Σας καλωσορίζουμε στον πελώριο καταπέλτη που φτιάξαμε
για ν' ασχολούμαστε με κάτι κατά τη διάρκεια της καραντίνας.
Δεν έχω ιδέα πού θα μας χρησιμεύσει, αλλά ποιος ξέρει;
Ίσως σκεφτούμε κάτι ενόσω θα επιχειρούμε σ' αυτό το επεισόδιο
να απαντήσουμε σ' ένα καίριο ερώτημα:
τι πάει στραβά μ' αυτούς τους Γάλλους;
Θέλω να ξεκαθαρίσω εξαρχής ότι συμπαθώ τη Γαλλία.
Το ίδιο και ο Χάμοντ.
Για τον Μέι, εξυπηρετεί απλώς τον σκοπό να φτάσουμε
πιο εύκολα στην Ιταλία,
όμως, όλοι συμφωνούμε σ' ένα πράγμα:
οι Γάλλοι είναι κάπως παράξενοι.
Είναι γεγονός ότι ο σύγχρονος κόσμος μας είναι ομογενοποιημένος.
Τρώμε όλοι το ίδιο φαγητό,
φοράμε τα ίδια ρούχα,
κάνουμε τα ίδια πράγματα.
Αλλά όχι στη Γαλλία.
Στη Γαλλία είναι αλλιώς.
Τα περισσότερα φάρμακα είναι σε μορφή υπόθετου.
Και στη δουλειά, απαγορεύεται διά νόμου
να τρως μεσημεριανό στο γραφείο σου.
Πρέπει να πας κάπου να φας σαν άνθρωπος.
Στα σχολεία απαγορεύεται το κέτσαπ, αλλά μέχρι τη δεκαετία του '80
επιτρεπόταν το αλκοόλ
με τα σχολικά γεύματα.
Οι φουρνάρηδες δεν έχουν δικαίωμα να κλείνουν όποτε θέλουν,
γιατί κρουασάν και μπαγκέτες πρέπει να είναι διαθέσιμα αδιαλείπτως.
Κι οι Γάλλοι ποδοσφαιριστές είναι κάπως ιδιαίτεροι.
Όταν οι γλάροι...
ακολουθούν την τράτα,
το κάνουν γιατί πιστεύουν
ότι σαρδέλες θα πεταχτούν στη θάλασσα.
Κι αν θες να πεις "έχω ρέντα" στα Γαλλικά,
λες "avoir le cul bordé de nouilles",
που σημαίνει "ο κώλος μου είναι γεμάτος νουντλς".
Απορώ πώς χωράνε μαζί με τα υπόθετα.
Στον δρόμο, η ιδιαιτερότητά τους γίνεται εξόχως προφανής.
Τα γαλλικά αυτοκίνητα ήταν ανέκαθεν αλλόκοτα.
Ξέφευγαν πάντα από τα συμβατικά μονοπάτια.
Κι από το πάνθεον της διαφορετικότητας,
αγόρασα αυτό.
Ένα Citroën CX Safari.
Δυσκολεύτηκα να το βρω, καθώς τα περισσότερα έχουν γίνει τροχόσπιτα,
αλλά άξιζε τον κόπο,
γιατί είναι ίσως το πιο γαλλικό
από τα γαλλικά αμάξια.
Τα φλας, για παράδειγμα. Λειτουργούν μ' αυτόν εδώ τον διακόπτη.
Αλλά επειδή απέχει αρκετά από την κολόνα του τιμονιού,
το φλας δεν σβήνει μόνο του
αφού έχεις στρίψει.
Είναι και το ραδιοκασετόφωνο, τοποθετημένο κάθετα μεταξύ των καθισμάτων.
Καμία αντίρρηση, αλλά...
αν απολαμβάνεις
ένα λαχταριστό pain au chocolat την ώρα που οδηγείς, και κάνα ψίχουλο
σου πέσει αναπόφευκτα,
θα καταλήξει μέσα στο κασετόφωνο,
με αποτέλεσμα
να μην μπορείς να απολαύσεις το κομμάτι της Βανέσα Παραντί
που άκουγες.
Λες κι οι μηχανικοί της Citroën
είδαν τι έκαναν όλοι οι άλλοι τη δεκαετία του 1970,
και μετά έκαναν του κεφαλιού τους.
Ακόμα και το πεντάλ των φρένων είναι κάπως,
γιατί ουσιαστικά λειτουργεί ως διακόπτης: είναι ανοιχτός
ή κλειστός. Είναι πρακτικά αδύνατον
να τον χρησιμοποιήσεις σωστά.
Μάλλον είναι πιο εύκολο, όταν φτάσεις στον προορισμό σου,
να το παίξεις Τζορτζ Μάικλ.
Εγώ διάλεξα αυτό εδώ.
Ένα Matra Murena.
Ένα διθέσιο σπορ αμάξι δεκαετίας '80, με τον κινητήρα στη μέση του αμαξώματος.
Μόνο που έχει τρία καθίσματα.
Μάλλον για την περίπτωση
που η σύζυγος και η ερωμένη μου
θέλουν να τους πάω βόλτα ταυτόχρονα, να είμαι καλυμμένος.
Κι ούτε είναι σπορ, κατ' ουσίαν,
δεδομένου ότι ο κινητήρας του είναι μόλις 1,6 λίτρων
με πενιχρή απόδοση 88 ίππων.
Δεν βγαίνει νόημα. Η Matra κατασκευάζει τους πυραύλους Exocet.
Μιλάμε για βολίδα, σε αντίθεση
μ' αυτό εδώ.
Είναι και τ' όνομά του.
Παντού στον κόσμο, τα αυτοκίνητα φέρουν το όνομα
κάποιου εντυπωσιακού ζώου, όπως Jaguar ή Mustang, ή εξωτικού ανέμου,
όπως Khamsin, Scirocco.
Στη Matra, όχι. Επέλεξαν το Murena,
μια λατινική λέξη
που σημαίνει "γιος οικογένειας πληβείων που τρώει χέλια".
"Ξεσκονίσαμε τα λεξικά κάθε γλώσσας
"και βρήκαμε αυτήν τη λέξη.
"Κανείς δεν θα την ξέρει.
"Πιο αλλόκοτο όνομα δεν θα μπορούσαμε να βρούμε. Το κρατάμε".
Πάντως, το αμάξι αυτό ωχριά
μπροστά στο αυτοκίνητο του Μέι.
Μπονζούρ, θεατές.
Πίσω στο 1998,
η Renault είπε στους σχεδιαστές της ότι ήθελε ένα μεγάλο πολυτελές κουπέ,
κάτι ανάλογο της σειράς 6 της BMW.
Κι ιδού τι επινόησαν.
Το Avantime.
Φτιαγμένο σχεδόν εξ ολοκλήρου από πλαστικό,
μοιάζει να έχει σχεδιαστεί από οκτάχρονο παιδί
που του αρέσουν τα τρένα,
και δεν διαθέτει συμβατικά όργανα.
Έχει απλώς κάτι ψηφιακές ενδείξεις
που αναβοσβήνουν εκεί στη μέση.
Δείτε και το βάθος του ταμπλό.
Είναι ένα στρέμμα.
Αν θες να καθαρίσεις το παρμπρίζ γιατί θόλωσε,
δεν μπορείς.
Πιστεύω πως αν ζητούσες από τους σχεδιαστές της Renault
να σου σχεδιάσουν έναν σκύλο,
θα έβαζαν το κεφάλι στο πίσω μέρος
και μπροστά δύο ουρές.
Δεν θα σχεδίαζαν έναν συμβατικό σκύλο.
Ακόμα κι οι πόρτες σ' αυτό το αμάξι είναι περίεργες.
Πρωτίστως γιατί, όπως έχω τσεκάρει,
η καθεμία ζυγίζει περισσότερο από την Κάιλι Μινόγκ.
Μιλάμε για πολύ βάρος.
Πρέπει να είναι οι πιο βαριές πόρτες αυτοκινήτου στον κόσμο.
Σκέτη ντροπή.
Και δεν ανοίγουν τελείως. Μέχρι εδώ πάνε.
Μένουν μισάνοιχτες.
Βλέπετε; Αν έχεις παρκάρει σε πλαγιά,
σου βγαίνει η πίστη ν' ανοίξεις.
Παναγιά μου!
Η Renault έχει μακρύ ιστορικό αυτοκινητιστικής ιδιοτροπίας.
Τη δεκαετία του 1950, για παράδειγμα,
έφτιαξαν αυτό.
Μοιάζει συνηθισμένο, αλλά αν κοιτάξετε προσεκτικά,
θα δείτε ότι όλα είναι τοποθετημένα ανάποδα.
ΤΙΜΟΝΙ ΠΟΡΤ ΜΠΑΓΚΑΖ
Και πάλι, αυτό είναι σχετικά νορμάλ
συγκριτικά μ' αυτό:
το Leyat Hélica.
Ποιος σκέφτηκε "Δεν θα μεταφέρουμε κίνηση στους τροχούς.
-"Όλοι το κάνουν αυτό". -Όχι.
"Η ώθηση θα δίνεται με προπέλα";
Αν καθώς κινείσαι στο κέντρο της πόλης, για παράδειγμα,
τι θα γίνει
αν χτυπήσεις κάποιον με τ' αμάξι;
Τον τραυμάτισες.
Αλλά αν χτυπήσεις κάποιον μ' αυτό εδώ,
δεν θα μείνουν νεφρά,
συκώτι, εντόσθια.
-"Πάρ' το κι αυτό κάτω..." -Όχι, γι' αυτό προνόησαν.
Προστάτευσαν την προπέλα
με ένα συρματόπλεγμα
για να μη βάζει κανείς το χέρι ή το κεφάλι του.
Να μην κάνει αυτό, βλέπεις;
Είναι τελείως...
Έχει και πίσω κάθισμα;
Αυτό είναι όντως διθέσιο, σε αντίθεση με το Matra σου.
Θα έμπαινες εκεί μέσα,
γνωρίζοντας ότι δεν έχεις κανέναν έλεγχο σε τίποτα απ' αυτά;
Αμάξι με πηδάλια, κι όχι σαν τα αεροπλάνα
όπου τον έλεγχο έχει κι ο συγκυβερνήτης.
-Παλαβομάρα. -Απλώς κάθεσαι εδώ.
Το βρίσκω μεγαλοφυές.
-Είναι. -Κοίτα.
Το θαυμάζω, αλλά...
Το παρουσίασαν στο Dragon's Den;
"Να τι σκέφτηκα για μεταφορικό μέσο".
-Σταθείτε λίγο. -Λέτε να λειτουργεί;
Είμαι σίγουρος.
Για κάτσε.
Δεν παίρνει μπρος με κλειδί. Θέλει να του κάνεις κόλπα.
"Έμπροσθεν" και "Όπισθεν". Θα το κάνω όπισθεν.
Θα το βάλεις μπρος, Τζέιμς;
Η μανιβέλα είναι εδώ. Έτοιμος;
Πώς; Αφού δεν ξέρω τι θα συμβεί!
-Πατάς το φρένο; -Έτοιμος για τι;
-Ναι. -Το πατάω με το πόδι.
-Εντάξει, βάλε μπρος. -Τη γυρίζω.
-Δεν πήρε. -Ξαναδοκίμασε.
-Διακόπτες; -Ναι.
-Τιμόνι; -Ναι.
-Πατάς το φρένο; -Ναι.
Θα το κάνω.
-Δεν θα πάρει. -Έτοιμος;
Πίστευα ότι θα έπαιρνε.
Είναι η επιτομή του ξενερώματος.
Θα γινόταν σπουδαίο ασθενοφόρο ή πυροσβεστικό.
-Φοβερό θα 'ταν. -Ναι.
-Το γκάζι έτοιμο; -Ναι.
-Φύγαμε. -Ναι.
"Μην ανησυχείτε.
"Ο μεσιέ Ελικά έρχεται επειγόντως με το όχημά του".
"Ησυχάστε. Πόσο μεγάλη είναι η φωτιά;"
Για στάσου λίγο.
"Οι πόνοι στο στήθος σας υποχωρούν ή γίνονται πιο έντονοι;"
Κράτα το τιμόνι.
Φαντάζεστε τι θα γινόταν αν έσβηνε σε κάνα φανάρι;
"Με συγχωρείτε..."
Θα χρειαζόταν δεύτερο άτομο.
Αυτή είναι η σωστή θέση.
Εντάξει, ξεκινάμε.
Ναι!
Λέω να το πάω μια βόλτα!
-Τι; -Θα το πάω μια βόλτα!
Τι; Εσύ; Τρέξτε να σωθείτε!
Όταν πρωτοπαρουσιάστηκε, το παρήγγειλαν 600 άτομα.
Εξακόσιοι εχέφρονες άνθρωποι
που έδεναν τα κορδόνια τους και ήξεραν να τραβάνε καζανάκι είπαν
"Ναι, θέλω ένα τέτοιο".
Δυσκολεύομαι να καταλάβω γιατί δεν είχε πέραση.
Παραδόξως, κάνει πολύ θόρυβο εδώ μέσα στην καμπίνα.
Ίσως αυτό να 'παιξε ρόλο.
Και υποτίθεται ότι πιάνει τα 170 χλμ. την ώρα.
Πιστεύω και παραπάνω.
Έλα! Δώσε!
Φαντάζομαι ότι ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται
να δει αυτό το πράγμα να στουκάρει, γι' αυτό ας προχωρήσουμε,
γιατί ακόμα κι όταν τα γαλλικά αυτοκίνητα μοιάζουν νορμάλ,
δεν χρειάζεται να ψάξεις πολύ βαθιά για ν' ανακαλύψεις ότι στην πραγματικότητα
συνήθως δεν είναι.
Για παράδειγμα, αυτό το Renault 4.
Σχετικά συμβατικό αυτοκίνητο για την εποχή του,
αλλά η απόσταση μεταξύ των τροχών σ' αυτήν την πλευρά είναι 2,38 μέτρα,
ενώ σ' αυτήν την πλευρά, η απόσταση μεταξύ των τροχών είναι 2,33 μέτρα.
Γιατί;
Δεν έχω ιδέα.
Είναι και το Renault 21.
Μοιάζει κοινότοπο, αλλά δεν είναι,
αφού σ' αυτό εδώ το μοντέλο 1,7 λίτρων η μηχανή είναι κατά πλάτος,
ενώ σ' αυτό εδώ το δίλιτρο μοντέλο
είναι κατά μήκος.
Που σημαίνει ότι ήθελε
μακρύτερα φτερά, άλλο καπό, άλλο πλαίσιο κινητήρα...
-Ο Χάμοντ στούκαρε, έτσι; -Ναι.
Τέλος πάντων, μιλάμε για μια απίστευτα περίπλοκη
και ακριβή λύση
σ' ένα ανύπαρκτο πρόβλημα.
Και συνεχίζουν μέχρι σήμερα.
Αυτό είναι ένα ολοκαίνουριο Peugeot 208.
Για κάποιον λόγο, τοποθέτησαν το τιμόνι
κάτω από τον πίνακα ενδείξεων,
που σημαίνει ότι πρέπει να 'ναι μικρό σαν κουμπί
για να χωρέσουν από κάτω τα πόδια σου.
Γιατί;
Είναι και το Citroën 2CV, που απεχθάνομαι.
Αυτό το αμάξι είναι ο προάγγελος κάθε στραβού σ' αυτόν τον κόσμο.
Χορτοφαγία, ποδηλασία,
φιλελεύθερη δημοκρατία, άτομα που μιλούν για υποκειμενική αλήθεια.
Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα. Η αλήθεια είναι μία: τούτο δω είναι απαίσιο.
Δεν είναι απαίσιο.
Είναι ένα πολύ πρακτικό, συνετό αμάξι,
που είχε πέραση επί δεκαετίες.
Άντεξε τον πόλεμο, απελευθέρωσε τη γαλλική αγροτιά.
Είναι υπέροχο. Και εμβληματικό.
Σύμβολο της γαλλικής κουλτούρας. Αν έχεις ένα εστιατόριο
ή γυρίζεις μια ταινία ή ζωγραφίζεις
και θες να βάλεις μια γαλλική πινελιά,
βάλε μέσα ένα 2CV.
Μα τα παράθυρα δεν κατεβαίνουν. Δες εδώ ανοησία.
Και στα αεροπλάνα έτσι είναι.
-Είναι απολύτως... -Ποια αεροπλάνα;
Δεν έχω δει αεροπλάνο που...
Στο αεροπλάνο μου, τα παράθυρα ανοίγουν έτσι.
Είναι φανταστικό αμάξι. Όλα τα εξαρτήματα υπηρετούν κάποιον σκοπό και τέρμα.
Μισώ την έκφραση "υπηρετούν σκοπό".
-Αφού έτσι είναι. -Καλώς τον.
-Πού είναι το Hélica; -Έγινε πειστήριο.
Ας μην μπούμε σε λεπτομέρειες. Εντάξει.
Δεν πρόκειται.
Γιατί ακόμα κι εγώ παραδέχομαι ότι το 2CV έχει πολύ έξυπνες αναρτήσεις.
Λέγεται, μάλιστα,
ότι μπορείς να ρίξεις ένα με ελικόπτερο από ύψος 150 μέτρων,
και τα αμορτισέρ θα απορροφήσουν την πρόσκρουση.
Αλήθεια;
Ας το ανακαλύψουμε.
Εντάξει, και...
Αφήστε το!
Να το.
Ναι, αυτό που έγινε οφείλεται
σε παρανόηση εκ μέρους μου.
Στο εγχειρίδιο λέει ότι οι αναρτήσεις είναι τόσο μαλακές
που μπορείς να οδηγήσεις πάνω σε χωράφι
με μισή ντουζίνα αβγά στη θέση του συνοδηγού και δεν θα σπάσουν.
Πώς παρανόησες αυτό;
Νόμιζα πως "oeuf" στα Γαλλικά είναι το ελικόπτερο.
Μα...
Σ' αυτό το σημείο σκέφτηκα καλύτερα να προχωρήσουμε
και να διερευνήσουμε τη σχέση των Γάλλων με τα αυτοκίνητά τους.
Επειδή δεν μοιάζει επουδενί με την αντίστοιχη
δική μας σχέση.
Αν οδηγούσα
το δικό μου αμάξι, θα έβλεπα αυτήν τη θέση και θα έλεγα
"Δεν χωράω".
Θα έψαχνα για άλλη.
Όμως, δεν θα αντιδρούσε έτσι ένας Γάλλος.
Δεν έχει τίποτα παράδοξο αυτή η μανούβρα στη Γαλλία.
Έτσι παρκάρουν.
Το βλέπεις καθημερινά
σε κάθε δρόμο στο Παρίσι.
Ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο,
το Renault 5 ήταν το πρώτο αυτοκίνητο παραγωγής
στον κόσμο με ελαστικούς προφυλακτήρες.
Είναι κι άλλα. Μόλις αγόρασα αυτό το πλυντήριο πιάτων,
κι όπως βλέπετε, δεν χωράει στο πορτ μπαγκάζ αυτού του Peugeot.
Ως Βρετανός,
αυτό που θα έκανα θα ήταν να αγοράσω ένα μικρότερο πλυντήριο
ή να δανειστώ ένα μεγαλύτερο αμάξι
ή να ζητήσω να μου το παραδώσουν.
Οι Γάλλοι, όμως, θα έκαναν αυτό.
"Oh, merde".
Σταμάτησε να κινείται το αμάξι μου;
Ναι. Είμαι κοντά στον προορισμό μου;
Ναι.
Τότε, πάρκαρα.
Είναι γεγονός πως στη Γαλλία, σε αντίθεση
με σχεδόν όλον τον κόσμο, το αμάξι
δεν το βλέπουν ως σύμβολο στάτους.
Αν αγοράσεις ακριβό αυτοκίνητο, θεωρείσαι μικροαστός.
Κι άμα το φροντίζεις κιόλας...
Ανήκουστο!
Κι ο κόσμος της Premier League συμφωνεί μ' αυτό που λέω. Θα σας δείξω
τη φωτογραφία του Γουίλιαν, που είναι Βραζιλιάνος,
να οδηγεί μια Bentley.
Ο Ιμπραΐμοβιτς,
Σουηδός, οδηγεί μια Lamborghini.
Ο Οζίλ, Γερμανός, έχει μια Porsche.
Ο Μάρκους Ράσφορντ, Βρετανός, έχει ένα πειραγμένο Range Rover,
κι εδώ έχω μια φωτογραφία του Καντέ, που είναι Γάλλος κι οδηγεί
ένα Mini.
Χτυπημένο λίγο, μάλλον καθώς θα πάρκαρε.
Κάποιος θα σκέφτεται "Ναι, αλλά ο Πρόεδρος;
"Αποκλείεται να κυκλοφορεί
"με μικρό χάτσμπακ".
Λάθος! Γιατί θα σας δείξω
μια φωτογραφία του Προέδρου Μιτεράν
σ' ένα Renault 5!
Δείτε εδώ!
"Όχι, δεν έχω σοφέρ και δεν θέλω μεγάλο αμάξι.
"Είναι μικροαστικό. Αποκρουστικό.
"Πώς το λέτε...
"Θα ξεράσω".
Γι' αυτό κανένας Γάλλος κατασκευαστής αυτοκινήτων
δεν έφτιαξε ποτέ μεγάλο όχημα ανωμάλου δρόμου.
Οι Αμερικανοί έφτιαξαν. Οι Ιάπωνες το ίδιο.
Οι Σουηδοί,
οι Γερμανοί, εμείς...
Ακόμα και οι Ιταλοί.
Αλλά όχι οι Γάλλοι.
Πιστεύουν
πως για να φτάσεις στην κορυφή αυτού του λόφου
μπορείς να πάρεις απλώς το οικογενειακό αμάξι σου.
Μιλούσα με μια Γαλλίδα που δουλεύει στο γραφείο μας, τις προάλλες,
και μου είπε πως οι γονείς της δεν έχουν πουλήσει ποτέ αμάξι.
Αγοράζεις ένα Renault 5, το οδηγείς μέχρι να διαλυθεί.
Το αποσύρεις κι αγοράζεις ένα Renault Clio που το οδηγείς μέχρι να διαλυθεί.
Το αποσύρεις,
και ούτω καθ' εξής.
Αν δεν σ' απασχολεί η μεταπωλητική αξία του αυτοκινήτου σου,
νιώθεις απελευθερωμένος.
Στη Γαλλία, μόλις 4% των ανθρώπων
πλένουν το αμάξι τους με το χέρι.
Τέσσερα τοις εκατό. Αυτό ήταν.
Κυριακή πρωί, αυτό που δεν κάνεις στη Γαλλία
είναι να σηκωθείς νωρίς να πλύνεις το αμάξι
στην αυλή σου, γιατί θα σε μισήσουν οι γείτονες.
Όλες αυτές τις Κυριακές που σηκωνόμουν νωρίς για να πλύνω...
Θα του ρίξω μια σπρωξιά να ξεκολλήσει.
Μια χαρούλα.
Μερσί, μεσιέ.
Βλέπω το αμάξι του Χάμοντ.
Έχει βαθούλωμα από το σπρώξιμο του Τζέρεμι.
Και μου ξινίζει επειδή είμαι Βρετανός,
αλλά αν είσαι Γάλλος, δεν σου χτυπάει στο μάτι.
Για δείτε, μπήκαμε μέσα στο δάσος.
Περνάω απ' αυτό το δέντρο;
Οδηγώ τ' αμάξι μου.
Πηγαίνω όπου θέλω.
Αν ερχόμουν εδώ με μια Mercedes G-Wagon που κάνει 100.000 λίρες,
θ' ανησυχούσα μήπως τη γρατζουνίσω.
Όμως, δεν οδηγώ G-Wagon. Οδηγώ το βαν μου.
Η μπογιά για τους Γάλλους
είναι σαν το περιτύλιγμα ενός καινούριου αυτοκινήτου.
Όταν ήμουν 17 ετών,
σε μια σχολική ανταλλαγή
όπου έμενα σε οικογένεια Γάλλων, είχαν έναν γιο στην ηλικία μου.
Του είχαν πάρει ένα τσίλικο Fiat Panda.
Ολοκαίνουριο αμάξι.
Κι όπως αράζαμε στον ήλιο εγώ κι αυτός,
ο μικρός αδερφός του, πέντε ετών, πετούσε πέτρες
στο Panda
κι έγδερνε την μπογιά.
Εγώ στη θέση του,
17 ετών με καινούριο αμάξι, θα τον σκότωνα στο ξύλο
με ό,τι έβρισκα μπροστά μου.
Εκείνου δεν του καιγόταν καρφί.
"Πετάει πέτρες στ' αμάξι.
"Κάνει ωραίο θόρυβο καθώς γδέρνεται η μπογιά".
Τι;
Σύντομα, φτάσαμε στη μέση της διαδρομής μας,
όπου έκανα μια ψυχαγωγική επίδειξη των δυνατοτήτων του Citroën Berlingo.
Ο Τζον είναι!
Κι αφού διέλυσα το χειρόφρενο,
μπήκαμε σε μια διαδρομή για ράλι.
Αυτό που αποδεικνύουμε είναι ότι η ικανότητα του αμαξιού να πάει κάπου
και να κάνει κάτι εξαρτάται απολύτως
από τη διάθεση του οδηγού να δείχνει αδιαφορία.
Μη σας τρομάζουν αυτοί οι θόρυβοι.
Δεν σημαίνουν τίποτα.
Έτσι θα συμπεριφερόταν ένας μέσος Γάλλος
σ' ένα ράλι Αφρικής
με το Renault 4 της μαμάς του.
Πάντως, ας μην ξεχνάμε
ότι οι Γάλλοι επινόησαν τους αγώνες αντοχής.
Όπως το Παρίσι-Πεκίνο,
το Παρίσι-Ντακάρ
κι όλους τους άλλους διαφρικανικούς αγώνες.
Και πάνω απ' όλα,
χρησιμοποιούσαν συνήθως τα οικογενειακά τους οχήματα.
Με τόσες αναταράξεις, θα μου βγει το ισχίο.
Όλα πάνε μέλι-γάλα ως τώρα.
Μεσιέ Μέι!
Άντε!
Αμάν! Σκατά!
Μπονζούρ, μεσιέ.
Καθώς πλησιάζαμε στην κορυφή,
η διαδρομή γινόταν όλο και πιο δύσκολη.
Αυτό θα το 'λεγες κι αναποδιά.
Το παρμπρίζ.
Μάλιστα. Από δω.
Αμάν! Το πλυντήριο πιάτων!
Γεια σου.
Μπορώ να το κατέβω άνετα με το οικογενειακό μου αμάξι.
Δεν καταλαβαίνω πού θα χρησίμευε το G-Wagon.
Σκατά!
Εμπρός!
Χριστέ μου! Να πάρει η ευχή!
Έχασα τον ηλεκτρικό αριστερό εξωτερικό καθρέφτη,
αλλά ο χειροκίνητος είναι ακόμα εδώ.
Δεν μπορώ ν' ανοίξω το παράθυρο για να ρυθμίσω τον καθρέφτη,
αλλά δεν πειράζει, γιατί τον έχασα.
Εντέλει, με τους ένδοξους λόφους της Ουαλίας
να λούζονται στο θερμό φως του απομεσήμερου,
φτάσαμε στο πέρας της διασκεδαστικής μας διαδρομής.
Χάμοντ.
Πωπώ! Δες εκεί τη θέα. Είναι...
-Είναι το κάτι άλλο. -Κοίτα.
Έχει κι ένα σπιτάκι
λες κι είναι σκηνικό από οικιακό τρενάκι.
-Είναι τέλειο. -Πραγματικά πανέμορφο.
Γεια σου.
-Μπονζούρ, μεσιέ. -Δες εδώ.
Απίστευτο, έτσι;
Θα σας πω τι έχει ενδιαφέρον.
Τα μέλη του συνεργείου μας έφτασαν προφανώς με τα τετρακίνητα.
-Ναι. -Αλλά το ίδιο κι εμείς.
-Ακριβώς. -Ναι.
Έγιναν και μερικές ζημιές.
-Ψιλογρατζουνιές. -Βαψιματάκι θέλουν.
Σιγά το πράγμα.
Οι Γάλλοι ίσως έχουν δίκιο.
Συμφωνώ μαζί σου.
-Τώρα μου ήρθε κάτι. -Τι;
Το πλυντήριο πιάτων.
Όντως, γιατί με στούκαρε ο Χάμοντ.
Ναι, λυπάμαι γι' αυτό.
Πώς ανοίγει το πορτ μπαγκάζ;
-Από την πόρτα; -Ναι.
-Μάλιστα. -Σχεδιαστική ατέλεια.
Την επόμενη μέρα, ξεκινήσαμε με τα αυτοκίνητά μας
για τον επόμενο προορισμό μας.
Στην πορεία, αρχίσαμε να νιώθουμε ότι αυτή η διαφορετικότητα
τα έκανε όλο και πιο αξιαγάπητα.
Προφανώς, δεν χρειάζεσαι δύο υαλοκαθαριστήρες, ένας αρκεί.
Και η πιτσιλίθρα είναι πάνω στον υαλοκαθαριστήρα.
Γιατί όχι;
Είναι διαφορετικό, ενδιαφέρον.
Είναι και οι πλευρικοί καθρέφτες.
Τόσο όμορφοι, τόσο φουτουριστικοί,
που χρησιμοποιήθηκαν στο Aston Martin Vantage,
στο Venturi Atlantique, στο Renault Sport Spider,
στο Lotus Esprit,
στο Jaguar XJ-220 και στα περισσότερα TVR.
Από τη μία, το τιμόνι είναι κλασικό γαλλικό.
Αλλόκοτο, με έναν άξονα
χωμένο βαθιά και επίπεδη βάση.
Από την άλλη,
είναι υπέροχο, με τέλειο μέγεθος, τέλειο πάχος, τέλεια διάμετρο,
και βλέπω όλα τα όργανα γιατί δεν με εμποδίζει κάποιος άξονας.
Από πολλές απόψεις, το γεγονός ότι είναι αλλόκοτο το κάνει πιο συμπαθές.
Αυτό που θεωρούμε εμείς ξεροκεφαλιά, είναι καινοτομία,
γιατί οι Γάλλοι είναι πρωτοπόροι στην αυτοκίνηση.
Όχι εμείς.
Εμείς φτιάχναμε Morris Marina.
Και μη νομίσετε ότι μόνο τ' αμάξια είναι αλλόκοτα.
Ορισμένοι οδικοί κανόνες είναι εξίσου παράξενοι.
Για παράδειγμα, οι Γάλλοι πίστευαν, σε αντίθεση με όλους,
ότι τα λευκά φώτα ήταν λάθος.
Θα έπρεπε να είναι κίτρινα.
Κι αν σ' αρέσει να οδηγείς μετά μουσικής,
ένας κανόνας λέει ότι 35% των ποπ τραγουδιών
που παίζονται στο γαλλικό ραδιόφωνο
πρέπει να είναι γαλλικά.
Έτσι πάει κανονικά το κομμάτι
ή μήπως κάποιο ψίχουλο από το pain au chocolat έπεσε
πάλι μέσα στο κασετόφωνο;
Ορίστε. Αυτό ήταν από τη χώρα που έβγαλε τον Ντεμπισί και τον Μεσιάν.
Ένα από τα αγαπημένα μου στοιχεία στη Γαλλία είναι η χαλαρή προσέγγιση
στις πινακίδες. Αυτή εδώ, για παράδειγμα.
Βλέπετε τέτοιες παντού.
Λέει ότι το δημαρχείο είναι προς τα κει
και όλα τα υπόλοιπα, "Toutes Directions",
όλα τα άλλα είναι προς τα κει. Ινδία, Παρίσι,
χερσόνησος Καμτσάτκα, ό,τι κι αν θέλεις, είναι προς τα κει, φύγε.
Είναι και το θέμα της κίνησης σε κυκλικό κόμβο.
Σ' όλον τον υπόλοιπο κόσμο,
οι χώρες αποφάσισαν ότι προτεραιότητα έχουν όσοι κινούνται ήδη μέσα.
Όχι στη Γαλλία, όμως.
Αποφάσισαν το ανάποδο.
Τα αυτοκίνητα που κινούνται στον κόμβο σταματούν για να μπουν τα άλλα.
Έτσι.
Προχώρα.
Πώς τους ήρθε ότι αυτό είναι το σωστό;
Οι κυκλικοί κόμβοι υπάρχουν για να μη συμβαίνει αυτό.
Ξέρατε ότι οι μισοί κυκλικοί κόμβοι στον κόσμο είναι στη Γαλλία;
Ισχύει όντως αυτό;
Οι μισοί κυκλικοί κόμβοι στον κόσμο
βρίσκονται σε μια χώρα που αγνοεί τον σκοπό τους;
Ναι, είναι γεγονός.
Είναι αναποτελεσματικό.
Θα ξεκουμπιστούμε από δω καμιά ώρα;
Να τι συμβαίνει.
Οδηγώ στον κυκλικό κόμβο όπως οι Γάλλοι για να δω αν έχει αποτέλεσμα.
Δεν με νοιάζει. Έκανες ουρά χιλιομέτρων.
Να τι συμβαίνει.
Πάρε το κωλοαμάξι σου.
Ακριβώς αυτό συμβαίνει.
Του Χάμοντ τού την έπεσαν οι ντόπιοι. Δεν φταίει αυτός.
Κουνήσου.
Τελικά, κουνηθήκαμε.
Γιατί είχε έρθει η ώρα να βρούμε ένα μέρος για μια κλασική γαλλική απόλαυση,
το μεσημεριανό,
όπου συζητήσαμε άλλη μια πτυχή της γαλλικής οδικής κουλτούρας.
Να σου δείξω κάτι, Χάμοντ;
Αυτή είναι, όπως βλέπεις εδώ,
μια λίστα με τους Γάλλους φιλοσόφους στη Wikipedia.
Θεέ μου!
-Δεν είναι... -Κι είμαι μόλις στο "G".
Είναι όλος ο πληθυσμός της Γαλλίας, έτσι;
-Απίστευτο. -Δεν έχει τελειωμό.
Η λίστα με τους Αυστραλούς είναι μάλλον μικρότερη.
Έχω μείνει έκθαμβος.
Στα γαλλικά γυμνάσια, ξέρεις, είναι υποχρεωτικό
το μάθημα της φιλοσοφίας.
-Για όλους; -Ναι.
Το αναφέρω, γιατί διάβαζα αυτό εδώ το βιβλίο
του Ρολάν... "Μπαρτ" είναι ή "Μπαρθ";
Μικρέ, πώς προφέρεται;
Αυτό.
Και λέει
"Τα αμάξια στις μέρες μας είναι σχεδόν σαν τους μεγάλους γοτθικούς ναούς.
"Αντανακλούν τη δημιουργικότητα μιας εποχής
"γεμάτης με παθιασμένους καλλιτέχνες
"που ενδιαφέρονται για την εικόνα και όχι για τη χρήση
"από έναν πληθυσμό που τα αντιλαμβάνεται
"ως μαγικά αντικείμενα".
Δεν κριτικάρουν τ' αυτοκίνητα όπως εμείς.
Όχι. Εμείς αναφέρουμε τελική ταχύτητα,
-επιτάχυνση 0-100, τιμή. -Λέμε καμιά εξυπνάδα.
Με καμιά χαζή μεταφορά.
-Και πίσω στο στούντιο. -Τελειώσαμε.
Να σου διαβάσω κι ένα ακόμα απόσπασμα.
"Στη Citroën, βρίσκονται στην αρχή μιας νέας φαινομενολογίας
"όσον αφορά στη συναρμολόγηση, καθώς προχωράμε από τη συγκόλληση εξαρτημάτων
"σ' έναν κόσμο απλής τοποθέτησης".
Σε πόσο πιάνει τα 100 από στάση;
Δεν αναφέρει.
Φαντάζεσαι την κριτική γι' αυτό το Mégane στη γαλλική τηλεόραση;
Θα σ' άφηνε τελείως στα χαμένα.
Είναι αλήθεια
Αυτό που μπορούμε να συμπεράνουμε από τη γαλλική οδική δοκιμασία
είναι ότι το Mégane
είναι νοσταλγικό και κυνικό,
αλλά με μια νότα ελαφρότητας,
όπως υποδηλώνει το μπαλόνι.
Ώρα να διερευνήσουμε μια πιο πεζή πτυχή των γαλλικών αυτοκινήτων:
τη φημισμένη απαλή τους πρόσφυση.
Η ελαστικότητα του αέρα και η ευελιξία του νερού
συνδυάζονται για την άνεσή σας στις υδροπνευματικές αναρτήσεις της Citroën.
Είναι γεγονός ότι λόγω της τραγικής κατάστασης των δρόμων
στη μεταπολεμική Γαλλία,
οι Γάλλοι κατασκευαστές
αναγκάστηκαν να αναπτύξουν συστήματα ανάρτησης που θα μπορούσαν να αντέξουν.
Όπως ανέφερα προηγουμένως,
το Citroën 2CV ήταν ικανό να μεταφέρει
ένα καλάθι αβγά μέσα από οργωμένο χωράφι
χωρίς αυτά να σπάσουν.
Όσο για το CX μου,
είναι κυριολεκτικά το πιο ανάλαφρο αμάξι στην οδήγηση
που έγινε ποτέ.
Φανταστείτε τη σκηνή.
Είστε σε μια ξαπλώστρα σε μια τροπική παραλία.
Κάνει ζέστη κι ακούγονται μόνο τα κυματάκια που χαϊδεύουν τη λευκή άμμο.
Έχεις πιει μισό μπουκάλι κρασί
με το μεσημεριανό σου και δεν έχεις τίποτα να κάνεις όλο το απόγευμα
παρά να κοιμηθείς.
Έτσι νιώθεις όταν οδηγείς
ένα Citroën CX.
Είναι απίστευτα άνετο.
Λέγεται, μάλιστα,
ότι το υδροπνευματικό σύστημα του Citroën μου είναι τόσο καλό,
που δύο άτομα μπορούν ν' απασφαλίσουν μια βόμβα στο πορτ μπαγκάζ,
καθώς το αμάξι κινείται με ταχύτητα σ' έναν λιθόστρωτο δρόμο.
Είσαι σίγουρος ότι λέγεται αυτό;
Ναι, απολύτως.
Το σύστημα ανάρτησης ήταν τόσο καλό,
που η Citroën το πούλησε στη Rolls-Royce που το έβαλε στο Shadow.
Είστε έτοιμοι;
Γιατί ετοιμαζόμαστε να μπούμε στον λιθόστρωτο δρόμο τώρα.
Λοιπόν, το θέμα απαιτεί απόλυτη λεπτότητα και ακρίβεια.
Ναι.
Είναι σαν να κάνεις εγχείριση στο μάτι.
Μία λάθος κίνηση...
Ήρεμα.
Εντάξει, πολύ προσεκτικά,
αν διαχωρίσω αυτά τα καλώδια
ένα χιλιοστό τη φορά...
Θέλει σκέψη. Ένα απ' αυτά είναι ψεύτικο.
Δεν θέλει απότομες κινήσεις.
Μένουν οκτώ δεύτερα. Πρέπει να αποφασίσουμε.
Δεν τρέμει τ' αυτοκίνητο. Εγώ τρέμω.
Να το κάνω τώρα.
Θα το κάνω.
-Το κάνατε; -Συγχαρητήρια. Ναι.
-Έξοχα. Ορίστε, λοιπόν. -Ήμασταν εν κινήσει;
Ακριβώς.
Ακριβώς αυτό θέλω να πω.
Και για να κάνω ακόμα πιο έντονο το επιχείρημα,
βάλαμε μια παρόμοια βόμβα
στο πίσω μέρος μιας BMW
και ζητήσαμε από δύο ασκούμενους να προσπαθήσουν να την απασφαλίσουν.
-Κόψ' το! -Δεν μπορώ!
Δεν μπορώ να πιάσω το καλώδιο!
Γαμώτο!
Ορίστε, λοιπόν.
Αν θέλετε να εργαστείτε για το The Grand Tour, γράψτε μας
"Θα πέθαινα να δουλέψω για το σόου".
Κρίμα, γιατί ήταν καλά παιδιά.
Πίστευα πως είχαν μέλλον.
-Δεν ήθελα ποτέ να τους εισπνεύσω. -Έχουν γίνει όντως...
Αφότου γράψαμε δακρύβρεχτες επιστολές
προς τους γονείς των παιδιών,
κατευθυνθήκαμε προς το Κεντ για το επόμενο σπουδαίο μας πείραμα.
Καθ' οδόν, ασχοληθήκαμε μ' ένα χαρακτηριστικό των Γάλλων
που θαυμάζουμε πολύ:
την ενσυνείδητη άρνησή τους να κυβερνηθούν.
Ο Ντε Γκολ φέρεται κάποτε ν' αναρωτήθηκε
"Πώς να κυβερνήσεις μια χώρα που έχει 246 διαφορετικά είδη τυριού;"
Η αλήθεια, κατά πως φαίνεται, είναι
ότι δεν μπορείς.
Όταν το πόιντ σύστεμ ενσωματώθηκε στον κώδικα οδικής κυκλοφορίας
της Βρετανίας το 1988,
όλοι είπαν "Εντάξει".
Όταν πήγαν να υιοθετήσουν κάτι παρόμοιο στη Γαλλία
τη δεκαετία του 1990,
όλοι μπήκαν αμέσως στ' αμάξια τους και μπλόκαραν τους αυτοκινητοδρόμους.
Δεν είχε οργανωθεί μέσω των σόσιαλ μίντια
γιατί δεν υπήρχαν τότε. Έγινε ενστικτωδώς.
Όταν ο πρόεδρος της Renault, Ζορζ Μπες,
απέλυσε 21.000 υπαλλήλους το 1986,
δεν πήγαν απ' έξω να βάλουν φωτιές.
Τον σκότωσαν.
Το 2019,
η γαλλική κυβέρνηση αποφάσισε να μειώσει το όριο ταχύτητας
σε όλες τις επαρχιακές οδούς στα 80 χλμ. την ώρα.
Οι Γάλλοι αντέδρασαν φορώντας τα κίτρινα γιλέκα τους...
και καταστρέφοντας
το 60% των καμερών καταγραφής ταχύτητας σε ολόκληρη τη χώρα.
Το 60%!
Κι όταν τοποθέτησαν κάμερες σε αψίδες πάνω από αυτοκινητοδρόμους
για να πιάσουν όσους φορτηγατζήδες παραβίαζαν έναν περιβαλλοντικό νόμο,
δεν κατέστρεψαν το 60% αυτών των καμερών.
Τις κατέστρεψαν όλες.
Πραγματικά, θαυμάζω την ξεροκεφαλιά των Γάλλων.
Τη λατρεύω.
Αληθεύει πως όταν η Τροχαία πήγε να υιοθετήσει τις δαγκάνες,
ο κόσμος γέμισε τις κλειδαριές με κόλλα
με αποτέλεσμα να πρέπει να κοπούν και να αχρηστευτούν;
Αν ήμουν Γάλλος τώρα, θα πήγαινα με 180.
Μακάρι το αμάξι μου να έπιανε τα 180.
Σύντομα, φτάσαμε στην πίστα αγώνων ράλι,
γνωστή ως Λίντεν Χιλ.
ΜΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΟΝ ΓΙΑΤΡΟ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ ΠΕΡΑ
Το εργαστήριο για το νέο μας πείραμα.
Όλοι ξέρουμε πως όσον αφορά τα καυτά χάτσμπακ,
οι Γάλλοι είναι βασιλιάδες.
Όμως, ποιο απ' όλα υπερέχει;
Αυτό ήρθαμε να ανακαλύψουμε εδώ, σ' αυτήν την υπέρτατη αυτοκινητιστική δοκιμασία.
Ταιριάζει απόλυτα, καθώς οι Γάλλοι επινόησαν τους αγώνες αυτοκινήτου.
Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στη χώρα τους.
Το "Γκραν Πρι" είναι γαλλική φράση. Το Λε Μαν είναι στη Γαλλία.
Οι διοικήσεις όλων των αυτοκινητιστικών οργανώσεων έχουν την έδρα τους στο Παρίσι.
Κι ασφαλώς σήμερα θα ακολουθήσουμε τους γαλλικούς κανόνες.
Το πλάνο είναι απλό: ένας αγώνας 20 γύρων.
Εγώ θα οδηγώ ένα Peugeot 205 GTi 1.6.
Ο Τζέρεμι ένα Peugeot 306 GTi 6.
Κι ο Τζέιμς θα οδηγεί ένα Renault Sport Clio 172 Cup.
Αντίπαλοί μας θα είναι ένα Saxo VTS...
ένα 206 GTi...
κι ένα Renault Sport Mégane...
που θα τα οδηγούν τρεις υπάλληλοί μας.
Ο σεναριογράφος μας, γιατί αυτός έγραψε τη συγκεκριμένη ενότητα,
η βοηθός παραγωγής μας επειδή είναι Γαλλίδα,
και τέλος, η Άμπι, η συμβασιούχα οδηγός αγώνων μας.
Έχοντας λάβει όλοι θέσεις,
το σπουδαίο πείραμα μπορούσε επιτέλους να ξεκινήσει.
Φύγαμε!
Μεσημεριανό, νομίζω.
Λίγο πιο πέρα από την πίστα, προσφέρονταν κάποια σνακ.
Τζέιμς, θέλεις Châteauneuf-du-Pape ή Petrus του '62;
Στη μέση του αγώνα;
Εσύ το λες αυτό,
μα στη Γαλλία απαγορεύεται όντως το αλκοόλ στους χώρους εργασίας,
αλλά επιτρέπεται να πίνεις κρασί, μπίρα ή μπράντι.
Δηλαδή, λένε "Δεν μπορείς να πιεις αλκοόλ πέρα από μπίρα,
-"κρασί και μπράντι". -"Που παράγουμε εμείς".
-Απαγορεύεται να πιεις τζιν ή βότκα. -Ξενόφερτο αλκοόλ.
Ναι.
Ο αγαπημένος μου νόμος στη Γαλλία είναι αυτός
που απαγορεύει να στέλνεις επαγγελματικά μέιλ το σαββατοκύριακο.
-Δεν επιτρέπεται; -Διά νόμου.
Για ν' απολαμβάνεις το σαββατοκύριακο;
Ναι, ακριβώς γι' αυτό.
Να πω απλώς ότι αυτήν τη στιγμή είμαι στη 2η θέση στον αγώνα.
Εγώ είμαι τελευταίος. Άργησα στην εκκίνηση.
Σου το 'χα πει: καλό αμάξι το 205 GTi,
αλλά όχι τόσο όσο το 306 GTi.
Ναι, γιατί ο κόσμος συμφωνεί μ' αυτήν τη θεωρία.
Μα όχι, στάσου. Όλοι συμφωνούν ότι το 205 είναι το απόλυτο καυτό χάτσμπακ.
-Όντως, είναι ένα απόλυτα καυτό χάτσμπακ. -Δεν γίνεται να είναι "ένα" απόλυτο.
-Είναι "το"... -Λίγοι αντιλαμβάνονται
ότι το 306 GTi που οδηγώ εγώ
είναι το καλύτερο γαλλικό χάτσμπακ απ' όλα.
Αλλά παραδόξως δεν το 'μαθε ο κόσμος.
-Κανείς δεν το αντιλαμβάνεται. -Άρα...
Σαν τους Sex Pistols και τους New York Dolls.
Αφού φάγαμε το μεσημεριανό μας και πήραμε έναν υπνάκο...
ο αγώνας συνεχίστηκε.
Φύγαμε!
Είμαστε κοντά.
Τώρα τρώω κανονική γαλλική σκόνη.
Εμπρός, έλα! Την τρέλα μου!
Η Μαργκερίτ, η Γαλλίδα ασκούμενη, με το 206 GTi.
Αλλά καθώς ο αγώνας άρχισε να ανάβει,
προέκυψε ένα πρόβλημα.
Μισό λεπτό, τι συμβαίνει εδώ;
Τι τρέχει;
Οι αγωνοδίκες κάνουν απεργία.
Ο Τζέιμς εκμεταλλεύτηκε τη σύγχυση κι ανέβηκε τρεις θέσεις.
Ολόκληρος χαμός γίνεται, κοίτα.
Για ποιο ζήτημα να απεργούν άραγε;
Δύσκολο να ξέρεις με τους Γάλλους.
Αλιευτικές ποσοστώσεις, γη,
κάμερες ταχύτητας.
Όπως στην πατρίδα.
Εντέλει, μετά τη δολοφονία του διευθυντή του αγώνα,
επέστρεψαν στα πόστα τους κι ο αγώνας μπορούσε να ξαναρχίσει.
Για να είμαστε σαφείς, όλα τα αυτοκίνητα εδώ είναι εξαιρετικά
επειδή είναι καυτά γαλλικά χάτσμπακ.
Το δικό μου είναι κορυφαίο.
Δεν έχει ABS, ούτε έλεγχο πρόσφυσης, κι έκανα τετακέ.
7.000 στροφές.
167 άλογα αμολημένα.
Ο Ρίτσαρντ Χάμοντ θα γκρινιάζει τώρα για την έλλειψη ιπποδύναμης.
Δεν έχω ιπποδύναμη. Βγάζω μόλις 104 άλογα.
Ο Πόρτερ με σκότωσε!
Τελείως γαλλική κίνηση από τον σεναριογράφο μας.
Κάνε άκρη!
Α, αυτή είναι, η Γαλλίδα.
Να διευκρινίσω ότι η Μαργκερίτ δεν έχει ξανατρέξει σε αγώνες,
άρα είναι αυθεντική Γαλλίδα παλαβιάρα.
Αν κι έκανε ένα λαθάκι εδώ και θα την ταπώσω.
Μπονζούρ, μαντάμ!
Καθώς ο Χάμοντ και ο Μέι συναγωνίζονταν τους υπαλλήλους,
εγώ κι η Άμπι ήμασταν μπροστά κι αγωνιζόμασταν για την 1η θέση.
Έκφραση αποφασιστικότητας.
Ταχύτητα!
Μπορεί να είσαι οδηγός αγώνων, αλλά έχω 40 άλογα πάνω από σένα.
Όχι, στάσου.
Το ταμπλό μου αρχίζει να διαλύεται, αλλά δεν είναι δα και απαραίτητο.
Στα γαλλικά αμάξια, τα άχρηστα εξαρτήματα φεύγουν μόνα τους.
Προφυλακτήρες, ηλεκτρικά παράθυρα, όλα αυτά.
Αυτό που σου απομένει στ' αλήθεια είναι ένας απίστευτα σκληροτράχηλος κινητήρας.
Να η ευκαιρία μου.
Πάει η ευκαιρία μου.
Σήκωσε και το δάχτυλο. Είναι σίγουρα Γαλλίδα.
Αυθεντικής προέλευσης.
Πολύ καλή φάση.
Μπερδεύτηκε λίγο.
Γιε θηλυκού σκυλιού, τράβα να αναπαραχθείς!
Καθώς μπαίναμε στους τελευταίους γύρους,
κατάφερα να προσπεράσω το πολύ πιο ισχυρό Renault του Τζέιμς.
Για να κλέψω μια ατάκα του Τζέιμς, "Εμπρός, μικρό μου Pug!"
Αλλά τότε...
Έσβησε.
Τι έγινε εδώ;
Αμάν...
Κάνει απεργία.
Καθώς απέμεναν μόνο δύο γύροι,
ο Τζέιμς συνέχιζε να τρώει τη σκόνη
της εξαιρετικά απολαυστικής νεαρής Γαλλίδας.
Κι εγώ συνέχιζα να παλεύω με την Άμπι για τη νίκη.
ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΠΙΑΣΕΤΕ ΤΟ ΤWITTER,
ΝΑΙ, ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΒΕΛΓΟΣ.
Να πάρει!
Φτου!
Ναι, το δυνατό Peugeot παίρνει το προβάδισμα!
Έλα!
Όχι!
Κι έτσι, νίκησε το Saxo.
Αλλά δεν πειράζει,
γιατί όλοι μας το διασκεδάσαμε απίστευτα.
Και...
καταλήξαμε σ' ένα σπουδαίο συμπέρασμα.
Οι Γάλλοι μπορούν να φτιάξουν καταπληκτικά αυτοκίνητα
όταν δεν κάνουν παλαβομάρες. Ακούστε κι αυτό, όμως.
Ενίοτε φτιάχνουν καταπληκτικά αυτοκίνητα, ακόμα κι όταν κάνουν.
Υποδεχθείτε το πιο αξιοθαύμαστο γαλλικό αυτοκίνητο απ' όλα.
Το SM.
Ένα Citroën κουπέ με εξακύλινδρο κινητήρα 2,7 λίτρων
της Maserati κάτω από το καπό.
Στην πραγματικότητα, το αμάξι αυτό είναι γαλλοϊταλικό.
Καλός συνδυασμός.
Ο Ζαν Αλεζί είναι Γαλλοϊταλός,
όπως κι ο Ολιβιέ Ζιρού, ο Ερίκ Καντονά, ο Νταβίντ Ζινολά.
Μια χαρά πήγε.
Ναι. Αυτό που δίνει ένας τέτοιος συνδυασμός
είναι γαλλική περιπλοκότητα και ιταλική λεπτότητα.
Ναι.
Για να σου δώσω ένα παράδειγμα για την περιπλοκότητα, το γκάζι δεν συνδέεται
κανονικά. Συνδέεται,
αλλά έχεις μια ράβδο, μετά ένα σύρμα,
μετά άλλη μια ράβδο, μετά περνάει μέσα από το χταπόδι...
Όντως.
-Απ' όλη τη μηχανή. -Και μετά βγαίνει.
Άκου κι ένα ακόμα. Όλα τα καλώδια κάτω από το καπό είναι μαύρα,
κι έτσι δεν μπορείς να ξέρεις τι αρχίζει και τελειώνει πού.
Είναι όλα μαύρα. Δεν ξέρω.
Μην το ψάχνεις. Δουλεύει.
Κι αυτό εδώ το φωτάκι "stop" που λατρεύω.
Η μεγαλύτερη ένδειξη στοπ.
-Ούτε καν... -"Σταμάτα πια!"
"Ένα μαραφέτι χάλασε πάλι!"
Αυτό λέει.
"Είμαι τόσο μεγάλο για να καταλάβεις ότι πρέπει να σταματήσεις επιτέλους!
"Τι περίμενες;
"Έφτασε αυτή η αναπόφευκτη στιγμή.
"Σταμάτα αμέσως, αλλιώς πέθανες!"
Όμως, ν' αναφερθούμε και στην όψη του;
Είναι από τα πιο όμορφα αμάξια που έγιναν ποτέ.
Κάποιες γωνίες του σ' αφήνουν μ' ανοιχτό το στόμα.
Το έχουμε ξαναπεί, αλλά η πραγματική ομορφιά δεν είναι
-σαν αυτή του ίντερνετ, η ψεύτικη... -Όχι.
...απόλυτη συμμετρία. Το αμάξι αυτό έχει γωνίες.
Είναι εκθαμβωτικό.
Μ' αρέσει πολύ η λίστα των ατόμων που είχαν στην κατοχή τους SM.
-Είναι καλή; -Ένας προς έναν.
Περιέχει τους Γκρέιαμ Γκριν, Μπρέζνιεφ,
Χαϊλέ Σελασιέ,
Λι Μέιτζορς, που έπαιζε στο Six Million Dollar Man, Τζον Μπάρι,
που έγραψε τα βιβλία με τον Μποντ.
Ο Αμίν Νταντά είχε εφτά τέτοια.
Εφτά SM.
Μπας και λειτουργούσε κάποιο.
Άκου και τα ενδιαφέροντα ονόματα.
Μπιλ Γουάιμαν από τους Stones,
Άνταμ Κλέιτον των U2
και Γκάι Μπέριμαν των Coldplay.
Ήταν όλοι μπασίστες και είχαν SM.
Ίσως γιατί ποτέ κανείς δεν προσέχει τους μπασίστες.
Στέκονται απλώς στο βάθος.
"Σταματήστε να κοιτάζετε τον τραγουδιστή.
-"Έχω ρημαδο-SM". -"Δείτε εμένα".
Ναι.
-Λατρεύω αυτό τ' αμάξι. -Θέλω πολύ ένα.
Νιώθω την αύρα του ανθρώπου που λαχταράει κάτι να έρχεται από δω.
Σε προτρέπω όντως ν' αποκτήσεις ένα για να το χαζεύω.
Είναι πολύ ιδιαίτερο.
Θα ήθελα να είμαι απ' αυτούς
που θα έσκαγαν μύτη
-μ' ένα τέτοιο. -Ναι, αν και δεν θα τα κατάφερνες.
-Όχι. -Μα θα σκεφτόσουν θετικά.
Θα σ' έβλεπε ο κόσμος
και θα θεωρούσε ότι είσαι ένας αισιόδοξος ανόητος.
-Ναι. -Που στην τελική, είμαι.
Ξέρετε, ξεκινήσαμε την εκπομπή ρωτώντας
"Τι πάει στραβά μ' αυτούς τους Γάλλους;"
Κι η απάντηση είναι
όχι πολλά, για να πω την αλήθεια.
Αγαπάμε το φαγητό, το κρασί, την ξεροκεφαλιά τους,
κι όπως φαίνεται,
αγαπάμε πολλά κι από τ' αυτοκίνητά τους.
Όμως, δεν θέλουμε να σας δώσουμε την εντύπωση ότι τ' αγαπάμε όλα.
Γιατί δεν ισχύει.
Αυτό είναι το Citroën Pluriel, το οποίο μισούμε
εν μέρει επειδή είναι απαίσιο, αλλά κυρίως
λόγω της ηλίθιας οροφής του.
Πιθανόν να σκεφτήκατε ότι η οροφή έχει αναδιπλωθεί έξυπνα
κάπου στο πίσω μέρος, όπως συνηθίζεται στα καμπριολέ.
Αλλά όχι.
Είναι ακριβώς εδώ.
Πρέπει να αφαιρεθεί τελείως.
Έτσι, αν σηκωθείτε το πρωί και πείτε "Ήλιο έχει, ας βγάλω την οροφή",
πάτε κάπου κι αρχίσει να βρέχει, τι κάνετε;
Αν πάλι είστε κάπου μακριά και πείτε
"Λιακάδα έχει, ας βγάλω την οροφή",
πού θα τη βάλετε; Πρόκειται για αυθεντική γαλλική κουταμάρα.
Να επιστρέψουμε αυτό το τρισάθλιο κατασκεύασμα στους Γάλλους
και να τους πούμε να το κρατήσουν.
Έχει πλάκα, γιατί η Γαλλία απέχει πόσο;
Σαράντα χιλιόμετρα; Φαίνεται κυριολεκτικά από δω.
-Δεν είναι μακριά. -Όχι.
Μακάρι να 'χαμε κάτι για να το εκτοξεύσουμε τόσο μακριά.
Μισό λεπτάκι!
Α, ναι!
Με ύψος άνω των 18 μέτρων και βάρος 32 τόνων,
ο καταπέλτης μας ήταν αρκετά μεγάλος για να τα καταφέρει.
Όμως, είναι σκέτος μπελάς να τον φορτώσουμε και να τον οπλίσουμε,
εξού και φέραμε μερικά μηχανήματα.
Ναι.
Λατρεύω τους γερανούς.
Πού είναι ο Τζέιμς;
Σταθείτε.
Κινούμενος γρηγορότερα απ' οποιοδήποτε άλλο σημείο της εκπομπής,
ο Τζέιμς ξεκίνησε να δένει τον καταπέλτη
στον γάντζο του γερανού του Χάμοντ.
Ευχαριστώ.
-Είναι δεμένος με σχοινί, έτσι; -Φυσικά. Είναι σε ύψος άνω των δύο μέτρων.
-Το πέρασες στον γάντζο; -Είμαστε έτοιμοι;
Ναι.
Έχοντας τελειώσει μ' αυτό, χρειαζόμασταν ένα πρακτικό άτομο
για να εξηγήσει τη μηχανική πίσω από το απίθανο κατασκεύασμά μας.
Ακούστε πώς δουλεύει.
Ο Χάμοντ θα σηκώσει αυτό ψηλά, κι αυτό...
το βάρος 12 τόνων
θα πάει...
Ή μήπως θα πάει προς τα κει;
Όχι. Προς τα δω.
Θα κατεβεί ο βραχίονας,
και θα συνδέσουμε το συρματόσχοινο στην άκρη του βραχίονα...
με το αμάξι;
Αφού αποσαφήνισε όλα αυτά,
πήγε να φέρει το Pluriel.
Τι κάνεις;
-Από την άλλη πάει. -Τζέρεμι, σε λάθος πλευρά είσαι.
-Τι; -Το έφερες σε λάθος μέρος.
Πρέπει να το πας από την άλλη.
Όχι, η Γαλλία είναι προς τα κει.
Το τραβάει από χαμηλά και τινάζει από πάνω.
-Ξεκινάει απ' αυτήν την πλευρά. -Και πάει...
-Έτσι. -Δεν ξεκινάει από δω, δηλαδή;
Όχι, ξεκινάει από κει.
Όχι!
Εξαιρετικός χειριστής.
Αυτό είναι. Όχι.
Διάνοια.
-Δεν έχει τέτοιο στο σπίτι; -Ναι.
Ναι, καλύτερα τώρα.
-Ακόμα και μετά από εγχείριση καρδιάς... -Ναι;
...που έχουν συνδεθεί οι αρτηρίες
κι έχουν γίνει όλα τα ράμματα, δεν βλέπεις τέτοιο χάλι.
-Τι; -Προφανώς, εδώ δεν έγινε
δουλειά ακριβείας, έτσι;
Ναι.
Το σηκώνει!
-Σταμάτα. -Φτάνει.
Θεέ μου, τι περίπλοκο εγχείρημα!
Σταμάτα.
Εντέλει εμείς οι τρεις είμαστε πολύ άντρες.
Ω, ναι.
Με το βαρίδι
υψωμένο στη θέση του και το αμάξι δεμένο
σε κάτι σημαντικό,
ήμασταν επιτέλους έτοιμοι για εκτόξευση.
Δηλαδή, τραβώντας αυτό, το αμάξι θα κάνει μια στροφή από πάνω
-και θα πάει στη Γαλλία; -Ναι.
-Ακριβώς. -Κι αν πετύχει,
θα 'ναι το γρηγορότερο Pluriel.
Μακράν.
Είμαστε όλοι έτοιμοι;
Τράβα την ασφάλεια.
Έρχεται!
-Συμβαίνουν αυτά. -Τράβα πιο δυνατά.
Αντρίκια, ξέρεις.
Έρχεται ξανά!
-Συνέχισε... -Είναι ελαστικό.
Πήραμε λάθος σχοινί.
Με το "τρία, δύο, ένα", θα τραβήξουμε...
Έτοιμος; Τρία, δύο, ένα.
Έφυγε!
Ναι!
Να το! Το βλέπω! Πωπώ!
Σταθείτε.
Πού πήγε; Το βλέπει κανείς;
Εκεί!
Να πάρει!
Και μ' αυτήν τη φρικτή απογοήτευση...
Για τον Λουί.
-Ποιος είναι ο Λουί; -Αυτός.
Για τον Λουί, ώρα να κλείσουμε.
Ευχαριστούμε πολύ που μας παρακολουθήσατε.
Τα ξαναλέμε την επόμενη φορά. Να προσέχετε.
-Δεν θα πάμε στη Γαλλία, έτσι; -Όχι για ένα διάστημα.
Υποτιτλισμός: Φίλιππος Ηρακλειώτης
Επιμέλεια Ντέση Βερβενιώτου