ΤΖΕΡΕΜΙ ΚΛΑΡΚΣΟΝ
ΡΙΤΣΑΡΝΤ ΧΑΜΟΝΤ
ΤΖΕΪΜΣ ΜΕΪ
ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ ΣΤΗ ΣΚΩΤΙΑ
Καλώς ήλθατε στο The Grand Tour,
το οποίο δεν φτάνει στις οθόνες σας αυτήν τη φορά από την κορυφή ενός ηφαιστείου
ή από τον πυθμένα της θάλασσας.
Όχι. Είμαστε στο Μπέρικ-απόν-Τουίντ, τη βορειότερη πόλη της Αγγλίας.
Αποστολή μας είναι να περάσουμε τα σύνορα
κι από κει να διασχίσουμε οδικώς τη Σκωτία έως τις Εξωτερικές Εβρίδες.
Προμηνύεται να είναι ένα από τα ωραιότερα οδικά ταξίδια που κάναμε ποτέ.
Στην πορεία, θα αποπειραθούμε να δώσουμε απάντηση σε ένα πολύ σημαντικό ερώτημα.
Ναι, το εξής: στην Ευρώπη, ακούμε αμερικάνικη μουσική,
αγοράζουμε αμερικάνικα ρούχα, πίνουμε αμερικάνικη μπίρα,
φοράμε αμερικάνικα γυαλιά ηλίου.
Όμως, τα αμερικάνικα αυτοκίνητα δεν έχουν πέραση.
Γιατί;
Για να βρούμε την αιτία, ο καθένας μας προμηθεύτηκε ένα αμερικάνικο αμάξι.
Αυτό εδώ είναι η δική μου επιλογή.
Ένα Lincoln Continental Mark V μήκους 5,8 μέτρων.
Θυμάστε τον Τζοκ Γιούινγκ του Dallas;
Είχε ένα τέτοιο.
Ο τηλεοπτικός ντετέκτιβ Φατ Φρανκ Κάνον είχε ένα παρόμοιο,
το Mark IV, βασικά το ίδιο.
Και το θέμα είναι το εξής:
παρότι έβλεπα κάθε βδομάδα ένα Lincoln στην τηλεόραση, όταν ήμουν μικρός,
γυρνούσα στον μπαμπά μου κι έλεγα "Μπορούμε ν' αγοράσουμε ένα Ford Cortina;"
Γιατί δεν λαχταρούσα ένα τέτοιο;
Ούτ' εκείνος;
Βρε, καλώς τον.
Είναι Buick Riviera.
Ω, ναι!
Με πορτ μπαγκάζ που ανοίγει μόνο του.
-Να το κλείσω; -Πότε άνοιξε;
-Τώρα που έστριβες. -Θα 'ναι στα αξεσουάρ.
Αυτό εδώ είναι ένα θρυλικό Buick Riviera του 1971, το επονομαζόμενο Boattail.
Τι;
Όχι, απλώς έχω μείνει άφωνος.
Αναρωτιόμαστε γιατί τα αμερικάνικα αμάξια δεν έπιασαν στην Ευρώπη.
Τούτο δω έπιασε στην Αμερική;
Το Riviera ήταν η απάντηση της Buick στο the Ford Thunderbird.
Άρχισε να κατασκευάζεται το '63 και πήγαινε καλά.
Είχε πέραση, αλλά όχι όση το Thunderbird.
Ώσπου το '71 είπαν "Ας φτιάξουμε κάτι εντυπωσιακό,
"καινοτόμο, ξεχωριστό".
Έφτιαξαν αυτό, κι ο κόσμος το απεχθανόταν.
Κυριολεκτικά!
Στις διαφημίσεις έλεγαν "Δεν μοιάζει με κανένα".
Κι οι Αμερικανοί σκέφτηκαν "Ωραία".
Αυτό εδώ όμως το οδηγούσαν διασημότητες όπως ο Τζοκ Γιούινγκ κι ο Φατ Φρανκ Κάνον.
Κλιντ Ίστγουντ.
-Αλήθεια; -Τζεφ Μπρίτζες.
-Σοβαρά; -Ναι.
-Είχαν τέτοιο; -Μπρους Γουίλις.
Ο Μπρους... Αλήθεια;
-Δηλαδή, Φρανκ και Τζοκ... -Ναι.
-Μπρους, Κλιντ και Τζεφ; -Ναι!
Κι εμείς εδώ στην Ευρώπη λέγαμε "Να πάρω ένα Allegro ή..."
Είχαμε ένα Allegro Estate την εποχή που κυκλοφορούσε αυτό.
Τι λες να φέρει ο Μέι; Να το θέσω αλλιώς.
Τι είδους Cadillac λες να φέρει ο Μέι;
Εντέλει...
ύστερα από αναμονή 6,1 μέτρων...
λάβαμε την απάντηση.
Το αυτοκίνητο που φτάνει στις πλατφόρμες πέντε, έξι, εφτά, οκτώ εννιά και δέκα.
Μέι;
-Ναι; -Μαντέψαμε ότι θα έφερνες Cadillac.
Δεν είναι απλή Cadillac, αλλά μια Coupe DeVille.
-Αλήθεια; -Η Cadillac των Cadillac.
Οδηγώντας την, αισθάνομαι σαν τον Έλβις Πρίσλεϊ.
Νεκρός σε τουαλέτα;
Θεέ μου, τι μπορντό που είναι το σαλόνι του;
Σαν δωμάτιο αμερικάνικου μοτέλ.
Θα μάζεψαν ό,τι μπορντό υπήρχε στον πλανήτη.
-"Τι χρώμα να 'ναι τα καθίσματα;" -"Μπορντό".
-"Το ταμπλό;" -"Μπορντό".
-Καλή ιδέα. -Όμως, ο διακόπτης,
το κουμπί στην άκρη του λεβιέ για το cruise control...
-Μπορντό. -...είναι μπορντό. Ναι.
Ευχόμουν να μην το προσέξετε.
Έπεσε αυτό από δω;
Παραδέχομαι πως είμαι λίγο βλάκας.
Καθώς ερχόμουν εδώ,
είδα στους καθρέφτες μου να πετάγεται ένα θραύσμα στον δρόμο
και σκέφτηκα "Κοίτα να δεις.
"Αυτό το θραύσμα είναι μπορντό σαν το αμάξι μου".
Δεν σκέφτηκα όμως αν έφυγε από μένα.
Προτείνω το εξής: να παίξουμε χαρτάκια.
-Κινητήρας; -Ναι;
6,6 λίτρων V8.
-Χαριτωμένο! -6,6...
-Ε, όχι και χαριτωμένο. -Αυτόν φοράει τ' αμάξι σου;
-Τι φοράει το δικό σου; -7,5.
-7,5 λίτρων. -7,5 λίτρων V8.
-Για πες. -8,2.
Οκτώ;
8,2 λίτρων. Ο μεγαλύτερος κινητήρας V8 που φορέθηκε ποτέ σ' αμάξι παραγωγής.
-8,2 λίτρων. -Ωραία, λοιπόν.
Αυτό θα 'ναι σίγουρα πιο αποδοτικό. Ιπποδύναμη;
Το δικό μου;
Εκατόν ενενήντα.
-Δεν παίζει ρόλο η ιπποδύναμη. -Πόσα άλογα;
-181. -Μόνο;
Ναι. Από 6,6 λίτρα. Δεν ξέρω πώς το έκαναν.
Ο δικός μου κινητήρας 7,5 λίτρων V8 βγάζει 250 άλογα.
-Διακόσια πενήντα; -Ναι.
Σκέτος πύραυλος.
THE GRAND TOUR ΣΚΩΤΙΑ
Ανυπομονώντας να ξεκινήσουμε το σπουδαίο μας ταξίδι ανακάλυψης,
βάλαμε μπρος το 4,5 τόνων Lincoln,
το 7,7 τόνων Buick
και το μπορντό βουνό...
και φύγαμε.
Αυτό είναι.
Τα σύνορα με Σκωτία.
Μπαίνουμε στη χώρα των Μακ.
Το αμάξι αυτό επιστρέφει στις ρίζες του, αφού ο ιδρυτής της Buick ήταν Σκωτσέζος.
Γυρνάμε σπίτι.
Τζέρεμι Κλάρκσον,
γνωρίζεις ότι το αμάξι σου μοιάζει να μιλάει καθώς κινείται;
Όχι, δεν το γνωρίζω.
Ο μπροστινός προφυλακτήρας είναι 27 χιλιόμετρα από εδώ που κάθομαι.
Πατούσαμε γκάζι απορώντας για το τι είχαμε χάσει όταν ήμασταν παιδιά.
Απ' ό,τι θυμάμαι, το 1970,
το καλοριφέρ ήταν προαιρετικό έξτρα στα Austin. Το καλοριφέρ.
Ενώ αυτό εδώ έχει ηλεκτρικά ρυθμιζόμενα καθίσματα,
ηλεκτρικά παράθυρα, ηλεκτρικά φινιστρίνια, cruise control...
Ούτε καν το διαστημόπλοιο Enterprise δεν είχε cruise control.
Δείτε εδώ: αυτόματος έλεγχος κλιματισμού.
Μπορείς να τον ρυθμίσεις για οικονομία, αυτόματη ροή ή δύο επιπέδων.
"Δύο επιπέδων". Ούτε καν ξέραμε τι ήταν την εποχή εκείνη.
Αν κάποιος μου έδειχνε ένα παράθυρο που ανεβοκατέβαινε
με ηλεκτρισμό τη δεκαετία του 1970,
θα λιποθυμούσα.
Δείτε εδώ τα φώτα.
Έχω γκαραζόπορτες για τους προβολείς μου.
Πώς θα ήταν άραγε η παιδική μου ηλικία
αν έκανα σβούρες μέσα σ' ένα τέτοιο,
αντί για ένα Ford Anglia που είχε μια τρύπα στο πάτωμα;
Θα έβλεπα τον πατέρα μου σαν ίνδαλμα,
θα ήμουν συνεχώς ευδιάθετος...
Ναι.
Καθώς μπαίναμε στα προάστια του Εδιμβούργου,
τύχαμε παραδοσιακής σκωτσέζικης υποδοχής.
Έπιασε βροχή, τι έκπληξη.
Είμαστε στη Σκωτία εδώ και 20 λεπτά;
Άντε να πει η αστυνομία εδώ "Συλλαμβάνεσαι, ηλιαχτίδα μου".
Κανείς δεν θα πιάσει το νόημα.
Άσχημα νέα. Έχω άσχημα νέα.
Αποφασίσαμε να κατευθυνθούμε προς το κέντρο της πόλης...
για να τεστάρουμε τα αμάξια μας στους ανηφορικούς πλακόστρωτους δρόμους.
Μισό λεπτό.
Θεέ μου!
Δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό.
Το θέμα με το αργόστροφο διαφορικό μου προκάλεσε σύντομα ένα νέο πρόβλημα.
Από μένα βγαίνουν αυτοί οι καπνοί.
Παιδιά άναψε η μηχανή μου.
Πω πω! Σαν να σκαρφαλώνω με τρίκυκλο στη Μογγολία.
Αφού κατέκτησα την κορυφή του λόφου,
ο Χάμοντ γέμισε το ψυγείο του με πολύτιμο σκωτσέζικο νεράκι.
Και καθώς αναρωτιόμουν πώς κατάφερνε ο Φρανκ Κάνον να λύνει οτιδήποτε,
συνεχίσαμε την περιήγησή μας στο κέντρο της πόλης.
Κύριε των Δυνάμεων. Είδατε πού μπλέξαμε τώρα;
Ναι.
Μάλιστα.
Στριμωχτά σε βλέπω, Κλάρκσον.
-Πόσο... -Ωραίο αμάξι, μεγάλε.
Πόσο απέχει αυτός ο τοίχος;
Κάπου τόσο.
Παραδέχομαι ότι τ' αμάξι μου πέφτει λίγο μεγάλο για το Εδιμβούργο.
Μάλλον γι' αυτό φταίει το Εδιμβούργο και όχι το αμάξι σου.
Με τίποτα.
Μήπως να μεταφέραμε προσωρινά αυτόν τον κάδο;
Αν κάνω πίσω τώρα...
Κάνε πίσω, πάρε ανοιχτά τη στροφή και έλα...
Ξαναβγάζει καπνούς!
-Όντως. -Πω πω!
Αμάν!
Πνέει τα λοίσθια.
Βοήθεια!
Κάντε άκρη.
Την ώρα που ο Χάμοντ έτρεχε να βρει κι άλλο νερό,
πέρασα από το μάτι της βελόνας
και πήγα να πάρω κάτι για να ξεδιψάσω.
Απ' ό,τι βλέπω εδώ, η πόρτα μου κόλλησε.
Πώς έγινε; Γιατί μου το κάνει αυτό;
Πώς έμπαινε μέσα ο Φρανκ Κάνον; Δεν χωράω.
Σαν χέλι.
Πολύ ωραία.
-Εδώ κλείνουμε τα σκαλοπάτια. -Ήταν λίγο παραπέρα.
-Ναι; -Λίγο πιο κάτω.
-Αφού ο άλλος ήταν μπροστά απ' αυτόν. -Βάλ' τους έτσι τώρα.
Πώς θα...
Δεν μπορώ...
Έφυγε όλο το κομμάτι.
Αφού έγινε σαφές ότι τα αμερικάνικα αμάξια δυσκολεύονται να κινηθούν στο κέντρο,
ξαναγυρίσαμε σε αυτοκινητόδρομο τριών λωρίδων.
Ωραία γέφυρα με ομίχλη. Για δείτε!
Και σύντομα φτάσαμε στον τόπο όπου θα κάναμε τη δεύτερη δοκιμή μας.
Στο Νίρμπουργκρινγκ της Σκωτίας.
Τι να πει το Μπρίκγιαρντ ή η Μόντσα
μπροστά στο τρομερό Νόκχιλ;
Το σκεπτικό μας είναι απλό.
Μ' ένα σκωτσέζικο αμάξι θα χρονομετρήσουμε την πίστα
και μετά θα προσπαθήσουμε να καταρρίψουμε αυτόν τον χρόνο με τα V8 κουπέ μας.
Το πρόβλημά μας είναι ποιο απ' αυτά τα σκοτσέζικα αμάξια να χρησιμοποιήσουμε.
Το Imp με τον κινητήρα πίσω αλά 911;
Το Talbot; Το Avenger;
Το AC ME των 3 λίτρων;
Ή μήπως το μικρούλι Scamp;
Η ποικιλία μας είναι εξαίρετη, στ' αλήθεια.
Ύστερα από πολλή περίσκεψη, καταλήξαμε στο καυτό Hillman
και βάλαμε μια παλιά μας φίλη να το οδηγήσει.
Πάμε, λοιπόν. Τώρα ξεκινά ο γύρος που θα χρονομετρήσουμε.
Έχουμε έναν κινητήρα 1,5 λίτρων με μεγάλες βαλβίδες.
Χαμηλωμένη ανάρτηση μπροστά, σκληρή πίσω, 93 άλογα.
Τελική ταχύτητα: 174 χιλιόμετρα την ώρα.
-Θέλει κι άλλες ταχύτητες. -Όντως.
Ναι, μάλλον αυτό του λείπει.
Βλέπετε την αφρόκρεμα των σκωτσέζικων αυτοκινήτων της δεκαετίας του 1970.
Έρχεται.
Η Άμπι πέρασε τη γραμμή σε χρόνο 1:13.98.
Στη συνέχεια, κι αφού μηδενίστηκε το χρονόμετρο,
ξαμόλησα τον μεταλλικό μου ογκόλιθο από το Ντιτρόιτ.
Παίρνοντας φόρα πριν τη γραμμή εκκίνησης, ελπίζω να πιάσω 113 χιλιόμετρα την ώρα.
Δεν τα κατάφερα. 109. Μας κάνουν.
Παίρνω τη στροφή.
Χριστέ μου.
Γλίστρησα στη θέση του συνοδηγού για λίγο. Είναι ένα από...
Χριστούλη μου! Τώρα...
Σαν σίφουνας στο εσάκι.
Ωχ, όχι! Μάλλον βγήκα λίγο εκτός πίστας,
αλλά επανήλθα.
Το κάθισμά μου έπεσε.
Οι τροχοί λοκάρουν πολύ.
Άντε!
Ταχύτητα τώρα και ισχύ!
Εκατόν είκοσι! Σχεδόν 130!
Μετά απ' αυτό το πανηγύρι ρολαρίσματος και υποστροφής,
πιστεύαμε ότι η Cadillac 8,2 λίτρων του Τζέιμς θα ήταν ταχύτερη.
Κι όμως...
Άντε!
Δεν το πιστεύω ένας τόσο μεγάλος κινητήρας να σέρνεται.
Αυτό το ζήτημα, μαζί με το χαλαρό πέρασμα του Τζέιμς στις στροφές...
Λέει "Πάτα φρένο". Θα ακολουθήσω αυτήν τη συμβουλή.
...και τη θρυλική του μνήμη για τη μορφή της πίστας...
Τι ακολουθεί μετά; Δεν θυμάμαι.
...είχαν ως αποτέλεσμα έναν μάλλον χλιαρό γύρο.
Ωραία.
Κι αφού το σαλιγκάρι βγήκε από την πίστα,
το Buick πήρε τη σκυτάλη για να αποκαταστήσει το όνομα της Αμερικής.
Με ταχύτητα 113 χιλιόμετρα την ώρα περνάω τη γραμμή εκκίνησης.
Πάμε δίχως φρένο.
Μπόλικη υποστροφή.
Μοιάζει με τα αμερικάνικα αμάξια στις ταινίες. Ακριβώς αυτό ήθελα.
Όπα... Ναι!
Αφού ολοκληρώσαμε τους γύρους μας, ήταν ώρα να δούμε αν η αμερικάνικη δύναμη πυρός
είχε κατατροπώσει το σκωτσέζικο Hillman.
Ο χρόνος αναφοράς...
-Ναι; -1:13.98.
-Τζέιμς Μέι. -Ναι;
1:31.99.
17-18 δευτερόλεπτα πιο αργός από το Hillman Avenger.
-Με σχεδόν 7 λίτρα μεγαλύτερο κινητήρα; -Ναι.
Ο δικός μου χρόνος ήταν 1:21.47.
-Πω πω! -Ρίτσαρντ Χάμοντ.
-Ναι; -Ένα...
δεκαοχτώ...
-εβδομήντα εφτά. -Τι αποδεικνύει αυτό;
Έχει ενδιαφέρον. Πίστευα ότι ο χρόνος μου θα ήταν καλύτερος.
-Εγώ πάλι όχι. -Επειδή οδηγούσες αργά.
Δεν πήγαινε πιο γρήγορα. Κινούνταν με άνεση.
Το αμάξι σου έχει μόνο έναν δείκτη: αυτόν του κοντέρ.
-Ναι. -Είναι το μόνο που δεν χρειάζεσαι.
-Ναι. Το αμάξι δεν το χρειάζεται. -"Δεν ασχολούμαι μ' αυτό".
Και το παράδοξο είναι ότι πρώτη φορά σε πίστα
οδήγησες αρκετή ώρα δίχως να χτυπήσεις κάτι.
-Ναι. -Θεέ μου, όντως!
Το αμάξι αυτό σου πάει γάντι.
-Ένα χειροκρότημα. -Ευχαριστώ.
Ο Ρίτσαρντ Χάμοντ.
Ύστερα από τόσα χρόνια, κατάφερα επιτέλους...
Τώρα, κανονικά, ένας νοσοκόμος θα του έκοβε το παντελόνι.
-Ναι. -Θα τον πήγαιναν στο νοσοκομείο.
Εγώ θα έπαιρνα τη γυναίκα του. "Γεια σου, Μίντι. Ναι, ξέρω..."
-Ξανά. -"Πάλι τα ίδια".
Μήνυμα από τον κύριο Γουίλμαν.
"Φαίνεται πως κυκλοφορεί ένας ιός".
-Ωχ, όχι. -Πού ζει αυτός;
-Κάποιος τον άφησε να δει εφημερίδες. -Είναι επικίνδυνος όταν διαβάζει τα νέα.
"Δεν θα μπορέσετε να μείνετε στο ξενοδοχείο απόψε.
"Κανόνισα να διανυκτερεύσετε στην πίστα".
Πού;
ΜΕΪ - ΚΛΑΡΚΣΟΝ ΧΑΜΟΝΤ
Τι μας βρήκε...
Πλάκα θα 'χει στα τροχόσπιτα.
Αφού τακτοποιηθήκαμε, καθίσαμε να φάμε παραδοσιακό σκωτσέζικο δείπνο
που ετοίμασε ο σεφ της παρέας μας.
-Τι είν' αυτό; -Χοιρινά παϊδάκια.
-Κι αυτό; -Αρακάς.
Αυτό τι είναι;
Καρότο, νομίζω.
-Ευχαριστώ πολύ. -Τηγανητό καρότο;
-Ναι. -Δεν είναι καρότο! Λουκάνικο είναι!
Μπορεί. Κάπου εκεί μέσα ήταν κι ένα λουκάνικο.
Καλό δεν είναι;
Νιώθω την υγεία μου να βελτιώνεται.
-Σ' ευχαριστεί η καρδιά μου. -Πώς είναι ο αρακάς;
-Ο αρακάς; -Βγαίνει σε κομμάτια.
-Ναι. -Τρώγονται πιο εύκολα.
Ο αρακάς τρώγεται δύσκολα, αλλά άμα τον τηγανίσεις έτσι...
Τα μπιζέλια βγάζουν τη γλύκα τους.
Μετά το δείπνο και τη βαρυστομαχιά που ακολούθησε,
αποφασίσαμε να δούμε μηχανοκίνητα σπορ στο λάπτοπ του κυρίου Γουίλμαν.
Πόσα παρήγγειλε; Δεν πρόκειται να χωρέσουν.
Προσέξατε κάτι; Δείτε το πληκτρολόγιο του κυρίου Γουίλμαν.
Κοιτάξτε το "Α".
Ξεθωριασμένο. Το "Ν" και το "Λ".
Ίσως έστελνε πολλά μέιλ στον φίλο του τον Άλαν.
Σωστά.
Τέλος πάντων, ξέρω ότι πολλοί θεατές
θα σκεφτούν ότι ήταν σαχλαμάρα να βάλουμε τα αμερικάνικα θηρία μας
σε μια ευρωπαϊκή πίστα κόντρα σ' ένα ευρωπαϊκό αμάξι.
Προφανώς, το ευρωπαϊκό αμάξι θα ήταν ταχύτερο. Κι όμως.
-Υπάρχει προϊστορία. -Όντως. Και το καταπληκτικό είναι
ότι στην πίστα του Γκούντγουντ γίνονται ακόμα αγώνες με αυτοκίνητα...
-Δείτε εδώ. -...του '60.
Ακριβώς αυτό. Βλέπετε όλα τα μοντέλα της εποχής.
-Να το ξακουστό Studebaker. -Βαρύ αμάξι.
Αυτό είναι Ford Galaxy.
Κι έχουμε επίσης δύο Lotus Cortina, έχουμε Mini...
Κι ο αγώνας είναι συναρπαστικός.
Δείτε εδώ!
Δείτε πώς ντριφτάρουν οι τετρακίνητες Lotus Cortina.
Πόσα άλογα έβγαζαν οι Lotus Cortina; 130;
-Ναι. -Και το Galaxy;
-425. -425;
Κι όμως, φαίνεται ξεκάθαρα. Ορίστε. Έτοιμοι;
Ετοιμάζεται να προσπεράσει το Galaxy. "Χωράω να περάσω;
-"Όχι, δεν χωράω!" -Δείτε πώς επιτίθεται!
-Επειδή έχει μεγαλύτερη ισχύ. -Ξαναπλησίασε τώρα στη στροφή.
"Θα δοκιμάσω πάλι. Δεν χωράω να περάσω".
Με το που μπαίνουν στην ευθεία, ο άλλος χάνεται.
-Δείτε τώρα. -Τον άφησε πίσω.
Θέλω να πω ότι τα αμερικάνικα αμάξια, σαν τα δικά μας,
-δεν είναι συνολικά πιο αργά... -Όχι.
...στην πίστα, σε σχέση με τα ευρωπαϊκά, γιατί είναι ταχύτερα στην ευθεία.
Δείτε εδώ το Mini! Βγάζει μόλις 130 άλογα.
Σαν να βλέπεις κόντρα μεταξύ τεριέ και ντόμπερμαν. 425 ίπποι έναντι 130.
-Να τος πάλι. -Γεια!
-Χαιρετάει. -Ναι, του κάνει νεύμα.
Την επόμενη μέρα, μάθαμε ότι λόγω των θεμάτων με τον κορονοϊό,
έπρεπε να πάρουμε μαζί μας τα τροχόσπιτα.
Έτσι, την ώρα που μας τοποθετούσαν τους γάντζους,
πήγαμε να δώσουμε λίγο στιλ στα τροχόσπιτά μας.
Για να βγάλω όλη την αμερικανιά και να βελτιώσω το ρυμουλκούμενο,
μετέτρεψα το τροχόσπιτό μου
στο πιο κουλ αμερικάνικο τροχόσπιτο που έγινε ποτέ.
Είναι ένα Airstream.
Δείτε εδώ! Ναι!
Εγώ είπα να το χαμηλώσω.
Είναι ωραίο εργαλείο.
Αν και μεγάλο. Τριάντα πόντοι πιο μακρύ από λονδρέζικο λεωφορείο,
αλλά λιγότερο σπιρτόζικο.
Οφείλεις να ομολογήσεις ότι είναι υπέροχο ρετρό.
Όχι, μοιάζει με τροχόσπιτο τυλιγμένο σε αλουμινόχαρτο χωρίς προφανή λόγο.
Είναι λίγο ξιπασμένος ο φίλος μας, ε;
Εγώ είχα την καλύτερη ιδέα,
γιατί το πρόβλημα με τα τροχόσπιτα είναι ότι δεν τα ξεχωρίζεις.
Τα παρκάρεις όλα μαζί
και μοιάζουν όλα με λευκά κουτιά, σαν τάπερ.
Γι' αυτό έβαψα το δικό μου ασπρόμαυρο
και του έβαλα μαστάρι.
Όντως, έχει μαστάρι!
Με το τεράστιο κομβόι των συνεργατών μας ν' ακολουθεί ξωπίσω...
συνεχίσαμε την πορεία μας μέσα στην αδιάκοπη καληδονιακή νεροποντή.
Μπορούμε να σταματήσουμε για καύσιμα σύντομα; Αδειάζει το ντεπόζιτό μου.
Δεν ξέρω πώς τα κατανάλωσες στην πίστα,
αλλά ναι, θα βρούμε ένα βενζινάδικο.
Ο καιρός έγινε πολύ σκωτσέζικος.
-Κάνει πολύ κρύο τώρα. -Πολύ σκωτσέζικος.
Ναι.
Αφού διαπιστώσαμε ότι η κατανάλωσή του
έφτασε το οικολογικά καταστροφικό 12 χιλιόμετρα το γαλόνι,
ο Τζέιμς μάς είπε πως ήταν ώρα για την πρωινή ανάγκη του,
που σήμαινε ότι έπρεπε να σταθμεύσει το αμάξι του στο πάρκινγκ.
Πρέπει να πάω προς τα δω μ' αυτόν τον βραχίονα.
Αυτό εδώ πάει εκεί ή κάτι τέτοιο.
Μα τι κάνει; Πώς κατάφερε να πάει τόσο...
Προς υπεράσπισή του, το πάρκινγκ είναι όντως στενό.
Αφού αποφάσισε ότι καλά ήταν κι έτσι,
ο Τζέιμς πήγε να κάνει τη δουλειά του
κι εμείς τον περιμέναμε υπομονετικά ως συνήθως.
Χάνω μία ώρα την ημέρα περιμένοντάς τον να κάνει...
Προλαβαίναμε να φάμε γουρουνόπουλο.
-Διαβάζει εφημερίδα, λύνει το σταυρόλεξο. -Αν λύνει και το σταυρόλεξο,
ναι, θέλει μια ωρίτσα.
Τι;
Τρομερή ιδέα.
Γιατί έχουν τόσο μακριές μάνικες τα πυροσβεστικά;
Σε περίπτωση που η φωτιά είναι σε απόσταση.
Ωραία.
Αυτό είναι...
Θα του πούμε ότι έμπαζε η οροφή.
Ναι.
Αν μας παρακολουθείτε πρώτη φορά,
ίσως δεν αντιλαμβάνεστε τι παίζεται εδώ.
Τώρα θα 'ναι κάπου στη μέση. Ήξερες την έκφραση "τσακιστείτε" στον πόλεμο;
-Ναι. -Όχι.
Φαντάζεσαι να ήταν πιλότος σε μαχητικό;
Όχι.
Νομίζω πως φτάνει τόσο, Χάμοντ.
Υποθέσαμε ότι ο Τζέιμς θα ανακάλυπτε τη ζαβολιά μας αφού θα είχε ξεκινήσει.
Όμως, δεν χρειάστηκε να περιμένουμε τόσο.
Θα θυμώσει!
Χριστέ μου!
Είχες αφήσει ανοιχτό το πάνω φινιστρίνι.
-Ναι. -Είστε πολύ αστείοι.
Παρότι θαυμάζω την εφευρετικότητα και την εκτέλεση του σχεδίου σας,
ήταν ένα χτύπημα κάτω από τη μέση, μια μέρα σαν αυτή.
Ήμουν ήδη μούσκεμα και θα μπορούσατε να 'χατε βγάλει τα πράγματά μου.
Δεν είναι παράξενο που τρία άτομα βλέπουν τόσο διαφορετικά το ίδιο πράγμα;
Εμένα μου φάνηκε πολύ καλή ιδέα.
Παρομοίως. Άσε που τα πιο πολλά προσωπικά αντικείμενά σου είναι λαστιχένια.
Θεέ μου, στάζει νερό.
Πώς είναι δυνατόν να μπάζει το παρμπρίζ μου;
Καρφάκι δεν μου καίγεται.
Λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω, αφήσαμε τον αυτοκινητόδρομο
και κατευθυνθήκαμε προς την καρδιά της Σκωτίας για επιστημονική έρευνα.
Λοιπόν, ναι, μας αρέσουν τα αμάξια μας.
Είναι χαρισματικά κι ενδιαφέροντα.
Ο Τζέιμς κι ο Ρίτσαρντ οδηγούν πλέον αμερικάνικο αμάξι, ένα Tesla.
Δεν υπονοούμε επουδενί, όμως, ότι όλα τα αμερικάνικα αμάξια είναι καλά,
επειδή δεν είναι.
Μερικά από αυτά είναι φρικτά.
Κατευθυνόμαστε τώρα προς τα βάθη της σκωτσέζικης ενδοχώρας
για να διεξάγουμε ένα σημαντικό πείραμα, που έχει ως εξής:
ποιοι έφτιαχναν τα χειρότερα αυτοκίνητα,
οι Σοβιετικοί ή οι Αμερικανοί;
Εκπροσωπώντας τη Σοβιετική Ένωση,
έχουμε ένα FSO Polonez 1.6,
ένα Lada Riva 1200
κι ένα Zastava GTL 55.
Κι εκπροσωπώντας τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
έχουμε ένα Chrysler Voyager,
ένα Chrysler PT Cruiser που μου φέρνει αναγούλα
κι ένα Pontiac Aztek.
Θα κάνουμε έναν αγώνα σ' αυτό εδώ το χωράφι,
οι τρεις μας στα αμερικάνικα αυτοκίνητα, και τρεις από τους νεότερους
και άρα πιο αναλώσιμους ερευνητές μας στα σοβιετικά αυτοκίνητα.
Ο κανόνας είναι απλός: ο πρώτος που θα βγει εκτός αγώνα, νίκησε.
-Κάτσε, ανάποδα το είπες. -Τι;
"Ο πρώτος που θα βγει εκτός αγώνα, νίκησε"; Δεν στέκει.
Κι όμως.
Σε κανέναν αγώνα δεν νικάει ο πρώτος που βγαίνει εκτός.
Εμείς ψάχνουμε να βρούμε το χειρότερο αμάξι, αυτό που θα κλατάρει πρώτο.
-Μάλλον... -Ναι.
Έχει δίκιο.
Ο ηττημένος θα είναι ο νικητής.
-Ναι. -Το 'πιασα.
-Μάλιστα. -Ωραία.
Κι έτσι, υπό μια ασταμάτητη ψιχάλα,
ξεκίνησε η ψυχροπολεμική αναμέτρηση.
Αυτό, αγαπητοί θεατές, είναι το χειρότερο μίνιβαν του κόσμου.
Το πιο σημαντικό που πρέπει να γνωρίζετε
είναι ότι στο τεστ εμπρόσθιας πρόσκρουσης του Euro NCAP, η επίδοσή του ήταν...
Πού είναι ο λεβιές; Μηδέν.
Οι μόνοι που αγόρασαν αυτά τα Cruiser είναι κάτι τύποι που βλέπεις σε γραφεία
με αυτοκόλλητα του στιλ "Δεν χρειάζεται να 'σαι τρελός για να δουλέψεις εδώ,
"αλλά βοηθάει".
Έχω ένα κινητήρα 3,4 λίτρων V6 που βγάζει 185 άλογα.
Κι εδώ τελειώνουν τα καλά νέα.
Όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του αμαξιού είναι απαίσια.
Στο λανσάρισμά του το 2000,
όταν αποκάλυψαν το πρώτο αμάξι, το κοινό αρχικά σάστισε
και μετά γέλασε.
Όταν έδωσαν στον Γουόλτερ Γουάιτ του Breaking Bad να οδηγήσει ένα τέτοιο,
το αμάξι είχε επιλεγεί εξίσου προσεκτικά με τον ηθοποιό.
Ήθελαν να τον παρουσιάσουν σαν άχρηστο.
Και τίποτα δεν βγάζει αυτήν την αίσθηση καλύτερα από ένα Pontiac Aztek.
Lada!
Τότε αποφάσισα ότι για να κερδίσω τον αγώνα,
θα έπρεπε να τσουγκρίσω άλλα αμάξια, ελπίζοντας να βγω έξω πρώτος.
Για πάμε.
Να πάρει! Δεν τα κατάφερα.
Σύντομα, οι συναγωνιστές μου είχαν την ίδια ιδέα.
Άρπα αυτήν.
Ο Χάμοντ προσπαθεί να σαραβαλιάσει το Aztek.
Πού να το καταλάβεις, όμως, τόσο αρτσούμπαλο που είναι;
Θα πάω να πέσω πάνω στο Aztek έτσι ώστε να διαλύσω τ' αμάξι μου.
Σου 'ρχομαι! Κατά λάθος!
Να με!
Ωχ, όχι! Το PT Cruiser άντεξε!
Συνέχισα να διεμβολίζω το βαρύ Aztek...
ώσπου κατάφερα το ακριβώς αντίθετο του επιδιωκόμενου.
Τα 'παιξε.
Είμαι σχεδόν σίγουρος πως έχει πάρει φωτιά.
Κύριοι, μάλλον έχουμε τον νικητή.
Όχι!
Ναι!
Ο αγώνας συνεχίστηκε μέχρι θανάτου για τη δεύτερη θέση.
Παλιοκομμούνι.
Ο στόχος χτυπήθηκε.
Ατύχημα!
Και σύντομα, είχα πάλι το αντίθετο αποτέλεσμα.
Όχι!
Κλάταρε.
Άσχημο χτύπημα.
Γιατί το αμάξι μου κινείται ακόμα,
αφού είναι το χειρότερο ανθρώπινο κατασκεύασμα;
Έλα, βγάλε με. Πέτα με έξω.
Το FSO δεν καταλαβαίνει τίποτα.
Ναι, έτσι μπράβο.
Αυτό ήταν ζόρικο.
Και πάλι, όμως...
Το FSO τα 'παιξε;
Το FSO είναι εκτός αγώνα;
Σκέτη καταστροφή!
Και για να γίνει το πράγμα χειρότερο...
Όχι, ο Μέι συνεχίζει απτόητος.
Είχαμε απομείνει μόνο εγώ κι ο Τζέιμς.
Τα δύο Chrysler μονομαχούν για την τιμή της τελευταίας θέσης.
Τα αμάξια ήταν ήδη σαραβαλιασμένα για να προφτάσει το ένα το άλλο.
Έτσι, έπρεπε να περιμένουμε για να δούμε
ποιο θα τα παίξει πρώτο.
Φτάνει!
Πιάσε φωτιά, πάρε τούμπα, δεν με νοιάζει! Φτάνει τόσο!
Αυτό που βαράει είναι η θερμοκρασία. Έχει πέσει η ισχύς.
Ναι, νομίζω πως ο κινητήρας μου βράζει.
Όπου να 'ναι, θα πάψει να λειτουργεί.
Φαίνεται πως έχασα την τρίτη ταχύτητα, που ήταν η πιο χρήσιμη στην πίστα.
Δεν αλλάζουν οι ταχύτητες. Μάλλον ως εδώ ήταν.
Όχι! Δείτε την ένδειξη θερμοκρασίας μου!
Όχι!
Όχι, δεν μπορεί!
Δεν το δέχομαι.
-Γεια. -Τα 'παιξες ή κάνεις την πάπια;
-Τα 'παιξα. -Ήθελα τούτο δω να βγει το χειρότερο.
Ναι.
Και τελικά είναι αυτό που απέμεινε τελευταίο.
Είναι το έκτο χειρότερο αμάξι.
-Στάσου. Ξέχασα τους κανόνες. -Ναι, έτσι πάει.
-Κέρδισες, άρα έχασες. -Το ξέρω.
Κινούμαι ακόμα, άρα έχασα.
Αντί να σπαταλήσουμε μία ώρα εξηγώντας και πάλι τους κανόνες στον Τζέιμς,
ανακηρύξαμε το Aztek νικητή...
και με τον Χάμοντ πλοηγό,
κατευθυνθήκαμε ξανά προς τον αυτοκινητόδρομο.
Μάλιστα. Ψάχνουμε έναν αναθεματισμένο φαρδύ δρόμο.
Όμως, πριν καταλάβουμε καν ότι χαθήκαμε,
το Lincoln μου άρχισε να κάνει αυτό που αρνούνταν το PT Cruiser.
Γιατί η μηχανή...
Κλοτσάει πολύ ανεβαίνοντας αυτόν τον λόφο.
Έλα.
Άντε, αμαξάρα, σε παρακαλώ!
Σταματήσαμε, λοιπόν, σ' ένα αγρόκτημα ώστε να κάνω κάποιες επισκευές.
Θα ρίξω μια ματιά στο καρμπιρατέρ που ρετάρει.
Καθώς παρέτασσα τα εργαλεία μου,
ο Τζέιμς έβαλε το νερό να βράζει.
-Ευχαριστώ. -Μια κούπα τσάι;
-Τι; -Πολύ ευγενικό.
-Οφείλω να πω... -Θες και μπισκότο;
-...ότι αυτό ταιριάζει. -Όντως.
Τι ταιριάζει;
Ακριβώς.
Το τροχόσπιτό μου.
Είναι στο στοιχείο του.
Εντέλει, οι επισκευές μου ολοκληρώθηκαν.
Χάλασε.
Αυτό εδώ θα σε παιδεύει για ώρες.
Γιατί δεν κουμπώνει; Είναι γελοίο.
Θυμάμαι να είμαι γύρω στα 30.
-Ναι. -Κοντά στα 40.
Ξαφνικά, βρίσκομαι σ' ένα χωράφι και βλέπω ακόμα...
Πώς είναι δυνατόν;
Το απολαμβάνω.
-Ναι! -Η γεύση της επιτυχίας.
-Το επόμενο βήμα μας... -Προς τα πού πάμε;
-Δεν έχουμε σήμα στο κινητό. -Όχι.
Πρέπει να βρούμε τον δρόμο.
Είναι αδύνατον στη Σκωτία
-να προσανατολιστείς με τον ήλιο. -Όντως.
-Όχι. -Ούτε με σύννεφα. Τρέχουν.
Μήπως να μαντεύαμε;
Αφού επιλέξαμε αυτήν τη λύση, είχα ορισμένα μικροατυχήματα.
Θεέ μου.
Σύντομα, ήμασταν ξανά εν κινήσει
με τον ιχνηλάτη Χάμοντ να μας καθοδηγεί.
Όπου να 'ναι, θα συναντήσουμε τη διασταύρωση κι από κει...
Μια επαρχιακή οδό αντί γι' αυτό το μονοπάτι, και μετά μια εθνική οδό.
Τελικά, τίποτα απ' αυτά δεν συνέβη.
Να μια λακκούβα.
Ο Χάμοντ μάς έφερε σε ειδική διαδρομή, κατά πώς φαίνεται.
Αυτή είναι η εθνική οδός;
Όχι. Δεν βλέπω κάμερες της τροχαίας.
Απ' αυτό καταλαβαίνεις αν είσαι στην εθνική.
Ωχ, όχι! Να πάρει!
Τι;
Συγγνώμη, ήταν ξεκαρδιστικό!
Λοιπόν, κυρίες και κύριοι, τι λείπει από το κάδρο;
-Τρελή φάση. -Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο.
Έφυγε ο γάντζος;
-Ναι. -Αποσυνδέθηκε ο γάντζος.
Πω πω! Αυτό είναι...
Ακόμα και σε καρτούν Tom And Jerry θα ήταν τραβηγμένο.
Φαντάζεστε να το πάθαινα στην εθνική;
Ο κόσμος θα ούρλιαζε.
Και πού θα κοιμηθώ απόψε;
Ορίστε. Εκεί είναι το τροχόσπιτό σου.
Αποφασίσαμε να εγκαταλείψουμε το τροχόσπιτο και συνεχίσαμε το ταξίδι
με οδηγό τον φυσιολάτρη μας.
Σκαρφαλώνει ένα βουνό
και πιστεύει ότι στην κορυφή θα βρει την εθνική οδό, έτσι;
Ωραίες γλίστρες, Χάμοντ.
Η ουρά οδηγεί τον σκύλο μού φαίνεται.
Αμάν, κάτι δεν πάει καλά.
-Πήγαινες πολύ γρήγορα πάνω στο χαλίκι; -Ναι.
Δεν κρατιόμουν, είν' αλήθεια.
Αν λύσεις το αμάξι σου...
Το έκανε ήδη.
Το έλυσες; Ναι.
Οπότε, αυτό... Ναι.
Αν βγάλεις πρώτα το αμάξι, Χάμοντ...
-Ναι; -Έτσι μπράβο.
-Όχι! -Το κόλπο έπιασε.
Πάντως, το έλυσα.
Ελευθερώθηκες. Το αμάξι σου θα βγει απ' το χαντάκι.
Κόλλησε.
Κάθισε πάνω στο ντεπόζιτο. Κοίτα.
Άρα μας έμεινε μόνο ένα τροχόσπιτο, κι αυτό μουλιασμένο.
Ναι, μες στην υγρασία.
Δεν επιτρέπεται να μείνουμε σε ξενοδοχείο ακόμα κι αν βρούμε.
Που δεν πρόκειται.
Τι θα λέγατε
να μέναμε σε κάστρο;
Δεν το απαγορεύει κάποιος κανόνας.
Και πού θα το βρούμε;
Στη Σκωτία είμαστε. Όλο και κάποιο θα πετύχουμε.
Έχει ένα δίκιο. Και είναι όλα άδεια,
γιατί απαγορεύεται να πας στο εξοχικό,
και τα κάστρα λογίζονται ως τέτοια.
-Εκτός αν ανήκεις στη βασιλική οικογένεια. -Το σκεπτικό του έχει βάση.
-Αρκεί να βρούμε ένα κάστρο. -Να βρούμε κάστρο.
Αφού επιλέξαμε αυτήν τη λύση, βγάλαμε τον Χάμοντ από το χαντάκι...
και ξεκινήσαμε την αναζήτηση ενός κάστρου.
Τζέιμς Μέι, δεν περίμενα να σου πω ποτέ κάτι τέτοιο,
αλλά σου έπεσε το μαστάρι.
Μη μου ξαναπείς τέτοια κουβέντα.
Το έδαφος ήταν πολύ ανώμαλο.
Ανάθεμα.
Τι στην ευχή;
Υπέροχα.
Μάλλον κάτι χάλασε από κάτω.
Όμως, ο Θεός μας λυπήθηκε, κι έτσι μετά από τρία χιλιόμετρα...
βρήκαμε αυτό που αναζητούσαμε.
Ναι. Είναι ό,τι πρέπει.
Περάσαμε τη νύχτα μας σ' ένα ξένο κάστρο.
Το επόμενο πρωί, αφού απολαύσαμε τη θέα...
ο Τζέιμς ξετύλιξε και πάλι στην κουζίνα τις μαγειρικές του ικανότητες.
Είναι ένα πιάτο κέτζιρι, με χωρισμένα τα συστατικά του και τηγανισμένα.
Έχουμε καπνιστή ρέγγα, μια μπάλα ρύζι κι ένα αβγό.
-Όλα στη φριτέζα; -Όλα.
-Καλή όρεξη. -Είμαι περίεργος.
Υπέροχα. Μπράβο σου.
Τώρα, καθήκον μας σ' αυτήν την αποστολή, όπως γνωρίζετε...
Τι;
Ενδιαφέρουσες γεύσεις.
-Είναι πρόκληση. -Καλή η ρέγγα, έτσι;
Μ' αρέσει η ρέγγα και το κουρκούτι.
Κι εμένα μ' αρέσουν αυτά, όπως και τα λουκούμια κι ένα ωραίο μολύβι.
Αλλά όχι όλα μαζί σ' έναν μεγάλο ομογενοποιημένο σβώλο.
Λοιπόν, σκεφτόμουν
ότι αποστολή μας δεν ήταν να κλέψουμε το σπίτι κανενός
και να τηγανίσουμε ό,τι βρούμε.
Ήταν να ανακαλύψουμε γιατί τα αμερικάνικα αμάξια
-δεν είχαν ποτέ πέραση. -Ναι.
Για να καταλάβετε τι εννοώ, τη δεκαετία του 1970,
στο Ηνωμένο Βασίλειο αγοράστηκαν εννιά και κάτι χιλιάδες αμερικάνικα αμάξια.
Λίγο πάνω από εννιά χιλιάδες.
-Ενώ αγοράστηκαν 247.000 σοβιετικά αμάξια. -Ναι.
Στην επιτυχία των σοβιετικών αυτοκινήτων στη Βρετανία συνέβαλε
η Λαϊκή Δημοκρατία του Νότιου Γιόρκσαϊρ.
Εκεί κυρίως ο κόσμος αγόραζε Lada.
Ναι.
Τι λέει το πόρισμά μας μέχρι τώρα; Μας αρέσουν τ' αμάξια μας.
Λατρεύω το δικό μου.
Παρ' όλα αυτά, έχουν ελαττώματα.
Αρκετά μεγάλα.
-Πολύ, πολύ μεγάλα. -Ναι.
Δύσκολο να τα κουμαντάρεις σε πολλές περιοχές εδώ.
Και το δικό σου είναι πολύ αναξιόπιστο.
Είναι εντυπωσιακό.
Αλλά είναι αμαξάρες.
Συμπεράναμε, επίσης, ότι μερικά μικρότερα αυτοκίνητα όπως το PT Cruiser,
το Aztek και λοιπά, είναι από τα χειρότερα αυτοκίνητα που κατασκευάστηκαν ποτέ.
Σιχαμερά παλιοσίδερα.
Ακούστε, όμως.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε
ότι η Αμερική έβγαλε και ορισμένα τρομερά μοντέλα.
Εμπνευσμένοι από αυτό το ρετρό κλιπάκι,
επιλέξαμε τα αγαπημένα μας μυώδη αυτοκίνητα.
Και τα πήραμε για να πάμε να φάμε κάτι που επίσης λατρεύεται στις ΗΠΑ.
Μια πίτσα.
-Επιμένω ότι κι ο ανανάς πηγαίνει. -Δεν πάει.
-Με ζαμπόν. -Καλύτερα με κιμά και κρεμμύδι.
-Με ζαμπόν. -Όχι, με ανανά.
Μόλις θυμήθηκα κάτι. Ξέρετε τον φίλο μου τον Τζον;
Όλοι τον λένε Τραμπ.
Μας προσκάλεσε για ένα αξέχαστο κυνηγετικό σαββατοκύριακο.
Πότε;
Πρέπει να είμαστε εκεί σε 37 λεπτά.
Τι; Από το Pizza Express έως του Τραμπ σε 37 λεπτά;
Δεν γίνεται.
Ή μήπως γίνεται;
Έχουν βγει πολλά υπέροχα μυώδη αυτοκίνητα όλα αυτά τα χρόνια,
αλλά το Mustang είναι το αγαπημένο μου.
Το Mustang ήταν το αυτοκίνητο με τις ταχύτερες πωλήσεις όλων των εποχών.
Ένα ρεκόρ που δεν έχει καταρριφθεί.
Πωλήθηκαν 22.000 αμάξια την πρώτη μέρα.
Το συγκεκριμένο μοντέλο, το GT500, κατασκευάστηκε το 1967
και δεν μπορώ να σκεφτώ άλλο αμάξι
που να κουμπώνει καλύτερα στο κλίμα της εποχής.
Μόλις είχε βγει η έγχρωμη τηλεόραση.
Το διαστημικό πρόγραμμα Apollo μόλις είχε ξεκινήσει.
Ακούγαμε όλοι Sgt. Pepper, Fleetwood Mac και Τζίμι Χέντριξ.
Αλλά στις ΗΠΑ, ένας οικογενειάρχης μπορούσε να αγοράσει μια 7λιτρη Mustang.
Αυτό, αγαπητοί θεατές, είναι ένα Chevrolet Camaro Z/28 του 1969.
Ήταν η απάντηση της Chevrolet στο Mustang, που το θεωρούσαν κάπως άγαρμπο.
Έτσι σχεδίασαν κάτι με περισσότερες καμπύλες.
Αυτό το αμάξι ήταν ό,τι πρέπει για τους επαρχιώτες.
Υποθέτουμε πως δεν το καταλάβαιναν, αλλά νομίζω ότι το ένιωθαν έτσι.
Νομίζω πως το ήξεραν, παρ' όλα αυτά δεν έδιναν δεκάρα.
Αυτό ήταν το ωραίο με την Αμερική την εποχή εκείνη.
Αισιοδοξία, ελπίδα, αχαλίνωτος καταναλωτισμός.
Εδώ στη Βρετανία, είδαμε το Mustang και τα υπόλοιπα μοντέλα που ενέπνευσε,
όπως αυτό εδώ, και είπαμε "Κι εγώ θέλω τέτοιο". Και μας έδωσαν
το Capri, με κινητήρα 1,3 λίτρων.
Γιατί ήμασταν τόσο χλεχλέδες;
Το Dodge Charger,
ένα από τα αγαπημένα μου αμάξια όλων των εποχών, από τα πιο σπουδαία.
Ειδικά αυτό, η δεύτερη γενιά που βγήκε το 1968
κι έγινε γνωστό από το Bullitt και το Dukes Of Hazzard.
Και μόνο που το βλέπεις, φωνάζει ότι είναι θρύλος.
Το Charger στόχευε συγκεκριμένα στις νεαρές ηλικίες.
Αυτό σήμερα θα σήμαινε "Θέλω κάτι μικρό και άνοστο που να μη χτυπάει στο μάτι,
"με κινητήρα ξύστρας".
Την εποχή εκείνη σήμαινε "Θέλω μηχανή V8, αεροτομές στο καπό και τουρλωτά καπούλια".
Είχαν κέφι!
Τι περιλαμβάνει άραγε ένα αξέχαστο κυνηγετικό σαββατοκύριακο;
Δεν έχω ιδέα.
Αμφιβάλλω αν ξέρει κανείς στον κόσμο
τι περιλαμβάνει ένα τέτοιο σαββατοκύριακο, αφού όλα διαφέρουν.
Παιδιά;
Ναι;
Τα 'παιξε.
Χάμοντ, μπορείς να μην το κάνεις αυτό; Θα πάθω ανακοπή.
Αποδείχθηκε πως ένα τακάκι φρένου που ξεκόλλησε έσπασε τον τροχό,
μπλοκάροντας το κιβώτιο ταχυτήτων και προκαλώντας έκρηξη στον κινητήρα.
Επειδή, όμως, ο χρόνος κυλούσε,
εγώ κι ο Τζέρεμι παρατήσαμε τον πιο άτυχο οδηγό στη Βρετανία και συνεχίσαμε.
Είναι γελοίο.
Σαν να τρέχεις στου διαόλου τη μάνα για να κάνεις τεστ οράσεως.
Παρ' όλα αυτά,
καταφέραμε να φτάσουμε από το Pizza Express έως του Τραμπ σε 37 λεπτά.
Τα καταφέραμε. Φτάσαμε εγκαίρως.
Ναι.
Όμως, παρότι είχαμε φτάσει στην ώρα μας,
υπήρχε ένα πρόβλημα.
Δεν είμαι σίγουρος ότι κολλάμε
σ' αυτό το αξέχαστο κυνηγετικό σαββατοκύριακο.
Τέλος πάντων...
Υπάρχουν και χειρότερα.
Τι φοράς;
Ναι, ξέρω. Το παράκανα.
Ιδρώνω από ντροπή.
Τυχερός είσαι. Μετά απ' αυτό που έγινε στην Αργεντινή, εγώ δεν ιδρώνω.
-Αλήθεια; -Όχι.
-Δεν ιδρώνεις; -Καθόλου.
Εμπνεύστηκα από το αμάξι μου. Με παραπλάνησε.
Μήνυμα από τον κύριο Γουίλμαν.
Μακρύ.
"Βρήκατε, επιτέλους,
"τη βασική αιτία που οι Ευρωπαίοι δεν αγοράζουν αμερικάνικα αμάξια:
"σε ντροπιάζουν".
Δεν κολλάμε.
Είναι λίγο...
Δεν ταιριάζει.
"Αν όμως υπήρχε μια κοινότητα όπου λάτρεις των αμερικάνικων αυτοκινήτων
"ζούσαν ο ένας δίπλα στον άλλον συμμεριζόμενοι το πάθος τους,
"δεν θα ήταν ντροπιαστικό.
"Έφτιαξα, λοιπόν, μια κωμόπολη στις Εξωτερικές Εβρίδες
"όπου ο κόσμος μπορεί να κάνει ακριβώς αυτό, και προς τα εκεί κατευθύνεστε τώρα".
Τι είν' αυτό, λοιπόν; Σαν μια ομάδα υποστήριξης για τοξικοεξαρτημένους;
Πας εκεί και ξέρεις ότι όλοι είναι σαν εσένα;
Ακριβώς. Σκας μύτη εδώ, βλέπεις αυτά τα αμάξια, όπως εμείς τώρα,
-ντυμένοι... -Δεν είναι;
Ο κόσμος σκέφτεται "Θεέ μου, έφτασε το Τρίο Στούτζες".
Αν όμως υπήρχε μια κοινότητα...
Θα ήμασταν με το σινάφι μας.
-Θα μπορούσες να πεις "Θέλω ένα μπέργκερ". -Ναι.
Μπορείς να βάλεις τυρί στα πάντα.
-Και φράουλες στην μπουγάδα σου. -Μπορείς να πεις στα ίσια...
Και κανείς δεν σε κοιτάζει περίεργα.
-Όλοι κάνουν το ίδιο. -Υπέροχα.
-Μπράβο, κύριε Γουίλμαν. -Δεν είναι κακή ιδέα.
-Θέλει φαντασία. -Και μόλις...
Μόλις σκέφτηκα,
μια που πάμε σ' ένα νησί όπου όλα είναι αμερικάνικα
κι ο κόσμος οδηγάει αμερικάνικα αμάξια,
ας κάνουμε τ' αυτοκίνητά μας ακόμα πιο αμερικάνικα.
Ξέρω ότι η Cadillac σου είναι τόσο αμερικάνικη όσο κι ένας αετός από τυρί.
Ας την κάνουμε ακόμα πιο αμερικάνικη.
Ας ρετουσάρουμε τ' αμάξια μας, ώστε όταν θα φτάσουμε στο νησί,
να δείχνουν πολύ αμερικάνικα.
Θα χαρεί πολύ.
Κόλλησε στο μυαλό μου ο "αετός από τυρί" που είπες.
Δύο μέρες αργότερα,
ξεκινήσαμε ένα ταξίδι 320 χιλιομέτρων
προς τις Εβρίδες νήσους του κυρίου Γουίλμαν
ΒΟΡΕΙΟ ΓΙΟΥΙΣΤ ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΣ ΕΒΡΙΔΕΣ
με τις ρετουσαρισμένες αμαξάρες μας.
Θα σας πω τι έκανα. Εστίασα κυρίως στις επισκευές.
Έφτιαξα τους υαλοκαθαριστήρες,
πρόσθεσα παραφλού για να λύσω τα προβλήματα με την υπερθέρμανση,
και μετά, αν παρατηρήσετε εδώ μπροστά,
τοποθέτησα τον τεράστιο υπερτροφοδότη που βλέπετε να εξέχει από το καπό.
Δίνει 100 άλογα παραπάνω.
Κι αφού τοποθέτησα τον υπερτροφοδότη σ' αυτήν την πλευρά,
χρειαζόμουν κάτι για οπτικό αντίβαρο
ώστε να φαίνεται συνεκτικό.
Γι' αυτό πρόσθεσα το πτερύγιο αλά Plymouth Road Runner πίσω.
Γεια σας.
Χαμήλωσα το αμάξωμα στην Cadillac Coupe DeVille μου.
Εφτάμισι εκατοστά μπροστά, πέντε εκατοστά πίσω,
χάρη στις σκληρές αναρτήσεις ενός Land Rover Defender.
Μια εξωτερική πλευρική εξάτμιση διατομής έξι εκατοστών.
Ήταν ήδη ένα κουλ και άνετο αυτοκίνητο.
Τώρα έγινε ακόμα πιο κουλ και άνετο.
Ίσως το παράκανα κάπως με το χαμήλωμα.
Του έβαλα σκληρά ελαστικά με λευκές επιγραφές και ταίριαξαν γάντι.
Βελτίωσα και την ιπποδύναμη του κινητήρα προσθέτοντας νίτρο ψεκασμό.
Είναι πολύ απλό.
Αντί να αναμειγνύει τη βενζίνη με ατμοσφαιρικό αέρα πριν μπει στον κινητήρα,
τον αναμειγνύει με μια σύνθεση αζώτου και οξυγόνου.
Για να το δούμε. Το σύστημα ενεργοποιείται με διακόπτη.
Οπλίζω το ντεπόζιτο.
Πυροβολώ!
Δεν έκανε καμία... Γιατί δεν είδα καμία διαφορά;
Έκανες άλλες μετατροπές στο σύστημα καυσίμων
πέρα από το να προσθέσεις το δοχείο αζώτου;
Ναι, έκανα.
Τι ακριβώς;
Πολλά και διάφορα.
Δεν έκανε τίποτα, ε;
Άλλαξες τον χρονισμό;
Τον εξέλιξα.
Τι θα συνέβαινε αν δεν πείραζα τον χρονισμό
ή κάτι παρόμοιο;
Νομίζω...
Θα έκανες το μείγμα αραιό και πιθανόν να έλιωναν τα πιστόνια.
Θα απολαύσω τη θέα της έκρηξης από δω πίσω,
αν δεν μου την κρύψει ο υπερτροφοδότης.
Να σου την κρύψει; Δηλαδή, ο υπερτροφοδότης εμποδίζει την ορατότητα;
Μόνο προς ορισμένες κατευθύνσεις.
Κοιτάζοντας εμπρός, για παράδειγμα, ναι, μου την εμποδίζει.
Δεν μπορεί να δει.
Αργότερα, ανακάλυψα ένα ακόμα πρόβλημα που προέκυψε από τις τροποποιήσεις.
Αυτό είναι το ελαστικό μου.
Ο ήχος του ελαστικού που βρίσκει στο σασί.
Τα έκανα μαντάρα, ε;
Συνεχίσαμε το ταξίδι μας προς τον βορρά,
με φόντο τον γνωστό σκωτσέζικο καιρό.
Ο Θεός σαν να μπερδεύτηκε με τη Σκωτία, ε;
"Δείτε εδώ, έπλασα ένα αριστούργημα.
"Και τώρα ας προσθέσω ασταμάτητη βροχή".
Ναι, έφτιαξε κάτι πανέμορφο και το κάλυψε μ' ένα φτηνιάρικο σεντόνι
με τη μορφή του παλιόκαιρου.
Έχει ενδιαφέρον, πάντως. Για τους ισλαμιστές,
κανένα κατασκεύασμα δεν είναι τέλειο, αφού μόνο ο Θεός είναι ικανός για τελειότητα.
Αντίθετα, οι χριστιανοί πιστεύουν
ότι ο Θεός άφησε σκοπίμως κάποιες ατέλειες στον κόσμο
για να μη θαμπωθούμε και τρελαθούμε από την ομορφιά του.
Τζέιμς, μήπως η καμπίνα σου μπάζει αέρια από την εξάτμιση;
Ξεκίνησε λέγοντας "Έχει ενδιαφέρον, πάντως"
κι επί ένα δεκάλεπτο δεν ξεστόμισε τίποτα ενδιαφέρον.
Τελικά, η βροχή υποχώρησε.
Έτσι, μπορούσαμε να απολαύσουμε την όμορφη θέα...
την ώρα που ο Χάμοντ έφτιαχνε τ' αμάξι του.
-Τι έγινε; -Άνοιξε το ντεπόζιτο.
Είναι προφανές, νομίζω.
-Μπορείς να φτάσεις μέχρι το χωριό; -Ίσως.
Θα βρεις σίγουρα κάποιον εκεί να σου το οξυγονοκολλήσει.
-Δύσκολη η οξυγονοκόλληση ντεπόζιτου. -Θέλει πολλή προσοχή.
Πρέπει να βρω κάτι για να φράξω την τρύπα.
Σελοτέιπ; Μονωτική ταινία;
Θέλει σκέψη, μια που η βενζίνη διαλύει τις περισσότερες κόλλες.
-Ναι, όντως θέλει σκέψη. -Τσίχλα;
Προς το παρόν, το αμάξι μου αιμορραγεί.
Έχοντας λύσει το πρόβλημα με μια τσίχλα μου κατά του καπνίσματος,
πάψαμε να βλέπουμε το τοπίο από μακριά και οδηγήσαμε προς την καρδιά του.
Μ' αρέσει πολύ αυτό το αμάξι έτσι όπως το έκανα.
Ανέκαθεν μου άρεσε η όψη του, τώρα μ' αρέσει ακόμα περισσότερο.
Είναι εξαιρετικά άνετο και έχει ένα ρολόι Cartier,
που είναι πανέμορφο.
Με συγκλονίζει αυτό το ρολόι.
Με συγκλονίζει η ομορφιά του.
Πόσα αυτοκίνητα κρατήσαμε από τις τηλεοπτικές εκπομπές μας;
Κράτησα τον Όλιβερ, το Opel Kadett.
Κράτησα την Alfa, την Bentley και το Excellent.
Εγώ μόνο το τζιπάκι παραλίας.
Όχι πολλά από τα εκατοντάδες.
Νομίζω πως ξέρω πού το πας.
Θέλω αυτό το Lincoln στη ζωή μου.
Κι εγώ δεν θέλω να επιστρέψω το Riviera. Το αγαπάω.
Τι λες εσύ για την Cadillac;
Ομολογώ ότι έχει αρχίσει να μπαίνει στο πετσί μου.
Μάλλον κι εγώ το αγαπώ, ειδικά τώρα που το χαμήλωσα.
Καθώς σουρούπωνε, βρήκαμε το κοντινότερο κάστρο για να μείνουμε.
Εκείνο το βράδυ, είπαμε με τον Χάμοντ να καλύψουμε το χαμένο εξάρτημα του Τζέιμς.
Και το επόμενο πρωί, μας ήταν ευγνώμων.
Κλάρκσον!
Τι σαχλαμάρα είν' αυτή που βάλατε;
Μισό λεπτό.
Δύο σταρ της Αμερικής στο αμερικάνικο αμάξι σου.
-Ακριβώς. -Το κάναμε καλύτερο.
Θα μπορούσατε να το βάλετε... Τι είν' αυτά;
Τοποθετήσατε
άσχημες σταυρόβιδες στην Cadillac μου.
Για να μη φύγει.
Καθώς συνεχίζαμε την πορεία μας προς το αμερικάνικο νησί του κυρίου Γουίλμαν,
περάσαμε από ένα σημαντικό κομμάτι δρόμου για τους λάτρεις της αυτοκίνησης.
Αυτό είναι το αντίστοιχο του Περάσματος Στέλβιο στη Βρετανία.
Το Άπλκρος.
Έτσι ονομάζεται.
Έχουμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε
πώς ανταποκρίνονται τ' αμάξια μας σε αλπικό δρόμο.
Θα μιλήσει η επιστήμη.
Μαζί σου. Επιστημονικό πείραμα, ναι.
Μάλιστα. Πάμε.
Παναγιά μου, βόηθα.
Ναι. Αυτό είναι πρόβλημα.
Δεν μπορώ να δω μέσα από το τζάμι επειδή θόλωσε.
Απέξω, ο υαλοκαθαριστήρας δεν δουλεύει.
Αλλά ακόμα κι αν μπορούσα να δω μέσα από το τζάμι,
έχω μπροστά τον υπερτροφοδότη που μου κρύβει τη θέα.
Αδύνατον να δω.
Ναι.
Αυτό το συγκεκριμένο αμερικάνικο αμάξι ζορίζεται λιγάκι
σ' αυτό συγκεκριμένο μέρος του Ηνωμένου Βασιλείου.
Πλησιάζω στη φουρκέτα.
Προετοιμάζομαι πνευματικά για την πρόκληση.
Και πάμε.
Φρενάρει ωραία.
Το 'βγαλε!
Πολλή ομίχλη.
Πω πω!
Τι;
Πώς βρεθήκαμε να οδηγούμε στην άλλη πλευρά του δρόμου;
Ετοιμαζόμαστε να μπούμε σ' ένα σύννεφο.
Αφού καταφέραμε να φτάσουμε στην κορυφή του περάσματος,
βγήκαμε για να απολαύσουμε την περιβόητη θέα.
Κι αρχίσαμε πλέον την κάθοδο.
Αμάν, βγήκα εκτός δρόμου!
Έτσι μπράβο. Τώρα...
Ναι. Όταν σκεφτόμουν σήμερα το πρωί
"Ας δοκιμάσουμε ν' ανέβουμε αυτήν την ορεινή οδό με τα δίθυρα V8 κουπέ μας",
δεν είχα ακριβώς αυτό στον νου μου.
Έπρεπε να το περιμένω, όταν φόρεσα το μοντγκόμερι.
Δεν βλέπετε κανέναν στη Φόρμουλα 1 να οδηγεί φορώντας μοντγκόμερι, έτσι;
Αργότερα την ίδια μέρα, φτάσαμε στη Νήσο Σκάι.
ΓΕΦΥΡΑ ΣΚΑΪ
Κι αφού τη διασχίσαμε,
μπήκαμε στο φέρι για το νησί του Βόρειου Γιούιστ.
Καθώς ήμασταν εν πλω,
αρχίσαμε να φιλοσοφούμε ελαφρώς για αυτοκινητιστικά ζητήματα.
Το παράξενο είναι
ότι βλέποντας κάποιον να οδηγεί αμερικάνικο αμάξι στη Βρετανία,
καταλαβαίνεις τα πάντα για εκείνον.
Ότι είναι λάτρης του Τραμπ,
έχει σημαία των Νοτίων στο γκαράζ του,
πίνει μόνο Bud.
Βλέποντας κάποιον να οδηγεί ένα Fiat, δεν σκέφτεσαι
"Κουνάει πέρα-δώθε τα χέρια του και είναι μαμάκιας".
Ούτε, αν κάποιος οδηγεί ένα Volvo, ότι ξεγυμνώνεται και κυλιέται στο χιόνι.
Ακριβώς.
Δεν κάνεις εικασίες βάσει της προέλευσης του αυτοκινήτου.
Σωστά. Με τα αμερικάνικα αμάξια, όμως, κάνεις.
Έχεις απόλυτο δίκιο.
Στην υποθετική περίπτωση που έβλεπες ένα κλασικό Mustang,
ένα κυπαρισσί, ας πούμε, να το οδηγεί ο Ρίτσαρντ Χάμοντ,
βλέπεις μόνο τη φάτσα του να προεξέχει πίσω από το τιμόνι,
παρ' όλα αυτά φαντάζεσαι ότι φοράει καουμπόικες μπότες.
Να τος.
Το μόνο που δεν κάνει, ενώ θα έπρεπε,
ως λάτρης των αμερικάνικων αυτοκινήτων,
είναι να παίζει γκολφ.
Ναι.
Τι εννοείς μ' αυτό;
Ναι.
-"Ναι". -Θες να μοιραστείς κάτι μαζί μας;
Με λένε Ρίτσαρντ Χάμοντ και πρόσφατα ξεκίνησα μαθήματα γκολφ.
-Σοβαρά; -Ναι.
Αγόρασα ένα σετ μπαστούνια και ξεκίνησα μαθήματα.
Δυο φορές την εβδομάδα στο γήπεδο της περιοχής μου.
Πώς κι ασχολείσαι με το γκολφ;
Αρέσει στους φίλους μου. Το δοκίμασα μία φορά μαζί τους.
-Είναι πολύ δύσκολο. -Δεν ψήνομαι.
Και μετά γράφτηκα.
Είχα ξεκινήσει έναν ενδιαφέροντα ειρμό
για τα αμερικάνικα αυτοκίνητα, και ξαφνικά, καταστράφηκε η μέρα μου.
Ένας γνωστός μου με τον οποίο συνεργάζομαι
εδώ και 15 χρόνια, αποδεικνύεται
ότι είναι αλλόκοτος.
Ευτυχώς, διακόψαμε εκείνη τη στιγμή την κουβέντα μας
επειδή είχαμε φτάσει
στο εξωτικό νησί του Βόρειου Γιούιστ.
Βρισκόμαστε στις Εξωτερικές Εβρίδες.
Το επόμενο νησί είναι αυτό όπου ο κύριος Γουίλμαν
έστησε την κοινότητά με τους λάτρεις αμερικάνικων αυτοκινήτων.
Με συναρπάζει η ιδέα αυτού του μέρους όπου θα οδηγούμε τα αμερικάνικα αμάξια μας
χωρίς να ντρεπόμαστε.
Είναι όπως οι γυμνιστές.
Θα ήθελαν να κυκλοφορούν γυμνοί,
αλλά δεν μπορούν στα μέρη όπου όλοι φοράνε ρούχα.
Θα φαίνονταν χαζοί.
Γι' αυτό επιλέγουν να βρίσκονται μεταξύ ατόμων που έχουν παρόμοιες απόψεις.
Εντέλει, φτάσαμε στην απέναντι ακτή του νησιού.
Πολύ ωραίο μέρος. Δείτε εδώ.
Θα έλεγα πως είναι ομορφούτσικο, έτσι;
Τι στην ευχή είναι τούτα δω;
Τι είναι;
Μήπως είναι προκάτ καθίσματα ή παλκοσένικο;
Πλαστικά στη θάλασσα, ε;
-Πολύ πλαστικό. -Κοίτα δω.
Ίσως στήνουν πανηγύρι όταν δεν έχει κορονοϊό
-με τοπική μουσική. -Παιδιά;
-Μοιάζουν να ξεβράστηκαν. Τι; -Μήνυμα από τον Γουίλμαν.
Λοιπόν, σ' αυτό το νησί έστησε την κοινότητά του.
Πρέπει να 'ναι αυτά τα κτήρια που προεξέχουν.
-Τα βλέπετε; -Εκεί πέρα;
Ναι.
Όμως, για να φτάσουμε στο νησί, πρέπει να φτιάξουμε μια γέφυρα μ' αυτά εδώ.
Πλωτήρες είναι αυτά εδώ, δηλαδή;
Φαίνονται να είναι κούφια, άρα επιπλέουν.
Αποκλείεται ν' αντέχουν ένα αμάξι.
Ίσως αν βάζαμε μπόλικα.
Οπότε, αυτά...
Αυτά εδώ είναι ήδη ενωμένα.
Δείτε πώς μπαίνουν.
Ναι, είναι βίδες.
Βιδώνονται μαζί.
Είναι σκέτη κόλαση.
Είναι ένα πελώριο εργοτάξιο!
Τζέρεμι, σου 'φεξε και πάλι!
Πόσο πιο φαρδιά από το αμάξι πρέπει να γίνει;
Πόσα κομμάτια έχουμε;
Και πρέπει να καλύψουμε πολύ μεγάλη απόσταση.
Όλα τα αυτοκίνητα έχουν δύο μέτρα πλάτος.
Δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι, εφτά, οκτώ, εννιά.
Λίγο κάτω από τρία μέτρα.
Το πόδι σου είναι 30 εκατοστά;
Δεν ξέρω.
Στο μεταξύ, αναρωτιόμουν πώς να είναι άραγε αυτή η κοινότητα.
Φαντάζομαι... Προσπαθώ να μαντέψω πώς θα είναι.
Θα υπάρχει ένα μοτέλ, όπου κάθε δωμάτιο θα έχει δύο κρεβάτια
τεράστια σε πλάτος με μπορντό σκεπάσματα.
Θα υπάρχει ένα σπορτς μπαρ με εκατοντάδες οθόνες
που θα παίζουν κάτι τάχα διαφορετικό.
Θα σου μιλάνε όλοι στο ασανσέρ.
-Ανελκυστήρα. -Ναι.
-Σωστά. -"Χαίρω πολύ".
-Έτσι λένε στην Αμερική. -Λένε και "καλημέρα".
Δεν με ξέρεις. Τώρα με γνώρισες.
-"Χαίρω πολύ"; -Για να πιάσουν κουβέντα.
Είσαι Αμερικανάκι.
Πέσαμε με τα μούτρα στη δουλειά.
Έρχεται ο Καπετάν-Βίδας.
Αυτό πρέπει να είναι το κατσαβίδι.
Διακόψαμε μόνο για μια διαφωνία με τον Τζέιμς.
Δεν πρόκειται να πιάσει.
Κι όμως, το υπολόγισα.
-Στο περίπου. -Τα μαθηματικά δεν περνούν στη θάλασσα.
-Κάνεις λάθος. -Εσύ το πιστεύεις;
Όχι. Δεν θα το 'λεγα.
Τ' αφήνω.
Κι εγώ.
Θεέ μου.
Μάλιστα. Τώρα στερεώθηκε.
-Ωραία. -Εσύ έγινες λούτσα.
Ναι. Πολύ αντρίκειο κατασκεύασμα, έτσι;
-Αυτό; -Ναι.
Το ξέρω.
Την τρίτη μέρα της ταλαιπωρίας μας,
αναγκαστήκαμε να δανειστούμε το σκάφος ενός ντόπιου.
Τι;
Η κατάσταση έχει ως εξής: φτιάξαμε αυτό εδώ το κομμάτι.
Ο Χάμοντ θα φέρει από δω τη βάρκα
και θα μεταφέρουμε αυτό εδώ στο κομμάτι που είναι ήδη έτοιμο,
για να τα ενώσουμε μεταξύ τους.
Το σχέδιό μας ήταν απλό, αλλά αποδείχτηκε
ότι ο Χάμοντ δεν ήξερε να κουμαντάρει εξωλέμβιο.
Τράβα το σχοινί!
Πού είναι το σχοινί;
-Στην κορυφή... Εκεί. Τράβα το. -Το βρήκα.
Πήρε μπρος! Πώς γυρνάει η προπέλα;
Στρίψε τον λεβιέ. Έτσι μπράβο.
Η πυραυλάκατος Χάμοντ καταφθάνει.
Πάρε τον χρόνο σου. Μη βιάζεσαι.
Έτοιμος;
Πρώτη πράξη: δέσιμο.
Ωραία. Τέλεια. Τώρα, τράβα με.
Μη φοβάσαι. Δώσε.
Κύριε των Δυνάμεων...
Ξεκόλλησες το στήριγμα για τα καλάμια.
Μην το δένεις στο καλάμι. Γιατί το έδεσες...
Δεν το έδεσα στο καλάμι, ρε πανύβλακα.
Μάλιστα. Έτοιμος; Σαλπάρουμε.
Ο Χάμοντ αναποδογύρισε πάλι.
Τι στο... Χριστέ μου. Πώς τα κατάφερε;
Θα σε τραβήξω.
Περιέργως, κανείς από τους άλλους ντόπιους δεν μας δάνειζε τη βάρκα του μετά.
Έτσι, αναγκαστήκαμε να ρυμουλκήσουμε το νέο κομμάτι με το χέρι.
Θαύμασέ με. Μεταφέρω 100 μέτρα γέφυρας ολομόναχος.
Το νερό γλιστράει πολύ, ε;
Ναι.
Έτοιμος; Κοίτα δω πρόσδεση. Έτσι μπράβο.
Συνεχίσαμε να δουλεύουμε όλη τη μέρα.
Πρέπει να τραβήξουμε προς τα δω τη γωνία, ε;
Να το.
Αργά το απόγευμα, η ευθεία μας γέφυρα ήταν πλέον έτοιμη.
Κι αφού ο Τζέιμς ήταν ο μόνος από μας που είχε εμπιστοσύνη στο εγχείρημα,
αποφασίσαμε με τον Χάμοντ να δοκιμάσει εκείνος πρώτα.
Ο κινητήρας είναι εντάξει.
Τι πιθανότητες δίνεις να φτάσει απέναντι;
-Ελάχιστες. -Μηδαμινές.
Θεέ μου, ο δρόμος μπροστά πηγαίνει πάνω-κάτω.
Κοίτα πώς κουνιέται!
Βυθίζεται καθώς εκείνος προχωράει.
Χριστέ μου.
Αλλόκοτη φάση.
Παιδιά, δεν θα πω ψέματα, φαίνεται κάπως επίφοβο.
Δέκα μέτρα βάθος έχει
-το νερό από κάτω. -Με μια Cadillac.
Ξέρω ότι είναι βαθιά.
-Βυθίστηκε τελείως η βάρκα μου. -Όντως.
Να πάρει.
Μάλλον η εξάτμιση βρίσκει στο πάτωμα.
Διαλύω τη γέφυρά μου.
Νομίζω πως κόλλησε στο βαθούλωμα.
Είναι ξεκαρδιστικό.
Μάλλον δεν μπορείτε να το δείτε,
αλλά απ' αυτήν την πλευρά, οι τροχοί καταβύθισαν
ο καθένας τους από έναν πλωτήρα.
Σαν να βρίσκονται σε δαγκάνες.
Κι από την άλλη πλευρά, η εξάτμιση βρήκε στο πάτωμα
και η άκρη της σφηνώθηκε σε μία από τις ενώσεις.
Κόλλησε τελείως.
Υπάρχει λύση, αλλά δεν νομίζω να είσαι έτοιμος γι' αυτήν.
Ποια λύση;
Να πας να τον σπρώξεις.
Αυτό θα σήμαινε τέσσερις τόνοι αμερικάνικου σίδερου
σε μια λωρίδα πλαστικού πάνω στο νερό.
Αφού όμως ο Τζέιμς αποτελούσε πλέον ένα τεράστιο μπορντό εμπόδιο στον δρόμο μας,
δεν είχα άλλη επιλογή.
Πατάω γκάζι, αυξάνω ταχύτητα.
Αμάν! Το πίσω μέρος του αμαξιού βουλιάζει.
Είμαι με τον κώλο κάτω. Δεν βλέπω μπροστά μου.
Βλέπω να πλησιάζει το Thunderbid 2.
Αέρας.
Έπιασε.
Πρέπει να μου δώσεις μια δυνατή σπρωξιά και να συνεχίσεις.
Εντάξει. Τζέιμς Μέι, σου 'ρχομαι.
Δεν έπιασε. Ας δοκιμάσουμε κάτι άλλο.
Θα κάνω πίσω, ναι;
Και θα δημιουργήσω ένα κύμα.
Ναι;
Όταν ανασηκωθεί το πίσω μέρος του αυτοκινήτου σου, πάτα γκάζι.
Σου 'ρχομαι.
Ξεκίνα.
Τζίφος.
Χάμοντ, μπορείς να έρθεις να μας βοηθήσεις;
Νομίζω πως ανέβηκα.
Μακάρι να είχα λίγο μεγαλύτερο οπτικό πεδίο.
Θεέ μου.
Δεν θέλω να ξαναβρεθώ στο νερό.
Παραδόξως, ο πιο επικίνδυνος οδηγός για ατυχήματα έφτασε δίχως πρόβλημα.
Τζέρεμι, ήρθα κι εγώ. Μπορώ να βοηθήσω;
Χάμοντ, έχω μια καταπληκτική ιδέα.
Λέγε.
Αν οδηγούσαμε κι οι δύο με μεγάλη ταχύτητα και φρενάραμε για να προκαλέσουμε κύμα,
ίσως έτσι κατάφερνε να ανασηκωθεί.
Ή να μην άντεχε η γέφυρα και να διαλυόταν.
Αλλά δεν έχουμε άλλη επιλογή, ε;
Εντάξει, συμφωνώ. Πες μου πότε.
Λοιπόν, αυτό πραγματικά απαιτεί οδήγηση ακριβείας.
Είμαι έτοιμος.
Χάμοντ, είσαι έτοιμος;
Είμαι έτοιμος.
Δεν παίρνει μπρος τ' αμάξι.
Θεέ μου.
Τι;
Αναφορά: είμαι το ζαμπόν σ' ένα σάντουιτς ανίκανων.
Εντάξει, πήρε μπρος.
Λοιπόν, κύριοι, είμαστε έτοιμοι εδώ πίσω.
Σε τρία, δύο, ένα, τώρα.
Φρενάρισμα τώρα.
Φύγε.
Ναι!
Έπιασε, δεν το πιστεύω!
Πολύ καλά, ευχαριστώ.
ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤΟ ΧΑΜΟΝΤΣΜΠΕΡΓΚ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ: 7 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ
Δείτε εδώ! Με υποδέχεται ο λαός μου!
Μάλλον την έβαλε ο κύριος Γουίλμαν.
Ναι, όντως.
Ανυπομονώ να δω την κοινότητά μας.
Αναζητούμε μια κωμόπολη στα πρότυπα των αμερικάνικων, φαντάζομαι.
Σαν την Οκλαχόμα.
Δείτε.
Αγελάδες.
Ήταν ένα αξέχαστο ταξίδι, όπου διασχίσαμε όλη την Σκωτία,
όλη τη Νήσο Σκάι, όλο το...
Πρέπει να σταματήσω. Άναψαν ένα σωρό λαμπάκια.
Κάτι δεν πάει καλά. Το αμάξι μου μυρίζει...
Τζέιμς, κυριολεκτικά...
Ξέρω, αλλά δεν θέλω να μείνει τ' αμάξι 90 μέτρα από την κοινότητά μας.
Θέλω να κάνω ένδοξη είσοδο. Δώστε μου λίγα λεπτά.
Πώς κατάφερε να το χαλάσει 90 μέτρα από τον προορισμό μας;
Μα τι ανόητος που είναι;
Δεν ανοίγει το καπό.
Χάμοντ, έχω μια ιδέα.
Αφού δεν μπορούμε να τον βοηθήσουμε,
πάμε να ρίξουμε μια ματιά σ' αυτό το μυτερό κτήριο.
Μετά χαράς.
Φύγαμε.
Θεέ μου, πλάκα μού κάνεις. Έλα τώρα.
Δεν παίρνει μπρος.
Έμειναν και οι δύο 90 μέτρα από τον προορισμό μας.
Μάλιστα, για να σκεφτώ.
Το δικό μου θα...
Όντως. Να το.
Ύστερα από μια σύντομη διαδρομή,
έφτασα στην κοινότητά μας.
Παναγιά μου!
Ο κύριος Γουίλμαν έκανε δουλίτσα.
Κοίτα δω!
Laser Quest, σινεμά.
Έχει και σπορτς μπαρ!
Και 5G στο κινητό μου. Πώς είναι δυνατόν;
Παράξενο.
MG είναι αυτό;
Τι γυρεύει εδώ;
Καλησπέρα, μπάρμαν. Πιάσε τρεις Budweiser με τυρί, παρακαλώ.
Λίγο αργότερα, ήρθαν κι οι συνάδελφοί μου.
Κύριοι, οι μπίρες σας σάς περιμένουν.
Αυτό είναι!
Σταθείτε λίγο να απολαύσουμε τη στιγμή.
Καταλαβαίνω τι εννοείς.
Budweiser! Να σε!
Ήξερες ότι είχαν μόνο Tsingtao;
-Αλήθεια; -Ναι.
-MGD; -Όχι. Μόνο Tsingtao.
Τέλος πάντων, ας τσιμπήσουμε κάτι.
Ναι, φαΐ.
Φαΐ σ' αυτό... Δείτε. Δεν το πιστεύω ότι ο κύριος Γουίλμαν έφτιαξε όλα αυτά.
-Νιώθω σαν στο σπίτι μου. -Πραγματικά.
-Το Buick Riviera παρκαρισμένο έξω. -Ναι.
-Εγώ εδώ μέσα... Όλα ωραία. -Ξέρω.
Συγκλονιστικό.
Να παραγγείλω ποικιλία θαλασσινών-κρεατικών;
Όχι, σταθείτε.
Monterey Jack. Θέλω τυρί Monterey Jack.
ΓΛΥΚΟΞΙΝΟ ΧΟΙΡΙΝΟ ΣΟΥΠΑ ΦΩΛΙΑΣ ΠΟΥΛΙΟΥ
ΝΤΙΜ ΣΑΜ ΜΠΟΥΤΑΚΙΑ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΑΧΑΜΝΑ ΚΟΚΟΡΑ ΤΗΓΑΝΙΤΟ ΡΥΖΙ
Τι;
ΝΟΥΝΤΛΣ
Παιδιά,
δεν είναι μόνο το μενού.
Τίποτα εδώ δεν μου κολλάει.
Παράξενο.
Πόσες μέρες έχει που άνοιξε αυτό το μέρος; Μια βδομάδα;
Και ήδη τα πάντα εδώ μέσα...
είναι κινέζικα.
Και μ' αυτήν την απογοητευτική διαπίστωση, φτάσαμε στο τέλος.
Θα επιστρέψουμε. Δεν ξέρουμε πού, ούτε πότε, αλλά θα 'μαστε και πάλι πίσω.
Θα τα ξαναπούμε τότε. Ευχαριστούμε που μας παρακολουθήσατε. Αντίο.
Υποτιτλισμός: Φίλιππος Ηρακλειώτης
Επιμέλεια Ντέση Βερβενιώτου