்ன?
-இது ஒரு சாலை! -அதேதான்!
-இது மோரோனுக்குப் போகுது. -நாம் சாலைக்கு வந்துவிட்டோம்!
ஓ, கொஞ்சம் வேகமா போகப் பார்ப்போம்.
நாம் இன்றிரவு மதுக்கூடத்தில் இருப்போம்! மதுக்கூடத்தில் இருப்போம்! நேரா அங்கே.
-கடவுளே!
என் வாழ்விலேயே இவ்ளோ மகிழ்ச்சியா இருந்ததில்லை.
-அங்கே ஒரு பாலம், தெரியுதா? -ஒரு பாலம்.
அங்கே ஒரு பாலம் இருக்கு.
உண்மையிலேயே பாலம் இருக்கு.
அந்த பாலம் தான் ஆடி அசையும் பாலம் . எனத் தெரிய வந்தது.
ஆடி அசையும் என்பது, ரொம்ப லேசா சொல்லிவிடுவது.
ஜானுக்கு, ஒண்ணும் பிரச்சினை இல்லை, நதியை சும்மா அப்படியே தாண்டிவிட்டது.
அதன் பரிச்சயமான தனித் தன்மையுடன். இப்போ சாலையை நோக்கி போகணும்.
-இது வேலை செய்யுது. -இதோ முடிந்தது.
மோரோன், இதோ வந்துட்டோம்!
-ஆமாம்! ஆமாம்! -முயல் மாதிரி குதித்து கொண்டு!
ஆமாம்! என்ன?
அய்யோ, அது கொஞ்ச நேர மகிழ்ச்சியே.
அது ஏன் இப்படி முடிந்திருக்கு?
அது அவ்வாறு முடிந்ததற்கு காரணம், வரை படத்திலிருந்த அடுத்த பகுதியின் தன்மை.
கொஞ்சம் குழ குழப்பும் சோகமும்
அருகில் பார்க்கும் போது,
மொத்தத்தில் கடக்கவே முடியாத இடமாகத் தெரிந்தது.
இருந்தாலும், ஈயோருக்கு குழ குழப்பும் சோகமும் பிடிக்கும், ஆக...
-ஜேம்ஸ், வேண்டாம்... ஓட்டிப் போகாதே. -...காக்கா பறப்பது போல.
ஒரு பாதையைத் தேர்ந்தெடு.
இது மறுபடி நேத்து நாம செஞ்ச மாதிரிதான்.
மெதுவா போ! மெதுவா போ!
-இது இல்ல... -மெதுவா போ!
பிரச்சினை இல்லை. இது சக்திவாய்ந்த வண்டி. இந்த மாதிரி இடத்தில்
-இதனால் முடியும். -இல்லை, முடியாது. அல்லவா?
நிறுத்து. சும்மா நிறுத்து. இங்கே ஓட்டுவது முட்டாள் தனமானது.
இரவு முழுதும், காலை முழுதும் மழை பெய்திருக்கு.
இது ஒரு அப்பட்டமான புதைசேறு. நாம் அந்த மலைகளுக்குப் போகணும்.
ஒரு வழியைக் காண்போம். பிறகு சுற்றிச் செல்லப் பார்ப்போம்.
நமக்கு உயர்ந்த இடம் வேணும். இப்போ பள்ளத்தில் இருக்கோம்.
பார், இதைச் சுற்றி போகணும்னா,
அது இன்னும் ஒரு நூறு கி.மீ அதிகமாகும்.
இந்த சாலை அங்கே போகுது. இந்த வழிதான் நாம் போகவேண்டிய வழி.
ஓட்ட முடியாத மாதிரி ஒரு சாலையை யாரும் அமைக்க மாட்டாங்க.
-இப்போ எங்கே போகிறாய்? -நான் மலையை நோக்கிப் போறேன்.
-இங்கேயும் தண்ணீர். நாம்... -கொஞ்சம் சேறுதான். கவலை வேண்டாம்.
ஜேம்ஸ்! நிறுத்து!
இல்லை, அது வேலைக்கு ஆகாது.
நான் அவனைக் கொல்லப் போறேன்.
அட, எழவே! அதைப் புதைத்துவிட்டாயே!
ரெண்டு பயணிகள் குறைந்து சக்கரங்களின் வேக வித்தியாசம் உறுதியானதும்...
போ, ஜேம்ஸ். போ. சக்தி கொடு! கொடு!
...ஜான் ஓங்காரமிட்டு தப்பித்துக் கொண்டது.
அருமையான முயற்சி!
சரி, நீ தப்பித்தாய்.
நாம் ஓட்டி வந்த இந்த ஈர நிலம், இன்னும் நானூற்று அறுபது கி.மீ.தான்.
மேயின் விடாப்பிடியான தன்மை காரணமாக,
அன்றைய மீதமுள்ள நேரத்தை நடந்தே கழிக்க வேண்டும் என தோன்றியது.
இந்த வழி முழுதும் இப்படியே இருக்கலாம்.
ஓ, சிக்கல்தான். கொஞ்சம்...
கரை உடைந்துவிட்டது.
அதிர்ஷ்ட வசமாக, புதிய மேம்பட்ட ரிச்சர்ட் ஹாம்மொண்ட் ஒரு வழி செய்தான்.
சரி, இது போதும்.
அடச்சே, இழவாப் போச்சு! எனது ஷூவை எடுக்க முடியலே...
ஓ, மே, என் ஷூக்கள் போச்சு!
நான் என்ன செய்யணுங்கிறே? குளிரில் விறைத்து சாகும் முன்?
ஏன்னா, என் ஷூக்கள், அங்கே சேற்றில் ஒரு மீட்டர் ஆழத்தில் இருக்கு.
நான் லிஃப்ட் ஜாக்கை, இந்த துளையில் இணைத்து,
அப்புறம்,இந்த இழுக்கும் கயிற்றை, உயர லிஃப்ட் ஜாக்கோடு இணைக்கப் போறேன்.
அங்கு கெட்டித் தரையில் பத்து அல்லது பன்னிரண்டு தரை ஆணிகளை அடித்து,
பாராசூட் பெல்டுகளை ஒரு இழுவை போல
பயன் படுத்தி, அதை அதனுடன் இணைத்து, ஜாக்கை விஞ்ச் போல சுழற்றி, அதை வெளியே எடுக்கலாம்.
நான் ஹாலண்ட் பார்க்கில் வாழ்கிறேன். சாலை மீறிய வாகனங்கள் பத்தி படிப்பது இல்லை.
எல்லாம் தெரிந்த தோரணையுடன் இருப்பது போன்ற தோற்றம் அவனுடையது.
அவன் சுயநினைவுடன் இருக்கான் மற்றும் தெரிந்த விஷயம் செய்கிறான்.
சரி.
இப்போ ஓட்டிப் பார்.
போ! போ!
ஆமாம், இப்படிப் போனால், அந்த மலைகள் இப்போ 70 கி.மீ.தான்.
அய்யய்யோ!
சுற்றிப் போக வழி கண்டிருக்கலாம்.
பல கிலோ மீட்டருக்குப் பின், ஜேம்ஸ் இன்னும் வகையா மாட்டிக் கொண்டான்.
ஓ, கடவுளே!
சரியாயிடும், போ.
-சரியாயிடும்! -அது ரொம்ப ஆபத்தானது.
பின்னர், கவலை தரும் வகையில், அவன் ஹாம்மொண்டை ஓட்டச் சொன்னனான்.
கொஞ்சம் பொறு. உண்மையில் ஜானை அவனிடம் ஓட்ட கொடுக்கிறாயா?
ஆம். அவன் கிராமத்தான். அதை மறந்திடக் கூடாது.
இது, ஹாம்மோண்டுக்கு தனது கேரேஜிலிருந்து காரை வெளியே எடுப்பது போல.
மூணாவது கியரில் இருக்கே. முதலாவதுக்கு வரப் பார்.
நண்பா, உண்மையில், நீ இதை ஓட்டியதில்லை போலன்னுதான் எல்லாம் நினைப்பாங்க.
போ! போ! வெளியே வரட்டும்.
அவன் எல்லாத்தையும் பாழாக்கிட்டான்.
வரை படம் பாழ், திசைமானி பாழ், காமிராக்கள் பாழ்.
இது போகும். போகும். அட அது அப்படி இல்லே...
நான் இதைக் காப்பாத்த முடியும்னு தோணலே.
அதை அவன் கவிழ்த்துட்டான். எவ்வளவு தூரம் வந்தான்?
அதன் நீளத்துக்கு இணையான தூரம் கூட இல்லை.
பரவாயில்லை, இதெல்லாம் எனக்குப் பழக்கம்!
நாம் இப்போ என்ன செய்யப் போறோம்?
சொல்றேன், உனது ஏராளமான உடலுடன், நீ அந்தப் பக்கம்
சும்மா ஏறி நின்றால், இதை மறுபடி நிமிர்த்த போதுமானதா இருக்கும்.
குதி. எங்கு துவங்கினோமோ அங்கே வந்திட்டோம்.
என்னது? நான் உள்ளே போகணுமா?
-ஆம். சும்மா அங்கே ஏறு. -ஆமாம்.
அது ஒரு புத்திசாலித்தனமான யோசனை.
அதனால்தான் உன்னை, "குண்டு கார் நிமிர்த்துபவன்." என்கிறார்கள்.
சரி, நான் செய்கிறேன்.
இது எதிர்பார்த்ததுதான்.
இது வேலை செய்யுது. ஆஹா!
-நன்றி! -சரி. இப்போ பிரச்சினை, ஜேம்ஸ்...
-சொல்லு. -அவன் இருக்குமிடத்தில் மாட்டிக் கொண்டான்.
நீ இருக்கும் இடத்தில் மாட்டிக் கொண்டாய்,
ஆனால் நான் அந்த இருக்கையின் மேலே ஏறி நின்றால், போதுமானது.
இது இத்தாலியன் ஜாப் படத்தின் முடிவு போல இருக்கு.
-சரி, நான் டயரின் மீது நிற்கிறேன். -சரி.
ஆக, ஹாம்மொண்ட் வெளியில் வருகிறான்.
பிறகு நான் மையத்துக்கு நகர்ந்து கொள்ள, நீ அதே சமயத்தில் நுழைகிறாய்.
அது உண்மையில் சமர்த்து.
அதன் பின் அவன் உள்ளே வந்தால், எல்லோரும் உள்ளே இருப்போம்.
-நான் அங்கிருந்து வெளியே வந்தேன். -நான் உள்ளே போகப் போறேன்.
சரி.
சரி, நான் புறப்படறேன்.
இதோ வரேன்.
கடவுளே!
-அய்யோ, கடவுளே... -கிட்டத் தட்ட.
-சரி, இதோ வந்தோம். -வெளியே வந்தாச்சு.
நிறுத்து. நான் இறங்கிடறேன், இன்னும் ஒரு அடி கூட உன்னுடன் ஓட்ட மாட்டேன்.
அவன் கூடவும்தான்.
அந்த அளவுக்கு சிதிலமான பகல் வேளைக்குப் பிறகு,
எல்லோருக்கும் கொஞ்சம் சொந்த நேரம் தேவைப் பட்டது.
பல அமைதியான மணி நேரங்களுக்குப் பிறகு, நம்பிக்கை அளிப்பதாக
தோற்றமளித்த ஒரு இடத்தில் இரவுக்கு தங்க நின்றோம்.
கஃபே 24
ஆனா அப்படி இல்லை, இல்லையா?
அப்படி அல்ல.
அதைப் பத்தி கவலைப் படாமல், உணவு, பானங்கள் நிர்வாகி, அவனது நெருப்பை
பாரம்பரிய முறையில் உருவாக்கி, காரியத்தில் இறங்கினான்.
கொஞ்ச நேரத்தில் நாம் சுவையான சாதம் சாப்பிடலாம்.
உனக்கு எப்படி வேணும்? பொங்க வைத்தா?
ஆம், அதனுடன் சேர்க்க எதுவும் இல்லை, அல்லவா?
அட எழவே, எப்படி...
என்ன இப்படி ஆயிடுச்சி?
சே, அடச்சே.
உள்ளே வருது!
அம்மாடி! அது ஒரு கைக் குண்டு. உண்மையில் ஒரு கைக்குண்டு!
அந்த பிளாஸ்டிக் மூடி மேல் நெருப்பு வைத்தாய்.
இரவு உணவு தயாராகிக் கொண்டிருக்கும் போது, நான் வில்லுக்கு நாண் ஏற்ற முடிவு செய்தேன்.
பாரசூட் கயிறு எங்கே? இதோ.
இந்த வில், இது இந்தப் பக்கம்தான், இல்லையா?
இல்லை, அந்தப் பக்கம்.
-அந்தப் பக்கமா செய்யணுமா? -ஆமாம்.
-அந்தப் பக்கமா? -ஆமாம்.
-நிச்சயமா இதை இழுத்தால்... -ஆம், அது மங்கோலிய...
இல்லை, அது உடைந்துவிடும்.
-ஏன்னா வெளியில்... -என்ன? அந்தப் பக்கமா?
...இழுத்தால் நல்லா வேலை செய்யும்.
இது தசை, எலும்பை இணைப்பது.
எலும்பினுள்ளே இருப்பது, பிழியப் படும் போது
அழுத்தத்தில் நல்லா வேலை செய்யும். இயற்கைக் கூட்டுப் பொருட்களுக்கு முதல் உதாரணம் அது.
முதலில் இதைச் செய்தது, மங்கோலிய வீரர்கள்தான்.
ஆக, அவர்கள் இரண்டு பொருட்களை ஒன்றாக அழுத்தி வைத்து,
எலும்பு உள்ளே அழுந்தி,
தசை வெளியில் இழுக்கப் பட்டு, பின்னர் விண்ணென்ற சத்தத்துடன்...
அதன் காரணமாக, அவர்களது வில், ஆளுயர வில்லில் பாதி அளவுதான் இருக்கும்,
இருந்தாலும் இணையான சக்தி உடையது. ஆக, குதிரை சவாரி செய்துகொண்டோ,
அல்லது கழுத்துக்கு மேலோ, இடதோ, வலதோ, இல்ல பின்னாலோ இருந்து கூட அம்பை எய்யலாம்.
அதை எய்ய இந்த மூன்று நிலைகள் கிடைக்கும்.
ஒரு ரிச்சர்ட் ஹாம்மொன்ட், வடிகட்டிய மடையனை நான் தெரிந்திருந்தேன்.
உனக்கு வில், அம்பு பத்தி இவ்ளோ விஷயம் எப்படித் தெரியும்?
அது... எனது ஞாபக சக்தி காரணமாக.
எனக்குப் பிடிக்கலை.
அடுத்த நாள் காலை, கடைசியாக இருந்த எங்கள் உணவை உண்டு,
மோரோனுக்கான எங்கள் பயணத்தைத் தொடர்ந்தோம்.
நாங்க 550 கி.மீ. கடந்து வந்ததாக கணக்கிட்டோம்.
ஆனால், வரை படம் விகிதாச்சாரமாக இல்லை என்பதால்,
இன்னும் எவ்வளவு தூரம் போகணும்னு தெரியலே.
எங்களுக்குத் தெரிந்ததெல்லாம், நாங்க பசியோடு, களைத்து இருந்தது.
எனது தோளில், தாங்க இயலாத உபாதையும், வலியும் இருக்கு.
ஓ, வலி இல்லாத இடமே இல்லை.
ஐந்தாம் அல்லது ஆறாம் நாள், வயலில் ஓடி மலம் கழித்த போது,
நான் இதமான, சொகுசான உலர்ந்த உணர்வை
உடலில் எங்குமே பெறவே இல்லை.
அட கடவுளே! அய்யோ, எனது முதுகு!
வாயு வெளிவருது.
அடச் சே!
அய்யோ! இது நல்லதல்ல.
இன்னும், விஷயங்கள் விரைவில் மோசமாயின.
ஓ, இது பிரமாதம். பலத்த மழை வருகிறது.
அட, அய்யோ, இது ரொம்ப மோசமாச்சு.
இதன் உச்சியில் ஒரு முகடு இருந்தால், அதிலிருந்து நான் விழ போறேன்.
இதை இதோடு முடிக்கப் போறேன்.
ஒரு கோப்பை ஒயின் இருந்தா நல்லா இருக்கும்.
வரை படம் சொன்ன அடுத்த இலக்கான மரங்களின் கூட்டத்தை தேடிப் போனோம்.
மரங்களின் கூட்டம் வெள்ள பகுதி
விரைவில் அதைக் கண்டு பிடித்தோம்.
மரங்களின் கூட்டம்.
அதைப் பார்.
அம்மாடி. நாமிருக்கும் இந்த இடம் எவ்வளவு வியக்கத்தக்கது.
அடுத்து பெரிய நதியை தேட ஆரம்பித்தோம், நன்கு பார்ப்பதற்காக,
மறுபடி ஒரு உயர்ந்த இடத்துக்குப் போனோம்.
போ, ஜான்.
ஆம்! உன்னால் முடியும்.
-உண்மையில் இது தமாஷா இருக்கு. -அவன் மகிழ்ச்சியா இருக்கான் போல.
மேலே போனதும், எந்த நதியும் தென்படவில்லை.
இன்னும் கொஞ்சம் மங்கோலியாதான்.
எனவே, வரைபடத்தை ஆய்வு செய்தோம்.
இப்போ, நாம் ஒரு முடிவு எடுக்கணும். இங்கே இருக்கோம்னு சொல்லலாமா?
ஏன்னா, மரங்களின் கூட்டத்தைக் கடந்துவிட்டோம். அதன் இறுதியில் இருக்கோம்.
என்ன நடந்தாலும் சரி, இந்த நதியைக் கடக்கணும்.
ஒண்ணு இப்படி வடக்குப் புறமா சுற்றிப் போகலாம்,
அது அனேகமா நீண்டதாக இருக்கும்,
இல்லன்னா தெற்கே போகலாம்.
அது அதை விட நீண்டதா இருக்கும்.
ஆம், இது தண்ணீர் பாறையில் மோதி கலங்கும் ஆழ நதியில் முடிகிறது,
அதை இந்த வரைபடத்தில் வரைந்திருக்கு.
ஆமாம், அதை காரணத்தோடுதான் அப்படி வரைந்திருக்காங்க.
நாம் இங்கே கடக்க முடியாதென்றால்,
நாம் போன தூரம் முழுதும் மீண்டும் திரும்பி வரணும்.
நாம் இப்படிப் போனால், அதன் கரைகளில்
ஒரு பாதையைக் காண முடியும்.
அந்த பள்ளத்தாக்கா?
-ஆம், அதைச் சுற்றி... -ஆம், அந்த பக்கமா.
அது ரொம்ப சுற்று.
அது தூரம்தான், ஆனால், அதில் இது இல்லை.
-ஒப்புக் கொள்கிறோம், கனவான்களே. -ஆமாம்.
-நாம் வடக்கே போவோம். -ஆமாம்.
அழகு விஷயங்கள் கவலை இல்லை. கலக்கத்தைப் பற்றி கவலை இல்லை.
நமது நோக்கம், ஒயின், அதுக்கு சுலபமான வழி இதுவே.
-வடக்கு. -அதுதான் சரி.
தயார் ஆகுங்க.
எங்க முடிவு, எங்கள் பயணத்தின் தூரத்தை இன்னும் அதிகமாக்கியது.
ஆனால் அதில் ஒரு ஆதாயம் இருந்தது.
இந்த அசத்தும் அழகிய நாட்டை இன்னும் நிறைய பார்க்கும் வாய்ப்பு.
மங்கோலியா மறுபடி மாறுகிறது.
இதில் நான் எதிர்பார்க்காதது எது?
-ஒட்டகங்கள். -ஆமாம். நான் பார்ப்பது என்ன?
ஓ, பைன் மர வாசனை.
அது நிஜ பைன். டப்பாவில் அடைக்கபட்ட பைன் அல்ல.
-நான் இங்கு என்ன செய்வேன்னு சொல்லட்டுமா. -என்ன?
என் வில் அம்போடு சென்று, வேட்டையாடுவேன்.
என்ன சொல்கிறாய்...
இப்போ அங்கே கீழே பார்.
அந்தப் பாறையின் மேலிருக்கும் அந்த கழுகின் அளவைப் பார்!
அம்மாடி!
அடேங்கப்பா, ஆமாம்!
பயங்கர பெரிசு.
நாம் போகும் இடத்துக்கு, போக விரும்பும் வழியில் போக முடியாத போது,
-அது விந்தையாகத்தான் இருக்கும். -.ஆம், நான் அங்கே போக ஆசை.
"நான் அப்போ சும்மா அங்கே போவேன்." அது விந்தைதான்.
பல மணி நேரம் ஆகியும், நதியைக் கண்டு பிடிக்க முடியவில்லை.
எனது வயிறு சத்தம் போடுவது கேக்குதா?
என்னுடையதை விட அதிகம் இல்லை. கேக்கலே.
ஆனால், பின்னர்...
நதி அதுதான்.
என்னது?
அதுதான் நதி. இப்பதான் அந்த குன்றுகளின் அடிவாரத்தில் பார்த்தேன்.
இல்லை, இருக்காது, ஹாம்மொண்ட். ஜேம்ஸ், உனக்கு நதி தெரிகிறதா?
-இல்லை, -எனக்கும் கூட தெரியலே.
அந்த ஜின் நதி, இவனது கற்பனை.
வர வர கிறுக்கு ஆயிட்டான்.
அங்கே இருக்கு. ஒரு நிமிடத்தில் முகட்டின் அடிவாரத்தில் பார்க்கப் போறீங்க.
-அதோ. நன்றி. -அட, அவன் சரிதான்.
இப்போ செய்ய வேண்டுவது, கீழே இறங்கி அதை அடையணும்.
எனக்கு எளிய திட்டம் தோன்றியது.
இப்படியே நேரா போனா என்ன?
முகட்டுக்கு அப்பால் என்ன இருக்கு தெரியாதே.
அது ஆழமா, பயங்கரமா இருக்கலாம்.
-அது திடீர் பள்ளமா இருக்கலாம். -பொறுமை.
இது, பொறுமையல்ல.
-ஜேம்ஸ் அதை மெதுவான கதியில் வைக்கிறாயா? -அப்படியே.
ஏன்னா, இப்போ இது இறங்கினால்,
நமக்கு வலிதான் மிஞ்சும். ஐயோ, என் தப்பு.
அங்கே போகும் தருணத்தில், லட்சம் கி.மீ. வேகத்தில் போவோம்...
உண்மையில் லட்சம் கி.மீ.
-ரொம்ப நெட்டு, அல்லவா? -நெட்டா இருக்கு,
நான் நினைத்ததை விட நெட்டு.
எனது பிரமாதமான திட்டத்தாலும் ஓட்டுதலாலும், விரைவில் வெற்றி பெற்றோம்.
ஓ, நதி நோக்கி, ஒரு அழகிய ஓட்டம், அதில் அளைந்து போய்,
மோரோனை நோக்கி ஒரு விரைவான பயணம்.
ஆம், நாம் இன்றிரவே கூட போயிடலாம். இப்போ.
ஆனால், பின்னர் நதியை அடைந்ததும் அப்படியே இடிந்து போய்விட்டோம்.
அந்தப் பக்கம் என்ன இருக்கு பார். நல்லா பார்.
இடது பக்கம் என்னன்னு பார்.
அது ஒரு பெரிய பிரச்சினை. அதைத் தாண்ட முடியாது.
சொல்லப் போனா, அங்க மேல போகவே முடியாது.
நாம் என்ன செய்வது? அதாவது, இதைக் கடக்கணுமே.
விஷயம் என்னன்னா...
-சொல்லு, -...நமக்கு கடக்கும் இடத்தை
-சொல்லு. -கண்டு பிடிக்க மணிக் கணக்கில் ஆகும்.
-பல மணி நேரம். -அப்புறம் இருட்டாகிடும்.
-ஆமாம். -அப்போ...சரி.
ஆம், இங்கே கூடாரம் அடிக்கப் போகிறோம்.
ஆனால், உணவு ஏதும் இல்லையே.
ஆனால், அது உண்மை அல்ல.
எங்களிடம் கொஞ்ச மாவும், பால் பொடியும் இருந்தது.
அதை ஐஸ் போன்ற நதி நீருடனும், சில மூலிகைகளுடனும் கலந்து,
வியக்கத்தக்க வகையில் குமட்டலாக இருந்த ஒரு சூப்பைத் தயாரித்தோம்.
மறுநாள் காலை, கடக்கும் இடத்தைக் கண்டுபிடிக்க கிளம்பினோம்.
கொஞ்சம் பொறு. அதோ வருதே, அது இடைவெளியா?
அது ஐம்பது மீட்டரா இருந்தாலும், அதன் பின் பார்.
பாரு, நாம் திரும்பணும், வேற வழியை முயற்சி செய்யணும்.
பொறு. பொறு. அங்கே எப்படி?
உண்மையில் பார்க்க நல்லாதான் இருக்கு.
அந்தப் பக்கம் இருப்பது ஒரு புல்வெளி.
அடுத்த பக்கம் அபாரமா இருக்கு.
அதோட மலைகளுக்கு இடையில் இடைவெளி இருக்கு.
ஆனால், எவ்வளவு ஆழமா இருக்கு பார்.
-ஆம். மூணு மீட்டர் ஆழம். -கடக்கும் காரை மூழ்கடித்துவிடும்.
இறுதியாக, பல கிலோ மீட்டர்கள் தேடி அலைந்த பின்னர்...
-கொஞ்சம் இருங்க, அங்கே நல்லா இருக்கு. -அது தான் வெளியே போற வழி மாதிரி இருக்கு.
நதி இங்கே ஆழம் இல்லை. தெரியுதா?
-ஆம், அதோ அந்த இடத்தில்... -அது ஒரு பரிசு போல.
அது எவ்வளவு ஆழம்னு நினைக்கிறே?
இங்கே இது அகலமா ஓடுவதால் அரித்து ஆழ்ந்த பள்ளமாக்கவில்லை அல்லவா?
-அப்படிதான் உருவாகுதா? -அந்தக் கருத்தின்படியே போவோம், சரியா?
அப்படியே போவோம்.
இல்லன்னா, சாகும் வரை மேலும் கீழும் போய் வந்து கொண்டிருக்கணும்.
மேலும் கீழும் ஓட்டி எனக்கு அலுத்துவிட்டது.
நாம் நிச்சயமா வெளியேற முடியும். நிச்சயமா போய் சேருவோம்.
என்ஜினில் நீர்மூழ்கி சுவாசக் கருவி இருக்கு.
நாம் தண்ணீரைக் கடந்து தண்ணி அடிப்போம்.
-அப்படியே செய்வோம். -சரி.
ஆஹா, ஜான் நீரைக் கிழித்துப் போகிறது.
இது பனி உருகிய நீர், நம்ப முடியாத அளவு குளிர்ச்சியா இருக்கு.
-அய்யோ ஜேம்ஸ், நான் உறைந்து போகிறேன். -அது வேடிக்கை இல்லை.
எனது இடுப்பு வரை வந்துவிட்டது!
இது ரொம்ப ஆழம், ஆழம். நிறுத்து, நிறுத்து, ஜேம்ஸ்.
ஜேம்ஸ், பின்னால் போ, தயவு செய்து, கெஞ்சி கேட்கிறேன்.
-சக்கரங்கள் சுற்றுவது போலிருக்கு. -அவை சுற்றுகின்றன.
அட, அது வேலை செய்யலே.
பாறையிலோ எதிலோ சிக்கியது போல தோணுது.
-உனக்கு அது தெரிகிறதா? -ஆமாம்.
நாம் பின்பக்கமாக அதில் சிக்கிக் கொண்டதா தோணுது.
கார் முழுதுமா நகர்கிறதா என்ன?
-ஆமாம், நகர்ந்தது. -ஆம். அது நீரோட்டத்தால்.
முன்னால்.
அட, நாம் முன்னால் போக முடியாது. அங்கே ஒருவேளை ஆழமாயிட்டா,
ஒரு செ. மீ. போனாலும், என்ஜின் முழுதுமா மூழ்கிடும்.
மின் கருவிகள் ஈரமாகி நின்னுடும்.
ஒரே வழி பின்னுக்கு எடுப்பதுதான்.
அதன் பொருள், பின் சக்கரத்தை விடுவிக்க வேண்டும்.
-அய்யய்யோ. -என்ன?
என் உடலே குளிர்ச்சியால் சுருங்கிவிட்டது.
-உனக்கு அங்கே ஒண்ணுமில்லையே, ஹாம்மொண்ட்? -நான் வெளியே வரப் போவதில்லை.
நான் பர்மிங்ஹாம் ஆள். தண்ணி எனக்குப் பழக்கம் இல்லை.
-வேகமாவும் ஓடுது. ரொம்ப ஆழம். -...பலமா இருக்கணும்.
நண்பர்களா, கார் மறுபடி நீரோட்டத்தால் நகருவது போலிருக்கே.
-தெரியுது. -கதவுகளை உடைக்கணும்!
-ஏன்? -கதவுகளைத் உடைக்கணும்!
-அவன் சரியே. -ஏன் கதவை உடைக்கணும்?
-அதானால்தான் வண்டி நீரில் நகருது. -இல்லை அவை துடுப்புகள்.
அவைதான் என்னுடைய பங்களிப்பு!
இருக்கட்டும், கவலை இல்லை, காரே காணாம போயிடுமே.
ஜேம்ஸ், மத்ததை எல்லாம் உடை.
கதவுகள் போச்சு!
அது பிரமாதம்! ஜானுக்கு என்னுடைய ஒரே பங்களிப்பு
இப்போ ஷேங்காய் நோக்கி போயிட்டு இருக்கு.
எது நம்மை தடுக்கிறது என்று குறிப்பா ஆய்வு செய்ய முடியணும்,
நாம் இருவரும் ஒண்ணா முழுகிப் பார்ப்போம்.
மூணு, ரெண்டு, ஒண்ணு.
இரண்டு பின் சக்கரங்களும் பெரிய பாறைகளுக்கு இடையே சிக்கிக் கொண்டிருக்கு.
பாறைகளைத் தள்ளி விட முடியுமா?
முடியும், ஹாம்மொண்ட். உலகில் ஒரு நெருக்கடி என்றால், மக்கள் எப்போதும்
"யாரைக் கூப்பிடுவது தெரியும், ஜேம்ஸ் மே, ஜெர்மி கிளார்க்சனை கூப்பிடுங்க.
"அவங்களால் முடியும்." என்பார்கள்.
ஆம், அவங்களைத்தான் நம்பி இருக்கணும். நீங்க ஜாம்பவான் போல.
நீ எப்பவும் உன்னை பெரிய ஆள்னு சொல்லிக்கிறே.
பெரிய ஆளா இருந்து, பாறையை நகர்த்து.
நியூட்ரலில்தானே இருக்கே? ஏன்னா, நான் முழுகணும்.
நான் நியூட்ரலில்தான் இருக்கேன், எங்கும் போயிட மாட்டேன்.
சரி, நாம் சீக்கிரமா இறங்கி, இதை முடிச்சுடுவோம்.
சரி, எண்ண ஆரம்பிக்கிறேன்.
மூணு, ரெண்டு, ஒண்ணு.
எழவு நீரோட்டம் என்னை இழுக்குதே, அடச்சே, நீரோட்டம்...
-நான் கொஞ்சம் தள்ளி விட்டேன். -இந்த நீரோட்டம்...
நான் முழுகினேன், நீரோட்டம் என்னை இழுக்குது.
கவலைப் படாதே ஹாம்மொண்ட், இங்கே எல்லாம் நல்லாத்தான் இருக்கு.
நல்லது!
ஆஹா, முடித்தேன். ஆமாம்!
-நீ தள்ளிட்டியா? -ஆமாம்.
சரி, இதை கிளப்பி, தொடருவோம்.
-எடுத்துட்டேன். -எடுத்துட்டியா?
எடுத்தேன்னு நினைக்கிறேன்.
இது நகருது. நாம் செய்துட்டோம். நாம்...
ஓ, சரி!
-கூட்டி சென்றதற்கு நன்றி, ஹாம்மொண்ட். -இருக்கட்டும்.
சரி, ரெண்டு விஷயங்கள்.
இந்த நதி ரொம்ப குளிர்ச்சியா இருக்கு, ரொம்ப ஆழமாவும் இருக்கு.
இருக்கட்டும், நாம் வேற வழியில் போகணும்னு தோணுது. அது தெளிவு.
ஆமாம் அப்படிதான் செய்யணும்.
-நிச்சயமா. -சரி, உள்ளே ஏறு.
நதி ஆழமற்றதாக தோன்றிய இடத்தில் மீண்டும் இறங்கினோம்.
உடனே வலது பக்கம் திருப்பு.
நல்லா செஞ்சே. அருமையான வேலை.
கொஞ்சம் சாயுது.
பரவாயில்லை, போ, போயிட்டே இரு.
சரி. இப்போ குறுக்கு வாட்டா போ.
பார்க்கிறாயா? அந்த மரங்களுக்கு மத்தியில் உள்ள இடைவெளியில் செலுத்து.
இதோ போகலாம். இதுதான் சரி. அதாவது திடீர் ஆழம் வராமல் இருந்தால் சரி.
அய்யய்யோ, மீண்டும் ஆழத்துக்கு வந்துட்டோம்.
இருக்கட்டும், போ. போயிட்டே இரு.
இப்போ ஆழம் குறையுது, நல்லா தெரியுது.
-அதேதான்! -பார்த்தாயா, நாம் வெற்றி பெறுவோம் போல.
மெதுவா போ. அவ்வளவுதான்.
மெதுவா. ஏறக்குறைய வந்துட்டோம்.
ஜான் நீச்சலும் அடிக்குது. எனக்கு பிரமிப்பு.
மஹா ஜான்!
எனக்கு பிரமிப்பு. நாம் ஜின் நகருக்குப் போறோம்.
தொடர்ந்து போவதற்கு முன், நாங்க சில மாற்றங்களைச் செய்ய வேண்டி இருந்தது.
ஜானை இதுவரை மேற்கூரையை இறக்கி கன்வெர்டிபிளா இதுவரை ஓட்டவில்லை.
இல்லை, நான் சொல்கிறேன். மேற்கூரை துணி இல்லாம நாம போக காரணம்,
தனது கால் சட்டை நனைந்து விட்டதால், ஜேம்ஸ் அதை கால்சட்டையா மாற்றிக் கொண்டான்.
ஹாம்மொண்டும் நானும் கூடாரத் துணியை கால்சட்டையா மாற்றிக் கொண்டோம்.
ஆக, இன்னக்கி ராத்திரி மோரோன் போக முடியலேன்னா...
ரெண்டு பேருக்கும் ஒரே கூடாரம்.
ஒரே கூடாரத்தில் உங்க இருவருக்கும் பிரச்சினை வராதுதானே?
-இல்லை! -தவறு.
நாங்க நதியை விட்டு வந்து விட்டதால்,
எங்களுக்கு என்ன காத்திருக்கு என்று கணக்கிட வேண்டியிருந்தது.
அது முடியாத காரியம்.
மோரான்
அடடே.
வரை படத்தில் எந்த குறியீடும் இல்லையே.
"நதியைக் கடந்து போங்க." என்று சொல்வதோடு, நிறுத்திக் கொள்கிறது.
இல்லை.
எனவே, எங்களது பாதை, கொஞ்ச தூரத்துக்குப் பின், நாங்க எதிர்பார்க்காத
சில விஷயங்கள் படர்ந்த ஒன்றாக இருந்தது, எங்களை வியப்பில் ஆழ்த்தியது.
ஏறக்குறைய ஐந்து லட்சம் பாறாங்கற்கள்.
நிறுத்து, நிறுத்து. குதிக்கிறது, ஹாம்மொண்ட்.
இதுக்கு அர்த்தம், நாம் காரை விட்டு தொலையணும் என்பது.
நல்லது உண்டாகட்டும் நண்பா.
பின்னால் போகப் பார்.
என்னைச் சுற்றி ஈக்கூட்டம், எனது ஆரஞ்சு கால்சட்டையால்.
ஆரஞ்சு கால்சட்டை போட்டுக் கொண்டது மிக முட்டாள்தனமான விஷயம்.
எல்லா பளுவும் பின்னால் இருந்ததால், இப்போ நாங்க முயற்சிப்பது,
பின் பக்கமாக ஓட்டி, மேலே ஏறணும்.
மெதுவா போ.
வேகமா. சரி.
-ஜாக்கிரதை! -பின்னாலேயே நேரா போய்க்கொண்டிரு.
நேரா போ. நீ சொல்லு, ஹாம்மொண்ட்.
கொஞ்ச வலதில், இல்லை நல்லா வலதில் திருப்பு.
இப்போ இடதில். நல்லா இடதில் திருப்பு.
சரிவு சமம் ஆகியதும்,
ஜான் திரும்பி, நிலப் பகுதியை நேரடியா கையாளத் தலைப்பட்டது.
முழு இடது.
இந்த மாதிரி ஒரு சக்தி வாய்ந்த காரை பார்த்திருப்பீங்களா?
என்ன மாதிரியான கார்!
இதுதான் இதுவரையான கடினமான வேலை.
இறுதியா, நீ கீழே அங்கு, நதி அரித்த அந்த ஆழ்ந்த பள்ளத்தில் போய்,
அடுத்த பக்கத்தில் உள்ள புல்வெளியை அடைந்தால்,
அது நமக்கு பாதுகாப்பு.
அய்யோ! இது சரிதானா ஹாம்மொண்ட்?
ஆம், இப்போ இன்னும் கொஞ்சம் வலதில்.
அப்படித்தான். வேகத்தை விடாதே.
-ஹாம்மொண்ட், ஹாம்மொண்ட்... -சொல்லு?
-நீ பார்த்தாயா... -அய்யோ!
-நீ பார்த்தாயா? -அடடே, மன்னி.
-இது நம் கவனத்தை கொஞ்சம் திசை திருப்பியது. -இங்கே எறும்புகள்.
மங்கோலியாவின் மங்கோலியர்களை விட அதிகமான எறும்புகள்.
ஆம். அப்படித்தான் இருக்கணும்.
இன்னும் வேகமாக!
நல்லது, வந்து விட்டாய்.
சாலை மீறிய ஓட்டுதலில், அவனது திறமையை நம்பவே முடியலே. எனக்கு பிரமிப்புதான்.
உண்மையில் இதைவிட நல்ல சாலை மீறிய காரைப் பார்த்ததில்லை.
ஆம். அது பிரமிப்பா இருக்கு.
நேட்டோ நாடுகள், இதைப் பார்த்தால், 20,000 வண்டிகளை வாங்குவாங்க.
-உன் நினைப்பில் இருப்பது என்ன ஹாம்மொண்ட்? -மது பானம்!
நான் திரும்பும் போது எனது பாஸ்போர்ட் அனுமதி பிரச்சினையாகுமோ.
அவங்க உன்னை அடையாளம் காண முடியாது.
நான் பதினைந்து கிலோ குறைந்து ஜான் பான் ஜோவி போல ஒல்லியானேன்.
முன்னெப்போதையும் விட, பயணம் எப்போது முடியும் என அதிகம் தவிக்க ஆரம்பித்தோம்.
நாம் அப்படி போனால்...அந்த மலை உச்சியில் இருக்கும் மரங்கள் தெரியுதா?
ஆமாம்.
அங்கிருந்து பார்த்தால், மோரோன் நகர் தெரியுமா?
"ஜெர்மி கிளார்க்சன் போன்ற மோரோன்" என்ற பெயர்ப் பலகை பார்க்கலாம்.
விரைவில், இதயம் பொங்கும் மகிழ்ச்சியோடு, நாங்க சிகரத்தை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தோம்.
இது உச்சி. மோரோனைப் பாக்க முடியுதா? மோரோனைப் பாக்க முடியுதா?
எங்கே அது?
அய்யோ, இல்லை, வேண்டாம்...
-அடச்சீ. -போச்சுடா, அய்யோ!
அடக் கடவுளே!
என்னைக் கொன்னுடு.
நம்மிடம் ரெண்டு கூடாரம்தான் இருக்கு.
உணவு ஏதும் இல்லை.
எரிபொருளும் குறைந்த நிலை.
ஆனால், அந்த தண்டனையை தொடர்ந்து அனுபவிக்க நேர்ந்தது.
இரண்டு மணி நேரத்துக்குப் பின்,
நாங்க பார்த்ததிலேயே அற்புதமான காட்சியைக் காணும் வரை.
நாம் 21ஆம் நூற்றாண்டில் இருப்பதன் முதல் அடையாளத்தை இப்போதுதான் காண்கிறோம்.
-ஓ, அய்யோ! -என்ன!
நான் வாழ்விலேயே இவ்வளவு . மகிழ்ச்சியா இருந்தது கிடையாது.
இருந்த போதும், நாங்க ஒரு முக்கிய முடிவு எடுக்க வேண்டி இருந்தது.
-இதன் ஒரு முனையில் இருப்பது... -மோரோன்.
ஆமாம்.
இப்போ பிரச்சினை என்னன்னா, எப்படிப் போவது? வலது பக்கமா? இடது பக்கமா?
-வலதில். -சரி, எப்படி வலதில்?
ஏன்னா நான் அதிர்ஷ்டக்காரன். மங்கோலியாவில் வலதில்போவது அதிர்ஷ்டகரமானது.
ஒரு வேளை அது வேறெங்கோ இல்லாத இடத்துக்குப் போவதா இருந்தா?
இல்லாத இடத்துக்கு போகாது, மின் உற்பத்தி நிலையத்துக்குப் போகும்.
ரஷ்யா போகும். அது ரஷ்யாவில் உள்ள ஒரு மின் உற்பத்தி நிலையத்துக்குப் போகும்.
ஒரு முனையில், ரஷ்யாவின் மின் உற்பத்தி நிலையம், மறு பக்கம்...
-அந்த பக்கத்தில் ஜின், டானிக் இருக்கும். -அந்த பக்கத்தில் ஜின், டானிக் இருக்கும்.
சரி, முடிவு செய்துவிட்டோம், அதையே செய்வோம் நமது முடிவில் நம்பிக்கை வைப்போம்.
தெள்ளத் தெளிவா இருக்கணும்னு இதை சொல்றேன், இது தப்புன்னா,
"நான் இடதுன்னு சொன்னேனே." என்று சொல்லப்போவது நான்.
நீ சொல்வாய் தெரியும், ஆனா நான் செத்துடுவேன்.
அதனால அது பத்தி கவலை இல்லை, கேட்க மாட்டேன்.
நாங்க கவலையே பட்டிருக்க வேணாம், கொஞ்ச தூரம் போன பின்பு,
மங்கோலியாவில் வலது பக்கம் திரும்புவது அதிர்ஷ்டகரமானதுதான் என்பது தெரிந்தது.
என்ன ஒரு அற்புதமான காட்சி.
அது எவ்ளோ தூரம் இருக்கும்னு நினைக்கிறே?
பத்து கி.மீ.
அப்போ வாங்க போவோம். இந்த வேலையை முடிப்போம்.
-செய்வோம். -ஆமாம்.
இது சுலபமா இருக்கல இல்லையா?
-உண்மையில் இல்லை. -அட, இல்லை...
உண்மையில் அப்படி அல்ல. அதாவது, நாம் ஒருவருக்கொருவர் கொலை செய்யாம இருந்தது
உண்மையில் ஒரு ஆச்சரியம்.
ஏன்னா, மங்கோலியா என்பது தொடர்ந்து வியப்புகளை அளித்த போதிலும்,
அதனூடே கடந்து செல்வது என்பது, எல்லா வகையிலும்,
மிகக் கடினமான, களைப்பைத் தந்த, உயிரை வாங்கும் பயணமாக இருந்தது.
-இதைப் பார்! -பார்.
நூற்றுக் கணக்கான உதிரி பாகங்கள் இருந்தன என்பேன்.
அவங்க பீர் எதையும் அனுப்பலே.
இல்ல ஜின், எந்த வகையான மது வகையும் அனுப்பலே.
இது முடியட்டும்!
-அதான் சொன்னேன். -சரி, சரி.
ஓ, மே, என் ஷூக்கள் போச்சு!
நான் இதைக் காப்பாத்த முடியும்.
அதை அவன் கவிழ்த்துட்டான்.
எனது இடுப்பு வரை வந்துவிட்டது
எழவு நீரோட்டம் என்னை இழுக்குதே, அடச்சே.
உண்மை என்னவெனில், ஜான் இல்லாம இது எதுவும் நிறைவேறி இருக்காது.
இல்லை, நம்புதற்கரியது.
இன்னொரு விஷயம் தெரியுமா, அதை நாம் வெட்ட வெளியில்
புழுதிக்கிடையே உருவாக்கிய போதும், அது நம்பிக்கைக்கு உகந்ததா இருந்தது.
இந்தக் காரில் செய்ய வேண்டியிருந்த ஒரே விஷயம், ஃப்யூசை மாற்றியதுதான்,
அதுக்கு 30 நொடிதான் ஆச்சு.
ஆக, இதன் நீதி என்னவென்றால், நீங்க ஒரு சாகசப் பயணம் மேற்கொண்டு,
அதுக்கு முழுக்க ஒரு காரை நம்ப வேண்டி இருந்தால், ஒரு ஜான் வாங்குங்க.
ஆம், பார்!
என்னால் முடியலே. நான் உணர்ச்சி வசப்பட்டு தாகத்துடன் இருக்கேன்.
அடக் கடவுளே!
இதைத் தவிர எங்கேயும் போக விரும்பலே!
இதோ வந்துட்டோம், நாங்க பெயர் பலகையைக் கடக்கும் தருணம்...
வந்து சேர்ந்தோம், இங்கே வந்துட்டோம்!
மோரோன்
மோரோன் வந்துட்டோம்!
ஹலோ, மோரோன், உன்னை நேசிக்கிறோம்.
ஹலோ, மோரோன்!
இவ்வளவு தூரம் பயணம் செய்தோம்!
என்ன மாதிரியான ஒரு பயணம்!
ஆமாம்!
இந்த மென்மை...
ஓ, இது அழகு! எனக்கு இந்த தார் சாலை பிடித்திருக்கு.
இப்போ திரு. வில்மனின் சாகசத்தை முடித்துவிட்டோம்...
-ஆமாம்... -நமது சாகசத்தை தொடர்ந்து, முடிக்கணும்.
-ஆமாம், மதுக்கூடம் எங்கே? -அதைத்தான் சொன்னேன்.
சரிதான். இன்னொரு விஷயம்.
நாம் திரு. வில்மனின் சாகசத்தை முடித்ததால், இப்போ எல்லாம் நமக்காக...
-நான் இப்போது ஓட்டட்டுமா? -வழியே இல்லை.
-அட, பாரு. -உண்மையில்தான் ஹாம்மொண்ட், இல்லை...
இல்லை, இவ்ளோ தூரம் வந்துட்ட பிறகு, உன்னை இதை பக்கவாட்டாக உருட்ட விடுவது உசிதமல்ல.
உசிதம் என்ன? சரி கொஞ்சம்.
அங்கே ஒரு திருப்பம் இருக்கலாம். "முடிந்தது"ன்னு சொல்லலாம்.
அங்கே திருப்பம் இருக்காது.
எல்லா ஜாலியும் உனக்கேதான், உத்வேகமான பகுதிகள், மணற் குன்றுகள்,
மலைகள், அரித்த பள்ளங்கள், பாலைவனங்கள்,
-அப்புறம் காடுகள்... -ஆம், பிறகு இந்த நகரம்.
-ஜேம்ஸ்... -என்ன?
சும்மா இவன் வாயை அடைக்க, இவனிடம்தான் கொஞ்ச நேரம் கொடேன்?
-என்ன, உண்மையாவா? -சும்மா அவன் கிட்ட கொடு, அங்கே நிறுத்து.
-உண்மையிலா? -ஆம், நிஜமாத்தான், சும்மா...
-சரி சரி. -தயை செய்து இங்கே நிறுத்து.
-இது உன் தப்பு. -ஆமாம்!
நம்ப முடியவில்லை.
சரி. ஓட்டுவது எப்படின்னு இப்பத்தான் பார்க்கப் போறீங்க.
இதோ போகிறோம்.
-இரு! மதுக்கூடம்! மதுக் கூடம்! -என்னது!
மதுக்கூடம்.
என்னது? நான் இரண்டு அடிதான் ஓட்டி இருப்பேன்!
அது மூடியிருக்கு.
-என்னது? -இது மூடியிருக்கு.
தெரியுதா, அதுவும் மூடியிருக்கு.
இது மூடியிருக்கு.
இந்த பயங்கரமான ஏமாற்றத்துடன், முடிக்க வேண்டிய தருணம்.
பார்த்தற்கு மிக்க நன்றி. வந்தனம்.