Merhaba, hoş geldiniz. Gördüğünüz gibi burası Güney Fransa.
Ama özenle tasarlanmış üstsüz bikinilerin
ve yatlarıyla gelen Rus milyarderlerin olduğu
Güney Fransa değil.
Hatta orayla aynı yarımkürede bile değil.
Burası Güney Fransa'nın 9200 kilometre güneyi.
Hint Okyanusu'nda Réunion adındaki küçük bir volkanik ada.
Garip, değil mi? Çünkü burası bir Fransız sömürgesi değil.
Gerçekten Fransa.
-Paris'ten buraya uçuş var ya... -Evet.
Dünyanın en uzun iç hatlar uçuşu.
Çünkü Fransa'dan Fransa'ya.
Ve saat farkı yüzünden
dünyada avroya geçen ilk yer burasıydı.
-Bir torba liçi karşılığında mıydı? -Evet.
-Hiç fena değildi. -Bu iyiydi May.
Şu atışı gördünüz mü?
Côte d'Azur atmosferine ayak uydurmak için
buraya V8 Bentley Continental ile geldim.
Kabul, Bentley yıllar önce
Fransa'nın kuzeyindeki Le Mans'da nam salmıştı.
Ama o zamandan beri değişti.
Şimdi Fransa'nın en güneyli markası.
Tertip aynı kaldı gerçi.
Tork ve bolluk bakımından yoğun bir aşure gibi.
Evet!
İlk kez bir maceraya
düzgün çalışan, makul bir arabayla çıkıyorum.
Bay Wilman ne planlıyor bilmiyorum ama bu mükemmel bir macera olacak.
Evet ama bu daha da iyi.
Bu bir Ford Focus RS, en son versiyonu.
Dört silindirli turbo beslemeli motorun 350 fren beygir gücü var.
Hafif. 1500 kilo. Çok da akıllı.
Tork dağıtımı var.
Toplam gücün %70 kadarını arka aksa aktarabiliyor.
Bunun da tamamını tek tekere yönlendirebiliyor.
Zorlandığında egzozdan çıkan patlamalarsa...
Sadece... Evet, içimdeki magandayı ortaya çıkarıyor.
Merhaba. Tahmin edeceğiniz gibi işi sağlama aldım.
Bununla geldim. Bu bir Caterham.
Tam olarak bir 310R.
Binmesi biraz meşakkatli, kabul. Ama içine girdiniz mi
alacağınız tatmin büyük, zira bu araba 1950'lerde doğdu.
Colin Chapman onu bizzat monte edeceğiniz hafta sonu yarış arabası olarak tasarladı.
Meraklıların internette dillerinden düşürmediği türden bir şey bu.
Direksiyonu bile takmanız gerekiyor.
Sonra kapıyı kapatıp yerine klipsleyince yola koyulabiliriz.
-Güzel, değil mi? -Muhteşem.
Acil kapatma anahtarı neden dışarıda acaba?
Şuraya koyayım da kaybetme.
Tamam, ben kaçtım.
Sersemlik etme Hammond.
Acil kapatma anahtarının saçma bir yerde olması dışında
bu muhteşem yollar için daha iyi bir araba düşünemiyorum.
Direksiyonu döndürüp
vites değiştirmek ve pedallara basmak gibi
sürüş zevkleri için böyle bir araba istersiniz.
Çekiş kontrolü yok, fren desteği yok,
ayarlanabilir süspansiyon yok, vites kulakçıkları yok.
Hava yastığı bile yok.
Sade bir araba.
Kesinlikle mükemmel.
Arabalarımızı bu tropik adayla tanıştırdıktan sonra
bir araya geldik.
Avrupa Birliği'ne dönmek harika.
Güneş parlıyor, manzara güzel, kahve şahane.
Antisosyal genç geliyor.
Bu sıcakta prangan ne durumda?
Bu arabaya binince oldu. Bacağımda bitti.
Burası, adanın kuzey ile kuzeybatısı arasındaki kıyı yolu.
Bu yolda sürekli kaya düşer.
Sorunu çözmek için
yamaç boyunca tel örgü koymuşlar
ama pek işe yaramamış.
Bunun üzerine çok radikal bir çözüm bulmuşlar.
Fransızlar buraya denizin içinde bir çevre yolu inşa ediyor.
Dokuz metrelik dalgalara göğüs germek ve oy kazandırmak için tasarlanan
bu mühendislik harikası
kilometre başına 112 milyon sterline mal olmuş
ve 12 kilometre uzunluğunda.
Yani dünyanın en pahalı asfalt yolu.
Düşündüm de, bu müthiş pahalı,
akıllara durgunluk verecek kadar karmaşık yol parçası bir amaca hizmet edebilir.
Böylece...
Buna ne diyeceğimi bilmiyorum.
En az güç bende ama en hafif de benim.
Hammond'da da bende de turbo beslemeli dört çeker var
ve bir kısa mesafe yarışında ikisi de tercih edilmez.
Ama onda kalkış kontrolü de var.
Gerçi nasıl çalıştığını bilmiyordur herhâlde.
"Yol"? Hayır, yol istemiyorum. "Ayarlar."
"Sürücü desteği." "Kalkış kontrolü."
Yani bu... Olamaz, gitti. Bir dakika.
Jeremy Clarkson arabadan çıktı.
"Sürücü desteği."
-"Kalkış kontrol." -Hammond'ın kalkış kontrolü...
-Gerçekten mi? -Evet.
Kalkış kontrolü baş belasıdır. Hepsi bu çünkü o...
-Bu ne için? -Bırak onu.
Nedir o?
-Biliyorsun ya. Götlük yapma. -Bilmiyorum.
Kontak anahtarı neden dışarıda?
Kaza yaparsan diye.
Sinir bozucu. Kaybetmesen iyi olur.
James arabasını toplayıp
Richard da teknolojiyi çözünce başlamaya hazırdık.
Sarı yelekli Fransız, yarışı mı başlatacak
yoksa molotof kokteyli mi atacak?
Üç, iki, bir!
Kahretsin!
Daha iyi başladılar.
İkinci vites. Olabildiğince çabuk vites değiştiriyorum. Öndeyim.
Sadece 152 beygir gücü var.
Şimdi hız ve güç kullanma vakti.
Vitesi geciktirdim.
-Kusura bakma. -Kahretsin!
Kaybediyorum. Bu yolda yarış kaybeden ilk kişiyim.
İlk Réunion kıyı yolu kısa mesafe yarışında
Bentley az önce herkesin canına okudu.
Yüzüne o ifade geldi mi?
Evet, gelmiş. Surata bakın.
Kısa mesafe yarışıyla çevre yolunun açılışını yaptıktan sonra
Bay Wilman'dan bir mesaj aldık.
St. Paul kasabasında bir mezarlığa gitmemizi söylüyordu.
Orada yeni talimatlar alacaktık.
-Dostlar. -Evet?
Elimde bir kâğıt var.
-Neville'den mi? -Aslında öyle.
Diyor ki, "1730'da Réunion'da La Buse adında bir adam..."
İşte oradaki.
"...korsanlık yaptığı için asılmıştı."
La Buse bu. O... Neydi o?
-Korsan filosu vardı. -Sen biliyor musun?
Evet. Ona Şahin derlermiş. İri burunlu.
Susarsanız devamı da var.
"Darağacına giderken biriken kalabalığa şifreli bir mesajla
"hazinesini gömdüğünü yeri açıklamıştı.
"O mesajın kopyası paketinizde."
-Bu mu? -Evet o.
-Saçmalık bu. -İyi kısmı geliyor.
"Hazinesinin içinde Goa'nın Ateşli Haçı denen
"100 kilo ağırlığında, iki metre boyunda yakut işlemeli altın bir haç olduğu
"ve toplamda 100 milyon sterlin değerinde olduğu söyleniyor."
Yani?
"Göreviniz şifreyi çözüp onu bulmak.
"Sevgiler, Neville Wilman."
-Korsan definesi mi arayacağız? -Evet ya.
-Hadi canım! -Bu korsan zırvasına inanıyor musun?
"İnanmak" mı? Evet. Korsan korsandır.
Kapıyı çalıp şöyle derler,
"Elimde Avengers: Endgame'in kopyası var,
"sadece beş sterlin." Korsan odur.
Evet, günümüzde. O zamanlar korsanların tarzı varmış.
-Yani bunu çözmeliyiz. -Evet.
Ve bu bize Şahin'in...
-Evet. -...definesinin yerini gösterecek.
Evet.
-Cidden mi? -Nasıl çözeceksin?
Tam ona göre.
Burada olan şey çok açık. O, korsanları seviyor.
Sen ne yapmayı seviyorsun? Şifre çözmeyi mi? Sudokuyu mu?
-Çapraz bulmaca. -Ben ne yapayım?
-Korsan olacağız, defineyi bölüşeceğiz. -Ben korsan olmam!
Yani bölüşmeyecek miyiz?
100 milyon sterlinden pay istiyorsan
işin ucundan tutabilirsin. Kazmaya yardım edersin.
-Korsanlarla işim olmaz. -Pay istemiyor musun?
-Varsa alırım. -Öyle mi?
WANDERLUST KÜTÜPHANESİ
Otele dönünce şifreyle uğraşmaya başladım.
Edi ile Büdü oturmuş gıcıklık yapıyordu.
Sana pirinç, bakır ve transistörlerle bir makine yapsam işe yarar mı?
Duyduğuma göre ona bakarken bu şekilde bir bardak su içersen...
-A'ya bir, B'ye iki demeyi düşündün mü? -Çok zekice.
-Hayır, durun. -Ne?
-Bir açılım yaşadım. -Ne?
İkiniz gitseniz de rahat rahat çalışsam olur mu?
Bu iş biraz sıkıcı. Şimdilik pek korsanlık bir şey yok.
Richard'la ben James Turing'i şifreyle baş başa bıraktık.
"La Buse."
-Yüzemememiz çok yazık. -Neden yüzemiyoruz?
-Kanuna aykırı. -Ne? Yüzmek yasak mı?
Gerçekten öyle.
Çünkü 2011 ile 2016 arasında
dünyada ölümle sonuçlanan 43 köpek balığı saldırısı olmuş.
Bunların 19'u Réunion kıyılarında gerçekleşmiş.
-Orada mı? -Evet.
Çok sığ. Köpek balığı gelirse üzerine atlarız.
Galiba 2013'te bunu yapmıştık.
ŞİFRELER KİTABI
İKÂME USULÜYLE ŞİFRELEME
Yalnızca korsan kitapları mı okursun?
İçinde korsan gemisi varsa okunur.
Heyecan verici. Cesaret ve maceraperestlik var.
Britanya'nın Dişi Aslanı, 1330'lar civarı.
Bu kadının Kara Filo denen beş veya altı siyah gemisi varmış.
Hepsini siyaha boyatıp kırmızı bayrakla donatmış. Havalı.
Üçüncü gün yapacak işimiz kalmamıştı,
biz de Alan'ın ne durumda olduğuna bakalım dedik.
-Bir yere varabildin mi? -Evet.
Nereye vardın?
"İki başlı köpekten sonra biraz bal al."
Üç günün semeresi bu mu? "İki başlı köpekten sonra bal al."
Evet ama sıfırdan başladım.
La Buse'u Réunion'da astıklarını biliyor musunuz?
-Evet. -Ama onu Madagaskar'da tutuklamışlardı.
Şöyle demiş olamaz,
"Bu altın haçı ve hazinemi
"geminizle darağacına götürebilir miyim?"
Yani hazinenin Madagaskar'da gömülmüş olması mantıklı.
Bunu ne zamandır biliyordun?
On yaşımdan beri.
Bir zahmet söylemek aklına gelmedi mi?
Düşündüm, daha önce bunu yapmıştım
ve acele ederek kendimi aptal yerine koymuştum,
bu sefer olgunlaştırıp geliştirdikten sonra
"Bu düşünceyi onlarla paylaşayım." dedim.
Madagaskar'da İki Başlı Köpek diye bir yer olabilir
ama bakmadım, ben Réunion'a bakıyordum.
-O zaman Madagaskar'a gitmeliyiz. -Evet.
-Uzak değil. -Değil mi?
Evet ama o arabaları Madagaskar'a götüremeyiz.
-Neden? -Olmaz.
Orada yollar berbat.
-Nereden biliyorsun? -Çünkü gençken
Mary adında bir arkadaşım vardı, yaban hayatı koruma işindeydi
ve bana oranın araba sürdüğü en kötü yer olduğunu söyledi.
-Dünyanın her yanına gittik. -Ne çukurlar gördük.
Gördük.
O da her yere gitti, Afrika'ya...
Madagaskar'daki yollar en kötüsü müymüş?
Yolların kötülüğünü, kaç kere günlerce
yolda kaldığını anlattı durdu.
Arabalarımızı modifiye edelim.
-Bende Caterham var. -Senin işin kolay.
-Tayyare mi yapayım? -Bilmem. Hayal gücünü kullan.
Bir atölye bulduk.
-James işe başladığında... -Evet, iş başına.
...Richard'la ben kit almak için bir dükkâna gittik.
Merhaba. Acaba sizde şey var mı...
Takviye kablosu.
Şundan.
Mösyö, akü konnektörü bulunur mu?
Hayır.
-Mersi. -Akü konnektörü mü deniyor?
Bunlar akü konnektörü zaten.
-Var mı? -İngilizce pandomim yaptın!
Bence harika bir oyunculuktu.
İngilizce bilenler için öyle.
Kiti satın alıp modifikasyonları bitirince
Madagaskar'a doğru yola çıktık.
İki gün sonra Tamatave limanına vardık.
Tekrar merhaba.
Ben şunu yaptım.
Arabam zaten hafif, yani off-road için ideal.
Büyük tekerlekler taktım.
Yerden yükseklik ve yol tutuş açısından iyi. Hepsi bu.
Tabii Jeremy daha fazlasını yapmıştı.
Anlatayım, epeyce bir şey var.
Çelik platforma monte edilmiş bir vinç var.
Altta önden arkaya kadar
zırh kaplamalı çelik var.
Farlar bir motosikletten alınma.
Normalde farların kaplayacağı yeri şnorkellere ayırmak zorundaydım.
Onlar sayesinde araba artık iki metre suyun içinden geçebilecek.
Biraz geriye gidersek iri lastikler var.
Ama tekerlekler aslında daha küçük.
Dolayısıyla orijinal frenler uymadı.
Onları Golf GTI'dan alınma frenlerle değiştirdim.
Sonra fren ve yakıt bağlantılarını içeri alıp
daha fazla koruma sağladım ve havalı süspansiyonu çıkarıp
yerine uzun yol amortisörü ve çelik yaylar koydum.
-Hepsini iki günde mi yaptın? -Atölye sayesinde.
-Donanımlıydı. -Gerçekten öyleymiş.
Böylece titiz bir iş çıkarabildim.
Çok etkilendim.
-Bak ne diyeceğim. -Ne?
Avrupa Birliği dışında hayat böyle.
Réunion'dayken AB'deydik, yollar düzgündü, BMW'ler vardı.
"Bir kadeh Chablis alır mıydınız?"
-Buradaysa... -Pardon.
"Gıda zehirlenmesi alır mıydınız?"
Biz Brexit sonrası hayatı tartışırken meslektaşımız geldi.
Pekâlâ.
Evet, bayrak var, sonra?
Bir sürü değişiklik yaptım.
Anlatayım. Siyaha boyandı, kurukafa ve kemikler var.
Bayrak var, evet.
Komple güvenlik kafesi.
Bu yetmezmiş gibi,
ön ve arka burkulma bölgelerini payandalarla değiştirdim.
Süspansiyonu 50 santim yükseltip
yerden yüksekliği 60 santime çıkardım.
Sonra yakından bakacak olursanız, köşeler...
Ha, evet.
Ne yapmış, biliyor musun?
Dâhice bir şey yaptım. Baksanıza.
-Tekerleğin icadını yok saymış. -Üçgen koymuşsun.
Her şey hallolduktan sonra esas sorunumuza döndük. Şifre.
May, arabana pek bir şey yaptırmadığın için
vaktini definenin, olmayan definenin, yerini bulmaya
ayırdığını varsayıyorum.
-Doğru. -Öyle mi? Nerede peki?
-Bilmem. -Hâlâ bulamadın mı?
Hiçbir fikrim yok. Hâlâ iki başlı köpek, limon ve papağanla uğraşıyorum.
La Buse, Madagaskar'da Libertalia denen bir yerde tutuklanmış.
Orası bir tür korsan cemiyetiymiş,
kuralları falan varmış.
Mantıken tutuklandığında hazineyi oraya gömmüş olmalı.
Bunu da on yaşından beri biliyor muydun?
Evet. Biliyordum.
On yaşından beri bildiğin
ve şu an işe yarayabilecek başka bir şey var mı?
-Hepsi bu. -Peki şu Libertalia...
-Evet. -Nerede?
-Kuzeyde. -Ne kadar kuzeyde?
160 kilometre.
-Nerede olduğunu biliyor musun? -Kuzeyde.
Buradan 160 km kuzeyde.
Üç gün önce bunu söylememiştin.
Dedim ya, insan aklındaki fikri aceleye getirmemeli,
evirip çevirmeli, olgunlaşınca paylaşmalı.
Aptal durumuna düşmek istemem.
Böylece Kaptan Jack Hammond'ın paylaştığı yeni bilginin ışığında yola çıktık.
Zamanının en iyi performans arabalarından birini aldım.
O bir neşterdi, ben onu testereye dönüştürdüm.
Jim, dostum. Ben korsanları anlamıyorum.
Tom Hanks'e korsanların romantik ve ilginç olduğunu söylesen
öyle değiller, denizde yol alan soyguncular onlar.
Havalı süspansiyonumla ilgili bir uyarı ışığı yanıyor.
Biliyorum, onu çıkardım.
Ama neden çıkarmıştım?
Çünkü James'in söylediğinin aksine, yollar gayet iyiydi.
Bu düzgün asfalt için arabamı bu kadar yükseltmeme gerek yokmuş.
-James? -Evet, ne diyeceksin?
Senin yüzünden arabamı kıyamete hazırladım,
sen bizi cillop asfalta getirdin.
Tamam, şuna bakın. Bentley için büyük sınav.
İşte.
Kendimi Ranulph Fiennes gibi hissettim.
Hâlime bak! Ne yaptım ben!
Uçuşan etekli bir hatunla arkadaş oldu diye
güzelim arabamı mahvettim.
James'in arkadaşının bir kâşif olmayacağını düşünmeliydik.
Başına gelen en kötü şey, bisiklet sepetinden düşen çiçektir,
paniğe kapılıp "Yol berbat. Çok fena." demiştir.
Taşraya doğru ilerledikçe yolların kötüleşmesini umuyorduk.
Ama hayır.
Merhaba.
Hepsi de bakıp "Bu adam deli mi?" diyor.
Şu güzelim yola bakın.
Ne düşündük ki?
Jane Austen'dan off-road tavsiyesi aldık.
"James, Madagaskar'a gittim, yollar hiç Devon'daki gibi değildi."
Merhaba. Lütfen yol yapmayı bırakın.
Daha fazlasına gerek yok.
Tanrım. Modifikasyonu iyice abartmışız.
İyi görünüyorlar ama gereksizler. Bu yolculuk da öyle.
Madagaskar nüfusunun %70'inin gelir seviyesi
günde bir doların altında.
Bir yerlerde gömülü yakut işlemeli iki metrelik altın bir haç olsa
şimdiye dek çoktan bulunmuş olurdu.
Bir şey daha var, define.
İnsanlık tarihi boyunca bir parça bile
define bulunmamıştır. Asla.
Ben görevimiz hakkında şikâyet ederken yol aniden kötüleşti.
Evet, bu bir çukur.
Bu kesinlikle bir çukur, bu da bir...
Tamam.
Ford tankında
bu yeni engebeli arazide eklentilerim kendini gösterir sanıyordum.
Ama ne yazık ki...
Küçük bir sorun var. Arabama palet taktım
ama paletlerin içindeki küçük tekerleklerle
sorun yaşıyorum.
Sert zeminde yol aldığımız için çıkıyorlar
ve çukurların sert kenarları onları biçiyor.
Gerçek şu ki, bu paletler ne kadar zekice olursa olsun
çamurda ve karda gitmek için yapılmış.
Off-road için. Asfalt için değil.
-Hammo, bir tane daha düştü. -Tanrım!
Caterham'da sinir bozucu olan sadece çukurlar değildi.
Yol o kadar tozluydu ki elektrikli süpürge torbasında gidiyor gibiydim.
Gözüme giren toz çok fena, gözlük bulmalıyım.
Öte yandan Bentley'de hayat güzeldi.
Bu arabayı bayağı sevmeye başladım.
Üzerinde biraz çamur var, MFB gibi görünmeye başladı.
MFB ne diye merak ediyorsanız söyleyeyim,
Samuel L. Jackson Bentley arabası olsa böyle derdi.
Bayağı güzel köyler.
Kavuncu. Kavun, kavun, kavun.
Araba plakası dükkânı.
Plaka yaptırabileceğiniz bir dükkân.
Bunu beklemiyordum.
Deniz kenarında makul bir otel bulmayı da beklemiyordum.
Bir süre sonra toz ve kir içinde gelen May öğle yemeğinde bana katılmamayı seçti.
Harika. Şimdi havuzda çamurlu bir köpek var.
Bu arada ben asfalttaki bu hararetle küçük plastik tekerleklerimin
bükülmeye başlamasından endişe ediyordum.
Otele vardığımda ben de öğle yemeğinde Jeremy'ye katılmadım.
Onları soğutmanın yolunu bulmalıyım.
Sıfır malzemeyle bir soğutma sistemi kurmalıyım.
Böyle durumlarda
şöyle düşünürüm, "Bear Grylls ne yapardı?"
Doğal ham maddeler bulmak için kıyıyı taradıktan sonra işe koyuldum.
Umarım işe yarar. Şöyle yaptım.
Şansıma kıyıya vurmuş bu su damacanalarını buldum.
Şu naylon ip de cabası.
Ayrıca uzun şeffaf hortumlar buldum.
Kıyıya vurmuş kablo kelepçeleriyle onları arabaya sabitledim.
Şu aşağıda
hayat kurtarıcı soğutma suyunu damlatıyor.
Güzel görünmeyebilir ama işe yarayacak.
Bear Grylls'in de dediği gibi, "Doğaçla, uyarla, hayatta kal."
Ne yazık ki Hammond'ın modifikasyonları o kadar uzun sürdü ki
yola devam etmek için geç oldu.
Hem zaten May takıntılı bir hâlde şifreyi çözmeye çabalıyordu.
Bugün ilginç bir şey öğrendim.
Bir dükkânın orada karpuzlarını sayan bir adamı izliyordum.
Biz bir, iki, üç, dört, beş diye sayarız.
Ama o bir, iki,
üç, dört, beş yapıyordu. Orada da aynı şey var.
Yani bu bir harf de olabilir, iki rakamı da.
Bu sembollerden bazıları rakam olabilir. Pusula kerterizi
veya bir ağaçtan başlayıp atılması gereken adım sayısı olabilir.
Öyle bir şey. Saçma görünen bazı kısımlar...
Ertesi gün bu az bilinen cennetin üzerine güneş doğarken
tekrar yola koyulduk.
May, şifreyi çözdün mü?
Hayır.
Olacağı buydu.
Hiç değilse soğutma sistemim çalışıyordu.
Su iletiliyor, hayat kurtuldu. Teşekkürler Bear Grylls.
Arabam çok eğlenceli.
Açık ara daha çok heyecan yaratan MFB oldu.
Sonra o kadar da hoş olmayan bir şeye rastladık.
Kadının eli tahta parçasının içinde.
Daha doğrusu bileğinde ahşap kelepçe var.
Dostlar, bu asfalt nihayet tükendi,
yani tamamen sona erdi.
-Ne demek o? -Yol yok. Bu bir feribota benziyor.
Feribota binince Jeremy'nin yeni plakasını fark ettim.
Bir anlam veremiyorum. MFB. "Mecburen Fortlanacak Büzük."
Moruklamış...
Bir dakika.
Feribot öteki yakaya yanaşınca
sanki 200 yıl geri gitmiş gibi olduk.
Gözlük takacağım.
Vay canına.
Evet, kabul etmeliyim ki yol epey kötü.
Yüz, yüz.
Nihayet yaptığımız modifikasyonlar işe yaramaya başlamıştı.
MFB geçti.
Dört çeker beni oradan çekip çıkardı.
Şimdi oldu. Arabamı bunun için yaptım ben.
Paletler fazla ısınmaz, onları suyla soğutuyorum.
Sherman'da durum nasıl?
Şey... Gerçekten çocuk oyuncağı. Senden ne haber?
Biraz gıcırdıyor ama gidiyor.
Ama ben Caterham'daki durumu merak ediyordum.
Tanrım!
Boklu bu su! Tanrım!
Su sanki ishalli birinin banyo suyu gibi.
Tanrım. Saçma!
Boka battım.
Sıcaklığı düşüreceğim. 22 derece daha iyi olur.
Şu düğmeyle bel desteğini ayarlayayım.
Bu sırada Ford'da...
Motor iyi, sıcaklık iyi. Arabamla her şey ne kadar kolay anlatamam.
O su birikintisinin dibinde iri bir taş varmış.
Hammond'ın şansına kumsal boyunca ilerliyorduk.
Bundan faydalanmayı önerdim.
Nihayet paletlerin işe yarayacağı bir arazi bulmuştuk.
Evet, burası iyi.
Bu araba harika olacak.
Önce biraz alışmam lazım. Yeni bir şey yapıyorum sonuçta.
Resmen tekerleği baştan icat ediyorum ve...
Güzel. İşte kına yakacak bir orangutan geliyor.
Ne oldu?
Hadi ya.
Sınırlı bilgimle bile burada bir sorun olduğunu görebiliyordum.
Olmadı, değil mi?
Hammond'ı neşelendirmek için ona küçük bir hediye verdim.
Senin de bir plakan olsun.
-Fury filmindeki gibi mi? -Tanktaki gibi.
-Arabam için mi? -Bunu arabana takabilirsin.
Bence de!
Aslında bu o anlamda değil.
-Ne anlamda? -Y kadınlık organı anlamında.
Yani bu, "tüylü kadınlık organı" demek oluyor.
Ama senin için Fury. Sen tanktaki Brad Pitt'sin. Korsan tankı.
Tam o sırada Giorgio Armani çıkageldi.
Şu hâline bak. Pantolon kazası mı yaşadın?
Bir noktada su altında kaldım.
Koltuk çok iğrenç olmuş.
-Böyle sürülmez mi? -Olmaz.
Bu nasıl oldu?
Epeyce uğraştım çünkü yapmak istiyordum.
Brad Pitt'in tamiratını izleyerek bolca vakit kaybettikten sonra
nihayet tekrar yola çıktık.
Formula 1 takımları neden palet kullanmıyor acaba?
Madem üç saatte değiştirilebiliyor.
James için sıkıntılar devam ediyordu.
Daha ne kadar devam edecek?
Tanrım.
Durum o kadar fenaydı ki bir sonraki feribot geçişinde
karşı kıyıya teknesiz geçmeye çalışacak gibi görünüyordu.
-Sen yapmaz mıydın? -Yapardım.
Yani biri bana
"Orada köpek balığı var." dese şöyle cevap verirdim,
-"Dert değil." -"Dert değil."
Yüklendi.
Feribottan ayrıldığımızda James daha mutlu ve temizdi.
Şu anda gayet iyiyim.
Bana güç ver!
Şu hâle bakın.
Bunlar hayatta değer verdiğim küçük şeyler.
O sırada yolun bundan daha kötü olamayacağını sanıyorduk.
Ama oldu.
Tamam, bu arazi yumuşak kum ve su birikintisi dolu.
Henüz denemedim. Belki burada kendimi gösterebilirim.
Hammond iyimserdi ama üç tonluk Bentley'de ben hiç değildim.
Tanrım, buraya saplanırsak... Hadi.
Evet. Zemine oturdum.
Arabanın iş görmediğini mi söylüyorsun?
Neyse ki Brad'i ve korsan tankını
zemin ankrajı olarak kullanarak kendimi çektirebilirdim.
Vinç halatını neden ben açıyorum? Neden...
-Şimdi çekeceğim. -Hazırım.
Hiç böyle şey görmüş müydünüz?
Evet.
Burada olan şu, sana doğru geliyorum.
Bu olmamalı, değil mi?
Vitese geçirmelisin.
Pardon.
MFB. "Muazzam Fazlalıklı..."
-Söyleyebilir miyim? -Evet?
Arkadaşım Mary haklıymış.
Buna yol denmez, kumsaldayız.
Yollar iyiydi. "Gördüğüm en kötü yollar." demişti.
Bence yollar iyiydi.
Ne var ki yollar bitti.
Dostlar, defineyle ilgileniyor musunuz?
Yüz milyon sterlin değerinde hazine bu tarafta.
Ne kadar uzakta?
Bilmiyoruz. Libertalia. Öyle bir yer yok ki.
-Ama var. -Yok.
Varmış, öyle yazmışlar.
Narnia hakkında da yazıldı ama var olduğu anlamına gelmez.
Madagaskar'ın M1 otobanı
denebilecek yerde yolumuza devam ettik.
Tanrım. Hiçbir şey göremiyorum.
May bunu iki çekişli arabayla yapamaz,
bu mümkün değil.
Ama hafifliği sayesinde
azimli küçük Caterham azimle yola devam ediyordu.
İri kuma dikkat, işte orada. Günaydın.
Ama kutlamak için en çok sebebe sahip olan Hammond oldu.
Nihayet neye yaradığını anladık.
Bu şey durdurulamaz!
Vay canına.
Merdivenlerden düşmüş tekerlekli iskemleye benziyor.
Sadece... Evet, fena.
Tamam.
Bu konuda ne yapmamı istersin?
Ne yapabilecek durumdasın?
Uzun süre düşündükten sonra
yapabileceğim bir şey bulamadım. Böylece onu kendi hâline bıraktım.
Bu, paletin arkasında yer alan gergi düzeneği.
Ve James'le birlikte gecenin içine daldım.
Durum kötüleşiyor.
Çok rahatsız ediciydi.
Libertalia'dan sadece 65 kilometre uzaktaydık.
Orası sadece Richard Hammond'ın boyama kitaplarında olan bir yer.
Bu cefayı çekip yola devam etmeye karar verdik.
Yeni katılanlar için söylüyorum, James May insan dışkısına bulandı.
Arkadan saçın Trevor McDonald'ın saçına benziyor.
Ayrı bir varlık.
Yeni bir tip molekül.
Seni biraz iteyim mi?
Bir dene. Belli mi olur?
Geliyorum. Nazik olmaya çalışacağım James May.
Bu...
Jeremy ile benim zorlu mücadelemiz iki saat daha devam etti.
Lütfen bitsin artık. Bitsin.
Sonra bir başka feribot geçişine geldik.
Ama ne yazık ki...
Her şey zaten yeterince kötüydü ama şimdi daha da kötü.
Feribotun motoru arızalanmış.
Ama James'le kendimizi çekerek geçebileceğimizi söylediler.
Bize bakıp şöyle düşünmüşlerdir, "Evet, bunlar sporcu."
-Güzel ip. -Değil mi? Tanrım! Çek!
Sırtım!
Kendimizi çekerek ilerledikçe aniden Hammond'ı düşündüm.
-Biz karşıya ulaşıp ineceğiz. -Evet.
O geldiğinde doğru tarafta olmayacak.
Evet de bizim derdimiz değil.
Yok, çok haklısın, değil.
Kilometrelerce geride
üstünkörü bir tamirat yapmış ve tekrar yola koyulmuştum.
Sürüşüme "temkinli" demek az gelir.
İçine taş kaçmış.
Sanki paramparça oluyor.
On altı saatlik yoldan sonra
James'le ben yolculuğu sonuna kadar devam ettirmeye
hâlâ kararlıydık.
Bu konuda büyük bir irade sergiliyorduk.
Elimizdeki göreve kilitlenmiştik.
Bir otel. Otel, bak.
"Bar" mı yazıyor orada?
Otel restoranı açık.
Bu iş görür.
Aman Tanrım!
Amma derin.
Benim hayatımdaysa işler iyice sarpa sarıyordu.
Ekip arabalarından biri, izden azıcık sapanların
başına neler geleceğini göstermek açısından hepimize ibret oldu.
Bu çok vahim.
Üstüne üstlük arabam dağılıyor gibiydi.
Şu takırdama o taraftaki rulmandan geliyor.
Tanrım!
Neticede sabahın üçünde nehir geçiş noktasına gelip de
feribotun öteki yakada olduğunu görünce
sinirlerim boşandı.
Şerefsizler!
Onu geri getirmek için kürek çekerek yanına gitmem gerekiyordu.
Ne boktan iş! Her şey boktan!
Bu...kano da işe yaramıyor!
Ertesi sabah Richard Hammond bozuk çalıyordu.
Zor mu oldu?
Oysa ben çok mutluydum çünkü beni rahatlatan bir tıraştan sonra
arada belirgin bir fark olduğunu gördüm.
Bentley'deki yaşam şartlarımla...
Yepyeni gibi oldu.
...May'in durumu arasında dünyalar vardı.
Araban Teddy Kennedy'nin kaza geçiren arabasına benzemiş.
Ben bakım faaliyetlerime dönünce küs Birmingham'lı nihayet konuştu.
İkinizle de konuşmak istemiyorum.
Ama beni terk etmek için başka bir fırsatınız olabilir.
-Ön tarafta sorunlar var. -Evet.
Arkada ciddi sorunlar var.
Arka aks taşıyıcıların ikisi de gitti.
-Gitti mi? -İptal oldu. Kırıldı.
İyi düşünülmüş, değil mi?
Yani her an
arabamın arkası içeri göçebilir,
bunlardan birini arabanın altına fırlatabilir.
Açıkçası biz bunu göremeyiz çünkü en az 30 kilometre önde oluruz.
Seni arabaya almak isterdim
ama sadece devre kesme şalterimi sökmemiş olanları alıyorum.
Şalteri çıkarıp yutmayı,
on dakika sonra da sana geri vermeyi çok isterdim.
O arabada bunu fark eder miydim sence?
Neyse ki o sabahki yol çok daha düzgündü.
Ve etrafımız Madagaskar'ın güzellikleriyle çevriliydi.
Şu manzara yüzünden yola bakamıyorum.
Yemyeşil.
Avrupa'da bu kadar yeşil bir şey yok. Şuna baksanıza.
Az sonra ulaştığımız büyücek feribotla
kıyı boyunca kısa bir yol yaptık.
Dün gecekinden daha etkileyici sayılır, bu seferkinin motoru var galiba.
Ve burada.
Fakat hedefimize ulaştığımızda bir sorunla karşılaştık.
Karaya çıktığımız yerde sular çekilene dek araba sürmemiz imkânsızdı.
Vakit öldürmek için James şifre çözmeye geri döndü.
Bu arada Hammond'la ben
bu kadar çetin koşullarda hayatta kalmanın
zor olacağını fark ettik. Yiyecek lazımdı,
o yüzden Bear Grylls'in elverişsiz ortam klasiklerinden birine başladı.
Doğaçlama kumsal fırını.
Çukur kazmayı bitirince
yarısına kadar taş diziyorum.
Sonra o taşların üzerinde ateş yakacağım.
Farklı yollarla ateş yakabilirim.
Kırık bir cam parçasıyla güneş ışığını bir yaprağa odaklayabilirim.
Ekipten çakmak isteyeceğim.
İşte. İşe yarıyor.
Bear Grylls'in dediği gibi, sağ kalmanın üç anahtarı.
Birinci sınıf yolculuk
ve beş yıldızlı konaklama, aksi hâlde yapmam.
Hayatta kalmanın ikinci temel ilkesi su.
O yüzden sıvı aramaya koyuldum.
Pek çok maceracı, susayınca kendi çişinizi içmenizi söyleyecektir
ama ben buna yokum.
Ben diyorum ki, "Ormana gidip meyve bulun ve onun suyunu için."
Tadı daha güzel. Daha faydalı.
Bakın. Hindistan cevizi.
Bu düşmüş ve çürümüş.
Onu fırlatarak taze bir tane düşürmeye çalışacağım.
Tamam. Taşlar ısındı.
Yani yemek pişirmeye hazırız.
Daha önce tuttuğunuz balığı kullanın. O kısmı zor değil, deniz şurada.
Balığı yapraklara sarın.
Bağlayın ve kumsal fırınınıza yerleştirin.
Sıcakmış.
Önceden hazırladığımız fırındaki sıcaklığı muhafaza etmek için balığı gömün.
İki saat sonra bu,
pişmiş bir balık olacak.
Nihayet bir Hindistan cevizi vurunca...
Evet! İşte bu.
...muz aramaya koyuldum.
Evet. Evet, evet.
Kahretsin! Tamam.
Sonunda hayatta kalma tayınımız ortaya çıkmaya başlamıştı.
-Muzlu daiquiri? -Gerçekten mi?
Evet, muz, Hindistan cevizi sütü ve rom.
Müthiş. Romu nereden buldun?
-Bentley'nin arkasından. -Zekice.
Bir Bentley'ye sahipsen rahatça hayatta kalabilirsin.
-Çok da iyiymiş laf aramızda. -Evet.
Daha önce dediğim gibi, zor durumda olmamız
hayvanlar gibi yememizi gerektirmez. Standartlarımız var.
-Hiç fena değil. -Çok iyi. Aferin.
Güzel. Hayatta kalmak budur.
Teknede de iyi şeyler oluyordu. James bir sonuca varıyordu.
Neredeyiz?
Evet! Evet, evet!
Hazinenin gömülmüş olması gereken yerin adını buldum.
Haritada var. Nasıl yaptığımı söyleyeyim, zira müthiş bir şey.
La Buse bir korsandı. İki şey var.
Definenin olduğu yeri ilk satıra yazmazdı.
Başlarda sizi şaşırtıp bu bilgiyi aşağılarda bir yerde verirdi.
Ben de son dört satırı çözmeye başladım. Orada olacağını düşündüm
ve gün gibi apaçık bir isme rastladım.
Bence bu bir yer ismiydi.
Seranambe. İşte orada.
Bakın. Çok küçük. Görebiliyor musunuz? Heyecanla çiziktirdim.
Seranambe. İşte orada.
Şimdi yapmamız gereken Seranambe'de nereyi kazacağımızı bulmak.
Başıma gelen en iyi şey.
James şifreyi çözmüştü.
Hammond'la ben de avlanmış balık
ve bolca muzlu daiquiriden başka bir şey olmadığında
nasıl sağ kalacağımızı öğrenmiştik.
Unutma, uyarla.
-Unutmuşsun. -Doğaçla, evet.
Doğaçla. Hatırladım.
-Ayarla. -Hayır.
-Uyarla. -Doğaçla.
Hayatta kal. Yapacağımız şey bu.
Ertesi gün daiquiriler sistemimizden çıkınca
kumsaldan uzaklaştık ve Libertalia'da olduğumuzu öğrendik.
James'in tespit ettiği köye de oldukça yaklaşmıştık.
Nereye gittiğimizi biliyoruz. 24 kilometre uzakta.
Kırk beş dakika sonra korsan diyarında define aramaya başlayacağız.
Oraya gidince
siz yakut işlemeli altın haç falan olmadığını kesinleştirin,
ben de Wi-Fi bulup dönüş uçağında yer ayırtayım.
Kendini müthiş bir servetten mahrum etmek istiyorsun, peki.
Servet falan yok.
Hüsrana uğrayacaksınız.
Bir korsan diyarındayım sonuçta.
İyi gidiyorsun.
James, bakmıyorsun bile.
Şu Libertalia hakkında bir şey itiraf etmeliydim.
Hiç de kötü görünmüyordu.
-Burada korsan yaşamışsa bu mümkün. -Yaşamış. Buradalarmış.
-Neden burayı seçtikleri belli. -Muhteşem.
Çeşitli yerlere uğraya uğraya dünyayı dolaşsan, mesela...
Southampton. Bristol.
Southampton. Sonra Calais. Şöyle dersin, "Biliyor musun..."
-İyi, değil mi? -Burada biraz korsanlık yapayım.
Her şey gülünç derecede kusursuz.
Sessizlik içinde karşıya geçerken hoş bir ara vermiş olduk...
Hayır. Ford anahtarı, hayır. Hayır, sen... Yapmamıştır. Yapmış be.
James May, düşündüğüm şeyi yaptın mı?
Anahtarı almış. James, kahretsin!
-James! Anahtarımı ver. -Sihirbazlık gibi.
-Bulman gerekiyor. Dükkânda. -Anahtar lazım.
Hayır, hadi ama, yine mi...
Hammond anahtarını ararken...
Şimdi neden salon oyunu oynuyoruz ki?
...James ve ben hayalî define köyüne doğru kısa bir yolculuğa çıktık.
Dediğim gibi, dünyanın en komik arabası.
Yol düzgün. Saat 11.00'de orada olacağım.
Ancak ne yazık ki yolun niyeti başkaydı.
Madagaskarlılar buraya RN5 diyor.
Tanrım, resmen kaya tırmanışı.
Ama daha iyi bir isim var.
Cehennem.
Evet, ne yapsam?
Karar veremiyorum, şu tarafa gideceğim.
Sorun şu, önümdeki yolu göremiyorum. Kaput futbol sahası gibi.
Penisine bakmaya çalışan şişko bir adam gibi.
Vay arkadaş.
Anahtarımı buldum ama bulmaz olaydım.
Aman Tanrım!
Şimdi bu tekerlek izinden çıkmaya çalışacağım.
Bazen sıra dışı açılar meydana geliyor.
Hadi, sen korsansın, devam et.
Kahretsin!
Bilmiyorum. Hayır.
Palet tamamen ezilmişti. Ve bu yüzden...
Arabanız şurada, değil mi?
...yolu tıkamıştım.
İnsanlar onları oyaladığım için
biraz bozuldular. Trafik sıkışmaya başladı.
Burası route nationale yani ana yol.
En önemli ana yol.
İşin iyi yanı, gerçek bir korsanla tanışmış oldum.
Ancak onunla biraz sohbet edince...
Yavaşça tekrar edin lütfen. Fransızca olarak.
...büyük bir yanılgı içinde olduğumu fark ettim.
Bir şey öğrendim.
Bu adam bugün evleniyor. Düğünü var.
Burada olan bu.
Korsan kıyafetinde değil. Damat.
Ben de hem onun hem de düğün alayının yolunu kesmiştim.
Tanrım!
Bu arada, daha ileride...
Tamam, itiraf ediyorum, burası dünyanın en kötü yolu. Mary haklıymış.
Mary hafta sonlarında eğlencesine JCB kullanan daha donanımlı biri olabilir.
Evet, korkunç bir gürültü.
Bence bu imkânsız.
Buradan geçmek için püskürtme teçhizatı lazım,
bu taraftan gelirseniz şurayı görebilirsiniz.
Bentley'nin buraya çıkması imkânsız.
Ne yazık ki James'le bende gerekli teçhizat yoktu.
Daha radikal bir şey yapmalı,
birlikte çalışmalıydık.
Biraz sol ve aşağı. Şimdi dene.
Lütfen!
Yavaş. İşte oldu.
Biz araziyle boğuşurken meslektaşımız da
kötü Fransızcasıyla düğün alayındakilerle
anlaşmaya çalışıyordu.
Özür dilerim. Şimdi ben gitmek...
Aynı şeyi yapabilirsin, pardon.
İşleri hızlandırmak için
paletleri çıkarıp Focus'a tekrar tekerlek takmaya karar verdim.
Kiliseye yetişmek isteyen
damat ve arkadaşları da seve seve yardım etti.
Hepsi düğüne gidiyor.
Daha ileride arabalarımız hâlâ cefa çekiyordu.
Bunu nasıl yapıyor?
Bir Bentley Continental'in çıkışını izliyorsunuz.
Ancak günün büyük sürprizi iki çekişli Caterham oldu.
Çık şuraya araba. Hadi. Ön tekerlek havada.
Tanrım, yaptı. Gördünüz mü? Başardı.
Bu bir pist arabası, yarış arabası. Bunu hatırlatabilir miyim?
Düğün alayını iki saat geciktirmiştim.
Ama sükûnet ve sabırla...
...tekerlekleri yerine takıp...
Süper, mersi.
Pardon.
...yoldan çekilmeyi...
...ve tekrar harekete geçmeyi başardım.
Şimdi en önemli sorunum yerden yükseklik. Hiç yok.
Bu standart bir Focus RS.
İleride yol yüzeyi değişmemiş
ama yol daralmıştı.
Yani buralılar tarafından geliştirilen dâhice bir çözümü
kullanmam gerekti.
Yani senin işin önden koşup arabaları durdurmak.
-Arabaları durdurmak, evet. -İşin bu mu?
Az önce tanıştığım delikanlı önümüzde koşup
karşıdan gelen araçları durduracak.
Araba gelirse ne yapacak?
Onları uygun bir yerde durduracak mı?
Aynen öyle.
Arabaların doğru yerde buluşmasını sağlıyor.
İşe yaradı. Kendi tabiriyle Koşan Çocuk
trafik yönetiminde harika bir iş çıkardı.
Evet. Bu hizmeti beğendim.
Ona bol bol para vereceğim çünkü hak etti.
Ama cimri meslektaşım
yeni arkadaşımla anlaşma zahmetine girmemişti.
O yüzden karşıdan gelenlerle...
Vay canına.
...ters yerlerde karşılaşıyordu.
Geri gidemem.
Dönemem. 6,5 kilometre boyunca dönebileceğim yer yok.
James inatçı adamdır ama bu kadar terslik karşısında
kötü İngilizceye ve vincine başvurmak zorunda kalmıştı.
Ağaca bağla.
Bu, sen sür.
Tamam. Pekâlâ.
-Çık, bana yardım et... -Tamam.
Yukarı. Dalın etrafından.
Bağlanan kayışın yardımıyla yoldan çekildim.
İyi mi?
Geçebiliyor musun?
Bravo.
Hey!
Kilometrelerce gerideki Ford inanılmaz şekilde hâlâ yol alabiliyordu.
Hadi.
Ne araba ama! Vay canına!
İşte oldu. Aferin sana araba.
Ama ben zorlanıyordum.
On saattir yoldaydım
ve gece geç saate kalacağım belliydi.
Durup bir şeyler yemeye karar verdim.
Bize bu acil durum yemek paketlerini verdiler.
Üst kısmından açıp
yemeğe ulaşıyorum. Fasulye ve sosis var.
Şuraya giriyor. Sonra biraz su ekliyorum.
Sanıyorum torbanın içindeki şeylerle
bir tür kimyasal reaksiyon başlatıyor.
Olmadı galiba.
Isı yok. El ısıtıcısından daha çok verim alırdım.
Bir dakika, şişiyor.
Olamaz! Aman Tanrım! Bu...
Hayır! Çok sıcak. Taşaklarım yanıyor!
Hammond testislerini pişirirken biz hâlâ hareket hâlindeydik. Neredeyse.
On dört kilometremiz kaldı.
Emeklesem daha hızlı giderdim.
Yine de...
Clarkson, şu adamın elinde arabanın parçaları var.
Yürü, hadi Bentley. Hadi Bentley.
Karanlık basıyor. Karanlık olacak.
İnanamıyorum, bu gece şu kahrolası kasabaya varamayacağız.
Bir günde 24 kilometre gitmeyi nasıl başaramayız?
Böyle süremem.
Bu dehşeti aydınlatmaya yetecek ışık yok.
O yüzden durup kamp kurduk.
Dört tekeri ve haşlanmış taşaklarıyla Hammond'ı kaderine terk etmiştik.
Hadi, devam. Hadi.
Focus'un dayanıklılığı ve biraz da yerel halkın yardımı sayesinde
şaşırtıcı biçimde hâlâ yola devam edebiliyordum.
Amma engebeli.
Yol gittikçe zorlaşıyordu.
Ama küçük Ford'la bu işin üstesinden gelmeye kararlıydım.
Senin gibi...
Kurtardık. Hadi. Evet.
Ama sonra...
Kahretsin. Bir dakika.
Kahretsin. Debriyaj gitti.
Evet, debriyajım çalışmıyor.
Pedal göçtü.
Siktir!
Hapı yuttum.
Buraya kadarmış. Debriyaj tamir edemem ki.
Debriyaj debriyajdır, yedeği de yok.
Bitti. Buraya kadarmış. Sizlere ömür.
İlk kez bir maceramızda araba kaybediyorduk.
Ama yas tutacak vakit yoktu çünkü ertesi sabah güneş doğarken
tekrar yoldaydık.
James'in köyüne kadarki son birkaç kilometreyi katetmeye azimliydik.
Yürümeyi severim ama Göller Bölgesi'nde. Orada hava güzeldir.
Ne haber dostum? Arabam bu işi ne kadar iyi yapıyor, gördün mü?
Bir kere daha Koşan Çocuk iş başındaydı.
Şuna bakın. Çok teşekkürler.
Sağ ol. Mersi.
Ve Kaptan İnatçı ona yine para vermemişti.
Biraz geri gider misin?
Hayır, biraz geri git diyorum.
Hey!
Aman be.
Hepimiz gıdım gıdım ilerlerken
nihayet bu iri arkadaş da tökezledi.
Hararet yükseldikçe yükseliyor.
Şimdi kırmızıda, durmam gerekecek.
Mesele şu ki bu arabada sekiz radyatör var.
Göremiyorum bile. Hiçbir şeye ulaşamıyorum.
Meslektaşım bakmak suretiyle motorunu tamir etmeye çalışırken
ben hedefimize ulaştım. Seranambe köyü.
Merhaba.
Orada şifrenin son kısmını çözüp defineyi bulacaktım.
Şifreli yazıda...
Bir X var. Tabii ki yeri işaretlemek için değil,
bu çok aşikâr olurdu.
Bu mesafeler mil veya kilometre değil de adım sanırım.
Ama şeyi bilemedim...
X ne demek acaba?
Binalardan söz ediyorsa hepsi yıkılmıştır.
Ağaçların hepsi değişmiştir.
Sadece coğrafi özellikler aynı kalmıştır ama burası dümdüz.
Bentley için haberler iyi değildi.
Arabanın önünü söktüm ve bunu buldum.
Soğutma sisteminin parçası bu ve ucu çıkmış.
İşin aslı, o hortumu tamir ettiremezsem
MFB için oyun biter.
Öte yandan köyde durum düzelmeye başlamıştı.
Bir dakika.
Kilise bu.
Kiliseler hep aynı yere inşa edilir, değil mi?
Demek ki X aslında kötü çizilmiş bir haç.
X'ten, yani şuradaki haçtan, kuzeye...
Yani manyetik kuzeye doğru 120 adım. Define orada.
Ben yeri bulduktan sonra...
117, 118, 119, 120. Burası.
...Hammond geldi.
Kürekleri çıkardık ve kazmaya koyuldu.
Sence nerede kaldı?
-Kim? -Jeremy.
Kasabanın dışında, iki kilometre yukarıdayken arkamdaydı.
-Sonra telsiz bağlantısı kesildi. -Peki.
O zamandan beri haber almadım.
İşe yaramayacak. Hayır, ucu çıkmış...
Şimdi de bunun ucu çıkmış.
Neden her şey dökülüyor?
Yüce Tanrım.
İki sebepten ona ihtiyacımız yok.
Birincisi, definelere inanmıyor.
İkincisi, kazmaya yardım etmez, değil mi?
Ayrıca, define ikiye bölünecek.
Çok doğru. Adam başı 50 milyon.
Kırk dokuz buçuk. Ekibe de biraz bırakmak lazım.
James ve Richard'a yazık oldu,
iki saat sonra hazinenin üçüncü ortağı da geldi.
Burada neler oluyor Tanrı aşkına?
Burada değil.
-Ne biliyorsun? -Çünkü burada değil.
-Henüz değil. -Şimdiye bulurduk.
Manş Tüneli kazmadılar ya!
Merhaba.
Nerelerdeydin?
Tırnaklarımı kirletmekle meşguldüm.
-Tüh. -Neden?
Kaputuma Madagaskar kaplaması yaptırdım
ama boş verin.
Bu güzel kasabanın futbol sahasına
bu çukuru neden kazdınız?
Çünkü define burada.
-Buraya mı gömülmüş? -Hayır.
Tamam, bu korkunç ve tamamen öngörülebilir hayal kırıklığıyla
-vakit... -Aslında...
Henüz bitirme vakti gelmemiş. Neden? Ne oldu?
-Dün geçtiğimiz ada var ya? -Evet.
Oraya Korsan Adası dendiğini biliyor muydunuz?
Düşününce mantıklı geliyor.
Defineyi Madagaskar'da kolayca bulunacağı bir yere saklamazdı,
gizlice Korsan Adası'na gömerdi.
Muhtemelen oradadır. Bir düşünün.
Oraya Korsan Adası dendiğini ne zamandır biliyorsun?
Başından beri.
Köyün futbol takımının sinirlenebileceğinden korkarak
hızlıca oradan tüymeye karar verdik.
Hadi, çık bakalım.
Hayır. Hadi!
Hadi. Tekneye çıkın.
TN-19032, ben James.
Adamınız birayı tekneden çıkarıyor, bira tekneye konacak.
Kamarot Roger ve Denizci Staines denize açılmaya hazırlanırken
ben Koşan Çocuk'a biraz para ve yeni ayakkabılar verdim.
Oldu mu? İyi mi?
İyi mi?
Sonra ben de hızla tekneye ulaştım.
Nihayet.
Güzel. Önce futbol sahasını, şimdi de kumsalı mahvettiler.
Geçen günkü tekne mi bu?
Evet, kiraladım, artık bizim.
Bütün ekip tekneye binince ve May'in içkisi yüklenince
ona, kasabanın tek spor sahasını mahveden birine uygun
bir hediye vermeyi düşündüm.
-Araba plakası. Sihirli bir şey. -Öyle mi?
Gerçekten öyle.
Sevgili seyirciler, bu pikselli.
Sadece çıplak gözle görülebiliyor.
Güçlü bir mesaj.
Okuyamıyorsunuz çünkü dediğim gibi, sihirli.
Ne yazdığını biz görebiliyoruz.
Sabit olduğunda. Hareketliyken de işe yarıyor mu?
Sihirli hâlini sınayalım.
Ama programın kurgucusu
arabana takmamanı rica ediyor çünkü pikselleyemezmiş.
Filmin geri kalanını pikselleyemeyiz. Anlaşıldı.
Ofis masana koyabilirsin.
Rampayı kaldırabilir miyiz? Yola çıkabilir miyiz?
-Evet. -Rampa kalksın.
Bir süre denizde yol aldık.
KORSAN ADASI
Sonra Richard araştırma kitaplarını çıkardı.
İşte burada. Olivier Levasseur. La Buse.
İşte haç. Gerçekten orada. Gemisinde haçın resmi var.
Bu arada May ve ben oturup durum muhasebesi yaptık.
Bear Grylls'in dediğini mi yaptın? Bu kendi çişin mi?
Hayır, hayır. Bu... Chablis.
Her neyse, bir haftadan kısa sürede
224 kilometre katetmeyi başardık.
Arabalarımız da, yani iki tanesi, hâlâ çalışır durumda.
Müthiş bir başarı aslında.
Bu, araba bile sayılmaz. Bir pist oyuncağı.
-Yarış arabası. -Öyle.
Tek yaptığım büyük lastik takmak oldu.
Bentley'yle off-road'un nasıl olduğunu anlatayım.
Muazzam bir şey.
Bir dünyanın doğuşuna tanık olmak gibi.
Müthiş bir güç hissediyorsun.
Fevkalade bir şey.
Öte yandan seninki seken bir böcek gibi. Veya keçi.
Benimkini söyleyeyim. İçinde olmak nasıldı...
Sanki futbolda Dünya Kupası finaline davet edilmişsin de
sana özel bir koltuk vermişler, o da topun içindeymiş gibi.
Dünyanın doğuşuna tanık olmayı yeğlerim.
Dünyanın doğuşuna hâkim olmayı. Sen hâkim değilsin,
topun içinde oradan oraya savruluyorsun.
Oysa ben hâkimim.
Şurada bir kıta olsun, ayda gelgitler olsun.
Şu dönsün, müthiş olur. Tektonik plakalar olsun.
Dünyanın doğuşu öyle olmaz.
-Olur. -Olmaz.
-Oturup planlayan biri olmaz. -Ama işin gerçeği,
senin araban iğrenç durumda James.
Mikrop yuvası olmuş.
Atık su dolu bir gölden geçerken
her yanın battı.
Ben oradan geçerken
ön camım bir an azıcık kahverengi oldu
ama hepsi o kadardı. Klimalı saltanatıma geri döndüm.
O yüzden benimki daha iyi.
-Senin araban daha iyi değil. -Gömleğim lekesiz.
Amaç o değildi ki. Amaç lekesiz kalmak değil,
-Madagaskar'da define bulmaktı. -Define falan yok.
-Bilemezsin. -Bilirim.
-Ne biliyorsun? -Tamam.
Çocukken bunu yapardım ama kalasın üstündeki öğretmenim olurdu.
Şimdi daha iyi biri var.
ATLA BAKALIM ŞİŞKO CLARKSON
Kısa süre sonra Korsan Adası göründü. Biz de karaya çıkmak üzere hazırlandık.
Clarkson! Ayakkabılarım nerede?
Karaya ulaşınca James ve ben garip bir hisse kapıldık.
Vay canına, bir yol.
Güzel, değil mi? Sanki içeri girip halıda durmak gibi.
Asfaltla birlikte cep telefonu sinyali,
elektrik ve pek çok dükkân da vardı.
Bu gerçek bir lokanta.
James ve Richard gidip mutfakta kocaman bir çukur kazabilirler.
Adamı işinden edebilirler. Neden olmasın?
Bu arada Kamarot Roger bir ulaşım aracı bulmuştu.
Evet, tuk-tuk bu ama sıradan bir tuk-tuk değil.
Üzerinde bir korsan var.
Çok da konforlu.
Hammond aptalca hediyelik eşyalar satın alırken...
-Bir mi? -Biraz daha korsanca.
...ben bir otel buldum. Böylece May şifre çözmeye dönebilirdi.
Sabahleyin hâlâ yerel halkın
kendisine değil de arabasına güldüğüne inanan James'le yola çıktık.
Dün gece bir açılım yaşadım.
La Buse'un şifreli metni bir Türk köpeğinden söz ediyor.
Türkiye'den bir köpek anlamında değil.
Tüysüz bir köpek anlamında.
Adanın haritasına bakınca tüysüz bir köpeğe benzediğini fark ettim.
Kulağı da bir kumsal. Belli bir kumsal.
Gideceğimiz yer orası. Bence haç orada gömülü.
Bundan kesinlikle eminim.
Kısa süre sonra bomboş kumsala vardık.
Köpek kulağına falan da benzemiyordu.
Aldanmış meslektaşlarım derhâl zırvalamaya başladı.
-Demek burası. -Burası.
-Tam burada yani. -Çok da mantıklı.
-Çizgi roman için. -Hayır, Kraliyet Donanması'ndan kaçarken
hazineyi boşaltıp yakalanmadan çabucak gömmek için.
Bunun için en uygun yer burası, kolay kazılır.
-Şu an üzerinde duruyor olabilir miyiz? -Olabilir.
-Ayaklarımızın altında. -Orada da olabilir. Büyük bir hilal.
Üçe ayrılalım. Hiçbir yer eksik kalmasın.
-Hammond, sen şu kısmı al. -Tabii.
Ortası benim, öteki uç da senin olsun.
Tamam. Hadi.
Uzun yoldan geldik, işe koyulalım.
Yüz kiloluk altın bir haç aradığımız için
en uygun araç, metal dedektörüydü.
Çalışıyor mu, bakayım.
İsviçre'de tırmanırken sakatladığım dizi bulabilecek mi?
Evet.
Evet, kesinlikle işe yarıyor.
Bulacağım şey ürkütücü olabilir çünkü korsanlar hazine gömerken
üzerine bir de esir gömermiş.
Hayalet, defineyi korusun diye.
Bu arada beklendiği gibi ben titiz çalışıyordum.
Bu kumsalı taramak vakit alacak,
o yüzden bu iptidai römorkun üzerine dört metal dedektör monte edeceğim.
Bir geçişte dört kat fazla yer tararken arabayı kullanabileceğim.
Bu beyhude işi kavurucu sıcakta yapmaya kalkışacağımız için
bir tür barınak yaparak vaktimi daha iyi değerlendirmeye karar verdim.
Harika.
Sabahın ilerleyen saatlerinde define arama sistemim nihayet hazırdı.
Sistematik bir şekilde yapalım.
En iyi yanı şu,
izler geçtiğim yerleri gösterecek. Tarla sürmek gibi.
Hay aksi.
Define arama römorkumu
define arama kızağına dönüştürüp bir kez daha yola koyuldum.
Elli milyon. Vergisiz, değil mi?
Öğleden sonra Roger ve Denizci iyice bezmişti.
Bir sinyal, hadi bir sinyalcik.
Neyse ki basit barınağım tamamlanmıştı.
JEZZA'NIN BARI
Size muzlu daiquiri hazırladım.
Burası ne böyle?
Barınak yapacağımı söylemiştim ya.
-Ve ben... -Bu bir bar.
Kusura bakma. Bar şeklindeki barınak,
beklentini karşılamıyorsa üzgünüm.
Muzlu daiquiri için sağ ol.
-Mükemmel. -Sağ ol.
Ama hedefimize ulaşmamız için çaba gösterebilir misin?
Yakut işlemeli iki metrelik Goa'nın Ateşli Haçı'nı
-bulmak için... -Yerini söyleyeyim mi?
Her yağmalanmış define gibi
-Vatikan'ın dehlizlerinde. -Değil.
Hayır, değil.
O gerçekti, bunu biliyoruz.
Fransız hükûmeti La Buse'a Fransa'ya dönüp
haçı teslim etmesi karşılığında korsanlığını affetmeyi teklif etmiş.
-O da bunu yapmış. -Bir dakika.
-Fransa ne yapmış? -"La Buse, korsan olduğun için
"seni affederiz,
"yeter ki Ateşli Haç'ı Fransa'ya geri getir." demişler.
Kabul etmeyip haçı saklamış. Gerçek.
Hammond'ın küçük kitaplarından değil,
çapraz referanslı birincil akademik araştırma kaynaklarından alınma.
Var olduğunu biliyoruz, kanıtlar bu kumsalda olduğunu gösteriyor.
Korsan definesi falan yok. Kabul edin.
Hiç define bulunmadı. Korsan definesi yani.
Çünkü hâlâ kayıp.
Tutankamon binlerce yıl bulunmadı.
-Sonra bulundu. -Çok doğru.
Yani oraya gidip bu haçı bulma ihtimalim var o hâlde.
-Bir ihtimal var. -Evet.
Şurayı çabucak ararsam sığınağıma geri dönebilir miyim?
-Çabucak olmaz. -Titizlikle olur.
-Kumsalı böldük. -Titizlikle ararsam
-olur mu? -Evet.
Titizlikle ararsan ve bulursak...
Barında kutlarız.
Anlaştık. Beni ikna ettiniz.
-Barında buluşacağız. -Evet, 20 dakika sonra.
-Yirmi dakika. -Biraz daha.
Yirmi dakikada şurayı tararım.
Hammond ve May kendi bölümlerini bitirmeye dönünce
ben de kendiminkine başladım.
Beş.
Bahçenizde bir şey ararken bunu yapmaya kalkarsanız
dikkatli olun.
Evet, işte fitil.
Bir ucunu şuraya koyup
öteki ucu yakacağım.
MFB'yle asgari güvenli mesafeye çekilmek için üç dakikam var.
Sonra patlamalar başlayacak. Pekâlâ.
Güzel.
Üç dakika sürmeyecek. Kahretsin!
Başla!
Kapat şunu!
Çekiş kontrolü. Yürü hadi!
Tanrım!
İyi yanı, çok titiz bir iş çıkarmış olmamdı.
Kötü yanıysa...
Bir şey buldun mu?
Hiçbir şey yok. Sen?
Hayır. Sadece küçük bir kısım kaldı.
Orada da bir şey yoksa bu iş biter.
Çok can sıkıcı çünkü bunu uydurmuyorum,
az önce bir e-posta geldi...
KİME: JEREMY CLARKSON
SÜPER YAT KİRALAMA - KIŞ TEKLİFLERİ
Çok zalimce.
-Dostlar. -Ne oldu?
Dostlar, orada...
Dinlesenize. Orada!
Kürek!
Orada bir şey var. İşte.
Tanrım. Nedir o?
Nedir o?
Galiba Kutsal Kâse bu.
Hadi be.
Ve bu berbat hayal kırıklığıyla bitirelim.
Çocukluğundan başka anın yok mu?
Hayır, kalmadı.
Tamam, hepsi bu. İzlediğiniz için teşekkürler.
Hoşça kalın. Görüşürüz.
Alt yazı çevirmeni: Selen Akhuy
Proje Kontrol Sorumlusu Berkcan Navarro