Hallo en welkom bij onze enorme katapultmachine, die we gebouwd hebben om
onszelf te vermaken tijdens de covidlockdown.
Ik heb geen idee waarvoor we hem gaan gebruiken,
maar misschien komen we op ideeën tijdens dit programma
met een heel belangrijke vraag.
Wat is er mis met de Fransen?
Ik wil vooropstellen dat ik van Frankrijk hou.
Hammond ook.
Volgens May bestaat het alleen als doorgang
naar Italië.
Maar we zijn het over één ding eens:
de Fransen kunnen vreemd doen.
We leven tegenwoordig in een homogene wereld.
We eten hetzelfde eten,
dragen dezelfde kleren
en doen dezelfde dingen.
Maar niet in Frankrijk.
Frankrijk is anders.
De meeste medicijnen nemen ze anaal in.
Volgens de wet mag je op je werk
je eten niet aan je bureau eten.
Je moet ergens anders heen.
Op scholen is tomatenketchup verboden, maar tot de jaren '80
konden kinderen alcohol drinken
bij hun schooleten.
Franse bakkers mogen niet zomaar sluiten wanneer ze willen,
omdat ze altijd een voorraad croissants en stokbrood moeten hebben.
En Franse voetballers zijn ook vreemd.
Als de zeemeeuwen
de vissersboot volgen,
is dat omdat ze denken
dat er sardines in zee gegooid worden.
Als je wilt zeggen: 'Ik heb geluk',
zeg je: 'Avoir le cul bordé de nouilles'.
Dat betekent: 'Mijn bips zit vol noedels.'
Dat er nog ruimte is met al die pillen.
Maar op de weg is hun vreemdheid het opvallendst.
Franse auto's waren altijd al vreemd.
Ze zijn weggevlogen van de norm.
En uit hun pantheon van vreemdheid
heb ik dit gekocht:
een Citroën CX Safari.
Het was niet makkelijk, want de meeste zijn omgebouwd tot campers,
maar het was de moeite waard, want
dit is misschien wel de meest Franse,
Franse auto van alle.
Zoals de richtingaanwijzers. Die bedien je met deze schakelaar.
Maar omdat die niet aan het stuur zit,
gaat de richtingaanwijzer niet uit
als je de bocht gemaakt hebt.
En dan heb je de radio, die verticaal gemonteerd is tussen de stoelen.
Dat is leuk, maar...
Als je geniet van
wat pain au chocolat tijdens het rijden en er vallen wat kruimels
vanaf, wat zal gebeuren,
komt het in de cassettespeler
waar het zeker
de lol verpest van het Vanessa Paradis-liedje
waar je naar luisterde.
Alsof de Citroën-ontwerpers
keken naar wat de anderen deden in de jaren '70
en toen iets anders deden.
Zelfs het rempedaal is vreemd, want
het is een schakelaar. De remmen staan aan
of uit. Het is gewoon onmogelijk
om het goed te doen.
Als je bij je bestemming komt, kun je beter een
George Michael doen.
Dit heb ik gekozen.
Een Matra Murena.
Hij komt uit de jaren '80. Een tweezits sportwagen met middenmotor.
Maar met drie stoelen.
Ik denk dat
als mijn vrouw en maîtresse
tegelijkertijd uit rijden willen, dat dan geregeld is.
Het is ook geen sportwagen,
omdat de motor maar een kleine 1,6 is
met slechts 88 pk.
Het slaat nergens op. Matra heeft de Exocet-raket gebouwd.
Dat is een snel ding. Dit
echt niet.
En dan de naam.
Overal ter wereld noemen ze auto's naar
spannende dieren, zoals Jaguar en Mustang, of exotische winden,
Khamsin, Scirocco.
Matra heeft Murena gekozen,
wat Latijn is
en betekent: 'zoon van een plebejergezin die van paling houdt'.
'We hebben de woordenboeken doorgenomen van alle talen
'en we hebben een woord.
'Niemand begrijpt het.
'Het is vreemder dan elke andere naam. Die nemen we.'
Maar deze auto is niks vergeleken
met wat May gekocht heeft.
Bonjour, kijkers.
In 1998
zei Renault tegen de ontwerpers dat ze een grote, luxe coupé wilden,
zoiets als een BMW 6 Serie.
Dit hebben ze bedacht,
de Avantime.
Hij is bijna geheel van plastic,
lijkt getekend door een achtjarige
die van snelle treinen houdt
en hij heeft geen conventionele metertjes.
Het zijn digitale dingen
die daar in het midden zweven.
Moet je naar dat enorme dashboard kijken.
Het is enorm.
Als je de ruit wil afvegen, omdat hij beslagen is,
lukt je dat niet.
Je krijgt de indruk dat als de ontwerpers van Renault gevraagd werd
een nieuwe hond te ontwerpen,
ze het hoofd aan de achterkant zetten
met twee staarten aan de kop.
Een normale hond zou ze niet lukken.
Zelfs de deuren van deze auto zijn vreemd.
Vooral, en dat heb ik gecontroleerd,
omdat ieder meer weegt dan Kylie Minogue.
Hij is erg zwaar.
Ze noemen ze de zwaarste deuren ter wereld.
Niet indrukwekkend.
Ze gaan ook niet echt open.
Dat is hoe ver hij opengaat.
Moet je zien. Op een helling
kan dat heel lastig zijn.
Krijg toch wat.
Renault heeft een lange geschiedenis in vreemd.
In de jaren 50, bijvoorbeeld,
bouwden ze dit.
Hij lijkt normaal, maar kijk goed
en je ziet dat hij omgekeerd is.
LE STUUR - LE KOFFERBAK
Dat is nog redelijk normaal
vergeleken met dit,
de Leyat Hélica.
Wie heeft bedacht: we drijven de wielen niet aan,
-dat doet iedereen al? -Ja.
We gebruiken gewoon een propeller.
Als je door het centrum rijdt,
wat gebeurt er dan...
Als je iemand aanrijdt in je auto,
is dat erg.
Maar als je iemand daarmee aanrijdt...
Weg nieren,
lever, slachtafval...
-'Daar heb je nog wat.' -Daar hebben ze over nagedacht,
want hij heeft een propeller,
maar met dun draad ervoor,
zodat je niet met je hand ertussen komt
of zo. Zie je?
Het is heel...
Is er een achterbank?
Dit is een tweezitter, net als jouw Matra.
Zou je hierin stappen
als je wist dat je geen controle hebt over dat?
Het is niet zoals een vliegtuig
met dubbele bediening.
-Het is gestoord. -Je zit er gewoon.
Ik vind het briljant.
-Dat klopt. -Nou,
ik bewonder hem, maar
is hij in Dragon's Den geweest?
'Dit is mijn idee over reizen.'
-Maar wacht eens... -Werkt hij?
Dat zal best.
Wacht even, je hebt...
Je start hem niet met een sleutel.
'Vooruit' en 'Retarderen'. Ik retardeer wel.
Ga je hem opladen?
Het compressiepunt is goed. Klaar?
Geen idee wat er gebeurt.
-Heb je je voet op de rem? -Klaar voor wat?
-Ja. -Hij beweegt niet.
-Ik heb alles. Doe maar. -Klaar om te gaan?
-Hij doet niks. -Nog eens.
-Contact? -Ja.
-Generator aan? -Ja.
-Voeten op de rem? -Ja.
Ik doe het.
-Hij start niet. -Klaar?
Ik dacht dat dat het was.
Dit is toch de definitie van een anti-climax?
Dit zou een geweldige brandweerwagen zijn.
-Briljant. -Ja.
-Gashendel goed? -Ja.
-Daar gaan we. -Ja.
Geen zorgen.
Monsieur Hélica is onderweg als noodvoertuig.
'Hoe groot is het vuur?'
Hou vol.
'Wordt de pijn in je borst erger of beter?'
Generator aan.
Als hij afslaat bij het stoplicht, zou dat echt klote zijn.
'Ik zal even... Pardon...'
Je hebt twee man nodig.
Die instelling is goed.
Daar gaan we.
Gaan.
Ik ga een stukje rijden.
-Wat? -Ik ga een stukje rijden.
Wat, jij? Ren voor je leven.
Toen hij bekend gemaakt werd, hebben 600 mensen een bestelling gedaan.
Zeshonderd weldenkende mensen
die hun schoenen konden strikken en een toilet gebruiken, zeiden:
'Ja, zo een wil ik er.'
Gek dat hij niet aangeslagen is.
Het is verrassend luidruchtig hier.
Dat kan een factor zijn.
Blijkbaar kan hij 170 kilometer per uur.
Ik denk meer.
Kom op.
Mensen hebben wel genoeg
van al zijn ongelukken, dus laten we verdergaan, want
zelfs als Franse auto's normaal lijken,
hoef je niet ver te zoeken om te zien dat ze dat eigenlijk
meestal niet zijn.
Neem deze, de Renault 4.
Een redelijk normale auto voor die tijd.
Maar de afstand tussen de wielen aan deze kant is 239 centimeter
en aan deze kant 234 centimeter.
Waarom?
Ik heb geen idee.
Dan heb je de Renault 21.
Hij ziet er saai uit, maar is dat niet,
want in dit 1,7 liter-model zit de motor opzij,
terwijl hij bij de 2 liter
in de lengte zit.
Daarom had hij
een langere voorkant, motorkap en chassis nodig...
-Is Hammond gecrasht? -Ja.
Maar goed, dit was een heel ingewikkelde
en dure oplossing
voor een niet-bestaand probleem.
En ze doen het nu nog.
Dit is een nagelnieuwe Peugeot 208.
Om een of andere reden zit het stuur
onder het dashboard,
zodat hij zo klein moet zijn als een knoop
om je benen eronder te krijgen.
Waarom?
Dan heb je de Citroën 2CV, die ik haat.
Dit is de voorbode van alles dat verkeerd gelopen is.
Veganisme, fietsen,
liberale democraten, mensen die 'mijn waarheid' zeggen.
Die bestaat niet. Dit ding is verschrikkelijk.
Niet waar.
Het is een praktische auto
die de tand des tijds heeft doorstaan.
Hij heeft een oorlog overleefd en de boeren bevrijd.
Hij is fantastisch.
Hij is het meest Franse ooit. Als je een restaurant,
film or schilderij
Frans wil maken?
Zet er een 2CV in.
Hij heeft geen opendraaibare ramen.
Vliegtuigen hebben dit.
-Het is... -Welk vliegtuig?
Ik ben nog nooit...
Mijn vliegtuig heeft precies dat.
Dit is een geweldige auto. Alles erin is doelmatig en niet meer.
Ik haat de uitdrukking 'doelmatig'.
-Maar dat is het. -Hallo.
-Waar is de Hélica? -Die is bewijs.
-Laten we daar niet over uitweiden. -Nee.
Nee.
Want de 2CV heeft wel een heel slimme ophanging.
Ze beweren zelf
dat je er een vanaf 150 meter kunt laten vallen vanonder een helikopter
en de vering de klap opvangt.
Echt?
Laten we dat uitzoeken.
Oké, en...
Laat maar los.
Daar komt hij.
Wat er gebeurd is...
Ik heb niet goed gelezen.
Er staat: 'De vering is zo goed
'dat je over een akker kunt rijden
'met zes eieren op de zitting die niet zullen breken.'
Hoe lees je dat verkeerd?
Ik denk altijd dat 'oeuf' het Franse woord voor helikopter is.
Maar...
Ik bedacht me dat we beter verder konden
en kijken naar de relatie die Fransen met hun auto hebben.
Want dat lijkt niet op onze relatie
met onze auto's.
Als ik in mijn auto zat,
keek ik naar die plek en dacht:
dat is te klein.
Dan zocht ik wat anders.
Maar dat zou een Fransman niet doen.
Hier is niks extreem aan in Frankrijk.
Zo parkeer je.
Dit zie je dagelijks
op straat in Parijs.
Precies daarom
was de Renault 5 de eerste productiewagen
ter wereld met buigbare schokdempers.
En er is meer. Ik heb een afwasmachine gekocht.
Zoals je ziet, past hij niet in de achterbak van deze Peugeot.
Ik ben Brits,
dus ik zou een kleinere afwasmachine kopen,
een grotere auto lenen
of hem laten bezorgen.
Wat de Fransen doen, is dit:
'O, merde.'
Staat mijn auto stil?
Ja. Ben ik in de buurt van wat ik wil?
Ja.
Dan sta ik geparkeerd.
Het feit is dat in Frankrijk, in tegenstelling
tot vrijwel overal, de auto niet
als statussymbool gezien wordt.
Een dure auto wordt als bourgeois gezien.
Als je er goed voor zorgt,
is dat walgelijk.
Eredivisie voetbal ondersteunt dat. Want hier heb ik
een foto van Willian, een Braziliaan,
in zijn Bentley.
Hier heb je Ibrahimović,
een Zweed, in een Lamborghini.
Özil, een Duitser, heeft een Porsche.
Marcus Rashford, Brits, heeft een dure Range Rover.
En hier heb ik een foto van Kanté, die Frans is, rijdend in
zijn Mini...
Vol met krassen, waarschijnlijk van het parkeren.
En dan zeg je: 'En de president dan?
'Die rijdt echt niet rond
'in een hatchback.'
Mis. Want hier heb ik
een foto van president Mitterrand
in een Renault 5.
Moet je zien.
'Nee, ik heb geen chauffeur en ik wil geen grote auto.
'Dat is bourgeois. Dat is walgelijk.
'Hoe zeg je dat?
'Le misselijk.'
Daarom heeft geen Franse automaker
ooit een grote offroader gemaakt.
De Amerikanen wel, de Japanners,
de Zweden,
de Duitsers, wij,
zelfs de Italianen.
Maar de Fransen niet.
Hun idee is
dat als je op die heuvel daar wilt komen,
je je gewone familie-auto gebruikt.
Ik sprak een meisje op kantoor dat Frans is.
Ze zei dat haar ouders nog nooit een auto verkocht hebben.
Koop een Renault 5, rij erin tot hij kapotgaat,
laat hem slopen, koop een Renault Clio, rij erin tot hij kapotgaat,
laat hem slopen
en zo verder.
Als je je geen zorgen maakt over de waarde van je auto,
is dat heel bevrijdend.
In Frankrijk wast slechts 4% van de mensen
hun auto met de hand.
Maar vier procent.
Wat je op zondagmorgen niet doet in Frankrijk,
is vroeg opstaan om je auto te wassen
op de oprit, omdat je buren je zullen haten.
Al die zondagmorgens dat ik vroeg opgestaan ben om...
Ik help hem een handje.
Geweldig.
Merci, monsieur.
Ik kijk naar Hammonds auto.
Die is gedeukt door Jeremy's zetje.
Ik huiver, want ik ben Brits, maar
bij een Fransman ziet een auto er zo uit.
We gaan nu het bos in.
Kom ik langs die boom?
Ik rij in mijn auto
waar ik naartoe wil.
Als ik hier reed in mijn honderd mille kostende Mercedes G-Wagon,
maakte ik me zorgen om de lak.
Maar ik zit niet in een G-Wagon, ik zit in mijn busje.
Voor Fransen is lak
het cadeaupapier van een nieuwe auto.
Toen ik 17 was,
logeerde ik voor uitwisseling
bij een Frans gezin. Ze hadden een zoon van mijn leeftijd.
Ze kochten een nieuwe Fiat Panda voor hem.
Echt een nieuwe auto.
Toen we buiten in de zon zaten,
gooide zijn broertje, vijf jaar oud, stenen
naar de Panda
en kwam er wat lak af.
Was dat mij overkomen
op mijn 17e met een nieuwe auto? Ik had hem doodgeslagen
met wat ik maar voor handen had.
Hem kon het niks schelen.
'Hij gooit gewoon wat steentjes.
'Dat klinkt leuk als de lak eraf gaat.'
Wat?
Al snel waren we halverwege,
waar ik een feesttrucje van de Citroën Berlingo liet zien.
Dat is John.
En toen de handrem kapot was,
kwamen we op een soort rallypad.
Wat we bewijzen, is dat de mogelijkheid van een auto ergens te komen
en dingen te doen, afhangt
van de instelling van de chauffeur.
Schrik niet van dat geluid.
Dat heeft niks te betekenen.
Dit is wat een typische Fransman doet
op een rally in Afrika
in de Renault 4 van zijn moeder.
Vergeet niet
dat de Fransen endurance rally's hebben uitgevonden.
Zoals de Parijs-Peking,
de Parijs-Dakar
en al die andere races door Afrika.
En wat belangrijker is,
ze gebruikten meestal wat op de oprit stond.
Dit is schokkerig genoeg om je 'Gaulois' te ontwrichten.
Dit is tot nu toe petit pomme, petit oeuf.
Monsieur May.
Ga verder.
Jeetje. O, merde.
Bonjour, monsieur.
Dichter bij de top
werd het nog lastiger.
Dit is vervelend.
De voorruit.
Goed, deze kant op.
Nee. Mijn afwasmachine.
Hallo.
Mijn familie-auto rijdt hier zonder probleem.
Ik zie niet in wat ik met een G-Wagon moet.
Merde.
Allez.
Verdomme nog aan toe.
De elektrische spiegel aan de linkerkant is verdwenen,
maar de handspiegel niet.
Mijn raam kan niet open voor spiegelaanpassingen,
maar de spiegel is toch verdwenen.
Uiteindelijk, met de prachtige, Welshe heuvels
badend in de warme middagzon,
bereikten we het eindpunt van ons ritje.
Hammond.
-Moet je dat uitzicht zien. -Dat is...
-Dat is ongelooflijk. -Moet je zien hoe...
Er staat zelfs een huis,
alsof het voor een modelbaan is.
-Echt perfect. -Heel prachtig.
O, hallo.
-Bonjour, monsieur. -Moet je dat zien.
Ongelooflijk, niet?
Wat ook interessant is...
De crew in hun 4WD's heeft het gered.
-Ja. -Maar wij ook.
-Precies. -Ja.
Er is wat schade.
-Er zijn wat krasjes. -Dat is patina.
Dat gebeurt.
Fransen hebben gelijk.
Dat denk ik ook.
-Ik bedacht net iets. -Wat?
Je afwasmachine.
Omdat Hammond tegen me op gereden is.
Dat spijt me.
Waar zit de klepopener?
-In de deur? -Ja.
-Oké. -Dat is een ontwerpfout.
De volgende dag reden we met onze eigen auto's
naar de volgende bestemming.
Onderweg realiseerden we ons dat hun vreemdheid
ze aantrekkelijker maakte.
Je hebt maar één ruitenwisser nodig.
En ruitenwisservloeistof gaat in de ruitenwisser zelf,
waarom niet?
Het is anders en interessant.
Dan de deurspiegels.
Zo goed en futuristisch
dat ze zijn gebruikt op de Aston Martin Vantage,
de Venturi Atlantique, de Renault Sport Spider,
de Lotus Esprit,
de Jaguar XJ-220 en de meeste TVR's.
Dit stuur is typisch Frans.
Het is vreemd. Je hebt één spaak
met een verzonken schijf en platte onderkant.
Aan de andere kant
is het perfect. Het perfecte formaat, dikte, doorsnede
en ik kan de aanwijzers zien, omdat er geen spaak in de weg zit.
Door de vreemdheid zijn ze juist aantrekkelijker.
Wat wij zien als domheid, is innovatie,
omdat Fransen pioniers zijn geweest in auto's.
Wij waren dat niet.
Wij maakten de Morris Marina.
En niet alleen de auto's zijn vreemd.
Sommige verkeersregels zijn ook vreemd.
De Fransen geloofden, in tegenstelling tot de rest,
dat witte koplampen verkeerd waren
en dat ze geel moesten zijn.
En als je met muziek rijdt,
is er een regel die zegt dat 35% van de popliedjes
op de Franse radio
Frans moeten zijn.
Moet dat zo klinken
of is er weer un morceau de pain au chocolat tombéed
in mijn radio?
Dat kwam dus uit het land van Debussy en Messiaen.
Mijn favoriete Franse ding is hun slonzigheid
met wegbewijzering. Dit bijvoorbeeld.
Dat zie je in heel Frankrijk.
Er staat dat het stadhuis die kant op is
en 'toutes directions',
al het andere is die kant op. India, Parijs,
Kamtsjatka, wat je ook wilt, gewoon die kant op. Wegwezen.
En dan hoe je een rotonde gebruikt.
Overal ter wereld
hebben landen besloten dat auto's voorrang geven aan auto's op de rotonde.
De Fransen niet.
Zij doen het andersom.
Auto's op de rotonde stoppen voor nieuwe auto's.
Zo.
Rij maar.
Waarom denken ze dat dat de juiste manier is?
Je maakt een rotonde om dit te vermijden.
Wist je dat de helft van alle rotondes in Frankrijk ligt?
Is dat waar?
Ligt de helft van alle rotondes
in een land dat niet weet wat het zijn?
Ja, dat klopt.
Het werkt niet.
Ik probeer hier weg te komen.
Dan gebeurt er dit.
Ik rij op de Franse manier over de rotonde om te zien of het werkt.
Nou en? Je veroorzaakt een opstopping.
Dan gebeurt er dit.
Verplaats die ...auto.
Dit is precies wat er gebeurt.
Hammond wordt in elkaar geslagen. Ik geef ze gelijk.
Ga rijden...
Uiteindelijk zijn we gaan rijden,
want we moesten een plek vinden voor het meest Franse van alles,
lunch.
Waar we een ander aspect van de Franse autocultuur bespraken.
LE OUDE BAKKERIJ
Mag ik je iets laten zien?
Dit is, zoals je kunt zien,
een lijst van Franse filosofen, op Wikipedia.
O, mijn god.
-Het is niet echt... -Ik ben pas bij 'G'.
Eigenlijk iedereen in Frankrijk.
-Ongelooflijk. -Het blijft doorgaan.
De Australische lijst is vast korter.
Ik ben verbijsterd.
Want op de middelbare school in Frankrijk is het verplicht
om filosofie te volgen.
-Voor iedereen? -Ja.
Ik kom hiermee, omdat ik een boek lees van
Roland... Is het 'Barth' of 'Barthes'?
Waterjochie, hoe zeg je dat?
Die.
En hij zegt:
'Auto's tegenwoordig zijn het equivalent van grote, gothische kathedralen.
'Het mooiste uit een tijdperk,
'met passie ontworpen door kunstenaars
'en genoten op beeld als ze niet in gebruik zijn
'door een bevolking die ze vergelijkt
'met puur magische voorwerpen.'
Ze recenseren auto's niet zoals wij.
Nee. Wij hebben het over de topsnelheid.
-Van 0 tot 100, de prijs. -Op de staart trappen.
Vreemde metaforen.
-Terug naar de studio. -Klaar.
Ik lees nog een stukje voor.
'Bij de Citroën gaat het om een nieuwe fenomenologie
'van bouwen. Alsof je komt uit een wereld van lassen
'in een wereld van naaststelling.'
Wat is de 0 tot 100?
Dat zegt hij niet.
Kun je je een recensie van de Mégane op de Franse tv voorstellen?
Dat zou onbegrijpelijk zijn.
Het is waarheid
Wat we kunnen afleiden van die Franse wegtest
is dat de Mégane
weemoedig en cynish is,
met een hint van frivoliteit,
zoals de ballon suggereert.
Nu is het tijd een meer basaal aspect van Franse auto's te onderzoeken,
namelijk hun befaamde rijgenot.
De elasticiteit van lucht en de flexibiliteit van water
worden voor uw comfort gecombineerd in de hydro-pneumatische ophanging.
Omdat de wegen zo slecht waren
in het naoorlogse Frankrijk
moesten Franse automakers
ophanging ontwerpen die dat aankon.
Zoals eerder gezegd,
was de Citroën 2CV in staat
een mand eieren te vervoeren over een akker
zonder ze te breken.
Wat mijn CX betreft,
die is letterlijk de best rijdende auto
ooit gemaakt.
Stel je voor:
je ligt op een ligbed op een tropisch strand.
Het is warm en je hoort alleen de golven tegen het witte zand.
Voeg er een halve fles wijn aan toe
tijdens de lunch en je hebt de hele middag niks te doen
dan lummelen.
Zo voelt het
in een Citroën CX.
Het is heel comfortabel.
Ze zeggen zelfs
dat het hydro-pneumatische systeem van mijn Citroën zo goed is
dat twee mensen in de kofferbak een bom kunnen ontmantelen
terwijl de auto hard over kasseien rijdt.
Zeggen ze dat echt?
Zeker weten.
De ophanging hierin was zo goed
dat Citroën hem aan Rolls-Royce verkocht voor in de Shadow.
Klaar?
Want we gaan nu naar de kasseien.
Dit vergt precisie en een zachte hand.
Ja.
Het is net oogchirurgie.
Schiet uit...
Rustig.
Heel voorzichtig.
Als ik deze draden scheidt,
een millimeter per keer...
We moeten kijken... Minstens één is nep.
Geen plotse beweging.
Acht seconden te gaan. Ik neem een beslissing.
De auto trilt niet. Dat ben ik.
Ik moet het nu doen.
Ik doe het.
-Heb je het gedaan? -Goed gedaan.
-Geweldig. Zie je wel? -Reden we?
Precies.
Dat bedoel ik nou.
En om het punt duidelijk te maken,
hebben we dezelfde bom
achter in een BMW gelegd
en twee stagiaires gevraagd om hem te ontmantelen.
-Knip dan. -Dat lukt niet.
Ik kom niet bij de draad.
Verdomme.
Zie je wel?
Wil je een baan bij The Grand Tour, schrijf dan naar:
'Ik sterf voor een baan in die serie.'
Jammer, het waren leuke jongens.
Ik vond ze veelbelovend.
Ik wilde ze niet inademen.
Na wat lastige brieven
aan de ouders van de jongens
gingen we naar Kent voor ons volgende, belangrijke experiment.
Onderweg keken we naar een Franse eigenschap
die we erg waarderen,
hun weigering om geregeerd te worden.
De Gaulle heeft zich ooit afgevraagd:
'Hoe regeer je een land met 246 soorten kazen?'
De waarheid is dat het
niet kan.
Toen we het puntensysteem op rijbewijzen invoerden
in Groot-Brittannië in 1988
zei iedereen: 'Oké.'
Maar toen ze zo'n systeem in Frankrijk invoerden
in de jaren '90
stapte iedereen in zijn auto en blokkeerde de snelwegen.
Dat kwam niet door social media,
want dat bestond nog niet. Het was instinct.
Toen het hoofd van Renault, George Besse,
in 1986 21.000 werknemers afvloeide,
gingen ze niet buiten staken,
maar schoten 'm dood.
In 2019
besloot de regering de snelheid te beperken
op de grote wegen tot 80 kilometer per uur.
De Fransen reageerden door hun gele vesten aan te trekken...
En ze vernielden
zestig procent van de flitspalen in het land.
Zestig procent.
En toen ze camera's boven de autoroute hingen
om vrachtwagenchauffeurs te pakken die een ecowet braken,
vernielden ze niet 60 procent ervan,
maar alle.
Ik bewonder die Franse koppigheid wel.
Ik ben er dol op.
Is het waar dat toen ze wielklemmen invoerden
mensen de sloten met lijm vulden,
zodat ze vernield moesten worden?
Als ik nu Frans was, reed ik 200 kilometer per uur.
Haalde mijn auto maar 200 kilometer per uur.
Al snel waren we op het rallycrosscircuit
Lydden Hill...
UN STAKING PAR DAG HOUDT LE MEDECIN WEG
Het laboratorium voor ons volgende experiment.
We weten dat wat hot hatches betreft
de Fransen koning zijn.
Maar welke is de beste?
Dat zoeken we uit met de vuurproef van motorsport.
Heel gepast, omdat de Fransen motorsport uitgevonden hebben.
De eerste race is daar gehouden.
Grand Prix zijn Franse woorden. Le Mans ligt in Frankrijk.
De overkoepelende motorsportorganisatie zit in Parijs.
En vandaag houden we ons aan Franse regels.
Het plan is eenvoudig. Een race van 20 ronden.
Ik rij in een Peugeot 205 GTi 1.6.
Jeremy in een Peugeot 306, GTi 6.
En James in een Renault Sport Clio 172 Cup.
We nemen het op tegen een Saxo VTS,
een 206 GTi
en een Renault Sport Mégane,
LE BUKKEN ZETPILLEN - ROTHHOMMES RACING
die bestuurd worden door drie mensen van het kantoor.
Onze scriptredacteur, omdat hij dit geschreven heeft,
onze productieassistente, omdat ze Frans is,
en Abbie, onze eigen coureur.
Met iedereen in de auto's
kon het belangrijke experiment beginnen.
We zijn op weg.
Tijd voor de lunch.
In de paddock stonden wat eenvoudige eettentjes.
James, wil je een Châteauneuf-du-Pape of een Petrus '62?
Midden in een race?
Dat zeg je wel, maar
in Frankrijk is alcohol op het werk wel verboden,
maar je mag wijn, bier of cognac drinken.
Ze zeiden: 'Je mag geen alcohol drinken, behalve bier,
-'wijn en cognac.' -'Wat wij maken.'
-Je mag geen gin of wodka drinken. -Buitenlandse alcohol.
Ja.
Mijn favoriete wet in Frankrijk behoedt je
voor het zenden van werkmails in het weekend.
-Mag dat niet? -Van de wet.
Dus je geniet van le weekend?
Ja. Precies dat.
Ik sta tweede in deze race.
Ik laatste. Ik heb de start verpest...
Zoals ik gezegd heb, een 205GTi is een geweldige auto,
maar niet zo geweldig als de 306 GTi.
Want daar is iedereen het mee eens.
O, nee, wacht, iedereen vindt de 205 de definitieve hot hatch.
-Het is een definitieve hot hatch. -Het kan niet een definitieve zijn.
-Het is de... -Weinig mensen snappen
dat de 306 GTi, waar ik in rij,
eigenlijk de beste, Franse hot hatch is.
Is dat verborgen gebleven?
-Niemand snapt dat. -Daarom...
Net als bij de Sex Pistols en de New York Dolls.
Na de lunch en een dutje
ging de race verder.
We zijn onderweg.
Dit is krap.
Nu hap ik echt Frans stof.
Kom op. Jeetje.
Marguerite, een Franse stagiaire, in de 206 GTi.
Maar net toen het spannend werd,
was er een probleem.
Wacht eens. Wat gebeurt daar?
Wat gebeurt er?
De commissarissen zijn gaan staken.
In de verwarring haalde James drie plekken in.
Er is behoorlijk wat aan de hand. Moet je zien.
Waarom staken ze?
Dat weet je nooit bij Fransen.
Visquota's, land,
flitspalen.
Dit voelt als thuis.
Nadat de raceleider vermoord was,
gingen ze terug naar hun plek en kon de race verder.
Om duidelijk te zijn: alle auto's zijn geweldig,
omdat het Franse hot hatchbacks zijn.
Maar ik heb de beste.
Hij heeft geen abs, geen tractiecontrole en ik ben doorgedraaid.
Zevenduizend tpm,
167 paardenkracht losgelaten.
Richard Hammond zal klagen over het gebrek aan paardenkracht.
Ik heb weinig kracht. Ik heb maar 104 bhp.
Porter slacht me af.
Dat was heel Frans van de scriptschrijver.
Uit de weg.
Zij is het, die Franse vrouw.
Ik moet vermelden dat Marguerite zoiets nooit gedaan heeft.
Ze is van nature een Franse gek.
Hoewel ze daar een foutje maakt en ik dat erin hamer.
Bonjour, madame.
Terwijl Hammond en May vochten tegen het kantoor,
vochten Abbie en ik vooraan om de koppositie.
Vastbesloten gezicht.
Snelheid.
Jij bent wel coureur, maar ik heb 40 meer paardenkracht.
O, nee. Wacht even.
Mijn dashboard komt los, maar dat is overbodig.
Franse auto's verliezen vaak onbelangrijke stukken.
Bumpers, elektrische ramen en zo.
Wat je overhoudt, zijn een stevige aandrijving en motor.
Dit is mijn kans.
Niet mijn kans.
Ze geeft me de vinger. Ze is duidelijk Frans.
Dat is het echte werk.
Dit ding is zo goed.
Ze heeft het verpest.
Zoon van een vrouwelijke hond. Rot op in een voortplantende manier.
In de laatste ronden
haalde ik eindelijk James' krachtiger Renault in.
Ik steel een opmerking van James: 'Kom op, kleine mopshond.'
Maar toen...
Hij slaat af.
Wat is er gebeurd?
Jeetje.
Hij staakt.
In de voorlaatste ronde
werd James nog vernederd
door de zeer onderhoudende Franse beginneling.
En ik vocht nog met Abbie om de overwinning.
EN VOOR JE GAAT TWEETEN,
WE WETEN DAT HIJ EEN BELG IS.
Verdomme.
Verdorie.
Ja. De perfecte Peugeot gaat aan de leiding.
Kom op.
Nee.
De Saxo heeft gewonnen.
Dat is niet erg,
want we hebben zoveel lol gehad.
En we hebben
een belangrijk punt gemaakt.
De Fransen kunnen geweldige auto's maken als ze niet
knettergek zijn. Maar het punt is
dat ze soms geweldige auto's maken als ze 't wel zijn.
Welkom bij de meest fantastische Franse auto die er is,
de SM.
Een Citroën coupé met een 2,7 liter
Maserati V6 onder de motorkap.
In essentie is hij Frans-Italiaans.
Dat kan werken.
Jean Alesi is Frans-Italiaans,
net als Olivier Giroud, Eric Cantona en David Ginola.
Dat is goed gelukt.
Dus wat je hier had,
was Franse complexiteit en Italiaanse broosheid.
Ja.
Als voorbeeld van de complexiteit, hij heeft geen gasklepkoppeling
als zodanig. Natuurlijk wel,
maar een stang, dan een stuk kabel,
dan weer een stang, dan door de uitlaat.
Inderdaad.
-En dan eruit. -Hij is de motor al uit.
En wat ook leuk is: alle bedrading onder de motorkap is zwart.
Je hebt geen idee wat het is.
Het is allemaal zwart. Geen idee.
Het werkt gewoon.
Het 'stop'-licht vind ik leuk.
Zo'n enorm stoplicht.
-Er staat niet eens... -'Stop gewoon.
'Ergens is er iets misgegaan.'
Dat zegt dat.
'Dit is een groot licht dat je uiteindelijk laat stoppen.
'Wat had je verwacht?
'Je wist dat dit moment zou komen.
'Je moet nu stoppen of je sterft.'
Maar mag ik het over de vorm hebben?
Dit is een van de mooiste auto's ooit.
Sommige hoeken zijn klungelig,
wat we al eerder gezegd hebben: ware schoonheid is niet alleen
-van die internet, neppe... -Nee.
...perfecte symmetrie. Deze heeft hoeken.
Adembenemend.
Wat ik leuk vind, is de lijst van eigenaren van een SM.
-Is die goed? -Eclectisch.
Je hebt Graham Green, Brezjnev,
Haile Selassie,
Lee Majors, De man van zes miljoen, John Barry,
van de Bond-muziek.
Idi Amin had er zeven.
Zeven SM's.
Zodat er misschien een zou werken.
Maar dit zijn de echt interessante.
Bill Wyman van The Stones,
Adam Clayton van U2
en Guy Berryman van Coldplay.
Allen bassisten en allen met een SM.
Omdat niemand naar de bassisten kijkt.
Ze staan altijd achterin.
'Kijk niet naar de zanger.
-'Ik heb verdomme een SM.' -'Kijk naar mij.'
Ja.
-Ik ben dol op deze auto. -Ik wil er een.
Ik voel van daar dat iemand iets wil.
Jij moet er een nemen, zodat ik ernaar kan kijken.
Hij is zo bijzonder.
En ik zou zo'n persoon willen zijn
die op pad gaat
-om erin aan te komen. -Je redt het nooit.
Maar je bent optimistisch.
Ze zouden denken
dat ik een optimistische idioot was.
-Ja. -Wat ik ben.
We begonnen met de vraag:
'Wat is er mis met de Fransen?'
En het antwoord is:
eigenlijk niet veel.
We houden van hun eten, hun wijn, hun koppigheid
en blijkbaar
ook van veel van hun auto's.
Maar denk niet dat we ze allemaal leuk vinden.
Dat is niet zo.
Dit is de Citroën Pluriel, die we haten,
deels omdat hij verschrikkelijk is,
maar vooral door het stomme dak.
Je denkt vast dat het dak slim weggevouwen is,
zoals bij een normale cabriolet.
Dat is niet zo.
Het ligt hier.
Je moet het er helemaal af halen.
Als het 's morgens zonnig is en je het dak eraf haalt,
wat doe je dan als het gaat regenen?
Als je onderweg bent en denkt:
het is zonnig. Ik haal het dak eraf.
Waar laat je het dan? Dit is echt Franse idioterie.
We moeten dat onding terugsturen naar Frankrijk
en ze het laten houden.
Grappig dat je dat zegt, want Frankrijk is
iets van 40 km die kant op. Je kunt het zien.
Het is toch niet ver?
Hadden we maar iets wat het zo ver kan werpen.
Wacht eens.
O, ja.
Met meer dan 18 meter hoog en een gewicht van 32 ton
was onze belegeringswapen zeker groot genoeg.
Maar het laden en spannen, is nogal wat werk,
dus komt er machinerie bij kijken.
O, ja.
Ik ben dol op kranen.
Waar is James?
Wacht even.
Na sneller bewogen te hebben dan in de rest van dit programma
ging James de katapult vastmaken
aan de haak van Hammonds kraan.
Dank je.
-Draagt hij een harnas? -Natuurlijk. Dat is zeker twee meter hoog.
-Zit hij vast? -Kunnen we?
Ja.
We moeten even wat praktische informatie geven
over de werking van onze ongelooflijke machine.
Zo werkt hij.
Hammond tilt dit op en dit
gewicht van 12 ton
gaat...
Of gaat het die kant op?
Nee, deze kant.
De arm komt omlaag,
en dan bevestigen we de kabel aan het eind van de arm
aan de auto?
Nu we dat wisten,
ging hij de Pluriel halen.
Wat doe je?
-Hij moet aan de andere kant. -Dat is de verkeerde kant.
-Wat? -Hij staat verkeerd.
Hij moet aan de andere kant.
Nee, Frankrijk is die kant op.
Hij wordt eronder getrokken en gaat erover.
-Hij begint daar. -En dan gaat hij...
-Zo. -Begint hij niet hier?
Nee. Hij begint daar.
Nee.
Vakwerk.
Goed zo. Toch niet.
Geniaal.
-Hij heeft er toch zo een thuis? -Ja.
Ja, dat is beter.
-Als een hartchirurg klaar is. -Ja?
Bloedvaten verbindt
en ze dan hecht, ziet dat er niet zo uit.
Dat is duidelijk geen precisiewerk
wat hier heeft plaats gevonden.
Ja.
Ik til hem omhoog.
-Stop. -Stop.
Dit is ingewikkeld.
Stop.
Wij drie zijn best mannelijk.
Echt wel.
Nu het zware deel
op zijn plek was en de auto vastgemaakt
aan iets belangrijks
waren we klaar voor de lancering.
Als ik hieraan trek, draait de auto dan rond,
en gaat richting Frankrijk?
Als het werkt,
wordt het de snelste Pluriel ooit.
Verreweg.
Zijn we klaar?
Trekken maar.
Daar komt hij.
-Dat weer. -Nog meer trekken.
Mannelijk.
Daar komt hij weer.
-Blijf... -Het is elastisch.
-Dit touw is verkeerd. -Ik zeg:
'Drie, twee, een', dan trekken we...
Klaar? Drie, twee, een.
Daar gaat hij.
Ja.
Daar is hij. Ik zie hem.
Wacht eens.
Waar is hij? Heeft iemand 'm gezien?
Daar.
Shit.
Goed, met die verschrikkelijke teleurstelling...
Voor Louis.
-Wie is Louis? -Hij.
Voor Louis. Tijd om te stoppen.
Bedankt voor het kijken.
Tot de volgende keer. Het beste.
-Niet in Frankrijk, zeker? -Voorlopig niet.
Vertaling: Robert de Ridder
Creatief Supervisor: Florus van Rooijen